Letter 30: You wrote asking why a certain man, when he comes among the poor, fails to do them any good despite having the means.

To Eusebios the Bishop. Concerning the Priesthood. "I have made you a watchman," says the divine Scripture, "and you shall see the sword coming, and you shall announce it." And if, being awakened, they shall be sober and shall watch obediently toward virtue, there shall be benefit of salvation for both you and them. But if they stop their ears like asps, you yourself have at least fulfilled what was incumbent upon you. Watch therefore that you are not found to be witnessed only by voice but defeated in deeds, unproved and yielding the reins of your authority to those around you and impiously selling grace. For it is not enough for the overseer merely to proclaim the truth; he must embody it in his own conduct, so that his words carry the weight of lived example. The shepherd who warns the flock of wolves but then opens the gate to them is more culpable than the one who never warned at all. Therefore, let your priesthood be adorned not merely with fine speech but with the radiance of virtuous works, so that when you stand before the divine Judge, you may present not only your words but also your deeds as evidence of faithful stewardship.

Λ'. – ΕΥΣΕΒΙΟ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. Περὶ Ιερωσύνης. « Σκοπόν σε δέδωκα, » φησὶν ἡ θεία Γραφή, « καὶ ὄψει τὴν ῥομφαίαν ἐρχομένην, καὶ ἀναγγελεῖς.» Καὶ εἰ μὲν νήψουσιν (50) ἐξυπνισθέντες, καὶ πρὸς ἀρε- τὴν ὑπήκοοι γρηγορήσουσι, καὶ σοὶ κἀκείνοις σωτη- ρίας γενήσεται ὄνησις. Εἰ δὲ τὰ ὦτα βύσουσιν ὡς ἀσπίδες, αὐτὸς τὸ γε ἧκον ἐπὶ σοὶ ἐξετέλεσας. Σκό- πει τοίνυν μὴ μόνον φωνῇ μαρτυρούμενος φανῇς, τοῖς ἔργοις [ἀδόκιμος καὶ] ἡττώμενος, ἐνδιδοὺς τὰς ἡνίας τῆς ἀρχῆς, τοῖς περὶ σὲ, καὶ πιπράσκων τὴν χάριν ἀσεβῶς. Οὔτε γὰρ χρυσίῳ ἔστιν ἐπιτρέπειν χειροθεσίας, οὔτε ἀγνοεῖν τὸν τῶν προσαγομένων βίον, οὔτε ἑτέρους προβάλλεσθαι τῆς ἁμαρτίας αἰ- τίους, ἐπὶ τοῦ ἀδεκάστου καὶ φρικτοῦ κριτηρίου. Οὐδὲ γὰρ τὸν ᾿Αδὰμ τῆς μέμψεως καὶ τῆς δίκης ἀπ- ἐλυσεν ἡ περὶ τῆς γυναικὸς ἀπόκρισις καὶ σκῆψις, τῇ αὐτῆς ὑποθέσει μετειληφέναι τῶν ἀπηγορευμένων ἀπολογούμενον. ΣΛ'. – ΤΟ ΛΥΤΩ. Ἐπειδὴ ἀπόδειξιν τῆς ἀποκρίσεως ἐζήτησας Γρα- φικὴν, ἴσθι ὅτι ὁ Κάῖν καὶ δῶρα προήνεγκε (16), καὶ ἀπαρχὰς τῶν γεννημάτων τὰ δῶρα. ᾿Αλλὰ τῇ σκαιότητι ὁ Θεὸς τῆς γνώμης προσέχων, ἐπ᾿ αὐτὸν μὲν οὐχ ἑώρακε, τὰ δὲ δῶρα αὐτοῦ οὐ προσήκατο, καίτοι ἐκ προθέσεως προσκομισθέντα. Λ'. – ΑΘΑΝΑΣΙΟ. Εἰ βασιλείας ἐμᾶς, τί χρημάτων οὐχ ὑπερορᾷς; Εἰ δὲ καὶ τῆς θείας ἀμοιβῆς ἀντιποιῇ, τί τὴν ἀν- θρωπίνην θηρώμενος οὐ λήγεις; ΙΣΤ΄. ΠΑΥΛΩ ΤΩ ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΩ. Ἔδει τὸν ἐπίσκοπον ἐν πᾶσι καταφαίρεσθαι, καὶ μηδὲν ἀνάνδρως οὕτως διατεθῆναι. Καὶ π ἀρετὴν ἀσκῶν αὐτὸς, ἵνα ὡς δεινότερος ἐξ ΣΙ'. – ΤΟ ΑΥΤΩ. ῎Απληστος εἶ φιλῶν, ὡς ἔοικε, τούτους, οἷς [ἡ] τῆς ἀρετῆς ἐναστράπτει φαιδρότης. ᾿Ακορέστως γοῦν, ὡς γε πυνθάνομαι, ψάλλεις ἐκεῖνο τὸ τοῦ Μελῳδοῦ ᾄσμα· • Ἐμοὶ δὲ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φιλοί σου, ὁ Θεός. Τοσοῦτος γὰρ περίεστί σοι ὁ πρὸς αὐτοὺς πόθος, ὡς καὶ τοὺς οἷς οὐδὲν ἔχνος ἀρετῆς περίεστιν (οὐ γάρ ἐσμεν κατ' ἐκείνους · ἴσως δὲ δοκοῦμεν), πολλοῖς καὶ ποικίλοις ἐγκωμίοις στεφανοῦν. Σοὶ μὲν οὖν, εἰ καὶ ἡ ἡμεῖς μὴ ἐσμεν τοιοῦτοι, ἀποκείσεται ὁ μισθός. Ἡμεῖς δὲ εἰ μηδ' ἐγκωμίων τοιούτων ἀπολαύοντες, ἀμείνους γενοίμεθα, μείζονα δίκην ὑφέξομεν. Ἵν' * Δ'. – ΑΡΧΟΝΤΙΟ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Ὁ μὴ διὰ τὴν τῶν ἀντιπάλων ἀσθένειαν περιγινόμενος, ἀλλὰ διὰ τὸ μέγεθος τῆς οἰκείας ῥώμης τῶν ἰσχυρῶν κρατῶν, ἀοἰδιμός ἐστι, καὶ ἀναῤῥήσεως ἄξιος. Μὴ τοίνυν ἐναβρύνου, εἰ ἑνὸς καὶ δευτέρου κεκράτηκας. Εἰ γὰρ τῶν ἄκρων εἰς ἀρετὴν περιγένοιο, ὄντως τροπαιοῦχος ἀνακηρυχθήσῃ. ΥΙΓ. – ΔΙΟΓΕΝΕΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Ἡγοῦμαι ὅτι ἕκαστος ἐξ ὧν πράττει, καὶ περὶ τῶν μελλόντων ἀποφαίνεται. Οὐδεὶς γοῦν τῶν ὀρθῶς καὶ σεμνῶς βεβιωκότων, καὶ πολιτείαν ἀρίστην ἐπιδειξαμένων, ἀπιστεῖ τῇ κρίσει. Οἱ δὲ ῥᾴθυμοι, τῷ πονηρῷ ἀγχόμενοι συνειδότι, οὔτε κρίσιν, οὔτε ἀντίδοσιν εἶναι ἐθέλοντες, ὁ βούλονται, καὶ δογματίζουσιν, οὐ τὴν ἀλήθειαν σκοποῦντες, ἀλλὰ τὴν ἰδίαν βούλησιν κυροῦντες (30). Ἐπεὶ τοίνυν τὴν κρίσιν καὶ ποιητῶν καὶ ῥητόρων καὶ συγγραφέων καὶ φιλοσόφων οἱ ἐνδοξότατοι κηρύττουσιν (31) (ἡ γὰρ μερι- Λ΄. – ΤΩ ΑΥΤΩ Δέον τὴν εὐγένειαν τοῦ τρόπου καὶ τῆς φιλανθρωπίας μὴ ἐξίστασθαι, ὅπως εὐγνώστως εἶεν τῷ λόγῳ, ἵνα κατὰ τὸ δυνατόν καὶ αὐτοὶ οἱ θεῖοι τῆς κρείττονος τύχωσι. Τοῖς γὰρ μὴ βουλομένοις οὐδεὶς ὁ δώ σων. Δ΄. – ΕΡΜΟΓΕΝΕΙ, ΘΕΟΔΟΣΙΩ ΚΑΙ ΑΙΛΙΑΝΩ. Εἰ μὴ ἡ ὑπερφυὴς ὑμῶν ἀρετὴ ἐλέγχουσά μου τὸν λόγον, καὶ ἐπὶ τῶν νῦν, (πλείω γὰρ ἴσασι) καὶ ἐπὶ τῶν ἐσομένων, (μείζω γὰρ ἡ πιστεύσουσιν) εἰπεῖν ἂν κατῆλθον εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν ὑμετέρων ἐγκω- μίων, είτε λιχο ΡΜΖ΄. – ΕΥΣΕΒΕΙΩ ΛΕΓΑΤΩ Πᾶσαν χρὴ ἀνθρώπου ψυχὴν τὴν διὰ τῆς ἁμαρτίας ἐσκοτισμένην, καθᾶραι τῷ φωτὶ τῆς γνώσεως.