Letter 211

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Zosimus the Presbyter Date: ~410 AD Context: Isidore on the mystery of the Incarnation — why God became human — and what this reveals about the nature of divine love. We all greatly marvel at the mystery of the Incarnation — and rightly so. That the one who holds all things in being should become one of the things he holds; that the immortal should take on mortality; that the one who needs nothing should enter into the full experience of human need — this surpasses anything philosophy could have proposed. But notice what the marvel implies: a love of extraordinary specificity. This was not a general intervention for the benefit of humanity in the abstract. This was God entering, at a particular time and place, into the particular human condition. He did not help humanity from above. He joined it from within.

(αοἰμηιπίανὶ Ἰποτίμο, πε[αδ. γαϊύθ οπηηθ ΠΙΙΓΔΠΙῸΡ δὲ θιυρθϑου, ΘΓ ἢθἢ “Ὁ Ἐρίιθ. Υ, ὅ. Ἡρθν. χι, . Πάντες χομιδῇ θαυμάζουσι χαὶ ἐχπλήττονται, πῶς ΥΛΆΙΖ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ἣ κωμῳδία. ἴπ ἰταρι άϊα ἰάδιη ἀϊχὶϊ ἴῃ Α)αεε Γοτατῖο ϑορὨοςο : οἱ ἃρυὰ ϑιοῦθιιπι }γ- ., δίυο ἰπ ᾿νοιφεὶίαο Ἐύγὶρ. δρυἋ οιπηάθη : ΓΑν- θρωπός ἐστι πνεῦμα κχαὶ σχιὰ μόνον. ἀοιηΐοιδ [ὉΓίΘ (νευς δηΐπ μοδῖϑῈ ΠΟΘ η διῖ}}) δρυά Αἰθιιδοῦ πὶ "Π. νι ἀδϑιπγοσ. Τὸ μηδὲν ἐστι και σκιὰ κατὰ χθογός. γι ΟΠ ΠἸδείθη δάμριο : ἤἥοπιο δμίία, οἱ Ποτγαιίυπι "|. τ᾽΄ν, ο : Ρείτίς εἴ μπῦτα δε. υἱ ΡΊὐΔΓῸκ ἱα Ρυιμοπὶ εὶς : [πιδτα τοπιπίιιπι, οἀΔ οχιγθίιᾶ ; σχιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος " οἱ ἰι Νηιεοπὶ δίς. ἴῃ δΔ οΓὶ γτῸ , - ἐγ ἤγομο, οἰπὲς, [επμπε, Πὁ, δἰ ἐΐνη δδοοθυϑ ᾿Ν : Ῥαρονγ ααἀ πιοάϊοιμ ἀπγαπες υἱία πιογιίαἰΐαιν. ΒΟΤΤ. ΕΡΙΘΤΟΊΔΑΌΝ Ε. Υ-. -- ἘΡΙΤ.ΟΟΙ. οὐχ ἐρυθριᾷς, οὃς ζῶντας ἐχολάχενες, τούτους τε- Α ΘΓΌβεβοδ, αυΐθυ εἰνδηι . αἰἰυ]ατὶ ] εἷνα , - λευτῶντας χαχηγορῶν. ΣΜΖ’, .-- ἸΕΡΑΚῚ ΔΙΑΚΟΝΩ Εἰ ἀκριδῶς ἐπίστασαι, ὅπερ χαὶ ἀληθές ἐστι, κἂν οἱ ῥάθυμοι παραγράψωνται, ὅτε ἡ μὲν ἀκολασία χό- λασιν ὠδίνει, ἡ δὲ ἁγνεία ἁγιωσύνης στέφανον" δι᾽ ἣν αἰτίαν διώχεις μὲν ἣν φεύγειν χρὴ, φεύγεις δὲ ἣν διώχειν θέμις : ΣΜΠΗ΄. --- ΠΑΥ͂ΛΩ. Ῥασὶεποὰ ιἐδα. δεῖ. διὰ υἱία ἔαμοῖ σα] πηι} Τὶς ΘΟΧΙΝΙ τ ΠΙΕΠΑΟΘΙ ὈΙΑΘΟΝΟ. Β] τοοῖα τρϑιϊπιθβ, αυσά δἰ ὑδρυηὶ ει, αἰεὶ ἱᾳπανὸ ὀχοεριϊοπο βυῦυπιονθδη!, ᾿ἰδἰο μϑηδπι. σἰβηΐι; ολι- ( οοηϊΓἃ δδηοεϊποη ρϑρΐς ἐθγοπαπι : ΟΡ ἰ(Δ ἔυφίοπ Ἄϑηβοοίδεῖβ, ἰυρὶδ σθηϊγα αἰκὸ ἐθηξδοίδεῦ ξδοησιπ . : ΟΟΧΕΥ͂ΠΙ. --- ΡΑΌ. δε πιοείμ θεὶ εἰ ποηιΐπιπι. ((οη[ἐγ. ἐρίεῖ. ὅ ἰἰῦ. τν.} Πολλάκις κατ᾽ ἐμαυτὸν ἐννοῶν, πῶς ὁ τῶν ἀνθρώ- πὼν φόδος τοῦ θείου ἐστὶν ἰσχυρότερος, καὶ μηδὲ ΔΘΡΘΠΘΠΊΘΓΟ ΙηδοηΔ ἦρθ οομβίιανί, πιοηιοῦσ ΠηδίυΓ ] δᾶπιυ ΠΟΙ ναἰδη φυδπὶ Βαιη}": τὴν ἔννοιαν τῆς ἀτοπίας χωρῶν, χατεγίγνωσχον τῆς ἢ δἰ ΓΔΙΪΟπα πὶ ἀθουΓάδπι ΠΟὴ ΟΟΙΠρΓΟἰοιάθη, ἀδιηπανὶ ἀλέχτου ῥᾳθυμίας. Τοὺς μὲν γὰρ δυνατωτέρους καὶ ὑδρίξοντας φέρομεν μετὰ ἐπιειχείας πολλῆς, τοῦ φόδου ἀντὶ χαλινοῦ γινομένου, καὶ περαιτέρω προ- θῆναι μὴ ἐπιτρέποντος " πρὸς δὲ τοὺς ἀσθενεστέρους μηδὲ λελυπηχότας ἀπεχθανόμεθα, χαίτοι τοῦ Χριστοῦ παραχελευσαμένου " « Μὴ ὀργίζου τῷ ἀδελφῷ σου εἰχῇῆ. » “Ὅπερ πολλῷ ἐστιν εὐχολώτερον τοῦ φέρειν ἕτερον ὁδριζόμενον εἰκῃ. Ἐχεῖ μὲν γὰρ πολλὴ τοῦ πυρὸς ἡ ὕλη, ἐνταῦθα δὲ ὕλης μὴ ὑποχειμένης τὴν φλόγα ἀνάπτομεν " οὐχ ἔστι δὲ ἑτέρου πῦρ φέροντος μὴ κατακαίεσθαι, ἴσον, χαὶ μηδενὸς παρενοχλοῦντος ἡσυχάζειν χαὶ ἢρεμεῖν. Ὁ μὲν γὰρ ἐχείνου χρατῆ- σας, ἀχροτάτης φιλοσοφίας δοχίμια δέδωχεν" ὁ δὲ τοῦτο ποιῶν, θαύματός ἐστιν ἄμοιρος. Ὅταν οὖν τὸ ἱπεγοά }]η) ᾿οπιΐϑυμπι δοθογάΐδπ). Ῥοιοηιογ δηΐιη (ον π| πι ρα. |, οἰΐδηι ᾿π͵υγῖ, πηθῖ ἢῸ νου] [ΓΘ Π τοιϊοηίθ, οἱ υἱγῖ φγοφγεάϊ νοίληῖος ἰθητ ΥΓῸ οἰἶδ ποη δῇϊοϊο . ἰμπδιγῖλ ᾿[}- ἀΐϊηυ οἱ δνδγβδπιγ, Αἰφιυΐ Ἰαυοῖ ΟΠ γί βιυβ᾽: ε« Νἕἧ Ἰγϑο ἔγαιγὶ ἴ ἰδηογο δ΄, » ()υοδ πι] δε (Δο ΠΠπ, φυδηὰ ἴαγγο ΔΙ ἰγυ πὶ ᾿π]υγίδηι ΘΠ γα ἰη{- γοηίοπῃ. ᾿θἱ οηἶη ταυϊίᾶ ἰχηΐ πιδίογία οὶ, εἷς Ὑ ΓΘ πιδίογία ποὴ δυϊΐθοιλ Παιηπιᾶπὶ δοθδηάϊπιυύδ. Νδιμ " ΡΟΐΘ, ]γῸ ἰφηδιη ἰδ γῆ ί,- ΠΟ.) ϑάυγὶ ; [Ογ οἰἰλπι, ποιΐηθ ἰυγθδη!, αυΐδδοσγα δῖαι Δρρᾶῦογο. θυΐ ογξο ἴῃ ἴΠῸ βυρδγαὶ, ἰβ ργϑιδη ἴβϑὶ τα Ρ[Ὴ - Ιοϑορἶδ βροοίθιῃ ἀδύϊι. Ουἱ ναγοὸ ροβίου δ ἰΔῃ- ( ργαβίϑι, δάμη γαιίίοηθ οἀἰξηυδ ποη [. Ουᾶγα μεῖζον διὰ τὸν τῶν ἀνθρώπων φόθον ἀνύοντες, διὰ ὦ οὐπὶ φυΐάρίαπι Βοπιίησαι ᾿πθία ὀχρϑάϊπιυε, θὶ νθγθ τὸν θεῖον μηδὲ τὸ ἔλαττον βουλώμεθα ἀνύσαι, ποία ἡμῖν λελείψεται ἀπολογία ; ΣΜΘ΄. --- ΕΡΜΙΝᾺ ΚΟΜΉΤΙ. ποῖα πὸ πιἰπἰπιὰπὶ αυϊάοπ) ρτορογαηιυδ, ΘΟηι ΟΓΖῸ ΓΘ οἴᾶ πο}}} ὀχευ δαί οηἷβ ΟΟΟ ἢ ΟσΟΧΗΙΣ. --- ΠΕΒΜΙ͂ΝΟ ΟΟΜΙΤΙ. ὕ! οαρὶι αὐτοιαπῖε, ἰοέμιπιὶ φορὰ πιαίο Παϑοῖ, εἰς «αὖ πιαίο ἐρίξοορο ἰοἰα Εεοίεδῖα. {} |Ὲ διιΡ. ρει. .) Ὅταν ἡ χεφαλὴ, ἡ χαθάπερ ἀχρόπολις τοῦ σώμα- τος οὖσα, χαὶ τῶν ἀναγχαιοτάτων καὶ τιμιωτάτων ἀνθρώποις αἰσθήσεων οἰχητήριον, ὀφείλουσα τοὺς ἐκ τοῦ σώματος ἀναπεμπομένου; ἀθμοὺς () πονηροὺς διοιχῆσαι, χαὶ εἰς τὸ δέον χαθιστᾷν, μὴ μόνον τοῦτο μὴ διαπράττηται, ἀλλὰ χαὶ αὐτὴ χαθ᾽ ἑαυτὴν ἀσθε- νὴ: οὖσα τύχῃ, τὰς νοσώδεις αἰτίας ἀποχρούσασθαι μὴ δυναμένη" ποία ἐλπὶς τῷ σώματι ἢ σωτηρίας, ἣ ῥώπεως; Οὐδεμία. Διὸ καὶ χατὰ τὸ Πηλούσιον, ὡς γέγραφας, Ἰξχχλησία ἡ ὑπὸ Εὐσεύίου οἰχονομουμένη, μυρίαις νοσημάτων χαὶ παθῶν ἐμπέπλησται χαχίαις, τοῦ δοχοῦντος ἡγεῖσθαι ταύτης, εἰς αὐτὴν ἐγκατα- σχήψαντος. ΣΝ’, --- ΔΩΡΟΘΕΩ ΛΔΑΜΠΡΟΤΑΤΩ, αυμν οἂρυΐ, ᾳφυοΐ νο]υϊΐ δῦχ ὶ Ὁογρογίβ, ἃς γηᾶχῖ!θ ὨΘΟΘΘΒΔΓΙΟΥΠ ὈΓΟΙΪ Οϑογυηι που ἰ- υυ δοηϑυυπ (ἀομ οἰ ἰ], φαθαὰ ἀδ αι ι}} ΠΓ- ΡΟΓΘ ἱπρργοῦοθ νρΟΓΟ. εἰἰϑρθηθϑᾶγα, οἱ, Οροτίοϊ, ΘΠ ΔηἀΓ, {ΠΠππ|| θη Ποο ποθὴ ["οΐρῖ, αἱ ρογ βαίρϑιιη ᾿ ΟῚ Θοηιϊηρὶ!, πθ τΠΟΓΡΟ ΡΓΟΡΘΙΙογὸ ολυ νλ]θᾶϊῖ, αι ΟΟΓΡΟΥΪ , ΤΟΙ {π| ΓΟΒΟΓΙΒ ᾽ πυ}}ὰ. ὅπ Ρεϊυβίαη ἔσο]- δ'δ, | Γ}, Ευ ] δά ϑιγαῖα τ ΟΥ υτιν Π}}} ῬΑ β] ΟΠ } η]} Γοίδγία δῖ, οὐ πὶ } ΓΟ- Γ η) Οχ βίοι, ἰδ ἷῃ ἰρϑα ρΟί Γγ- ((᾿. --- ΒΟΒΟΤΠΕΟ ΟΙ,ΔΠΙΝΟ. δὲ ἰρηἱδἰαίονγ ἰοσίϑιι εἰ μωπὶδ ἰιοηιῖπθδ α ροσοαίὶ ΓΟΕΤΟΟΤΘ ποπ ρμοϑεῖπί; πιο πιϊπιις αἰϊὶ πιιαϊς πἀπιοπίἶο - εἶδιι ά γοίογιιπί, ((οπ. ἐρεῖ. . βιιγδιηι Επιδοὺϊο ορίδο., ἰόπὶ ἀ Ζοδίπιο, Μαγιϊπίαπο εἰ Μανοπε.) Γ΄ ΕἸ οἱ νομοθέται, ὦ σοφὲ, οἱ μυρίας τοῖς ἁμαρτά- νουσι τιμωρίας ἐπανατεινόμενοι, οὐ πάντα; πεπεί- δι δίχι,. γ, . δὲ Ἰορ θ᾽ αίογαδ, Υἱν βαρίβη [[}}}}, ΠῚ ΠΠ ρΟθηδγίηι ΒΟΠΕΡᾺ ([}} ΠρΡΟηΘΏι ΠΟῚ ΘΙΏΜ}. ρΟΓΦ - ΥΔΒΙΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () Ῥγοὸ ἀθμοὺς τροϑοῦὶθῦα ἁτμούς. γογς. ροϑὶ ὅ, ἰηἸΓ χαὶ οἱ κατὰ ἴηβεῖα ἦ ὁχ οοήά. ἰἰδάδιη. ὙΓ. . Ρ. ΡΓῸ ταύτης σοι. ομίι ἰΙοσυμι ταύτας Ῥαάτποι,.. ὅπ. ΠΩΧΧΥΤῚ, υἱ ΓΟΙΈΓΔΙΌΓ ΠΟ ( ἡγεῖσθαι, συ λὰ χαχίαις, ΡΘΙυ ρΡοϑιυη. ῬΟΞΙΝ. Αἱ . ΙΘΙΌΘΒΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤᾺΕ ἐδει : αφυΐ νοῦτῦῸ δἱ δάηγοηϊἶυπα βιυλίδηι, υἱ ἃ Α χασιν" οἱ λόγῳ χαὶ παοαινέσει πειρώμενοι πείθειν υἱἱϊβ αυΐ δ διίηολι, πὸ ραογϑυδάσϑηι Ὁ αἱ πο ροτγϑυδιίδηι. ἴῃ οτΐ μηδ ᾿Ἰνοσόμιυγῇ οἱ {ποῦ δὲ γΓῸ ραϊγοοϊηληίυμ ἰαρἰϑ᾽ιογθ , δαιϊἀθπὶ ἐδηβοά! διιρρίοἰογη φγανί(αῖοπὶ ὈΓΟΡΟΏΟΓΘ, " υλϑὶ υνδηθπι φοῦυ ἰηνΐϑυι) εἰυσοηί, ἰδηηη δι συγ Πα Θηί, ἰὰ δεῖ} Ὁ}}} ροιΐ- δ πη πὶ δίυἶο , ρογβυδάδγθ, η ἱπργοα δᾷλῖυγ. Ρωπα νόγὺ βϑοη γί αυἱὰ , οἱ ποη οὐσάϊοιν! υυ ρταβιίιυῖα. Ναηυθ δηΐηι ργοροϑὶ- ἴυπῦθρ τὶ τὰ }εἰ δἰπί ποαυᾶπὶ οἱ ἱπιργοῦὶ, υἱ ρυμὶγὶ ἀευφαμ! : ἰποὸ σομῖγα [ΓρῚ ΟἸΠ [)! ποίμηϊ, ἢ} }ι ορὺβ πι}. δὲς {Π] Ἰορί[- ἴογο αυϊάδιῃ ἰογγδηΐ : ἱπηργοδὶ γα γῸ μεοοϑι ὁ ὀλιη Ἰαάνμ, πθπθ ἰδ ρυθ ὑπ) ἃ Πιφ}} νϑοιυ:, χαχίας ἀπέχεσθαι, πάντως πείσουσιν ; ἣ μὴ πείσαν- τες ἐγχληθήσονται ; χαὶ πῶς () οὐχ εὔηθες ; ΕἸ δὲ χρὴ καὶ αὐτῶν τῶν νομοθετῶν ὑπεραπολογήσασθαι, φαίην ἂν, ὅτι τὰ μεγέθη τῶν τιμωριῶν τετυπώχασιν οὐχ ὡς μισάνθρωποι, ἀλλ᾽ ὡς χηδεμόνες τοῦ γένους. Αὕτη γὰρ αὐτοῖς ἡ σπουδὴ, πεῖσαι μὴ πονηρεύε- σθαι" τὸ δὲ τῆς τιμωρίας, δεύτερόν τι καὶ τοῖ; οὗ πειθομένοις ὁριζόμενον" οὗ γὰρ τοῦτ᾽ ἐσπούδασαν, εἶναί τε πολλοὺς πονηροὺς, χαὶ χολάζεσθαι" τὸ ἑναν- τίον δὲ, πάντας εἶναι χρηστοὺς χαὶ μηδεμιᾶς χρείαν εἶναι ζημίας. ᾿Αλλ᾽ οἱ μὲν φοδοῦσιν, οἱ δὲ πονηροὶ χαχουργοῦσι. Χρόνος δὲ οὐδεὶς χαθαρὸς χαχία:,, ἀλλὰ πολλὰ καὶ παντοδαπὰ ἐπιπολάζει νοσήματα, δι᾽ ὧν δειχνύουσι μὴ πείθεσθαι () τοῖς νόμοις. “Ὅταν γάρ αι πεῖ ιἃ ναγίδηυα ἰῃ ( Θιμ Γι ηΐ , αὐ γ ἢ τις δίχην δῷ, ὁμοῦ τε χεχόλασται, χαὶ τὸ μὴ πε- ἀγσιῖι Ἰοσίυθυ ποι Οὔ ἶγῖ, ὐπὶ αυΐδ ΡΠ ὰ ἀΔ, δἰ πι!} οαδιϊσαίυν, οἱ ἰοφίϑιοΥἱ ποη ραγιι οϑιόπόΐι, Θυϊπῖο ἰρϑὶ Ἰορίϑ!δίογοβ ΠΟ) ᾿βηΟΥΔΗΙ, ἤδη ΡΟΥΘ ΘΓ ΟἸἾ , υἱ δ'ηι "οηὶ, ϑιρρ] εἰᾶ οἰδη ἢ) ὈΓΟΘΒΟΡῚ " ΠΟΓΙΠ} ΓΟΙῸ ΠΟΙ} ΟἸ)η [- δἱυυνο . ὁἰοῖο διάΐδη! ἃς ψ. Θυ ηδ ᾿ἰααυα |]- Ἰούυπ ἰιοϑῖ ἢ ΔΜ ηἾ γθτο, πλα πη ΘΓ ρ}- ἰδλίοῦθδ Οἱ Ὀγϑ ΙσΓ] : ἢ ργο ΐ ὙΘΓῸ μ) Δ} }Πηιυγ ρἰθειυηϊν. Εδάρθιη γϑαίΐϊο δύϊιηο- μοιιϊυ, ᾳφυληιίο {{Π| Πο.) ράγαιυγ. ΝΟ δε ἷπὶ ηυοι Ευκαι οἱ Μαγιϊπίδιυβ, Ζοσβίνι οἱ Μάγοι ποῦ) ἰηλπι δ }}} ΙΔΠΟΓΔηϊ, οἀἰοίο ἰϑιῆθη - ἀἰδπίθβ ) δι}, πῆ: ἰδεϊυπὶ ηποά ἰυνδιυγ, πεῖσθαι τοῖς νομοθέταις δείχνυσι. Μᾶλλον δὲ αὐτοὶ οἱ νομοθέται ὡς οὐ πείσουσι πάντας εἶναι ἀγαθοὺς, ἴσασιν' οἱ γὰρ ὁρίζοντες τὰς τιμωρίας, ὡς οὐ χαθ- ἐξουσι τοὺς πονηροὺς, δῆλοί εἰσιν εἰδότες. ἾΑρ᾽ οὖν ἐναντίοι: εἰσίν ; Οὐ δήπου. ᾿Αλλ᾽ οὐδ᾽ ἀπόλλυται αὐ- τοῖς τὸ νομοθέτας εἶναι. ᾿Αλλ᾽ ἐχεῖνοι μὲν ἄδονται, οἱ δὲ χαχουργοῦντες χαχίζονται. Ὃ αὑτὸς τοίνυν λόγος ἔστω χαὶ περὶ τῶν παραινούντων, μὴ ἀνυόντων δέ" οὐ γὰρ εἰ Εὐσέδιός τε χαὶ Μαρτινιανὸς, Ζώσιμός τι χαὶ Μάρων χρείττονα θεραπείας νοσοῦσι νόσον, ἤδη τοῖς παραινέσασι μὲν, μὴ ἀνύσασι δὲ ἐγχλητέον" ἀλλὰ τούτους μὲν ἀποδεχτέον, ἐχείνους δὲ εἰς τὸ" μηδὲ θεραπείαν προϊεμένους ὠστέον. δοουδθπάϊΐ νἱάδηίιν {||}, φαΐ διβομ οηθ ποι) ρογβαυδβογίηϊ ; αυϊηΐιπο ᾿δυάδηνῇίἑ δυηὶϊ ἰβι} : ΠῚ Ὑϑγον ᾳυΐ πιθα οἰ πὶ Πθὴ δάιπῃ βογῖηϊ, (γί θη πΪ. ΠΟΙ. -- ΕἸΡΕΜ. ΣΝΔ'. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. μι μι ἰϑι οἰ εροτϑὶς ποπ δοάδηϊ ἀσοπάμηι πιοάο. ((οπ[. αρὶεί. .) αυϊῃ ὕυοηΐβ ι}π| ΓΘΠ δδϑῖ δρόηαάυπι, ΟἸΠἢ] δυῤαείυυθ δανογί . Νὴ) "δηϊσυ δον {}}} νἱγιυ δι τοριίδηϊ, τπεἰιϑιηη]υ ; σου γα [δὶ δΔιιὐΔοΐδη) [Γ- ιἰιυάϊηαπη «ὡοϑιϊιηδῖβ, Αριά | [ πηοιϊθπιΐιι ᾿ς ΕΠ .: ἴῃ |} ργφῆιθθηιϊὰ αχϑιϊηχυθη } ], οἱ ορἰἱο ἐχ διιάδοϊα ογίὰ : υἱ φυϊάδπι ΡΓΟΒΙ!, ὙγὙϑγὸ ἀορτίηαὶ ργυϊδοηι. Νοῆι δηΐπὶ ἰἰβ ] οἴη οσαρ᾽ υηΐυγ, ᾿ἰδάδι οιῃοι! γοα] }} ου- Γαι ίιγ, ιἱ ῥτγοι! δὶ αἰδοίου πιὰ} ἰ, ]ς ὶ οἱ τηϑ οίαγυ!. (ΟἸἹ]. --- θΟΒΟΤΠΈΕΟ ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. Πρὸς μὲν χρηστοὺς ταπεινὸν εἶναι χρὴ, πρὸς δὲ θρασεῖς ὑψηλόν. Ἐπειδὴ γὰρ οἱ μὲν ἀρετὴν εἶναι ἡγοῦνται τὴν ἐπιείχειαν, οἱ δὲ ἀνδρίαν τὴν θρασύ- τητα,, ἐχείνοις μὲν τὴν ταπεινοφροσύνην χρὴ προῦ- φέρειν, τούτοις δὲ τὴν ἀνδρίαν, σδεννύουσαν αὐτῶν τὴν ἀπὸ τῆς θρασύτητος δόξαν' ἵνα τοὺς μὲν ὧφε- λήσῃ, τοὺς ὃΣ ταπεινώσῃ τὸ φρόνημα. Οὐ γὰρ πάντες «οἷς αὐτοῖς χαίρουσιν, οὐδὲ πάντες τοῖς αὐτοῖς θερα- πεύονται βοηθήμασιν" ἀλλ᾽ ὅσος τῶν παθῶν ὁ ἐσμὸ:, τοσοῦτος χαὶ ὁ τῶν θεραπειῶν. ΣΝΒ', --- ΔΩΡΟΘΕΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. αηια πιοπιοτίαγμε ϑοποτμπὶ μετεππὶς. ([π||. ορὶει. .) Εἰτϑὶ δαιῖοὶ πὰρογ Υἱία (ἀηοιἱ πηδπιογίὰ ἀρυὰ τὸ Ὁ Εἰ χαὶ ἔοιχε τῷ τεθνεῶτι φίλῳ παρὰ σοὶ ἡ μνήμη πὰ ἰμ!ογο Υἱ δαῖαγ, αρυἋ π| ἰδηηθη πιο ΓΟ Υὶ ἢὰ μόη ροιοϑὶ : [ ει ᾿ς φη ἰὸπὶ ποὴ Θχϑίϊηξυδ- υγι, ἰ ΔΙΙΘΓᾺ νΌΓῸ Υἱῖα πᾶ ρὶβ οἰ υσθδί. ΟΟΜΗΙ. --- ΑΠΥΡΙΟ ΒΟΙΠΟΓΠΑΘΤΙΟΟ. συντεθνηχέναι, παρ᾽ ἐμοί ἔστιν ἀθάνατος " ἐνταῦθ: μὲν μὴ ἀποθνήσχουσα, ἐχεῖσε χαὶ μᾶλλον ζωοποιη- θησομένη. ΣΝΓ', -- ΑΛΥΠΙῺ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. ϑοιιο υἱγοὶἰαἰἷς σοπ)μσὶο Ῥγαεαμίϊδ. ((οπ[. ἐμῖδι. .) Ὀινίπα Γ Υἱγεῖπἶ ι, πϑἰυγδιη]υδ Θχοδ . Ποπογβηάμπι νόγὸ ἰοφὶ εἰ νην σοπιβῖιη). ϑοογ- ναγὸ σομῖγα ἰαῷ δῖ. ()υδπ] οὔτοι || ΘΟ Ἡ μὲν παρθενία θειοτάτη ἐστὶ χαὶ ὑπερφυὴς, ὁ δὲ νόμιμος γάμος τίμιος, ἡ δὲ πορνεία παράνομος. Διὸ χαὶ ἡ μὲν τῶν οὐρανῶν ἐστιν ἀξία, ὁ δὲ τῆς γῆς, ΥΑΒΙΙΣ ΠΕΘΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ατθοὸ οοὐ. πῶς ᾿ηυἵᾶρι ᾿ῃ ποῦ. ῬΟΘ.ΊΝ, () ΠΠἀπ’, πεπεῖσθαι. ἴρ. Ν ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΙΝ . Υ͂.-- ΕΡΙΘΤ' ΠΟΙΥ͂Π. ἡ δὲ τοῦ ἄδου' τῇ μὲν γὰρ στέφανος χρεωπστεῖται, τῷ Α εἰἰσηὰ, ΔΙ δγυὴ ἰογγα : ὧἱ Πογ θαι ἰιηεγίβ. ΠΠ| οὐ- δὲ σύμμετρον ἐγχώμιον, τῇ ὃὲ τιμωρία. Μοιχεία γὰρ, καὶ φόνος (), καὶ τὰ ἄλλα πταίσματα, ὧν οὐδὲ μνησθῆναι θέμις, τοσούτῳ ἐστὶ χαὶ τῆς πορ- γνείας βαρύτερα, ὅσῳ τῶν χατὰ φύσιν πταισμάτων τὰ παρὰ φύσιν μιαρώτερα. ᾿Αλλὰ ταῦτα πάντα τὰ καχὰ μετάνοια εἱλιχρινὴς θεραπεύειν ἐπίσταται, καρὰ τοῦ χριτοῦ τὴν ἐπιστήμην ταύτην ἐγχεχειρι- σμένη. , ΣΝΔ΄. --- ΤΙΜΌΘΕΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. τονδι Δ ρἰδοῖ Ὁ: πιοιίοβ( αἱ ἰδιιάδίυΓ: (ταὶ οαῖῖ ΥὰΓῸ ΒβΌρΡ] οἷο ἐἶγψηα. Αὐυ!οτῖυπι δυϊοιη οἱ , δἰίδιιο Παρ! εἶα, } νοὶ ποιηΐπαγα ηοἴδοϑϑ, ᾿Δη[ [Ὁτηϊοδιΐυηα βγανίογα, συϑηῖο παι γλ} } ἀ- ᾿ἰειἴ βοογα δι ηῖϊ, ἘΞ ΘΟ ΓΔ ΠΑΙΔῚ ΟΟΙ ἰὴ - . ΡΌ ΠῚ ὦ οπιηΐα ἀἰ βἰποῦγα μοι : ΟΥΡΙΆΓΘ ΠΟΥ͂Ϊ, χ η αὐδὴν βυπηυβ ἰηάίά μι, δυίοχ. , ΟΟΙΙΥ. -- ΤΙΝΟΤΗΕΟ ΗΠΟΓΑΘΤΙΘΟ. Αατεγεα Ῥαιὶ ἱπ)πδ ἱπ υἷα ρμεγι. Ἐπειδὴ τὸ μηδὲν παθεῖν ἐν τῷ παρόντι βίῳ κρεῖτ- τὸν ἣ χατὰ ἄνθρωπον, ἄμεινον τὸ ἀδίχως τι παθεῖν ἣ δικαίως (). Τὸ μὲν γὰρ φιλοσόφων ἐστὶ, τὸ δὲ Ουπ) ἴῃ ᾿ν νἱῖα ηἾ}}}} δυ γοὶ ρογροίΐ βυιρσὰ πιοῦ- (αἰ πὶ δογίθμ, [τὰ πι} ἰπ͵υδῖ χφυΐά ρά] ]υ λπὶ }υβ[. Ἧος Θηΐ ἢ Ποβυρ! ΐουπι ἂς ρίυμ ; ἰΠυι] καχούργων᾽ τὸ μὲν εὐδοχίμων, τὸ δὲ ἐργολάδων᾽᾽ καὶ Β Υγ ἱπηργουογα! Ὀτορτίυπι). ΗῸς ρτοθοτγυπὶ δο Δι:- τὸ μέν ἐστι στεφάνων ὑπόθεσις, τὸ δὲ ἁμαρτημάτων ἀντίδοσις" τὸ μὲν ὀφειλέτην χαθίστησι τὸν Θεὸν, τὸ δὲ δρλημάτων ἐστὶ διάλυσις. ΣΝΕ΄. --- ΛΑΜΠΕΤΙΩ ΔΙΆΚΟΝΩ. ἀδπάογυπι ; {ΠΠππ|| ΒΥ οΟρ]απίϑγυπι δου αυδάγυμ!- (οτσιη!. Ἐλ Π υΐ π| σΟγΟ δι πιδγοίυγ ; {Πππ|ὼΔ μ- οδίογυπι ϑὶ ἸΠΓΟ ᾿] υϑαυς ἀδυ!ον Πομ βὶ ; ΠυἋ γοργὸ ἀθυϊίογυπι ἀ͵]υ{. ΓΟΙΠΥ͂. --- ΠΑΜΡΕΤΙΟ ΡΙΑΟΟΝΟ. Περσὶδ εἰ {ψναπηΐ αἰδξοτίπιεη. Οολίτα [αεἴππι φμοταπιάαηι ορῖδο. (Υ͵ἱ ορῖδι. .) Δίαν θαυμαζω, πῶς τινὲς μὲν τῶν ἀρχαίων τὰς πυραννίδας εἰς πατριχὴν χηδεμονίαν ἔτρεψαν" τινὲς δὲ τῶν νυνὶ νεωτεριζόντων, χαὶ τὴν ποιμενιχὴν φι- δλοστοργίαν εἰς τυραννιχὴν αὐτονομίαν μετέθδαλον" οὐχ ὑπεύθυνον ἀρχὴν ἐμπεπιστεῦθαι, ἀλλ᾽ αὐτοχρα- τοριχὴν ἐξουσίαν χεχληρῶσθαι νομίσαντες. ΣΝ α΄. --- ΚΥ͂ΡΩ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Αὐπῖγοῦ δαφυϊάσηι υἱ δηι αυΐ πβοηϑυ}} {γγδημὶ - ἄδην οαπῃ ρδίγίο ρογιυ ται οἴ εἶο. Ουϊάδιη το τὸ ἢυς γαῦυ ΠΟΥ͂ ϑιυάοηί, ἃ ρίογδίθιη διηογοιν οΓᾷὰ φτοζοπὶ } ] ΘΟΠΊῚΠ}}} ἴῃ (Υγϑη Ἰ ἀΠπὶ σϑγίοιι- ( ΠΟ ταχογυηΐ, υΔ] ογαί } : θὲ ὶ ἱπι|ρο- γΐυ, ι} νείυιϊ ἱπιρογδηϊ ροϊοβίδί πὶ ογί Οὐ] ίϑμι δἷηϊ ϑόοιὶ. ΟΟΕΚΥ͂Ϊ. --- ΟΥΒΔῸ ΜΟΝΆΓΗΟ. δε πιαίᾷ ἱπυὶαΐς. Οἱ νοῦ χαὶ φρονήσεως ἀμοιροῦντες, ἐχείνους δια- τελοῦσι μισοῦντες, οὖς ἂν ὑποπτεύσωσι βελτίους ἑαυτῶν ὄντας" χαὶ τὸ μῖσος τρέφουσιν οὐχ ἀφ᾽ ὧν ἠδιχήθησαν (ἧττον γὰρ ἂν ἦν ἴσως χαχὸν), ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ὧν τῆς κατ᾽ ἀρετὴν εὐχλείας ἀπολιμπάνονται, ΣΝΖ΄, --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. θΘυΐ πιοη ρῥγυάοηιϊίαᾳι ὀάγοιῖ, οὐΐθ βοϊθοξ ρογροίυο ΠΙΘΙΪΟΓΟΒ ΒΡ, ΔΉ ΙΓ, δι ίαυδ οὐΐυπ δρᾷ , ΠΟἢ ἃ αυΐδυ «ἴδοι! [η||- γὶὰ δυηὶ (πη δηΐηι ἰὰ πιᾶὶυηὶ [ΟΓί ([Ὁτ}}), ἃ αυΐθυδ νἱγίυ! οἰογία ρ ΓΔΠ ΙΓ, ΟΟΠΥ͂ΙΙ. --- ΖΟΘΙΜῸ ΡῬΠΕΘΒΥ͂ΤΒΒΟ. Αἀ δοπαπι ἱπυΐίαἱ [γεσέηι, αὐφιυϊθεοοπάμηι οοη δἰ ϑοποταπι. ( μρτ. δρίεί. .) Μὴ τὴν ἐχ τῆς οἰχείας ῥᾳθυμίας ψῆφον, τὴν ὑ πὸ τῶν τὰ αὐτά σοι δρώντων χυρουμένην, τῆς ἀληθείας εἶναι νομίσῃς ἀξιοπιστοτέραν (εἰ γὰρ χαὶ ἡ χειρω- σαμένη σε τῆς χαχίας νότος ταῦτά σοι νομοθετεῖ, Νο ργοργίῷ ἱξηᾶνία: βαπιθηιίδπι , . η] ἰη θδάδηι ἰδου οὐρᾷ διιηϊ, οσοητιηαῖξη) νοῦ αἴ ἤκα ἀϊι!ογθηι Ρυ . ] δι οἱ πηδ δι . τοῦ - θυδν γϑρϑὺῦί, ἰδὲς [] ργωβογὶ ὲῖ, ἢδυθώβαιο χαὶ τοὺς τὰ αὑτά σοι νοσοῦντας ἐπαινέτας ἔχει)" ἀλλ᾽ Ὁ ᾿λνἀλίογας. [υἱ, φαΐ δοιίδιη ἰδουπὴ τηογῦο Ἰαυογη!, εἴ χε μὴ εἰς ἀνήχεστον ἦλθες ῥᾳθυμίαν, οὐχ ἀπὸ τῶν νοσούντων δίχαιος ἂν εἴης λαθεῖν τὰς περὶ τῶν πραγμάτων ψήφους (εἰ γὰρ τούτοις ἕψοιο. χαὶ ἰατριχῇς χαὶ φιλοσοφίας χαταψηφίσῃ), ἀλλ᾽ ἀπὸ πῶν ὑγιαινόντων. Εἰ δ᾽ οὐδείς σοι ὑγιαίνειν δοχεΐ, μάλιστα μὲν νοσεῖς () εἰ δὲ ἀπιστεῖς, ταῖς ᾿θείαις Γραφαῖς ἐντυχὼν, εἴσῃ χαὶ τοῦ νοσήματος τὴν καχίαν, καὶ τῆς χαχίας τὴν ἀπαλλαγήν. “ μ}. νΥ, ὅ; ὉοΪο. ", ὃ (ηἶ δὶ ἰ) Ἰηουγδθ]θηὶ Δογία τοι πὶ πο} }},. ἤθε δἷῖϊ φαυυ φοργὶ δοοίρογα γογυπὶ ἰυδγπ) ἢ ἐ- εἷυπη (πΠΠ| δἷ : , ΘΟΠ ΘΠ Δ πη Γἴ ἃ τη ἀϊοὶ ἃς ΡΠ }}}) ἃ γϑοία ναί θη! " η. Θυοά ἱ πΠαπιὸ γἈ] {}ὲ] νυἱάθαιυγ (φεγοῖδβ Θηΐπη γ}} ἃς ' ποὴ ἐρϑαΐἷβ ΓΟ δυλ δι, - ᾿ ογδπὶ ϑογίριυγαη) γαοίρί , μὲ πιου! ΘΟφηοϑοᾶ. ν᾽ οἱ πη! ἶ μδυΓὶ σΟΥΓγΘΟ οι ΘΝ, ! ΥΑΠΙΔ ΓΕΟΤΙΟΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂Σ. () Οοἀά. ι. οἱ ἈΠι., φθόνος" ρ] ἰδ οη δ} φυϊάδιη πιαρὶβ οὐ ἰ ἰοςι]ο. ΡΟΒΞΙΝ. () Εάϊι. Ῥαγὶ., ἄμεινον τὸ ἀδίχως " τὸ μὲν γὰρ φιλοσόφων ἐστί. Ποσὺβ Βυρρ οι οσ οοά. ΑΪ. δρι ῬΡοϑϑ᾽"}}. ΡΙΤ. () Εὰ. Ραγῖβ.. εἰσί, μορσοηδπη) : νοσεῖς τ - ηυθιἶθι ἀρρογοῖ, οἱ ΒῈΓ. Ρ. , ρᾳᾳ. , νοι. ὅ, ὅσῳ οὖν χείρων ὁ μὴ αἰσθόμενος τέως τῆς νόώ» σον, ἰς, Υἱὰβ οἱ ορὶοι. οἱ . ΘΟΗυΤΤ. ΓΩΙΥ͂ΙΠ. - ΘΑ ΜΑΝΤΙΟ. ΙΒΙΌΟΕΒΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤΈ ΣΝΗ’. --- ΑΔΑΜΑΝΤΙΩ. Εἰοηιοηιὶ Ῥγαείαὶ ρυδορίιϊα. ἀπιίουι Ἡΐυπν ἰθαπ τηϑφηϊοαυσπι σοῦῦο- Γι] Υδϑηδίογοιη δὰ τὴη υἱ ἀοιηυσιη ΡῬαγοΓι ηἰοιὴ ὙθηἾ , Τη] Δη ΥΓ οΔρίαπλ διυἀϊο οὶ} } }}}: ; οι Οἰδ πλοπίθπὶ ΘΧΟο ἃ μοι δι υ, Θὐθσίιη ἦε πὶ ὕυθι ἰοχυδιὰϊ υἱπὶ ὀχίφυσι αυϊὰ δὰ ΡΠ ΠΟϑορ δι σομραγαίιπι . ΟΟΗΧ, -- ὈΙΟΘΕΝΙ ΡΙΔΓΟΝΟ. "Ἴσθι, ὡς ὁ φίλος ὁ σὸς μεγαλήγορος χαὶ λεξι--, θήρας ἦλθε μὲν ὡς ἀνααστρέψων οἴχαδε, παρέμεινε δὲ ἁλοὺς τῷ τῆς φιλοσοφίας ἔρωτι" χαὶ νῦν τὴν γλῶτ- ταν ἐπιστομίζων, τῆς γνώμης ἐπιμελεῖται" μικρὸν πρᾶγμα τὴν εὐγλωττίαν πρὸς τὴν φιλοσοφίαν εἶναι παιδευθείς.