Letter 214

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Neidus Date: ~410 AD Context: Isidore makes the uncomfortable argument that the Church's troubles are not caused by external enemies but by the conduct of its own clergy. It is a bold claim — but the calamity threatening the Church does not come primarily from external enemies. It comes from within. The bishops and clergy who live in ways that contradict what they teach; who use the authority of their office for personal advantage; who create factions and pursue quarrels rather than the things that actually matter — these are the source of the wound. External enemies can only harm the Church by working through that wound. Close the wound, and they lose their opening. This is not comfortable to hear. But the alternative — blaming outsiders while leaving the internal problem unaddressed — guarantees that the problem will only deepen.

Ῥυφαϊεῖς ἱπιηιϊποπίοηι Ἐςοίοεῖα εαἰπηιϊαίοπι δεοίφεία εἰοτίοογμηι υἱΐα. Αὐμαχ ργοίδριο, ιιοι βογ θ, , (ϑιῦθα νορ, Β Τολμηρὸν μὲν ὄντως τὸ παρὰ σοῦ γραφὲν, ἀληθὲς υοά πλ}Γ οΟἰμηΐ ρ δἱ νοίο τϑγυηι ἃ Οἰ γίβίο ἴδοι ᾿ηδίδυΓΔι} ρΓΟΡ ϑὲ υἱ Οἰδιβοοίυν δογυϊῃ υὶ ἃὉ θη ΟΓδη οχίγθη) ἰηϊχιίαι. Οαδηιδἀπιοάσιῃ εηΐπι δὶ βο. ἀφργοβϑὶ δβϑδμῖ, οἱ οαμν ἰΠ| χυὶ ΒΟΜΟΓΆΝἢ ἀθοθΓΊΘΏ!, ᾽ Π]}}} ἤθη ἀρυηὶ αυορά ἴῃ εὖυ οοἀαὶ Ὀ]Δϑρ!ιδονλη). Ἐσηυΐβ ἰρίίαγ ᾿ος. ναὶ ἃ ΓΘΡΓΘΙΙΘἢ ᾿ἴθθγΘΙ, Ὑ] φυρμ!εἰο δχίαιαι ἢ ᾳυὶ ἀΓπιΐβ ΘΟ ΓΟ σοη Γὰ γπιδηίθη εἱ, οἱ } } ογἃ ραιείμοϊεη!, οἱ φυοά οφγορίι δι διμδηθαιῖο- ΝΠ} ΤΠ) Π| .] σομ ρΑγΔη.. ΟΟΧΧΊΤΙ, -- ΘΕΟΤΊΙΚΟ ΥΗΟ ΟἹ, ΑΠΙ. δέ" ὅτι ἢ χρείττων πάσης ἐλπίδος τε χαὶ εὐχῆς τῶν πραγμάτων ἐπανόρθωσις ἣ ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ ὙΕΥΕΞ νημένη, χινδυνεύει ἀμαυροῦσθαι ὑπὸ τῆς τῶν πᾶρ αὐτοῦ τιμηθέντων ἀνυπερόλήτου χαχίας" ὡς γὰρ εἰς τοῦτο προχειρισθέντες, ἵνα τῷ τιμήσαντι πολε- μήσοιεν, οὕτως ἅπαντα δρῶσιν, ἃ ἂν εἰς τὴν ἐχείνου διαθδαίνει βλασφημίαν. Τίς οὖν ἐξέλοιτο τούτους ἣ χατηϊορίας ἣ δίχης, τοὺς τοῖς ὅπλοις τῆς ἱερωσύνης κατὰ τοῦ ὀὁπλίσαντος χρησαμένους, χαὶ τὰ τῶν ἀπέ- στων στόματα ἀνοίξαντας, χαὶ τὸ ὑπερφυὲς χκατόρ- θωμα μηδὲν () παρασχευάσαντας ; ΣΟΓ'. --- ΔΩΡΟΘΕΩ ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΏΩ. Μιτιμίθηι υεγϑὶς φει ἡαοίαπι, ορετε ποη ὀχοσρθηῖ. Νεπιο οοἴδβι! ἀΐβθινυπι δυΐα ἠυυΐςοῖ, πἰεὶ νίγια- Οὐδεὶς μὲν ἀξιωθείη τῆς οὐρανίου πανηγύρεως, ἰθ δἷϊ ἀξεογδίυς ογηδηιθηι. Θυοπίδπι φηΐη νθῦ- μυἱς ἢ Πλπὰ υἱγιυΐαπι οαἰθηιϑηι, υἱ δα Ρ᾽ , ἀοργθἤ θη - ἀπ αν, ορογίθυδ νοτο ἤθη το ΡδηοαΥνὶ, Γγθηυθη- ἰἰχυὸ οοπγεηίυ, δα οἱ ροηΐβ ἀΐρηα οοπιηϊίυηί, φυϊάδιη ᾿ἴηρυα, αἰΐα ρϑοίογθ ἰηοίυβα ραβίμηιθδ. Θ."»ο πη τὶ ἠοἴλ, πιαχίῃ) βιιηὶ ἀδρίογδηθ!. ΟΟΙΧΧΙΥ͂, --- ΘΙΟΒΟΟΒῸ ΕΤ' ΤΙΜΟΤΗ͂ΕΟ. μὴ γνωρίσμασιν ἀρετῆς ἐμπκρέπων" ἐπειδῇ; δὲ λό- γοῖς μὲν ταύτην σεμνύνοντές τινες, ὡς ἔφης, ἔργοις δὲ οὐ μόνον πανηγύρεως, ἀλλὰ χαὶ τιμωρίας ἅξια δρῶσι, δῆλοί εἰσιν ἄλλα μὲν διὰ γλώσσης φέροντες, ἄλλα δὲ διὰ γνώμης ἔχοντες " οὃς οὐ χρὴ ζηλοῦν, ἀλλὰ κομιδῇ χαταθρηνεῖν. ΣΟΔ’, --- ΔΙΌΣΚΟΡΩ ΚΑΙ ΤΙΜΟΘΕΏ. Αά πιείαπααπι ἱπυϊίαί. ΝΙΒΙΙ μγοϊήθοαι, ο νοηΐ νἱτῖ, δοουβαιίοπαθ, συ ἃ ηυϊθυδάδηι ἰἰδαυθ δἀ ἀΐχηΐα δ νογβυπ) γ αἴδγι!ης- ἘΠ, φυοπιίηυϑ οΟἰἶοὶἑ γὺ γϑνῖγὶ δἀιηοποδιη. Ογαγα δηΐη [], δὶ ποϑιγῶπ) δᾶ ψὸβ Βαῃδυο)θηι απ) ΘΟΓ πὶ Θχϑίσυδηῖ οΔΙμπηηΐῶ. Θυοά ἰφίτυν μοι ἀϊ- ἐδ ΓΘ, Ὀγδν οΓ δοοίρίι. χυμηι . υἱ } [Δ[ἃ τγθ-- ἤεγγθ οβίθηἀδιΐ, δίῃ υθγὰ πᾶγγδῃῖ, γεβϑὶ μίβειι. Ουσὰ οἱ ΓΘΟΙ, δοίοἱ διῃέσογιπιὶ νῸ ΟἰΟΓΟ. δθθτο- ἔϑηυο. ΟΟΙΟΧΧΝ, --- ΡΑΒΙΑΡΙΟ ΒΙΆΓΟΝΟ. Οὐχ ἔστιν ὅπως αἱ αἰτίαι, ὦ βέλτιστοι, ὃς χαθ᾿ ὑμῶν λογοποιοῦσί τινες, χαίτοι ἀξιόπιστοι εἶναι δο- χοῦντες, χωλύσουσί με καραινέσαι τὰ δέοντα. Δεινὸν γὰρ ἂν εἴη, εἰ τὴν ἡμετέραν πρὸς ὑμᾶς εὔνοιαν αἱ παρ᾽ ἐχείνων διαδολαὶ ἀνέλοιεν. Τί οὖν βούλομαι φράσαι, συντόμως ἀχούσατε᾽ ὅτι δίχαιοι ἄν εἴητε δεῖξαι ἐκείνους μὴ ἀληθεύοντας" εἰ δὲ ἀληθεύουσι, γνωσιμαχήσατε᾽ εἰ ὃὲ οὐ βούλεσθε, ἴστε τοῦ χοροῦ. πῶὧν φίλων ἐχχριθησόμενοι. ΣΟΕ". --- ΠΑΛΛΑΔΙΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. Γτορτῖα Ῥγῖμε υἱεἷα ἐρνεηθαπάα, φμαης αἰΐεπα ἀνε (ύοη. ἐρὶδι. , , . διηι δ αὐ ἐμπιάξπι θρίαι. γα] γἰαϊουϊωπν, Αἰἴο τόρογα γ δῖ ϊθ αυΐ εἰυὶ ἱρϑὶ ΒΟΘΌΘΙΩΙ ἐπ ρογᾶγθ. ()ἱ δινἷπν ΓΘ Δ πΐ Π)ΟἴΠ ΒΟῺ ΠΙΟΐῸ ΠΟΝ. Βυἶφὶ!, δο . ᾿ἰςαπιίδηι. ἀθάογῖι ρο- Κομιδῇ γελοῖον, ἑτέρων ἄρχειν ἐπιχειρεῖν τὸν ξαυ- τοῦ ἄρξαι μὴ δυνηθέντα, Ὁ γὰρ τὰ οἰχεῖα πάθη λυτ' τῶντα μὴ μόνον μὴ ὑποτάξας, ἀλλὰ καὶ ἄδειαν αὖ" ΨΑΒΙΖΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒΚ ΕΥ̓ ΝΟΤΑ. () σοάά. γαιίο. θ οἱ ΑἸι.. χυδερνᾶται, ῬΟΒΞΙΝ, () Τοῦ μηδὲν οἱ παρασχευάσαντας δι) σοα. ἰῃδογιηΐ νομιδύῃναι. [, ἘΡΙΘΤΟΙΛΑΒῸΝ {... -- ἘΡΙΒΤ, ΟΟΙΧΧΎΠΪΙ. τοῖς τοῦ πάντα ὅσα βούλονται χαὶ δύνανται ποιεῖν Α ἰδβ(Διδιηησο {εὐοτῖ(, συδοιηπαα Πῖ ροϊδδίᾳπιδ ρὰ- δεδωχὼς, οὗτος καταγέλαστος ἔσται, τὰ τῶν ἄλλων πειρώμενος διορθοῦν. Ταυτὸν γὰρ ποιεῖ, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἰατρὸς ἕλχεσι βρύων τὰ τῶν πέλας θεραπεύειν ἐπιχειροίη. ΣΟζ΄. --- ΕΡΜΙΝΩ ΚΟΜΗΤΙ. ἰγδηιϊ, ἰἷς ρογγ σα ἀναάοῖ, Δηογυπ οἱ δγγδίἃ οοΥΡίσοτα δυάδαῖ. Ρογίηδα δηΐμ ἴδο!, δια δὶ π|- «ἴοι ὉΪ αν ἢ δ) οτυιι δυΓΑΓΘ ΠΊΟΓΌΟΒ. ΪΔΊ. ἙΟΙΧΧΥ͂Ι. -- ΒΕΆΜΙΝΟ ΟΟΜΙΤΙ. . φγαδεαη!ε δἰπιοπία, δε βαςργ(οιδ πιναϊδιαιίοπθ. ( για οἱ (ἰδ. , δρῖδῖ. εἰ ], οἱ ... ἐρὶεί. ὅ, εἰ ἱπίγα ορίεί, .) Καὶ οἱ πιπράσχοντες χαὶ οἱ ἀγοράζοντες, ὡς γέ- γρᾶφας, τὴν ἱξρωσύνην, μέγιστον χαθ᾽ ἑαυτῶν ἐχ- φέρουσι δεῖγμα, ἧς ἔχουσι περὶ τοῦ πράγματος δόξης. Οὐ γὰρ ἂν ἐτόλμησαν, οἱ μὲν πωλῇσαι, οἱ δὲ ἀγο- ράσαι πρᾶγμα θεῖον, καὶ ὃ πολιτείᾳ ἀρίστῃ χαὶ τρό- ποις ὀρθοῖς χρεωστεῖται. Κανὼν γὰρ τοῦ πράγματος ᾿ς Εἰ νδυύθη! οἱ Θπηθηῖ, υἱ π| ρβίβιϊ, ᾶ- «ογἀοιυπι, ἰΐ πιαφηθι) οοια . ρῥτοίδγιηι ΔΥΓβυη) ἢ} : ηη} ὁ παροῖο Ὠαῦθμί ορὶ- πἰοηΐβ. ΑἸΪοαυΐ Ὡ}) βηΐ: διι] δπιθγ οἱ υὙδιίθγα ΤΟη) Αἰ να), Ορ᾿ηγαΣ ἀδυ δια δάμη] ἰδιγδιϊοι, Γροιίθφυθ τῃοῦίθιι, οφυϊα οηΐη Ὠυ͵ γοὶ οί, δρίῃ ἡ ἐπιτηδειότης τοῦ λαμθάνοντος, εἰ μὴ παίγνιον αὐτὸ Β υἱ φυΐ υδβοὶρὶϊ, οἰδὶ ᾿]ογ φυσι δπι γὸ. μαῦθὰ- εἶναι ἡγήσαιτο. Ποία οὖν ἀποχείσεται τιμωρία τοῖς παίζουσιν ἐν οὐ παιχτοῖς, ἡ σὴ ἂν εἰδείη φρόνησις. Πάλαι μὲν οὖν ἐπὶ τῶν 'Ἑδραίων ἐχ γένους χατ- αγομένης τῆς ἱερωσύνης, ἐμέμφοντο πολλοὶ, δι᾽ ἣν αἰτίαν τῷ γένει, ἀλλ᾽ οὐ τῇ ἀρετῇ ἀπενεμήθη" ἐπειδὴ δὲ χαὶ ἐπὶ τὸ βέλτιον μετεχοσμήθη, χαὶ εἰς τὴν ἀρετὴν μετεχομίσθη, μειζόνως παροινεῖται, ἣ ὅτε καὶ ἐλάττων ἦν, χαὶ τῷ γένει ἀπεχεχλήρωτο, Τό- τε μὲν γὰρ εἰ χαὶ ἧσάν τινες ἀνάξιοι, ἀλλὰ Ἦσαν χαὶ ἄριστοι τὸ δὲ χρήμασιν ὠνεῖσθαι παντελῶς ἀπηγό- ρξυτο" νυνὶ δι᾽ ὅτε χαὶ ἐπὶ τὸ χρεῖττον ἐπιδέξωχε, χαὶ τῇ ἀρετῇ ἀπενεμήθη, μειζόνως χατεπατήθη. Τίς γὰρ τῶν ἀρίστιωον ἀξιώσει χολαχεῦσαι, ὥστε ταύτης τυχεῖν; ἣ τίς τολμήσει χρήμασιν ὠνήσασθαι χρῆμα ἀγγέλοις πρέπον; ΕἸ τοίνυν οὗτοι οὔτε χολαχεύειν ἀξιοῦσιν, οὔτε ἀγοράσαι τολμῶσεν᾽ εἰσὶ δ᾽, ὡς ἔφης, οἱ χολαχείαις χαὶ χρήμασι τὴν ἱερωσύνην προπίνον- τες (οἱ μυρίων ἄξιοι δῆλον ὅτι τιμωριῶν), οὗτοι χαὶ χολαχεῦσαι χαὶ ἀγοράσαι οὐχ ἂν παραιτήσοιντο. Λόγος τοίνυν περιφοιτᾷ χατὰ γῆν χαὶ θάλατταν, ὅτι οὐδεὶς τῶν εὖ βιούντων λοιπὸν εἰς ἱερωσύνην προχει- ρισθῆσεται, οὐκ ἐπειδὴ τοὺς ἀξίους οὐχ ἔχει τὸ . πρᾶγμα, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ οὐ μόνον τῷ τῶν πολλῶν χρύ- ατονται πλήθει, ἀλλὰ χαὶ μισοῦνται, χαὶ ἐπιδου- λεύονται, χαὶ ἐξοστραχίζονται, ὡς τῶν πολλῶν ἐλέγ- χοντες () τὸν βίον. ΣΟΖ΄. --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. υγ. Ομ απΐηι ροθηδὲ ΟὈποχῖυβ ν᾽ άδϑιϊιν ᾽μ ΓΘ ποι! Ἰυΐΐογβ, ἴθἃ ποὺ ἱσπογδαὶ βαρί πηι. ΟἸλη αυΪ- ἀδπ) οὐπὶ ἀρυά ΗδΌταΟ δοουύο δ ἀΐᾳη υἱ] ξΟγί [ΔΠ}}}}Ὡ δϑϑβηδίδ οβῖ, Τὴ ΓΠΊΌ ΓΔ Δ Ω} ραυοὶ, οὐγ {}}} βυϊρρὶ ροιυβ ἂς ροιδγὶ αυδιῃ υἱγίαμ] ὑἀλγοῖυν. Ροβίχυδπι νθΓῸ ͵δπ) βΔοοΓοίϊη), οἱ ἀἰφηΐῃ ε, ἱ νἱγίυ ᾿Παθοῦὶ γακὶο οορὶ , πιλίογα αἰ ΠοίεΓ ᾿)υγία αυδιὴ οὐδὲ ᾿σΒΟὈ . , δι ΓΓρὶ ὨίΕΓ- Οἰαγίυ ει : οἰ] δπῖπι ὑπο ποπθ}}}} ἱπάϊ πη! η!, Θγϑδηϊ ἰδιβοη οἱ ορίϊπηΐ, ρϑουπἷᾷ ΥγῸ πυπάϊηλΓὶ οηΐηο νοι πὶ ογαί. Νυπο ΥΟΓῸ Θι}} οἱ ργϑϑίδη- ιἴκ δδοογαοί πὶ ἀδίαπε οἱ νἱγίυι! δια αείενι, σοηπεθηιηΐίυγ, Ουΐβ δηἶπὶ Υἱρ "θη Θη (ΑΓ. γοὶ οί, αἱ Π]|οὸ ροιΐδίυν ᾽ Δαϊ υΐδ δυδί! ρασμἷα τη εὔ-- οδτὶ ταπὶ ἰρ αηροὶΐβ ἀϊσηδ ἢ θΘιιδτὸ ϑἰ αυϊίοπι Π-- δάυϊαγὶ νεϊΐαι, που [εογ οι }} αὐ θηῖ. ΘΙ ΘΓΟ ὁ } νῸ, υἱΐ Γ}}}. δ υ] τ] η}}}ι οἱ ρ- οὐ ηἰΐ δδοογάοί) Ρτγορίδηι (ᾳυ Π}}} ::}}}-- ἴδ ἀἴξιο ΘΟηδί), ἰδιΐὶ ἀἀυἱαγὶ, οἱ Θιῃμ Γ πῸ ἢ Τοουδαυυπί. Θυδη! ΓΘ ΓΟ (ΘΓΓᾺ ΠΙΔΙΙ ΒρΆΓ-. εἰϊυν, ποιηΐηὶ γοοῖθ νἱνδηὶ Διὶ δηοογ οιίυ μι ͵Δηὶ ]- {πὶ ρϑίαγα, ἤοη αυοι ἀϊφιηΐ ἰδηῖο ἀοδίηϊ τημδιΐ,. δοὰ φιοά ποι π)οάο ἧἦπ πηι υἀΐῃ } η, οἱ ἰωγίϑὶ δ'ι οἱ ἰγϑδυσδηίυγ ἁἴᾳφυς χρο δηΐου, εἷ-. τἶγυμι φυοι πιυϊόταπι Υἱίδηὶ γαργο! δ δῃὶ. ΘΟΟΙΧΧΥ͂Ι. --- ΕἸΌΕΜ. Ποοἰὶ ραγοεπξ ὑέῖγ πεασπαπὲμιις. Ἴσθι, ὦ θαυμάσιε, ὡς δόξαν ἐχτήσω ἐχθροῦ φεισάμενος " καὶ τοῦτ᾽ αὐτὸ μὲν τοὺς σοὺς ἀχριθῶς ἐπιστάμενος τρόπους προὔλεγον, ὡς μετὰ τὸ χειρώσασθαι, δείξει μεγαλοφροσύνην, χαὶ ἐλέγξει τοὺς μικροψύχους " ἧσαν δὲ οἱ ἀπιστοῦν- τες, οἴτινες ἐχ τῶν χαθ᾽ ἑαντοὺς χαὶ περὶ τῶν ἄλλων ψηφίζονται" ὅμως τὸ τέλος ἔδειξεν, ὡς οὐ διήμαρτον. Ὃν γὰρ ἑλεῖν ἐσπούδασας, ἑλὼν ἀφῆχας, ἵνα μὴ ἀσθενὴς νομισθείης, ἀλλὰ δυνατὸς χαὶ φιλάν- θρωπος. ΣΟΗ!.--- ΠΕΤΡΩ. μεγαλοψυχίας ἢ δεῖιο, νἱν διϊηΐγᾶπάθ, πιαβηδηϊιηϊι} αἰογίαιν ὁοπϑαουϊυπι οι! ραγοθπὰο : ιοἀ αἱ ἰρϑιιν (. ΔΟΟΌΓΑΙΘ ΠΏΟΓΟ (ΟΘΠΪ ἢΔ Ὀτζοοΐ ΧΟΓΔ}, υἱἱ δξοηδο οϑἰδθηύογοβ ϑυπη πὶ φοπογοϑίιδίθπι, οἱ μ}- πιο ἀΡρίοΓο. Εγδηϊ δυίθι αυΐ ἰἀ πη ἐγα- ἀεθδηῖ, ἰΐ βο ἶσθὶ αυΐ οχ βοὶρβὶβ Ἰυά! ςδηὶ :: οχίίυ ἰδιῆοιὶ δυδηϊυδη οβίθηαϊί Π) ΠΟῊ Γ- Γ. Οιδι δοΐπὶ οἀρογα διυἀυΐδιΐ, σδρίαια ἀϊιι]- βἰϑιϊ, " ἰπη}}}}} Ἰυἀοαγογὶθ, Ὰ.Ἅῳ ροίθη οἱ ἰ- ΠΊΔΏΙΙ. ΟΘΟΟΙΧΧΎΙΠΙΙ. --- ΡΕΤΗΟ. Οὰν δαεογαοιὶ αἰφηὶία τεφῖϑια νεπεταπάα ρμαδδὶπι δαδ τὶ. ((οη[. ερίει. εἰ αἰϊαδ.) Σὺ μὲν θαυμάξεις, δι’ ἣν αἰτίαν ἐπὶ μὲν τῶν Μίγαγῖ τυ αυϊ θη} ΟὐΓ ρυ( ΠΔΪΟΓΘΒ . ΠΟΟΓῸ. ΥΑΙΙ ΠΕΘΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. () γὼ ἐλέγχοντες οοὐ}. αι, οἱ ΑΙΙ. βοῦθυμ ἐλέγχονται, ῬΟΒΙΝ. “. ΙΒΙΡΟΒΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤᾺ αν οἰμἶθι ποηο δασογάοινις μαυΐιις, ,, ἤὐπηρ Α προγόνων εἰλιχρινὴς τιμὴ παρὰ πάντων τοῖς ἔστεμ- γυτο ργυάδηιία ρίδεΐ Ποιπΐ δρογίθ ΓΟρΓΘΙ"ι.-. ἴδηι. Αἰ οογδηὶ αυϊ σθαι γανογθηίιγ, οσΟυ]} γΓῸ οτἰονηδηίυγ. Εἰ }}} φυΐάδπι {ιφίιπ!, } συϑγὸ ἱρβὶ δι] πος, αυο πιο γὶ }| ἰη ηδηι, οὔ- ἐγοοίδη!. γαγιη ἃ ο ἢ} ἶγοῦ, Ουπὶ Θη ἢ) οδ δι οὐπὶ ἱρϑὶβ "Ὸη δβθληῖ, " ϑιίΐθιη οἰἰδπὶ ΟΠ )}- . : ΠΠ} σου ΓΑΡὶΔ ΤΟ] Θ, ΘΟΠΙΓΑΓΪΔ ΟΧρ- γἰυπίιγ. ἀοηίγα οηΐπὶ δἀπηϊγδπάυπι) ββοῖ, δὶ υΐ ηἷ- ἢ} ρᾶγ πηαὐογῖθυ ἀρδηῖ, ρδγοπ οὐπὶ { ΠΟΠΟΓΘΙΙ οοπϑοαυσγοηίυν. ΑὉ { πια] ον θυ οἰἷδπ ροοσλη [ Γοβοδ ΘΒ χα αι ίυγ, δ]ν [ν π ργῖναιὶΐ ηὐυΐάδπι ορυ- ἰδπ ἰογα : αυΐηΐπὸ ] γδ] ρδυρόγοηι δἰἰφυδη δὰ [γτυκοιὴ πηΘ γα πὶ ΓΟΥΟΟΔΓα σοηϊοπάμη!, οχϑὶ Δ - ἴγ, υἱ αυΐ ἰἰϑίθηη δῶρα Υἱι] σαριΐ ἰδηθη, οὐ μένοις τὴν ἱερωσύνην ἀπενέμετο, νῦν δὲ οἱ μὲν φρονήματος ἐμπλησθέντες φανερῶς αὐτοὺς χωμ- ῳδοῦσιν᾽ οἱ δὲ χατὰ πρόσωπον αἰδοῦνται, λάθρα δὲ χαχίζγυσι. Καὶ οἱ μὲν φεύγουσιν, οἱ δὲ χαίτοι χολα- χεύοντες αὐτοὺς, διὰ τὸ χαὶ ἐπιδουλεύειν δύνασθαι, διασύρουσιν. Ἐγὼ δὲ οὐ τοῦτο θαυμάξω. Οὐ γὰρ τὰ αὐτὰ ἐχείνοις πράττοντες τῶν αὐτῶν οὐ τυγχά- νουσιν, ἀλλὰ τἀναντία ἐχείνοις ἐπιτηδεύοντες, τῶν ἐναντίων πειρῶνται. Τοὐναντίον γὰρ ἂν ἣν θαυμα- στὸν, εἰ μηδὲν ποιοῦντες τῶν προγόνων ἴσον, χαὶ [τἧς] αὑτῆς τιμῆς ἐχείνοις ἐτύγχανον. Ἐπὶ μὲν γὰρ ἐχεῖ- νων χαὶ βασιλεῖς πταίοντες ἐσωφρονίζοντο, ἐπὶ δὲ τούτων οὐδὲ ἰδιῶται πλούσιοι “ χἂν σωφρονίσαι δέ τινα πένητα ἐπιχειρήσωσιν, ὀνειδίζονται, ὡς ξπὶ π | δυάδηι γοργαίνδπάδγα. Οιδιμοῦγοπι οἴ Β τοῖς αὑτοῖς ἁλόντες πολλάχις, ἐφ᾽ οἷς ἐχείνους ΒΓ ΓΟΟ ρορυΐο ογαὶ ΓΟγη }}}; πυπς Θομ Γᾶ μο- ΡυΪ] ἰθγγογὶ ὁδί βδοθγιί οι. ΟΟΙΧΧΙΧ. --- ΠΕΡΔΟΙΙ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. σωφρονίσαι τετολμήχασι. Διόπερ πρώην μὲν ἦν ὁ ἱερεὺς τῷ λαῷ φοθδερὸς, νῦν δὲ ὁ λαὸς τῷ ἱερεῖ. Συϑθ΄. -- ΠΡΑΚΛΕΙΔΗ ΕΠΙΣΚΟΠΩ, Βιαμαϊΐμε ἀροιάμηκ, πιοτὸ πιραϊοὶ, ἱπ ἀεἰ εἴα μμμπὶομαϊε. Μορην ργοίθειο ἀθ᾽ἰοἴαπι , υδηΐα ἰδηθη ἐϊΐ- Βηππι. ὑδοιϊβδηθα ἰἰδυ διιἰδεὶβ, δηϊηΐφυο οοηῆ- (ἰοιἶῶ, ἀδηάα ηἰπΠοαΐπ νοη]. ΕὈγί δηΐπὶ αἱ θιπεπάδιϊοποιη πιοάἀοίδιηαυθ (δι τπογυὰδ. ()υδη εἰ ργϑβίδη []π|}Ϊ τῃηθυϊοὶ, οὐαὶ τ] ἃ οἷδ νυ] γα ΡΟ ΓΠ ἀἿ Π οΟὔδγιη!, Ποη ἰδηϊηι δα ιΐθοηι εὐυγδπη), αυδοίυ!η δι Π]Πἃ ἃΓδ ἐχροβοίί, φυδηίυπι ἴδγυηι ᾿ΔθΟΓΔ ἷ νἱγαδ, Π ἄτι πὶ νυϊόγα ουγαγα ηἷ- [Ὁ Ὡγοιϊδη οι πιούϊΐο Ο]]Δ . ΟΟΙΧΧΧ. --- ΡΕΤΠΟ. Μέγα μὲν ὄντως τὸ πταῖσμα, ἀλλ᾽ οὐ συγγνώ- ἧς μεῖζον " διὸ χοὴ χολάσαι μὲν τὴν ἑτοιμίαν, συγ- Ὑνώμην δὲ νεῖμαι. Τάχα πως ἐπὶ θεραπείαν ὁδεύσει τὸ πάθος " ἐπεὶ χαὶ οἱ τῶν ἰατρῶν ἄριστοι, ὅταν τις πολλὰ περιχέηται τραύματα, οὐ τοσαύτην ἐπάγουσι θεραπείαν, ὅσην ἀπαιτεῖ τῆς τέχνης ἡ ἀχρίόδεια, ἀλλ᾽ ὅσην φέρει τοῦ χάμνοντος ἧ δύναμις, ἵνα μὴ τὰ τραύματα θεραπεύσαντες, τὸν χάμνοντα διαφθεί- ρωσιν.