Letter 26
Isidore of Pelusium→The same inquirer|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: The same inquirer
Date: ~410 AD
Context: Isidore continues his explanation of the liturgy, discussing the altar cloth and further symbols.
The priest pronounces peace upon the church from the height of his chair, imitating the Lord who upon his ascension left and gave his own peace. When the people respond, "And with your spirit," they mean: "You have given us peace among ourselves, Lord. Now give us peace with you — that inseparable union — so that, being at peace in your spirit which you placed in us at creation, we may remain inseparable from your love."
A further explanation of the liturgical mystery: The clean linen cloth spread upon the altar represents the burial shroud of Christ.
Ἑρμηγνϑβία τῆς ἱδρατιχῆς ἐχρωνήσεως. Κὶρήνην ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ ὕψους τῆς χἀθέδρας τῇ ἐχχλησίᾳ ἐπιφθέγγεται" τὸν ᾿Κύριον τῆς χαθέδρας μιμούμενος ἀναλαμδανόμενον, εἰρήνην τὴν οἰχείαν ἀφιέντα χαὶ διδόντα. Τὸ δὲ, ἐ Καὶ τῷ πνεύματί σου, » παρὰ τοῦ λαοῦ ἀποχρινόμενον (), τοῦτο δηλοῖ " Εἰρήνην μὲν ἡμῖν παρέσχες, Κύριε, τὴν ἐν ἀλλήλοις ὁμόνοιαν. Εἰρήνην δὲ δὸς ἡμῖν, τὴν πρὸς σὲ ἀδιαί- ρέτον ἕνωσιν, ἵνα τῷ πνεύματί σου εἰρηνεύοντες, ὃ ἡμῖν ἐν ἀρχῇ τῆς δημιουργίας ἐνέθηχας, ἀχώριστοι τῆς σῆς ἀγάπης τυγχάνωμεν. ΡῬΚΓ'. -- ΤῺ ΑΥ̓́ΤΩ. Διασάφησις τῆς ἐχκιησιαστιχῆς μυσταγωγίας. Ἧ κχαθαρὰ σινδὼν ἡ ὑφαπλουμένη τῇ τῶν θείων δώρων διαχονίᾳ, ἡ τοῦ ᾿Αριμαθέως ἐστὶν Ἰωσὴφ λειτουργία. Ὡς γὰρ ἐχεῖνος τὸ τοῦ Κυρίον σῶμα σινδόνι ἐνειλῆσας τῷ τάφῳ παρέπεμψε, δι᾽ οὗ ἅπαν τὸ γένος ἡμῶν τὴν ἀνάστασιν ἑχαρπώσατο" οὕτως δὲ (6ῃ68. χΥ, δ: ΧΧΥ͂Ι, . " ἈΠ. ΨΑΒΙΕ ΣΕΟΤΙΟΝῈΒΚ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () (ον. Α"Ν. παννεὶ προσίεται. Υ6Γ8. 5εῆ. ὕΓῸ εὐεπίστροφος ἰ(επὶ οοι!. οἱ αι. Ἰέρυμι, ἀνεπί- στροφος. . δηίδροι. εἰ ρ6η.,) παραιτούμενος, ἰὼ οοὐδχ ΑΙκ. διὸ ἀϊδείρυ]οθ τοίεγεηβ, παραιτου μένους Ἰυχίι. ῬΟΒ5ΙΝ. () ὑμρξα ἐσ οοἱ]. ΑΙι. ὑπαποχρινόμενος, ῬΟΞΒΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΟΌΜΝ .. --- ἘΡΙΘΤ. ΟΧΧΥ. ἐμεῖς ἐπὶ σινδόνος τὸν ἄρτον τῆς προθέσεως ἀγιά- Α πιούο πο08 ρἱοροϑιἰδήΐς μάπεπν ὃπ δἰ ἡ ἀοηθ δα νοι!- ζοντες, σῶμα Χριστοῦ ἀδιστάχτως () εὑρίσχομεν, ἐχείνην ἡμῖν πηγάζον τὴν ἀφθαρσίαν, ἣν ὁ παρὰ Ἰωσὴφ μὲν χηδευθεὶς, ἐκ νεχρῶν δὲ ἀναστὰς Ἰησοῦς ὁ Σωτὴρ ἐχαρίσατο. ΡΚΔ’. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Κατὰ θεοπασχητῶν καὶ τῶν μέαγ ἐπὶ Χρισὲσδ φύσιν δἶναι λεγόντων. Θεοῦ πάθος οὐ λέγεται " Χριστοῦ γὰρ τὸ πάθος - γέγονε " σαρχωθέντος δηλονότι Θεοῦ, χαὶ τῇ προσ- λήψει τῆς σαρχὸς τὸ πάθος ὑπομείναντος. Θεότης γὰρ γυμνὴ οὐ μόνον πάσχειν οὐ δύνατάι, ἀλλ᾽ οὔτε χρατεῖσθαι, οὐδὲ ὁρᾶσθαι, εἰ μὴ τῇ φύσει τῶν ἀν- θρώπων ἡνώθη φιλανθρώπως. ΡῬΚΕ.. --- ΓΡΗΓΟΡΙῺ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Περὶ τοῦ συνανγτήσαντος ἀγγέλου τῷ Μωῦσῃ, καὶ ζητήσαντος αὐτὸν ἀνελεῖν. Τὸ μὲν μῆχος αἰσχύνομαι ὅσον τὸ γράμμα ἀφίκετο" τὸν δὲ τῦφον οὐχ ἤνεγχα παρὰ σοῦ ἐρωτώμενος. Ὅμως ἐπειδὴ χαὶ γονεῖς ἐπαγάλλονται τοῖς τῶν παίδων γυμνάσμασιν, εἰ χαὶ Ψιλὰ εἴη ἀθύρματα, συντόμως ἐρῶ. Ὃ ἄγγελος ὁ ὑπαντήσας Μωσεῖΐ εἰς Αἴγοπτον καιταθαίνοντι, χαὶ βουληθεὶς ἀνελεῖν αὖ- τὸν, οὐ τὸν φόνον ἐχδιχῶν, ὅν πάλαι ζηλώσας εἰργά- σατο, τὴν μάχαιραν χατ᾽ αὐτοῦ ἀντετείνατο ἀλλὰ τοῦ νόμου πὰῤράδαδιν ἐγχαλῶν αὐτῷ, ὃν πληροῦν ἐπορεύετο. Νομοθέτης γὰρ παρὰ Θεσῦ προχέϊρι- σθεῖό, χαὶϊ φυλάσσειν τὸν νόμον ἀχριδῶς ὀφείλων, ἐδηίος, Ομείξεὶ Θογρυδ δἰηο ἀυδίιλιϊοας τερει πὴὰσ;᾿ 1Π14π πο ἷ5. ἱπιπιογίαἰ δἴόπι [οπιῖδ ἰ τηοάσπι ρΓο- [ΓΘ ΏΒ, 4υ8πὶ δ νϑίου )όβυδ, ἃ δοβερίο [ γὸ ]- (υ8, ροδίδλᾳυδῃ) ἃ πιοτίθ δὲ νυἱίδιαι γ . ἰαγαὶ δ ΟΧΧΙΗΥ͂. --- ΕἸΘΈΜ. Οοπίτα 69ὲ φυὲ ἀϊεμπε θδιπι ραδεμπ ὀδόδι, ἀπε ήῥρ εἰν ἱη (λγίειο παίμγαπι. Βεΐ ρϑεδίο ποὴ ἀϊεϊξαν, υεγαπὶ ΟἸ ΓΙ δεῖ μα ϑεϊο ὁ ΟΥδΙ οἰΐπι υἱθδ]Π!σοὶ., ἱποδύπαίο θ60 δὲ ῥμδὲ " δαπιρίϑι σάγῆθπι βυθρ εἶυπι ρούροβεο. Νυήά οὐϊηὶ ἀἰνίηἰ ποη πιοίο ρϑιὶ ποη ροίυ δαί, βόὰἀ ἠός [ὁ - ποτὶ, η66 φΟΓηΐ, ηἶδὶ ποπιϊηυ πὶ πϑιυΓαδ Ρίο δ [- ηἰφηϊίδιθ πηδογϊ ςσογαΐα σορυ δία [υΐδθοι. ΟΧΧΥ͂. --- ΟσΒΈΘΟΒΙΟ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. ε απρείο φιὶ Ἡοεῖ οὐομττῖ! ΠΠπηῖφια οὐεί Ἔα υοἰμὶ!. Ῥγο χὶ . ΕΠ ἰόγάγυπι, αὐ δά π ὲ ρεγυδπαγυῆὶ, Ρυάει. Εδβίυπιν δυΐεπν ποη 1υ] , ἃῦ8 ἰπ!εγγοβαιι. ἀδιεγυπι αυσῃΐλη ράγθηῖθ8 φυοαυθ ΠΙοτυ πὶ οχϑῦο οἰιδιἰοηΐθυβ Ἰαίδηίυγ,, οἰλπιϑδὶ ππορὶ Ἰυδυ8 δἱηῇ,. Ὀγδυ ον ἀἰσᾶπ). Αηρου8, φυὶ Μοβὶ ἰῃ ΖΕ φγρίαπι ἀὸ- βοδηθδηιϊ οοουγΓῖ, δυμη406 πιογία αἴῆοογα νοϊυΐι ", ΠΟ υἱ οὐδά6πι, 4ιιᾶπι ΟἸἑη ᾿ῃοοηδυβ δάπιἶθθ- Γαΐ, νἱηάϊοαγοι ρἰϑαϊαπη δάγναγβιιβ ουπὶ ἰηϊοηίανίς, υἱ ᾿ερἷ5., ] αυδη) ἐχμρίοῃάδιῃ ῥγοθοϊδοορδίωγ, ἰγδηϑφγοββίοπθαι ἰρκὶ ορίϊεθγαι. Νᾶπι ουπὶ Ἰεφίεἰαίοτ ἃ ἰηδιἑτι [υ͵, ἃς. ἰοξαπὶ δοουγαῖδ βθῦΥ ΓΘ αὐτὸς ἐχ προοιμίων τόῦτύν παρέδαινὲ, τοὺς υἱέας (, ἀδθεγεί, ἰρ86 ργίπιυπι βᾶης γἱοίαθαι, Πιΐος αὐτοῦ ἀχροδύστους εἰς Αἴγυπτον ἐπαγόμενος, χά- χείνην τὴν ἐντολὴν χαταργῶν, ἧτις μόνη 'Ἑδραίους χαὶ ἀλλοφύλους διέκρινεν. Ἐπεὶ δὲ Σεπφώρα ψῆφον λαθοῦσα, τὸν υἱὸν περιέτεμεν, ἐν συναισθήσει γινο- μένη τοῦ πταίσματος, χαὶ πρὸς πόδας τοῦ ἀγγέλου προσέπεσεν, εὐθὺς αὐτὸς ἀνεχώρησεν, ἐχεῖνο δείξας αἴτιον τῆς τοῦ Θ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: The same inquirer
Date: ~410 AD
Context: Isidore continues his explanation of the liturgy, discussing the altar cloth and further symbols.
The priest pronounces peace upon the church from the height of his chair, imitating the Lord who upon his ascension left and gave his own peace. When the people respond, "And with your spirit," they mean: "You have given us peace among ourselves, Lord. Now give us peace with you — that inseparable union — so that, being at peace in your spirit which you placed in us at creation, we may remain inseparable from your love."
A further explanation of the liturgical mystery: The clean linen cloth spread upon the altar represents the burial shroud of Christ.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.