Letter 249
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Athanasius the Presbyter
Date: ~410 AD
Context: Isidore on who genuinely deserves the honor attached to the priesthood — arguing that it belongs only to those chosen with care and divine guidance.
Those who were ordained with care — those chosen with the genuine guidance of discernment rather than through favoritism, political pressure, or self-seeking — deserve the honor attached to their office. And the honor is real; it represents the authority of what they serve.
Those who obtained the office through other means should not be surprised if the honor does not attach to them in the same way. The office is not the source of the honor; the genuine calling, faithfully answered, is the source. The office is merely its outward expression.
Θυΐϊ ἰπμαΐχηθ βαοογάοι δυνὲ Ποηοτα αἴδοοί!, "- ( . Οὐὔσάϊμηϊ οἱ πὸη ἀδυϊ οταϊηπανῖὶ!, οὐυηὶ αἰνί ιν πῇ ἢ ΟΥ πΔ βροοίοῖ Σ ὑπ οἱ τηυΐϊι ἰπ᾿ πϑίϑιη ται υιί᾿οηοῖ Ζ.Δ, ργα)θηίθβ, [λου]ιφ πὶ πο πιοιΐσδηη [} ν᾽ πιϊ σϑ!, . ἴῃ ᾿ Υἱνοηίο ΟὔΔΓΙΘΠηΓΓ. ] νγῸ . δυϊ ᾿|| δύσυβοῖ, βδογῖ ΓΘ θι}. γίδια ι οοηοί!οι, αυοὰ ἀοσιονὶυ ( ἰοηξα, υ τῃἷδ ᾿ηἰ ἰγὶ ροΓη Γ, αυοά εϑὲ ἰ)ευπὶ ν }}]ς (|} γα. ὮΧΧΧΥ͂Ι. -- ΛΤΗΑΝΑΒΙΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΠΟ. ὃ Ζοεὶϊπιὶ απιϊοὶἶα ποῖα οἰ εμερέεοία. Μῖσός σοι ἀνεφύη παρὰ πᾶσι διὰ τὴν ἀτπέδειαν, Οάΐϊυπὶ ογβα ἰθ δϑρυά οπιηόβ γεογυάθϑοϊὶ οὐ ἷπ|- τὴν Ζωσίμῳ φίλῳ τῷ σῷ τετολμημένην. Οἱ μὲν γὰρ α ρἰοἰαίοπ), φυλπὶ Ζοβίπιι. ] αἰδτυβ ραίγωγε δϑβί ἀφειδέστεροί φασι, μὴ ἄμοιρόν σε εἶναι τῆς δραμα- τουργίας" οἱ δὲ ἐπιειχέστεροι; ἄμοιρον μὲν εἶναι, δυνάμενον δὲ χωλῦσαι, μὴ βεδουλῇσθαι" διὸ χαὶ δί- καιος ἂν εἴης παρὰ πάντων ταῖς χατηγορίαις βάλλε- σθαι. Οἱ δὲ βεδουλήσθαι μὲν, μὴ δεδυνῇσήαι δέ, ᾿Αλλ᾽ οὐδὲ οὗτοι τὴν ἀφ'εἶσαν περὶ σοῦ φέρουσι Ψῆῇ- φον, ἀλλὰ φράζουσιν’ Εἰ καὶ μὴ χεχοινώνηχε τοῦ σκέμματος, ὅτι τοιούτου ἀνδρὸς φίλος γεγένηται, μεμόλυται. Αὐτὸς οὖν δίκαιος εἴ βουλεύσασθαι, ὅπως ταύτην ἀποτρίψαιο τὴν ἀδοξίαν. ΦΛΖ΄. --- ΕΥ̓ΔΑΙΜΟΝῚ ΦΙΛΙΠΠΟΥ͂. ... (}ιῖὶ ᾿Αγραῖιι ΓΟίδΓ ἢ, δ΄ ΘΟΠΒΟΓΙΘΙῚ [ [αοιἱοη : {π|} νΓῸ ρᾶγοΐυ, ΘΧ γί }η , ργοϊ θα γα ἰϑηιθη ροίιι , ι} ποὶιΐς. ρΘυδηοῦγοιη ᾿πογῖι ( }) Οπμπὶ οι η {ΠῚ Υἱόονὶ δίυηι. ΑἸ ουΐδην υο αἷ συϊδπ) (, δὶ ΠΟῚ ΡΟλιΐ ἰ) γα ργο θα γ. ογαι π ἢ ΔὉ- βοἰυιοη θα ἀ ( βηϊιθιἰηι [γυηῖὶ, . δίυμ!, οἰϑὶ ΠΟ. ΘΟΠ Αγ, ἰΔπίυϑ ἰϑιηδη διηΐοι} [πὸιῖϊῖ ᾿ρ.:, οοηϊδηηδίυ δῖ, ἰαγθ ἰθύυσθση ἀυβ ἰσίταγ , υἱ Π|Ππ| ἱφηοη!ηΐϑη) ]. ὈΧΧΧΥΙΙ. -- ΕὔΘΖΦΕΜΟΝΙ ΡΗΠΠΙ͂ΡΡΙ Ε. Πέτμηι εὐἰείϊιηι, γαπι ἱρνυθδίγία πὶ σιγὰ ΠΟ . (Ουπ[. ορίδι. .) Ἐπειδὴ οὐχ ἐξ ἴσου τῶν διδασχάλων τὴν ἀχρόασιν ποιούμεθα, ἀλλὰ τοῖς μὲν ἐπὶ τὰ βιωτιχὰ παραχα- ᾿ λοῦσι προσέχομεν τὸν νοῦν" τῶν δὲ ἐπὶ τὴν οὐράνιον φιλοσοφίαν χαλούντων οὐδὲ τὴν φωνὴν ἀνεχόμεθα " διὰ τοῦτο τὰ μὲν ἔργα, τὰ δὲ ἡγούμεθα πάρεργα. ΦΛΗ', --- ΗΡΩΝῚ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. πῃ ποη ρᾶτὶ δοιὰ (ἰοσοθηι} Δοοὶρίιν} νοῦ θ τη, βορὰ ἰΪβ ι] βοουϊαγία ᾿ην!δηῖ, ἀπίτηι πὶ Δ}}}}- ἀθιθι ; ἃί υἱ δὲ εὐοὐἰδδίδν νούδηὶ ρ}ΠΟϑορὶν!Π), δούθη π νόσοι ΄συϊδη) δι ἶγα ϑυ} }}}}}. πο ΓΟΟ φυϊάσιν υ{{Π.,. δος να γΓὸ ἱπυ }, αἱ Δ ΟΡΟΓα ἀνοἶτη, Π. ὈΧΧΧΎΙΙ!. -- ΠΕΒΟΝῚ ΡΆΕΘΒΥΤΕΠΟ. Γιαεοπίδηϊις ἰαμααίαν. ((Οπ[. ορῖδί. .) Χρὴ χὰἀν τῷ λέγειν, χἀν τῷ γράφειν τιμᾷν τὸ μέ- τριον" καὶ μὴ ἕξω τῶν χαιρῶν φέρεσθαι, εἰ μῆ γε ἣ τῶν ἀχροατῶν βραδυτὴς ἀναγχάτπειεν ἄχοντα τὸν λέγοντα, καὶ ἐπὶ τὸ μαχρηγορεῖν ἐχδιάζοιτο. ΦλΛΘ'. -- ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΩΝΙῚ ΚΑΙ ΧΑΙΡΗΜΟΝΙ. αυμη ἰη ἀΐδαπάο, ἰυπὸ 'ῃ) δβογὶ θδηἀο πιοάμ! οὶ δά θη άυ, π᾿ | ἱπηπιοάργαία ἀϊσοπυιη, ] [ογίθ δυάϊιογυι ἰδγι πὶ ἰπρφαηΐ απ), οἰΐδη) ἰπνίϊαιη ἀΐσογα ὀχρ ηλγοαιθ σοσοῖ οορίοϑἧι!. ὈὌΧΧΧΙΧ, -- ΖΟΘΙΜῸ, ΜΑΠΟΝῚ, ΕΤ ΟΙΔὲ ΠΕΜΟΝΙ. βεοεαιοτῖνις υεγὰ ραωπὶ(επιῖθις ἱσποεοὶ! δ ειι. Εἰ χαὶ μέγιστα χαὶ συγγνώμης μείζονα ἔπλημμε- ἢ λήσατε, ἀλλά γε συγγνώμης ταῦτα ἀξιώσει ὁ Κρι- τὴς; εἴγε εἰλιχρινεῖ μετανοίᾳ θεραπευθείη. ΦΜ΄. -- ἸΕΡΑΚΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ἹἙΓλπιοιϑὶ οἱ ργανῖα, οἱ υϑηΐα ἰηδϊΐβηλ ΘΟπι Γ]- ι|, ἰυχ ἰδίηθη Ὠθυβ ἱζηῃοβοοῖ, δὶ ποιὸ ἰοῦ δοοοβϑοῦὶὶ ροηϊ θη. ὮΧΙ,. -α ΠΙΈΒΑΓΟΙ ΡῬΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. δὲ πιοιϊοιίοεἰς οἱ ἱπβαϊδ σοηιηιϊ οπίϑιι. Οἱ πρὸ τῶν χινδύνων τῷ φόδῳ δεδουλωμένοι, χαὶ ᾿ μὴ ἐνεγχεῖν τὴν προσδοχίαν δυνηθέντες, πρὸ τῶν Ὑ πραγμάτων τοῦ χα!ροῦ τὴν μεταθολὴν θεραπεύσαν- πες, πῶς οὐχ ἔμελλον αὐτοῖς τοῖς δεινοῖς ἐμθεδηχότες ἄνανδροι ὀφθήσεσθαι : Οὐχοῦν εἰ παρόντες οὐδὲν ἂν ὥνησαν τοὺς συναγωνιστὰς, ἀπόντες τὰ μέγιστα ὠφέ- λῆσαν, χαὶ τὴν λύπην τὴν ἐχ τῆς προδοσίας ἡμαύ- ρωταν. Θυΐ ἴῃ ροῦγίει ἢ Δάν ΓΒ γ πιο οηριὶ, εἰιπογὶ βδυ βαγνυΐ!, πΙ}} ἱιπηροιιθπ}}. πι- {πὶ ἴδγγα ρΟ:}}, Π) ΓΟΓΌΙ ΘΟ Π}- εἰσηθιη ἐχορίδη!, ἢν ] ἰπ φγανὶα τπδ]ὰ ἰποϊογὶηῖ, ΄συϊάπὶ οἴδβηνίδι! ] ι δ θδαπίι Ὁ ἰσί}} ὑγΓϑβθηίθ. }ΠΠπ|πὶ ΔΧ} τ (υογαπὶ θογδι , Ἀ Θη.. ΠΙΆΧΙ ΠῚ ῬΓΟΙύσΓΙΩΙ, οἱ (οἰογόπι ργοι ῖο - ηἶ ἰ ργι!, ΌΧΙ, --- ΑΤΙΑΝΆΒΙΟ ΡΒΕΒΒΎΤΕΙΙΟ. . ΙΘΙΕΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤᾺ ᾧΜΛ'. --- ΑΘΑΝΑΣΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Ριιοδορίιατὶ φμϊά. δἰυΐδοιυ ποη νἱ δτὶ ΡἢΠοδορἢ τὶ, υἱ , οριΐ- Π)π: ΔΓ ἱιγαγὶϑ ΡΠ] Οθορ πηι} Γαι οη απ), " η δνοῦοι. νϑγοὸ ρυγίηείρίυηι ᾿ἰσηλνίθ, οἱ ι)Π|υ}- εἰοποιη ἰπϑιεϊ(ι νἱ ( ἱπιαφίπαίυβ ΠΠυ ἃ δροοῖοθα - εἰλϑιϊ, ρα Π| ι. δα η. δεῖ Θηΐἷπι ΥἱΥΘΓΘ ἀοςοῖ, "οη δὰ οβιοηίδιϊοποπὶ οἱ ροιηρϑιῃ. ] αιιΐῃ ἰεϊιυν ἰρηανία σοηνίου ᾿ος ἰθδπι ΐσογο ογ})- δύδῃβ ρδγΐπη πη πα σΟροτῖῖ, η ΡὨΠΟΘΟΡΠΔτὶ νι - γοίηγ, ροϑίοα ἀοβίογ! ἴῃ ὁ, υἱ ΟἸΠ ἢ πο η Ρ]}]- «Οϑορ]δγεῖιγ, } ] ογαπὶ Οϑιθιν γ᾿ }, ] πηἃ- αἰ δδίδτα δίυθυΐ, βο ΡΠ οϑοριαπαΐ ϑιαὐἀϊαπι δι δοΟίΔιΜ|}. ὈΧΙΗ. --- ὈΛΝΙΕΙΠΙ ΡΒΆΕΘΒΥΤΕΒΟ. Εἰ μὲν πὸ μὴ δοχεῖν φιλοσοφεῖν, ὡς φὴς, φιλοσο- φίαν ἀρίστην εἶναι νενόμιχας, εὖ ἂν ἔχοι" εἰ δὲ ἀρ- χὴν ῥᾳθυμίας, χαὶ μεταδολὴν πολιτείας φαντασϑεὶς, τοῦτο χατεχομψεύσω, καχίστῃ γνώμῃ ἐχρήσω. Χρὴ μὲν γὰρ ὀρθῶς, χαὶ μὴ πρὸς ἐπίδειξιν βιοῦν. Εἰ δέ τις ἁλοὺς ῥᾳθυμίᾳ, αὐτὸ τοῦτο ἐρυθριῶν εἰπεῖν, ἀπὸ τοῦ μὴ δόξαι φιλοσοφεῖν ἀρξάμενος, εἷς τὸ μηδόλως φιλοσοφεῖν τελευτήσειεν, ἀμείνονα ἐπιδεΐξειε τὸν αὐτὸ τοῦτο σπουδάσαντα ἐπιδεῖξαι, ὅτι φιλοσοφεῖν προ- ἦρηται. ΦΜΒ. --- ΔΑΝΙΗ͂Λ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Οταίία ποι σονγιπιρέπαα, δε το[εγεηάα [ΠΊ ΡΟ αἰΐθηο. ἀνγδιΐδπι τοροιἀσἀο πηιίτ πὶ ἰῃ ΓΟΡὴ . ἐπ} } υἱεϊαγὶ τηἰηΐ πη ἐοηνοηΐί. Ουΐ δηΐπὶ [υδῖ } Π| Δήἤυτ:, ἰη ἰη] υ γΘΓῸ ΓΟΌυ ΔῈ ΧῚ Δ ηὶ δυσοινγ, ᾿ι [υδίϑηι σοΟΥΡΓΠΠιρὶ ψγλιίδιη, ΜΙ Πυθ ν᾽ ὑυδίι, } ποῇ ἰιὰ τεροπυΐι, ὕοηδυοίϑ . ()}»":ΐ δηΐπὶ Ἰυϑίυπὶ δάσρίι δαχὶ ΐαπι δι, [ ΡΆΓ ΓΟΙΟΓΓΘ (- θεῖ, οἱ χγαι αι δυὰρ δαγνοῖιν Δρρα!]διῖο. ποηυ }}}} πὶ ἴῃ ᾿ϊεἶι νοποίλεϊ αι, ἴῃ ἡ ΠΠ|οἾ εἰ. τοοῖα τὸ- ΒΘ ΠΟΓδ Οηδ ροιυηξ, ὨΘηΝ υἱ ἱπρτγαιὶ γοργομοη ἀθη- ἀϊ, οὐ] "εἶτα ἤθη γοροηάυηι. ὈΧΙΠΠ. -- ΡΕΤΆΟ ΒΕΜΡ. ΟΕΠΕΝΤΙ. Οὐ χρὴ λυμαίνεσθαι τὰς χάριτας τῷ ἐν ἀδίκοις πράγμασιν ἀνταποδιδόναι τὰς ἁμοιθάς. Ὁ γὰρ δι- χαίως μὲν βοηθηθεὶς, ἐν ἀδέχοις δὲ πράγμασι τῷ βοηθήσαντι ἐπαμύνων, οὗ δικαίως δικαίαν χάριν διαφθείρει. Καί μοι δοχεῖ ὁ μὴ οὕτω ἀμειψάμενος εὐγνώμων εἶναι. Ὃ γὰρ διχαίας ἐπιχουρίας τυχὼν, διχαίως χαὶ τὴν ἀμοιδὴν ἀποδοῦναι ὀφείλει, ἵνα σω- θείη τῆς χάριτος ἢ προσηγορία. ᾿Αλλὰ μηδὲ οἱ ἐν οἷς θέμις εὐεργετήσαντες, ἐν οἷς μὴ θέμις ἀπαιτεῖ- τωσαν τὰς ἀμοιδὰς, μηδὲ ἀχαρίστους χαλείτωσαν τοὺς ἐν οἷς μὴ ἔξεστι μὴ ἀμειψαμένους. ΦΝΓ', --- ΠΕΤΡΟ ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΩ. Α ἰοραίΐονο [αἰεο οὐἶία αὐδίΐπογα [μϑοῖ, οἰιλμα Ξολίποηι ἀεοιδαξ ἰλεπιοείίιθη ογαι. Περὶ παραπρεσδείας͵ Μί δὰ εἐσρούϊοπάσθηι, ποὴ δὰ νϑιάἀεηύυ ( σοπιιηΐδ πα ροι , Ἰοραιίοῃαδιῃ Οὐἱυ Γι ποη (Δἰβημ : Εἰ ἐπιοηάδίιγιβ, ΠΟΙ; Οὐδγδυγιι. Να ἱρίίαγ [μ| Οἰνἦτ: Ἰοφϑιΐοι δοοιιδογὶς υϑηὶ δίδιϊβ ( ἀοίοιρα - Τυδ;, οἱ ἱπποπιὶη δον ἀεἸ] οΙΌΓΟΒ. ὈΧΗΟΙΥ, -- ΟΡΠΕΙΙῸ ΘΒΑΜΜΑΤΙΟΟ. Ἐπέμφθης ἀνύσων οὐ προξενήσων τοῖς πέμψασι πράγματα" πρεσθεύσων, οὗ παραπρεσθεύσων" χκατ- ορθώσων, οὐ χαταστρέψων. () “να οὖν μὴ παρα- πρεσδείας ὑποσταΐης γραφὴν, ἧχε τὴν ταχίστην ἀπολογησόμενος, χαὶ τὴν ἀδοξίαν ἀποτριψόμενος ᾧΜΔ'. --- ΩΦΕΛΙΩ ΓΡΑΜΜΑΤΊΙΚΏ. θ πώ υἱνιιις ΠΠἰειοτί. (ϑὲπιὶ ἐρὶδί. {).) Μουχίπιδ, Ο δηηΐεα, ᾿ιἰϑίοτίδ οἱ οοη!οπιρΙλιίοηΐδβ νῖγ- υβ ΔΓιΪοὐἶδι οδιια: ΓΑΪ, ΄φυούᾳυς ἀγρυπ)οιίδ ἱξπογαμείθυδ ἀχρίληδι. ἡ)" υἱγίυϊς δὶ ἐδγθαῖ, (- Ἰ)οηδίγαοπ οϊΐδη) οΔγΟ !}. ὈΧΕΥ͂. --- ΜΑΒΟΝΙ. Μεγίστη, ὦ φίλος, ἱστορίας καὶ θεωρίας ἀρετῇ τε χαὶ διάρθρωσις αἰτίολογία, χαὶ τὸ τὰς ὑποθέσεις τοῖς ἀγνοοῦσιν ἀπογυμνοῦν. Εἰ δὲ ταύτης χηρεύσειε τῆς ἀρετῆς, χαὶ τῆς ἀποδείξεως ἔρημος εἴη. ΦΜΕ,. -- ΜΑΡΩΝΙ. }ίυϊα θα δαίξαπί. ((οπί, ὁρὶει. , εἰ ΕοΝ εἰ ΤΉΡΟΥΡΙ υργ. δδ; δοίον. υεγ. ; εἰ Οἰεπι. Αἰοπαμά. (το. ἰἰ Πίβοθ πο Δ|, δοἀ Δ} ἴ τοὶ μδΊΠΓὰ, δὶ ἱπῆ- ῦ Μὴ παρ᾽ ἐμοῦ, ἀλλὰχ παρ᾽ αὐτῆς τῆς φύσεως τοῦ " φυξγοηδε ροσυμἾ Υἱδ σχοοσί τὶ. βδιἰοιδίο ΗΝ ἶ ΤΟρμδγίοβ. ΝΟ Θηΐπὶ δαιἰοῖλ αὐπὶ ἀὐν } } ευηγνοηΐί, ἀυη) δι Π]οἰΘη ὙΟΓΟ γαγιχυς ραυσ- τι ἰνάϊροηία [Δο]] ΘΟΠΟἢ ἴα, σΟηΥ ΘΝ}, δίυθ οοἰνα διαί. Ὠδϑῖηθ ἰΐδψια αυξ σοπιργοϊ,οηαϊΐ ἃς ρο- δ᾽ ἰδ γὶ ἡσφθσδηϊ οοπβοοιατὶ. (Ομ βοεοιδπο οηΐιη })) ΠΟΙ ΡΓΘἤδηἀ. δὶ ὙΓῸ ΠΟΙ ΟΘΟΙ } , ΠΟη ΤΟρλια οἷγῸ δἀνοηΐ!, θη τοηϊίοίθα! πλοιίο δοὰ αἱ Ἰ εἰ ἴλη ρΑΓίθη. πράγματος μάνθανς, ὅτι χὰν μυρίους χρημάτων πόρους ἐπινοήσῃς, χόρον οὖχ εὑρήσεις " τοῖς μὲν γὰρ πόροις ὁ χόρος ἀχατάλλαχτός ἔστι, τῇ δὲ αὖτ- αρχείᾳ χαὶ ὀὁλιγοδείᾳ, καὶ σπένδεται, χαὶ συγχο- ρεύει, χαὶ συνοιχεῖ. Πέπαυσο τοίνυν ἀχίχητα διώ- χων. Διωχόμενος γὰρ οὐ χαταλαμθάνεται, μὴ διωχό- μενο: δὲ αὐτεπάγγελτος: ἐπιφοιτᾷ, οὐ ἡἰόνον ἀνάπαν- σιν, ἀλλὰ χαὶ εὐφρησύνην ὠδίνων. ΑΙ ΠΕΡΟΤΊΟΝΕΘ ΚΤ ΝΟΤ:. () ὕτεγαιυς οἀ. μγὸ χαταστρέψων Ἰυφι χχταστρέψωμεν, ΒΌΒΙΝ. ἀΜς'. -- ΑΣΚΛΗΉΙΩ ΣΟΦΙΣΤΊΙ. ἘΡΙΘΤΟΙΠΑΒΌΜ . ΝΥ.-- ΕΡΙΘΤ. . ὈΧΕΥΙ. --- ΑΘΟΓΕΡΙΟ ΠΚΗΕΤΟΠΙ. Γαϑοτὰ ἤοποδ, εἰ υἱία μαγαίμν φίεγπα. ((οη[. ορῖει. .) Θαυμάζω, πῶς “Ὅμηρος μὲν χαὶ Πίνδαρος ἀξιοῦ- σιν ἀλχέμους εἶναι τοὺς οὐ μέλλοντας λήσειν, εἴποτε ἐγένοντο. θουχυδίδης δὲ δαφῶς ἱχετεύει, μὴ φεύ- γεῖν τοὺς πόνους, ἢ μηδὲ τὰς τιμὰς διώκειν" Σοφο- χλὴς δὲ φάσχει" Πόνου τοι χωρὶς οὐδὲν εὐτυχεῖ ()" διὰ πόνων τὴν τοῦ () βίου ἀείμνηστον δόξαν ὠνεῖ- σθαι τοὺς πειθομένους διδάσχοντες. Οἱ δὲ δόξης ἁμαράντου τυχεῖν γλιχόμενοι, κχαὶ βασιλείας οὐρα» γῶν ὀρεγόμενοι, οὐκ οἶδ᾽ ὅπως νομίζουσι διὰ ῥᾳστώ- νης φιλεῖν τοῖς ἀνθρώποις τὰ χρηστὰ παραγίνεσθαι. ΦΜΖ'. .-- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Οταίον ΘΗ Ἴ}Ε γεγϑιασοῖ. Ἐπειδὴ οὐχ ὁ λέγων τοσοῦτον, εἰ χαὶ πᾶσαν χι- νήσῃ δεινότητα χαὶ τέχνην ῥητοριχῆν, τεχταίνει τὴν πειθὼ, ὅσον ὁ ἀχούων " οὐ θέμις τὸν λέγοντα μὲν τὰ ἄριστα, μὴ πείθοντα δὲ, ψέγειν " ἀλλ᾽ ἐχεῖνον τὸν “οἷς χρατίστοις πεισθῆναι μὴ ἐθελήσαντα. ΦΜΗ!’. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Μίγογ. δαυΐϊάθαι Ποπιόγυπὶ οἱ Ῥίπάλγιιη [γίοϑ οχἰβι η , υΐ ηι) ἰδ ιη, ] ᾿"υε} [ὑ- τῖπ!. ΤΙΝΙΟΥ . ὙΘΓΟ Οἷαγ ρ}} , ἈΠ ΟΓΟΒ. πΝὶ Γ[υζόγο, δὺυὶ θυ ποι ογ βοιδρϊ. ΒΟρΙιοθοἴ νοῖο αἰ, υβασθ Ἰαῦογα οἷπὶϊ γοοία ἢοτὶ, ἐοδοιὸ δ}} , φαΐθυδ ἰὰ Ρογβιιλϑογπηΐ, μογροίυδη) νἱί ρίο- γίδηι ἔξ υουνῖθιθ οοιμραγαγίὶ. Ονδίουοβ δεΐδπι ἀοσοηῖ. Αἱ αυἱ ᾿πμυνϑγοδβϑὶ θ᾽ πὴ ἀρρδίυηι! φἰυγίϑη, οὐ ει- φι ἱπμίδηι τοσυο, πθδοῖο φυοπιοῦο μιίαπι δχ [Ἀ- οἰ ΠΠ δηϊΐᾳυς ἰαταιίοιο, υϑὶα οι . ὑυυπδ δυύϊρίβεὶ. ὈΧΙΥ͂Ι. --- ΕἸΡΕΝ. (οπί. ἐρεῖ. , εἰ .) Β θυδιιοφυΐάειη ΟΓΆΙΟΓ, ιΐ εἰϑηθοηε πν ΟἸΒΠΟΒῚ, ὁγίδ τδϊογίοδμν οομοῖτοι, ἢυ Δι) μεγδαδ- ἀἐδι, φιδηϊι } ἀυἀΐ, πο) ὁμοτιοῖ ἀἰεοιίθι. αυΐϊάοσιι ορεΐτνα, ΠῸΠ ρμρέγϑιδάθη! οι ἰἀπηθὴ νἱιυβα- τᾶτα, δι] ἡ ατν αυἱ οριϊἷα ρογδυδι γί ἤθη νϑὶϊ. ΌΧΕΥΠΙ. - ΕἸΘΕΔΙ. Δηΐππα υἱτίμι πιμινῖία, Πεῖφιο [γοία αμαὶ ϊο, αγεὶς ἰπιδίαν ὁδὶ ἱποαρμασηαῦά ϊε. Ὥσπερ ἀχρόπολις ἀπορθήτοις τείχεσι πεπυργω-. μένη, χαταγελᾷ τῶν πολιορχούντων αὐτὴν, οὕτω χαὶ ψυχὴ, εἰ πάσαις ταῖς ἀρεταῖς ἑαυτὴν περιφρά- ξειε, χαὶ τῇ θείᾳ συμμαχίᾳ πυργώσε!:εν, εἰς αἰσχύ- νὴν χαὶ γέλωτα παρασχενάζει τελευτῆσαι τοῖς πο- λιορχοῦσιν αὐτὴν τὰ μηχανήματα. Φ,ΙΘ', --- ΗΣΑΙΛ. ὕΆ᾽. ἀγχ ἱποχριηριαῦ δ ᾿}} Γ}. οἷποῖδ . Οἰνἷ- εἰδιῖα. ἰγγίεἰθι, οἱ δῖα, οὐ ΐ νἱγιπ|ὶ οἰ εία οι, θείψια σοιῃπλ Δι υϊογίον γυθούθιν ἐπι - ευι γἰἀουΐίφας ὁ. Ορρυξηλπιί αι .. ΌΧΠΙΧ, -- ΙΒΑΕ. Βεὶ ἰοπφαπὶπεία αἰ ρωηὶεμὶαπι ἱπτῖίαι. (οι. τι, ἀ. διιρ. ἐρὶδί, .) Μὴ ἢ θεία μαχροθυμία ἐπιτριδέτω σε εἰς χαχίαν, ὦ ὅνο π θεἷ Ἰομιμαι πηΔ]αἹἢ [ ργονοξαὶ, ἀλλ᾽ εἰς ἀρετὴν παραχαλείτω, ᾿Ατοπώτατον γὰρ τὸ διὰ τῶν ἀγαθῶν βλάπτεαθαι " ἀγαθὸν δὲ ἡ μαᾷχροθυ- μία ἕλεον μὲν τοῖς μετανοοῦσι, χρίσιν δὲ τοῖς ἀμε- τανοήτοις ὠδίνουσα. ΦΝ'. “-“ ΠΑΛΛΑΔΙῸ ΔΙΔΚΟΝΩ. ιυΐι δι νἱγείυϊοη (ὁ μοῖ! ᾿ ν᾽} , Αὔὐ δι Γι} } |}} ΘΠ ἃ ΓΟ οι ἰΞὐϊ, Βοι δυῖθπη) δὶ δϑϊ μι} » εἶδ, διἱ τη βου σον δι γαδὶρ ϑεδιιὶ; υὶ σοηίγα }- εἴπ αἰσηΐ οι ΡΟ }}}}}. ὈΙ,. -α ΡΔΙΔΌΙΟ ΡΙΔΟΟΝΟ. ϑιηιηιι πιογθονγμηι απἰπεὶ τ ἀἰοι ὥσαμς ὁδί. Πυνθάνομαι, ὅτι τὸ νόσημα τῆς σῆς ψυχῆς ἀπὸ μιχρῶν καὶ φαύλων ὁρμηθὲν χατὰ τῶν χαιρίων ἐχώρησεν, ἰατρικῆς τέχνης χρεῖττον γενόμενον. Εἰ τοίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ἐπίτρεψον ἑαυτὸν τῇ ἐπι- στημονιχῇ χαὶ θείᾳ χειρί ἧ οὔτε νόσημα, οὔτε χρό- νος, οὔτε φύσις ἐστὶν ἀντίπαλος, καὶ ῥᾳδίως εἰς ὑγίειαν ἀναστοιχειωθήσῃ. ΦΝΔ', ---- ΘΕΟΦΑΝΙΏ. Διιίο δινων (] ΠΠΟΡθΠ, ρεγνὶβ | τοῦυ ογίυπ), ᾿ΟἸ ΡΟΥΪΒ ἀκοῖιϊ δοίη, ΟἹ ΠΙ οΣΧΟ- ἰδγα ᾿ποϑϊφξογι ἰηφυδεγίδιη. (γεο(ἱ δὶ νόγυὰι ὁδὶ, ουγαη μι {ὲ υἱ βϑορίομ Ἶ Βοίᾳυς ἀόχίθογοδ ( ὁμ- Η}}| : δ' ποῆ . τροχοὶ υἱϑ, ποῆι ἰδρυ παίυγϑ δάνογβαυϊυν, ἰίδφυο [οἰ ]ὰ ργίϑι! ΓΟΘὅ- Ὁ τυογὶ ναἰδιυάἑεὶ. ,.--ΤΠΕΟΡΗΑΝΙΟ. Απῖηιι α ρταβεπιΐππι τπαίοτγαιπ ξοηδὰ [μιτὶ ϑονὶ αϑάμοσηάι εεῖ. Τοῦ παραυτίχα δεινοῦ τὸν λογισμὸν θᾶττον, ὦ φίλε, ἀπαγαγὼν, ὅλος γενοῦ τῆς μελλούσης ἐλπίδος " Βογη ΠΟ βἴδγυ πὶ δι}π| οορἑ Δι] ηπ| (ἰδρο- ΠΠ, Ο ΔΠΙΪ, ΘΟ ΟἾρ πε !!]ογοι), οὐ αἱ ΥΑΒΙΖῈ ΓΜΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΩΖ. () ϑορῇοο νογβὰ εἷς, πῃ Εἰεοίτα ι : δὶμθ [αὔοτα πιαρηπηῖ αὐ [οἰἷα πὶ !. }}} οὐ δά) {Γᾶ- δἰοὶ ἀρυ διοθαυπι δτϑίαι. Οὔ τί ποθ᾽ ἥξει τῶν ἄχρων ἄνευ πόγου. ΡΠοΟΥ ( ἰάσαν νγοάϊι ν. . ρτονοῦν. ἔἶχον- εἰιαιἷο οπιπῖα γμοίεεί. [ ἨΟΠΊΟΥΪ δ ρΓ οχοίίιι . θέάμψεε. χν, . Οἴσογο δύ Ευτγὶρὶ δ, }. .Ἀη ὥ δ βηῖϑιιδ, ε βΒυλναηι ἰ θΟΓΊΓηῚ ρ ΓΟ ΠΟΤ} ΠΊΘΙΝΟ - γἴαπ » αἷ. ΤΙιυ γα . υΐο) νε . ἰοσᾶ. ΠΡ. κι ἕἰῃ ΟὁΓΆ. Ῥογίο δά Διο . ΘΟΙΟΤΤ. () οὐκ. γαῖ. οἱ ΑἸΙ., τούτον. ἤῥΟΒΙΝ. . ΙΘΙΌΟΆΙ ῬΕΓΌΒΙΟΤᾺ γεὶ φγανίουϊβ ἔανια :, πο βάγυι ἀοἰδηι ἢΠ- Α ἐπειδὴ χαὶ ἡμεῖς, ὅτε ἡ φήμη τὸ δεινὸν ἐπήγγει- ἶρθο Ἔσο ἀνϑγ . Ρ,. --- ΕἸΜῈ ΡΙΑΘΟΝΟ. λεν (), οὐ μιχρῶς λυπηθέντες, ἀνενεγχεῖν ἑαυτοὺς πεπείχαμεν. Η ΦΝΒ. -- ΗΛΙΔ ΔΙΆΑΚΟΝΩ. Ιφποεεοπάμπι νεί ποπ μοίεπιὶ, σμπι ριάοτε ομίρα οεἰεπαϊίμτ. Ειδὶ π}}}}} τ} σοηίδδβυ , ἰφηοϑοογο [Π} ἄουθο, ἀοἰείη οοδἤιοηι!, οἱ Ρυάοτο ουἱρδπὶ (αἰθη)}. ὕλνα ἰίδηῃι ἧς τὠθοίθιῃ αἀϊδιυγυοί, ᾳυοά Π| Π) Θχβρθοίλγίιη οχουβαιοηδη), υη μοί υϑ δὰ τῇυτυο " ἀπιϑιίοβ ἰμοίίοι. Τδηιΐ δϑὶ ομἷπὶ δρυὰ τμ ιποιηθηἰὶ ρᾶχ, υἱ νοὶ δγυθθβοθηι ἀοίοπασγο, ᾿ἰ νϑηΐϊδιη ἐδ ἀίᾳι ἰβηοδβοδπῃι. }. -ΌΈΑΠΥΡΙΟ. Εἰ καὶ μηδεμία σοι πρόσεστιν ὁμολογία, ἐμοὶ πρέ- πει συγγνώμην νεῖμαι τῷ, δι᾿ ὧν αἰσχύνεται ἀπολο- γήσασθαι, πεπληυμεληχέναι ὁμολογοῦντι. Μὴ τοίνυν ἀπόνοιάν σοι τιχτέτω τὸ, ἐμὲ μὴ ἀναμεμενηχέναι τὴν σὴν ἀπολογίαν, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς ἀγάπην χειρ- αγωγείτω. Ὅτι τοσαύτη μοι πῥὸς εἰρήνην βλέπουσα πρόσεστι ῥοπὴ, ὡς καὶ τοῖς ἐρυθριῶσιν ἀπολογή- σασθαι συγγνώμην νέμειν. , ΦΝΓ". --- ΑΛΥΠΙΩ. Μη ηιαπι ἰΐπσμα ροιίἑις ὁποοίεπάα. (δι. ἐρῖει. .) , Ἑαυϊάεπι (Δην Πΐατθ πιθο, ππθπίθη ρυΐυβ φυᾶπὶ ἢ ἰφυδ Θχοοϊοπάδη) ἀο. (ιοά δἰ υἱγυινᾳυθ οὐναηίδι, οἱ ἀυο οι αι, νὸπ οὐτ ᾿ἰ μὸτ- ἰδΔ ρτγοηυμπιϊαυίΐίυν, ὕἋΆ᾽ βίδίυαθ, οὐδ, οὐῃοι}- τι εἴόΓγοθιιβ Οδίθι!ο, μ) ( μδοίι! Δη}}- οοῶ. ὈΙΠΗΥ͂, -- ΡΕΊ ΒΟ ΒΟΒΟΙΑΘΤΙΟΟ. Ἐγὼ τῆς γνώμης πρὸ τῆς γλώττης ἀξιῶ πεπαι- δεῦσθαι τοὺς ἐμοὶ πλησιάζοντας " εἰ δὲ χαὶ ἄμφω ἔχοιεν, χαὶ λυπεῖ τινας, τἀληθὲς μετὰ παῤῥησίας λελέξεται. “Ὥσπερ ἀγάλματα περιέπω,, χαὶ πᾶσιν ἐπιδείχνυμι μέγα φρονῶν ἐπὶ τῷ τοιούτους ἔχειν φίλους. ΦΝΔ', --- ΠΕΤΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Θὲ υθγ εἰαίμαπί ἰτορία. (ϑμρτν. ἐρὶει. εἰ .) Ουΐ του γοθι βοῦνδηῖ ἰυάϊείυι, ἱσηανϊὰ νἱοι!,, ογί οἰἷἰδα) ὀχρυφπαῦυμηί, οἱ βαρίοι! ανἃ- ἀδηϊ, οἱ ( ἱρδᾶ οἰἰαπὶ ᾿σιιανΐα δίδίυθηῖ ἰγορὰλ. Ουΐ γόγο ἰάὰ ᾿ξηογϑιηϊῖ, υἱοίοϑ , ΘΟ] υη νἱοϊογίλῃι οοῃδοαᾳυθσηΐϊυΓ ὈὉΠΥ͂. --- ΡΕΤΒΟ ΚΕΟΤΟΒΙ]. Οἱ μὲν τὴν τῶν πραγμάτων χρίσιν ἔχοντες ὀρθὴν, ὑπὸ ῥᾳθυμίας δὲ καταπαλαιόμενοι, ἴσως χαὶ ἀναμα- χέσονται, καὶ στήσουσι χατ᾽ αὐτῆς τρόπαια" οἱ δὲ μηδ᾽ αὐτὸ τοῦτο εἰδότες, ὅτι ἡττῶνται, πότε νίχης ἀντιποιήσονται ; ι ΦΝΕ’, -- ΠΕΤΡῺ ΑΝΑΓΝΏΣΤΗ. γνιγμεῖς υεπειδίας; ρεσεαίι [ἀαϊίαξ. ὕυι Γ δἷι ργγαν , οἱ ἰηνίοια δηϊπιὶ ρυ]ο τ υδο, αὶ φυληο σαν) Υἱγιαιυὴ ΦαιΔὈ} } ἀσοοτο {{Πι|- διιδίυν : [δ δῖ ἐοηίγα, διηιὸ ἰῃσῖΔΓ [γα Υἴ εὐτρίτυή, δὶ ἱπιρτγουίιδι} ο᾽ι ἀδάδοι διὸ ἰυγρίυ ὀχργμαιαγ, γνοϊαϊ ῃ ἰαῦυϊα Ὧὺϊ ρῥἱοίαγδ : ἀση ορθγδι εἰ ᾿Πυἀ μοϑϑ᾽ ἀδαμν, ος ἡ γὸ ἀσ᾽οΔη ὈΠΥῚ. - ΑΡΟΙΙΟΝΙΟ. Ἐπειδὴ δεινὸν μὲν καὶ ἀμήχανον τῆς ψυχῆς ἐστι χάλλος, ὅταν τῇ συμμετρίᾳ τῶν ἀρετῶν λαμπρύνηται" ἀργαλέον δὲ καὶ θηριόμορφον γίγνεται αὑτῆς τὸ εἷ- δος, ὅταν τὸ τῆς χαχίας αἶσχος ἀπομάττηται! σπου“ δάσωμεν ἐχεῖνο μὲν χτήσασθαι, τοῦτο δὲ ἀποτρίψα- σθαι. ΦΝ('. --- ἈΠΟΛΛΩΝΙΆ. Οἰεῖιια αἰϊὶ, αἰϊὲ ἰἐπιῖπι σμγαπίιτ. δοῖο εἰτὶυ οἴδειιβαπιὶ αιοβάδη), βογῖ αἰΐ Γ- η , δ'βῃθη} δίδίυ ΓΟ πηη ἢ] δἰ σοι βοῖα. ὧι ομΐ αυΐβηι Πδοίι δῖ, ι (Δοϊδπίυιι οχἰβιϊηναι. Οἱ ομἷ! [οΥὐΠἾΟΓ Δ. σα ΓΟβίογ }, Ρτοιιριία υἱτῖυ . δ ρΓδῦδηϊ ἀγσιπηοηίαηι, π ἢ ἴδηι) (ΟΠ ἀδγδ ΓῸ ᾿ρ, ιὲ ὑγϑσορίλ Γϑιᾶ Πᾶ)) Ορί πίοι . δὶ ἀἰχογίβ: Εειυϊά ἰφίτυν ἴλοιο δϑὶ ορυιῇ ἀϊοϑη) : οτπηὶ Ομ πὶ Γαι Π- ἀδηάυ, μι ] οἷο ἤϊδγὶ. δ΄] , ΘΔ) ἰδ ἶιι . δοιῖυ. Νὸ (. Ομ μη οι Π Θδῖ [ΠΓΟΓΘ ἃς ΤΑΌΪΟ ραγρόϊυο ἃριιλιΐ. ΡΥ]. -- ΙΒΘΙΏΟΒΟ ΕΡΙΘΟΘΡΟ. Οἷδα μὲν, ὅτι τινὲς μὲν τὸ ταχέως, τινὲς δὲ τὸ βραδέως θεραπεύεσθαι ἐπὶ ταῖς ὕδρεσι, σὐμὔολον ποιοῦνται τοῦ μηδὲν ἑαυτοῖς συνειδέναι τῶν εἰρημέ- νων. “Ὅπως γὰρ ἂν ἔχαστοι διαχέωνται, τοῦτ᾽ οἷον- ται χρῆναι ποιεῖν. Οἱ μὲν γὰρ ἀνδρειότεροι" χαὶ γεν- ναιότεροι τὸ ταχέως ἐνδιδόναι τεχμήριον ποιοῦνται Ν ἀρετῆς, οὐ τὰ πράγματα σχοποῦντες, ἀλλὰ τὰς οἱ- χείας προλήψεις χυροῦντες. Εἰ δὲ ἔροιο, Τί χρὴ ποιεῖν; φαίην, ὅτι ἐπειδὴ παντὶ τρόπῳ χρὴ θεραπεύεσθαι, ἄμεινον μὲν ταχέως " εἰ δὲ μὴ (), κἂν βραδέως " τὸ γὰρ ἀθάνατον λυττᾷν οὐχ ἀνθρώπινον. ΦΝΖ'. -- ΙΣΙΔΩΡῺ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Πονιαίμν αὐ σοπείαπίϊαπι ἵπ ϑοπο, πὸ [απιαπὶ δοπαπι μετάαί. Ἰδδλίηα ὑπ ]ὺ ἀἰναϊσαια ροιογοθυΐ. [οτγιϊ γ ἃ ( Διήχει μὲν καὶ διαφοιτᾷ πανταχοῦ λόγος, τὰς σὰς ΥΑΒΙΖ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ. () Ῥγο ἐπήνγ. γειλε. δ οοὐϊ. βογίυυαυϊ ἀπήγ- () Μὴ δηι χἂν οιηἱ ἢ ἃ ἀυοθαβ οοαά. φαΐ εἰ ΥΟΓ. ρΓῸ ἀθάνατον βογίυυηιί ἀθάγατα. ΕΡΙΒΤΟΙΛΆΌΜΝ . Υ. - ΕΡΙΘΤ. ὈΠΧΠΙ. ἀριστείας εὐαγγελιζόμενος " ὃν δίχαιος ἂν εἴης νευ- Α βι ὨυηΔη ; Ὧπ| νῖγ ἴῃ σϑρόγα Ὡημι ροῦν τοῖς ὁσημέραι κατορθώμασι. Φυλλοροεῖν γὰρ εἴωθε τῶν ὕστερον ῥᾳθυμούντων τὸ χλέος.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Athanasius the Presbyter
Date: ~410 AD
Context: Isidore on who genuinely deserves the honor attached to the priesthood — arguing that it belongs only to those chosen with care and divine guidance.
Those who were ordained with care — those chosen with the genuine guidance of discernment rather than through favoritism, political pressure, or self-seeking — deserve the honor attached to their office. And the honor is real; it represents the authority of what they serve.
Those who obtained the office through other means should not be surprised if the honor does not attach to them in the same way. The office is not the source of the honor; the genuine calling, faithfully answered, is the source. The office is merely its outward expression.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.