Letter 47
Isidore of Pelusium→Vouserius; and to Nicanor Scholastic|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: Vouserius; and to Nicanor the Scholastic
Date: ~410 AD
Context: Short letters of advice on moderation and justice.
To Vouserius: Some things are good, others dangerous — and the key is knowing which is which. That which is common to all should be moderated by reason. Those who spend lavishly without thought are as foolish as those who hoard without purpose.
To Nicanor the Scholastic: The teaching of the gospel was established so that everything in us might be governed by reason and moderation. What certain people spend recklessly on luxury, others — who know nothing of proper proportion — accumulate through theft and injustice. Both are wrong. The middle path is not mediocrity — it is wisdom.
«ΝΟΪΪ πορίΐραγα χγαιδη, ἴῃ ( οι ,» Νὰ δὰ Θοῦπ, }}}ὺ ρΓῶ , οὐ] ρ οΘομβηΐνοϑδ : Π δἰἰοᾳυΐ, ἃ ᾿μ} {{Π}}, ἃ δ πὶ ρΟΓπιϊἐηυΓ, ἰ ρο- εἰυ ἤσληϊ, τι υϊ, ουπὶ ροδδίϑ, ἰΐ πιϑι ογὶ ηο Ϊ. ΟΡΧΙ. --- ΥΟΥ̓́ΒΕΓΙΟ. ϑηι αφυϊάθπη ἀγι}θι ρΑΓίΔ Ορϑδ ἰ")} : δἱ Θαϑάδπι ἰπ͵ι οΟπιϊπ. [{ ἰφίυΓ ΟΟΙΠΙΠΠ [Δ : Ὁἱ αἷς ( ἤδη, δῖ, υἱ δησυδι Δ ἢδοθ δα ἰθρΟΥΪ δ Δ ἰυδπὶ ΓΟΘΙπηΔηϊ, Ἃς. θόιπη εἰὑὶ Ῥἰδολ" ! } πὶ γοἀάδηϊ. ὉΧΙΙ.--- ΝΙΟΑΝΟΒΙ ΒΟΠΟΙΑΒΤΙΟΟ. οοιγίηα, πθοῦυπὶ ἀσχ δὶ, ἰπ (μος οοηβίυἱα, υἱ Οπηηΐά, : 'ῃ ΠΟὈΪΒ διη, ΟΧ ΓΔιΐοηθ πιοάδτοίιγ. Οιιοά ] μδιὶς ᾿ἰἰθὺ ἃς [υγρ ἱπηροηἀδη)ι, , ηυἱΐ ὀγυμ ἰοηΐ ἀχρογίθβ βιιηῖϊ, δὰ [υγἱ οβίυϑ ὀχόγοθη- ἐπ πιο εἴ σομηπιούοπι, ἐπ ζοηι θ ὕογυ Ταιϊοηθα γοὐἀοηἀ ΠΟΒΟυΐτηυδ, υἱ υἱ Πα. ἂχ ἱρ- δἰυ Ποπιΐη ριάογα ]χυο «αβδοιΐ {ιογίπηιιβ, ᾿οποόγοπ) ᾿ἰ πο γὶ δἴυθ (οοἰτίηθ } | - τὶμυ, γογυιη δὰ Ῥιαἀϊοῖα οἱ δὲ. ρυζηᾶ, υἱ ἃρ- Ραγοεῖ, ϑγυύεἱ [υδγἰ υ. ΟΡΧΙΙΙ. --- ΒΕΈΒΕΝΟ ΤΆΙΒΌΝΟ. ἵπ {{{ιώ| ; ε Τοηιριὸ ὑτθυὲ δεῖ, γ εἰς. ΝΟ]]ὰ Ἰεσυπιὶ δροβίο! σαγυπὶ ργῶπιΐο ολΓοί : ἢἃ Θδγι ἢ) υ}}}{ ἜΧΡΟΓβ, πθπηδάϊηούυπι πρργο ὶ βίι}}} Μαδηϊομοὶ οὔ πἰηδηίγ, αυὶ ἀΐάθοϊαπ) ἰη- Ρἰείδιο οι βιρογαηῖ. εἰ Ορυ Θεΐπὶ ὈΓΟΥΘ ῖ,» ἰῃ - αυι Ραιΐυ, ε ΠΘΙΙφυμπὶ βῖ, αἱ } ὈχΟΓῸ. ἢ ΌΘΩΙ, ἰδηᾳυδπη ποη [Δ θΘη(Ά δἰηϊ,᾽"» ()υἱδυ νοῦ ΐβ ἤθη ἰ- εἰιϊυπὶ οοπσυθδίίυηιν ργο , νϑγυπὶ ριρονίαγαῃι δίᾳφυο ἱπογϊηδία πη νοϊυρίδίοπα οοσγοοί : δἰ ἐμ π|ὸ οἰἶδι ἰοπροΓγὶ σοΟμρ οιηθηυπὶ δἰβηπι θαι, ] υἱιὰ οοοτὶ ουγϑι ἰγϑηδίῖ, ἰπαυΐ!, οἱ, ἰδιιχυδιι ἢτη ἃς ΒΔ}, Ργορθη ἀδαϊίοϑηθ ΠῸ πιϊηΐμ!α Ορογίαι. ΟΥΧΙΨΥ. -- ΡΑΓΠΓΑΌΙΟ ὈΙΑΩΟΝΟ. ἷπ {μά : «[αϑοτοε [τμείμαπιὶ Γμοταπὶ πιαπα μοαθὶε ,} «[αθογα [γΓυσίαυπ) ᾿υοτυηὶ πιδπυοδ .» Ῥαἰπιΐ- οὐδ πιούυ} ] ὶ Οἰπηΐ υἱἱϑ φοηθγὶ σοηδυοὶθ!}}. Ουοΐ ρουΐηάθ ὶ δἃς δἱ (ἰοοτγοὶ : φυΐ βδηοσίς δἱ- υ ΠοηΘΒ[ Υἱίϑ ουγᾶπι ψΓ , ἱρ} ἔγυσιυ - πιρύοιϊ, πη] ογ } σαι οογοηΐβ ἃ Π οοτο- Δι]. Αὁ τυγβυπὶ ἰηἰορογδηίαβ οἱ ΠΑρί ] ᾿ΟηνἱΠ ΒΟΘΙΘΓΌΙ δυογυπι ΡΟ ηΔ ΓΟσΘριυΓὶ βυμῖ. } Τί). τιν, . (ογ. νι}, . ΝΡ Ο Εἰς τὸ, ε νον εἶναι δειχνὺς τὸ μέλλον αὐτῷ ἐγχειρίζεσθαι χήρυγμα. ΥἹ. --- ΛΕΟΝΤΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΆ. « Μὴ ἀμέλει τοῦ ἐν σοὶ χαρίσματος. » Μὴ παρόρα τῶν ὑπηχόων τὰ πταίσματα, ἵνα μὴ ὑπ᾽ ἐχείνων γινό- μενα, ὑπὸ δὲ σοῦ συγχωρούμενα, σὰ γένηται μᾶλλον, ὡς δυναμένου μὲν, μὴ βουλομένου δὲ ταῦτα ἰάσα- σθαι. ΥἹΑ'. --- ΚΥΡΗΚΙΩ. ᾿ Ἔχεις πλοῦτον δικαίως, συνέχεις δὲ τοῦτον ἀδί- χως " ποίησον ταυτὸν χοινὸν, ἵνα οὕτως γένηται σὸς, λύτρον σοι χαὶ ἐξίλασμα ἐν χαιρῷ ἀνάγχης γι" Β γόμένος. ΥἹΒ. --- ΝΙΚΑΝΟΡΙ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Οἱ λόγοι, τῶν ἠθῶν εἰσιν ἡγεμόνες, ἄγειν πάντα τὰ ἐν ἡμῖν λογιχῶς τεταγμένοι. Εἰ ὃὲ τούτους εἰς ἔριδας ἀσχολοῦμεν χαὶ μάχας, χιχρῶντες αὐτοὺς τοῖς οὐχ εἰδόσιν, ἐμμανέστερον γυμνάζειν τὰς ἔχθρας" με- γάλας τῷ Θεῷ Λόγῳ τὰς εὐθύνας ὑφέξομεν, μηδὲ τὴν αὐτοῦ χλῆσιν αἰδεσθέντες, χαὶ τιμῆς μεταδόντες τοῖς λόγοις, ἀλλ᾽ εἰς χρίσεις χαὶ μάχας, ὡς ἔοιχε, παιδευθέντες. ὙΠῸ. --- ΣΕΡΗΝᾺ () ΤΡΙΒΟΥΝΩ. Ὃ καιρὸς συγνεσταίϊμένος ἐστὶ τὸ "λοιπόν. » Οὐδὲν τῶν ἀποστολιχῶν νόμων ἐστὶν ἀγέραστον, οὐδὲν αὐτῶν ὠφελείας ἐστέρηται, ὡς οἱ χαχόφρονες διαδάλλονσι Μανιχαῖοι, οἱ πολλῷ τὸν διάδολον σχε- “λιασμοῖς ὑπερδάλλοντες. « Ὁ χαιρὸς γὰρ συνεσταλ- μένος ἐστὶ λοιπὸν, ἔγραψεν, ἵνα χαὶ οἱ ἔχοντες γυ- ναΐχας, ὡς μὴ ἔχοντες ὦσιν, » οὐχὶ τὴν ἔνθεσμον χω- λύων συνάφειαν, ἀλλὰ τὴν ἄταχτον ἡδυπάθειαν εἴργων, ἅμα δὲ χαὶ τὴν τοῦ χρόνου συμπλήρωσιν. σημαίνων. Εἰ σπουδαίω;, φησὶν, ὁ βίος παράγει, οὗ χρὴ αὐτῷ προσπαθεῖν ὡς ἑστῶτι. ΥἹΔ'. -- ΠΑΛΛΑΔΙΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. «Εἰς τὸ, Τοὺς πόνους τῶν χαρπῶν σου φάγεσαι.» «Τοὺς πόνους τῶν χαρπῶν σου φάγεσαι, » Ψαλμικόν ἐστι μελῴδημα, παντὶ βίῳ χρήσιμον. Καὶ οἱ σεμνό- τῆτος φροντίζοντες, φησὶ, φάγεσθε τοὺς χαρποὺς αὐτῆς, στεφάνοις παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀχηράτοις τιμώ- μενοι" χαὶ οἱ ἀχόλαστοι δηλονότι χαὶ ἄδιχοι, τὰ ἐπᾷί- χειρα τῶν καχῶν πράξεων χομιούμενοι. ᾽ Ῥ], οχτνι!, . ΥΛΕΙΙΣ ΜΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. (}!) Νοι Σερήνῳ, δέγειιο, } Σερίνῳ ἢφς ομίϑίοϊα ἰμϑεγι ταν 'ῃ οο., γαῖ δι Αἴ". Ῥυδβιδι ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΜΝ ΚΗ. . -- ΕΡΙΘΤ. ΟὈΧΥΙ͂Ι. ΥἹΕΙ. -- ΤΙΜΟΘΕΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Α ΑὈΧΥ͂. --- ΤΙΜΟΤΙΙΕΟ ΓΕΟΘΟΤΌΠΗΙΙ. Εἰς τὸ γεγραμμένον, « Τρία ἐστὶν ἀδύνατά μοε [κα ἱπμ, « Ττῖα ἐπὶ πε ιὶ οοηπῖί ἱπιροεειδί!ϊα, οἰ γοῆσαι, καὶ τὸ τόταρτον οὐκ ἐπιγιγώσκω, ν κ. τ. . φιαγίμηι ἱσποτο κ δ᾽.» δίς. Οὐχ ἔστιν ἔξω διπλόης ἃ ἐζήτησας, ἀλλὰ καὶ μάλα ὈΪΠουϊδῖθ ποη οάτγοηὶ , υ }, ὙΘΓυ πη σοφὴν ὠδίνει διάνοιαν. Ἧ τοῦ Θεοῦ γὰρ γνῶσις ἢ ραογηυδη δΔρίΘη π) τηθη ἴδε) ἃς δϑηιοηιΐδηι ρμᾶγίυ- ἄδυσσος τὸν ἐμφρονέστατον Σολομῶντα σοφίσασα, τίιηι. οὶ οπίπὶ ἙΟΖΉΪἾΟ, ι Δυγβὶ ἰηϑίϑν ΘΒ, πολλὰς ἀφορμὰς αὐτῷ τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως ροδβίδδαυδαι ργυάεηι βινυ πὶ ϑαϊοιμοηθηι βαωρίδηιϊἃ ἐγχατέσπειρεν " εἰ μὲν αὐτῷ ἀγνοηθείσας, οὐχ οἶδα" ἰπηθυΐῖ, πυ} αἀἰνίηα ἱποδγηδιϊοηΐβ δισυπηθηῖα ἱρὶ ἡμῖν δὲ χομιδῇ ἁρμοζούσας, ὧν ἐστι χαὶ τὰ τέσσαρα ἰπδροΓγεὶ!. Οὐ δη ἰΠΠ ἱφπογαγῖι, ῃδυὰ βοῖο : ποθὶβ ἅπερ Σολομῶν μὲν ἠπόρησεν, ὡς νοεῖσθαι ἀδύνατα: αυϊώεπι οοτγία δἀπιοάσπι οοηρτγιαηί. Ουο ἴῃ πυπιοτὺ αὐτὸς δὲ ζητεῖς διδαχθῆναι, ὡς εὔληπτα. ᾿Αλλ᾽ οὐχ δβυηῖ ηυδίυοῦ, ἰη φυΐθυ ϑαϊοπιοη φυΐάεπι μεϑἰϊ, ἔγωγέ σοι λέξω ἑκανῷ ὄντι () εὑρεῖν, εἰ μὴ φεύγοις :Δηφυδιι αἰιβπιοάϊΐ, αυα π}}Πὶ ποιαθδιι : τὰ σογὸ χαμεῖν. , ροτγίπάδ δίφιιθ ρεγεθρίυ [] , ἃ ποῖβ δἀοοσογὶ Ροϑίυ . Αἱ δὰ (ἰδὲ πιίηΐπα Θχροηᾶπι, υἱ αυΐ 'ρδ ἰηγδηίγο ροβϑίδ, ποάο ἰαϑοτοπὶ μαυάφυδαιδλιῃ ἀ- [υεἰΔ. ΥἹζΤ,. -- Τὸ ΑΥ̓ΤΩ. Β ΟὈΧΥ͂Ι. --- ΕΥἸΌΕΜ. Εἰς τὸ αὐτό. : ]η ἰάοηι. Ἔχεις χαὶ σὺ τὸ τάλαντον, καὶ μὴ κρῖνε, τοῖς Ἦδ) (τ φυοαι ἰΔ]πίυπι, ἃ πὸ ἰπἀϊ, ΠΘ ἰυ αὐτοῖς χριθησόμενος. «Τρία ἐστὶν ἀδύνατά μοι νοῆ- διἴδιη { πν ῥα ἀϊοοτί. ε ΤιῖΔ βυπι, αι ἰηι!]δοῖιι σαι, χαὶ τὸ τέταρτον οὐχ ἐπιγινώσχω, » εἶπεν ὁ Σολος δεραχυΐ παυθ, ἱ φυλγίαπι μα ηἾ ἴξηογο,» ἱπαυῖξ μὼν. ε Ἴχνη ἀετοῦ πετομένου. » Τοῦτο ἡ θεία φύσις δϑιαϊοιποη. « Υίδην Δ}}: τοϊδπε : » ος δυΐθηι ϑὲ τοῦ Υἱοῦ, πάσῃ ἀνθρωπίνῃ διανοίᾳ ἀνέφικτος. «Καὶ τὰ ἀϊνίπα ΕἾ] πϑίιγα, πυ! πυπιδπο ἴη απο ὁοπι- ἴχνη σου, ψησὶν, οὐ γνωσθήσονται, » τὸ θεῖον Πνεῦμα ργτεϊιεπάϊΐ ροιεβι. «Εἰ νοδιϊρ'α ἴῃ ποπ οοβηοβοθη- ἐν Ψαλμοῖς. Εἶδε δὲ αὐτὸν ἀετὸν χαὶ Μωσῇς ταῖς τυτ,» αἷϊ ἀϊνίπιι ρὶ γί᾽υ 'π Ῥ]}ιπ ". ΥἹΑΙῈ δαίειη πτέρυξιν τὸν λαὸν ἐν ἐρήμῳ σχεπάζοντα. « Καὶ ὁδὸν ιδης Δηυ ρ αυοᾷυς Μοβ, ρπηΐδ δυΐ ρορυ ὄφεως ἐπὶ πέτρας. » Αἱ σχολιαὶ τοῦ ὄφεως ὁδοὶ, τοῦ ἰῃ ἀεδβεγίο οοπίοβθπίδπι. «Εἰ Υἱδιη Βογρθη ἰῃ ροῖγδ.» ψιθυρίσαντος ἡμῖν τὴν παράδασιν, αἵπερ εἰσὶν Οὐϊφι [ππ|ο ΒΕΓρΘΙ ἢΠ| Υἱδὲ διιηϊ,, π] ἁμαρτήματα, ὁδὸν ἐπὶ τῆς πέτρας οὐχ εὕροσαν. πιδηάδιϊ ἰγΑπϑρτοδβϑίοπθιῃ ΠΟΡΐ ᾿πϑυβιγγΑΥΪ : (: Πέτρα δὲ ὁ Χριστάς ἐστιν, ἄτρεπτος μείνας, ὅτε σε- φυΐάδιι . ρΡοροδι διιηϊ, υἱᾶπιὶ ἴῃ ρδίγϑ ἴη- σάρχωτο" ε ᾿Αμαρτίαν γὰρ οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη (, νεπθιηι. ΡοῖΓα Π} Οἰγἰβίυβ δὶ ", φυΐ ουπὶ ον- δύλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ.» ---ε Τρίδους νηὸς πονς πα ἱπάμϊ!, πηυϊδιϊοπΐβ οπιηἶβ ΘΣρΡΟΓδ ΠΔΒιΙΐ : τοπορούσης. » Τῆς πάντας σωζούσης θείας οἶκον: « Νόᾷυδ δηΐπι ροοοδίμτηῃ [οἰϊ, " ἱμνθηῖυ οδὶ “ μας, τῆς ὁλχάδος δίχην τὴν ἄδυσσον τοῦ θανάτου | ἰδ ΟΓ Εὖ .» ---ε Δι ΠΑΥΪΒ ἰῃ πιθαΐο πιϑτΐ : " διοδευσάσης, τὸ μὲν γένος τὸ ἡμέτερον ἀνεχέχλητο, .ος βῖ, ἀϊνί δ ἰμολγηδίϊ ἢ οἰμηΐθυ βϑ υἱδπὶ δἵ- αὐτῆς δὲ τρίδος ἐν ἄδου νεχρώσεως οὐχ εὑρίσχετος [οΓαπ , φυς ΝΔΥΪ ἰηϑ πιοῦιΐδ ΔΌΥ :) Γᾶ- ε Καὶ ὁδοὺς () ἀνδρὸς ἂν νεότητι. » Νεότητα οἶδεν ΚΓΑΥΪΐ, Δ΄υ Πι αυϊά ἐπὶ ΠΟΒΊΓΟΙΝ ἂὉ ΓΟΎΘΞΑΣ ἐνταῦθα τὴν ἐχ νεχρῶν ἐξανάστασιν, τῆς φθορᾶς ἀλ- νἱ!, ἱρβὶυϑ δυΐίδπὶ πιογιἰ δϑηιἰα ἴῃ ἰπ[ ΓΠῸ τ ἰαἴ πη λοιουμένης, χαὶ τῆς φύσεως εἰς ἀφθαρσίαν νεαζο- ἱηνοηϊοθαίυν. ε γ᾽ νἱγὶ ἰω δαἀο᾽οϑοδμ δ. } ῬῈΓ μι- μένης. Ἐχείνην ζήτει τὴν χατάστασιν. Τίνες, φησὶν, γαπίυίθηι Ιιοα ἰοςο τοδιισγοοι θη ἃ ποτίυΐδ ἰη(οὶ- ἀναστάντες ἐχ νεχρῶν γενησόμεθα ; ἣν ὑποδειχνὺς ϊ : οὕ αἰπλίγυιη σογγαριίο ἱπιπηι δ ίιαγ,, ῃ- ἔφη ὁ Κύριος" Οἱ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον, οἱ δὲ ἰἴυτγα δὰ δΒίδίυπι οἴϑοΐὶ οογγυριίοπα δίᾳυς ἱμιεγίιυ ἁμαρτωλοὶ εἰς χόλασιν αἰώνιον ἥξουσιν. δἰϊδθαν ἰανοηαβοοῖ. ἤυμς ἴᾳὼ διαίυ φηῶγα. Ουοί εἰ φυΐδ τοχεί φυίπαπι [υϊατί δίμμυθ ουπὶ ἃ πιοτίο δὰ υἱίδιπ γι ϊογίπιιβ, ᾿ΠΠυ ἃ οπιθηάϊι θοιμΐμυ οὑπὶ ἀἰχίι "" : ϑυδι δ νἱϊδπι ίθγηδιι, ρέσοδίογαβ δυίοπὶ δι] ρωιδη “ἰθγηᾶπι ἰθυηῖ. ΥἹΙΖ'. --- Τῷ ΑΥ̓́ΤΩ, Ὀ ΟὈΧΥ͂ΙΪ. --- ΕἸΡΕΜ. Τί ἔστιν, ε Οὕτως ρΩ μοιχαλίδος, ν καὶ τὰ βθυϊά εἰ!, εδίο υἱα πιοτοιγὶ οἶδ, ν εἴς. ᾿ Ὦςζε Καὶ μάλα συνάδει τοῖς φθάσασι τὸ λειπόμενον, αυπι βυρογίονι Ρυϊοῆνο δὐπιούσπι οοηβοπδί ἰά ὅπερ οἰς πάνυ πυχνὴν ἁρμογὴν, αὐτίχα τῷ λόγῳ ᾳυοι! βυρογαϑί, φυϊάδπι δοσοιηπιοάδι}}} ᾿ΔΠ| συμδήσεται. ε« Οὕτως ὁδὺς γυναικὸς μοιχαλίδος, ν» |απ| οὕ ΟΥΓΔΙΪΟΠἾ. ΠΟϑιγΓῶΣ Οραγὰ σοι νθηϊοῖ ἑξῆς τὰ ἐχόμενα, « ἢ ὅταν πράξῃ ἀπονιψαμένη, οὐ- δίᾳι ΘΟἸΓΘΌΪ;, ε δἰ νὰ τη} γῖ. ΘΓ, αι: ΡΙοΥ, χυχ, -, Ῥρᾷ]. υὑχχνυὶ, . Οὐ, χ, . ] Ροίν. χι, . ) ΜΆ}. χχν, . ΥΑΠΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤΥ ΝΟΤΑἍ. ( ) Υεγβ. ρθη. ργὸ ἱχανῷ ὄντι οημ. ΑΙι. Δ] λιη () ΡιῸ ὁδοὺς: οὐ... γαι, Θϑ᾽ αἱ ΑΙε. ὁδὸς ἰω- ἰεςσιϊουρι ἰῃ τ᾿μᾶγρίμδ δυφρογὶ!, ἱχανοῦντι. ῬΟΒΙΝ. διιι [. ἀλδ . ΙΒΙΡΟΒῚ ΡΕΙΠΌΒΙΟΤΑΕ οοπιοαϊὶ, οἱ ἰογαθηβ δυῦε ἀἰεὶ! : ΝΟὴ βίη Ορεγα!ἃ Α δὲν ἄτοπόν φησι πεπραχέναι. » Ὡς ἄδηλα, φησὶν, τοδϊυπ . » Ουειπδάπιοάμη), ἰηαυὶ!, ἀυθία οἱ ὁὉ- ΟἸΓᾺ δυηῖὶ δὰ ΒΡ ΘΓ ΠΟΙ δι ΟγΑνΐ, ρΓ} αἱ φυα ποπάϊπιπν ἀχϑίδγυηΐ, ράχιν αἱ Ὀ ἀυπίαχαῖ ρογϑρίοϊαι : δοάδπι πιοῦο γϑοθι ρορυ]ὶ βοίοτγα δγιηΐ, οὐ ὈΔΡ.Π| ΙΔνοΓῸ ρυγβαὶδ [ὈΘΡΙηΙ. Ἐχιογβίοΐβ δηΐιη. νοσ θη] ρογίδοϊαπι τυράγαηι {Π- Τυπ οἱ ᾿τηδουϊαγα Οὔ] Π Π γατἰοηοπὶ γοῦδῖ, ΠυΠ) ἢ τῖϑιὶ Εςο]αβία, οαπὶ Πα ἐοδοἰρί , ἢ} πη}} δαἀιη ροαγουδδιιηι δὶ, ᾿ΠΡΟῚ ρείογυπι γϑηἶδπὶ δίχυδ οὐ] νοπ θη ἰανϑοῦὶ "δηαῇςο οοηδθουΐα. Οιιοά δι! ὸπὶ οι ΐηυ ραγἤκίδπη ΟΙΏΠΘΙ) πιδηίθιη, διαὺθ ᾿ρϑῖυβ πηδρ εἶ γορυφηδηίθι, δ! όγϑιὴ νορθί, νἰαγίδαυθ εἰν πόση ογασυϊογυῆι ᾿οοΐδ ΓΘΡΟΓΙΘΑ. ὙοΡΌΪ ται : δαυ]ογὰ βίσηιπι φυφῦὶι .» ΟΌΧΥΙΗ. -- Υ̓ΝΕΘΙΟ. κ ἐμῶ οο,, « Μαπεμοίιιε ὁδί δοίαί . » Μδηβξυδίυπη Ὠοιηϊηοη ϑογίριυτα ρυβπᾶςοπ Ρο ]ΠἸοοϑ γοβάϊι, οὐπὶ ρίδη) δάνογδθιιϑ θυ Πὶ ΔΙ φη εἰ πιο αν. Αἀ πο τποάσπι Μοϑοπι Δ νογβυᾷ ῬΟρυϊαγοϑ διι Θχοίίανὶῖ, ὅ΄᾽΄ ΡΙΐηθ . ἴα) ἰηΐᾳυοβ θίογαῖοβ μυφίοι!α ἰγδη δία. δῖς θεν άθηι, οὐπὶ δάγογϑυϑ ῬἘ Πἰδιθυηὶ ἀδοσγίανὶ! ; βἷος Ῥρίγυῃι οὐ ἰηρδδηδιι ρἰαύ) . ἱδαϊ, φι τ᾿ ροῦο )- τῃρΐηο Ρδοὶβ "! ] μη ἃ διά.» Ἰη ΓΘ ὈΔ . ΟΡΣΙΧ, --- ΠΕΆΜΟΘΟΕΝΙ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. Ἀτυπάΐπδα υἱτρὰ "᾽, συ ποῖηοὸ ἤγιηδ ἱπηΐὶ ροίσδὶ, πηδη ἰδνίιδι δίσυθ ἱποοπϑίϑιεἶα ἰαῦογλη, ΠΙ οὐπὶ βοϊρίοηΐδ ᾿πϑῖ δχ ϑι! ἢ γ, () ἴηνθ- ηἰυτν. Νοαυθ δηΐην οομπβίβιεγ ροϊεβί, νογυιῃ δὰ οἴπποιὴ τυϑηῖαπ οἱ ΠΠΠὸ ἰΔεϊαίυνῦ : αἰφυθ [ἢ - ἐετίηι ἰἀπηθη δὰ δυάδοὶἃ , υ οὐ} δο γ η- γᾶτει. Εἰ ξΥρίαβ τυγϑιπὶ ΡΠΔΓΘΟΙΘΙ ἰπι ἰδ, ΠΟΒ ἦλπι ἢ φυϊάδιη {{Π|| ὅδ}» ραγοργί παι θυ ὁχ-ς διγιοιάδτυμπι υγθΐυπι ΔΒοΡΘ ρογδηφ, νϑγυπὶ οπιηΐθυ, υΐ δὐἰπιὶ Πρπη ργάθΠἰ ϑυη!, ἰδ γοβυτ ἐγ δυίαηι οχίροιβ. Ὑμίδίθ πὸ π| νο βοάυοδι : νθ- τυπὶ {γιηΐ Τυπ ἀδιοηι! ἴῃ πηθύιη! δίαίθ. θιι οηήη Ἰηυπιαηήίδιθ διιϑοορία πιΐηΐπ τηυ|, αὖἱ αἰ νίδ ἐστὶ τὰ προφανθέντα, τὰ μὲν ὡς οὐ γενόμενα, τὰ δὲ Θεῷ μόνον ὁρώμενα" οὕτως ἔσονται τὰ τοῦ νέου λαοῦ ἁμαρτήματα, τῷ λουτρῷ τοῦ βαπτίσματος χα- θαιρόμενα. “Ὅπερ ἀπόνιψιν χαλεῖ παντελῆ τῶν ῥυ- τίδων, καὶ τῶν στιγμάτων ἐχείνων ἀφανισμὸν, ὅν πίστει δεχομένη ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐχχλησία, οὐδὲν ἄτοπον πέπεισται πεπραχέναι, τῶν προτέρων ἀμνη- στίαν πορισαμένη τῷ λουτρῷ. “Ὅτι δὲ. μοιχαλίδα ὁ Κύριος καλεῖ πᾶσαν γνώμην ἄπιστον, χαὶ τῶν αὑτοῦ ἐντολῶν ἀντίθετον, πολλαχοῦ τῶν θείων εὗ- ρήσεις χρησμῶν, ὡς τὸ, « Ἐμοίχευσαν τὸ ξύλον χαὶ τὸν λίθον“ » χαὶ, « Γενεὰ πονηρὰ χαὶ μοιχαλὶς, ση- μεῖον ἐπιζητεῖ. ) « Αἰυϊοτίαια σοημμίπαγαηὶ ἴῃ Πφηο οἱ ἰαρίάἀο ᾽;» δἱ γυγβυπὶ : ε« ἀοπογαῖϊο ὈΓάγὰ οἱ ΥἹΗ,. --- ΣΥΝΕΣΙΩ. Β Εἰς τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ Ἰωὴλ, « Ὃ πρᾶος στω μαχητής. » Τὸν πρᾶον μαχηνὴν ἡ Γραφὴ ἀπεργάζεται, ὅτε κατὰ Θεοῦ ἡ ἐγχείρησις γίνεται, Οὕτως Μωῦσέα χατὰ τῶν συμφυλετῶν ἐξανέστησεν " οὕτως τὸν Φι- νεὲς τοὺς ἀνομοῦντας διαχεντήσαντα. Οὕτως τὸν Δαδὶδ τῷ ἀλλοφύλῳ παραταξάμενον. Οὕτω τὸν Πέ- τρον ζηλώσαντα, χαὶ μαχαίρᾳ χρησάμενον, ὅτε ὁ Κύριος τῆς εἰρήνης ὑπὸ Ἰουδαίων ἐπολεμεῖτο. γθ. --- ΕΡΜΟΓΕΝΕῚ ἘΠΙΣΚΟΠΏ. Ἢ ῥάδβος ἡ χαλαμίνη, ἣ ἀστήριχτος βάσις, ἢ πολυδόνητος γνώμη, ἡ βαχτηρία νομιζομένη, καὶ ᾿ βέλος εὑριαχομένη. Θῦτε γὰρ ἰσχύει ὑφίστασθαι, ἀλλὰ χαὶ πάσῃ αὔρᾳ ῥιπίζεται, καὶ ταῖς χέδροις θρασύνεται παρεχτείνεσθαι, Αἴγυπτος πάλιν Φαραω- νίζεται, οὐχέτι μὲν τοῖς παροιχοῦσιν υἱοῖς τοῦ Ἴα- χὼδ πόνους ἐπιτάττουσα πόλεων, ἀλλὰ πάντας τοὺς ἐῤῥωμένους, φόρους ἀπαιτοῦσα αἱρέσεων. Βλέπετε μῆ τις ὑμᾶς πλανήσῃ, ἀλλ' ὡς στερεὸς θεμέλιας στήχετε. Ὁ θεὸς γὰρ ἐνανθρωπήσας οὐ τέτραπται, οὔτε συγχέχνται, οὔτε διήρηται. ᾿Αλλ᾽ εἷς ἐστιν ἄν- ἄρχος χαὶ ἀΐδιος Υἱὸς, χαὶ πρὸ σαρχῴσεως, χαὶ μετὰ σάρχωσιν, οὕτω παρ᾽ ἡμῶν προσχυνούμενος. .. ὕπυβ διηΐπιὶ ΟΥῸΒ ἐκρογβ δϑιρίἜγηυ ΕἾ], , Δη διβοδρίλι, εἰ ρυδὲ ϑυδεδρίδιῃ οδῦ- ΘΠ), ἃ υ]}] λιἰοτϑιυϑ. ΟὈΧΣ. --- ΟΥ̓ΒΕΟΙ͂Ο. ΥΚ΄. --- ΚΥΡΗΚΙΩ (). Νοη ( .π) αυ ἀ Ορίθι δίηιιθ δορὶ ϊ δοῦὶ- Ὁ Οὐ [σὲ] μόνον τὰ περὶ πλούτου ἐλεγχτιχῶς γρα- γ οἱ οὐ͵υγφαίοτγὶ ΘοΓρ!Ά βυηι, πιοόγογα ΔΠδοδγιιηῖ, γ ΓΙ πὶ οἰδπὶ } Δ} (, " ἱρδοιῃαῖ Π)οιηΐηῸ δυιΐογαῖ, ε ὕϑηάθ οπηπΐα αυὰ' [}, οἱ ιἰλ ρᾶιρ- τίθιδ, δἱ " Ποϑουσιη ἰπ οοοὶθ, οἱ νϑηΐ, - 'ἢΠΘΓΘ Π ᾿ἢ..» Ουοοίτγολ δἰ {Ε{Π νϑϑι }}. ἰμδἰ βίο γα ουρίβ, ἃς [δου έλι ( [Δ εὐφίουΐας, υἱ " - τη} ἰὴ ρογι , [.}} οἰΐδπὶ Δ᾽ γα πὶ δρίομϊἀϊογοιμ ἭΡΓΟΥ͂, χχχ, . " γ. ", θ.,. Μδιι}ν. χιι, . φέντα ἐλύπησεν, ἀλλὰ χαὶ ἄλλον πρὸ σοῦ, παρ᾿ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἀχούσαντα" ε Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, χαὶ δὸς πτωχοῖς, χαὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανοῖς, καὶ δεῦρο ἀχολούθει μοι. » Εἰ οὖν ἐχείνῳ βούλει ἕπεσθαι, χαὶ ἀχοινώνητον φυλάττεις τὴν ὕπαρξιν, ἔχεις χαὶ ἄλλον λαμπρότερον, βύσσον χαὶ πορφύραν ἁμφιεννύμενον, τὰ; δὲ τῶν πενήτων χα- :|ρ. ΧΧΣΥΙγ θ.; ἘΖοοῇ, χαὶσ, . Μαι. χιχ, ἃὲ. ΥΛΒΙΖΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΖ. (() Κυρηνίῳ ποῦ Κυρηχίῳ ἱπξοτίναθι λῆς ορίς- δίυϊα οοἀ, Ὑαιὶς. οἱ ΑἸΙ,; ἰὐθηα ν, ποὺ σοῦ ἰαρηπῖ, ποὴ πρὸς σοῦ. ὕετθ. ὃ ρῖῸ οὐρανοῖς οοὐ. ΔΠι. μαῦοι οὐρανῷ, ῬΟΒΒΙΝ, ἘΡΙΘΤΟΙΚΑΑΜ .. -- ΕΡΙΤ. ΟΥΧΧΥΙ. χώσε'ς μὴ προσποιούμενον. Οὗ τὴν μίμησιν ἔχχλι- Α ᾿ιοπηΐποπ), υΐ ριγρυγα δἱ Ὁγ γϑϑιϊο δία, ρδῦρου γον, μή σε λάδοι ἐχεῖθεν συμμέτοχον. ΥΚΑ'. --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Οὐχ ἔστι καταχρίδεως τὰ γραφέντα, ἀλλὰ προῤ- ῥίσεως τῶν πάντως ἐσομένων. Καὶ Χριστὸς γὰρ πῥροείρηγεν, ἵνα πεῖραν μὴ λάδωμεν. Εἰ φοδεΐ τοίνυν ἡμᾶς; τὰ ἠπειλημένα, γένηται τὰ ἐντεταλμένα. ΥΚΒ'. --- ΗΡΩΝῚ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Περὶ ᾿Αρειαγῶν καὶ Εὐγομιαγῶν. Τὸ μεῖζον χαὶ τὸ ἔλαττον ἐπὶ τῶν ὁμοουσίων ζη- τεῖται χαὶ χρίνεται, ὡς ἄνθρωπος ἀνθρώπου μείζων, χαὶ βοῦς βοὸς, χαὶ ἵππος ἵππον. Καὶ ἅπαξ ὁ χανὼν Β τῆς συγχρίσεως τοῖς ὁμογενέσιν ἁρμόξει. Εὲ τοίνυν ὁ τὰ τοῦ Θεοῦ τολμηρῶς περιεργαζόμενος, χαὶ μεί- ζονα λέγων τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα, τὴν σύγχρισιν ὡς ὁμοουσίων προσίεται, περὶ τοῦ μείξονος αὐτῷ συν- κ“ὁμως ἀποχρινούμεθα. ῬἙτερούσια γὰρ ἀλλήλοις συγχρίνεσθαι οὗ δύναται. Οὔτε λέγεται μείζων ἄν- θρωπος βοὸς, ἣ μείζων ἵππος χαμήλου, ἣ μείζων ὕνος ἰχθύος. Περὶ γαστριμαργίας. Βλέπε μὴ τῇ ἀδηφαγίᾳ εἰς οἰστρηλασίαν ἐχ- πέσῃς, χαὶ δύο πώλοις εὑρεθῇς δυσηνίοις συναρ- παζόμενος, εἰς βάραθρον ἀπωλείας χαταχρημνί- ζουσι. ΥΚΔ', -- ΘΩΜΑ. Περὶ ἰσότητος. Τὸν ἔμφρονα μοναχὸν, δόχιμον εἶναι χρὴ ζυγο- στάτην, μηδενὶ μέρει τῶν πλαστίγγων καταῤῥέπειν παραχωροῦντα, μὴτο τῇ ἀσιτίᾳ εἰς ἀτονίαν, [μὴτε " φολυσιτέᾳ εἰς ἀσωτίαν. ΥΚΕ', -- ΕΥ̓ΣΕΒΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Ἡράκλειον ζεῦγος, ὡς ἔμαθον, συνῆψας ἀγρίῳ συῖ, χαὶ λέοντι θρασεῖ τὴν τῶν πτωχῶν ἐπέτρεψας οἶχο- ΓΙ πὶ ΟΑΪΔ ΠῚ τ πἶη ςοπμπονθυαίυν , Θυσῖ τι ᾿πἰἀγὶ ον, πὸ ἴ {ΠΠ|Πι δοοίαιῃ δ. ρα ηᾶ- Τιηιὶ σοηϑογίοιῃ δοοίρ δαί. ΑὈΧΧΙ. --ς ΕἸΡΕΝ. Νοη οοηάεπηηδιϊοηΐδ δπὶ ον ρδί πῆ β, γϑριπὶ Ργϑυϊοι οηἱβ ογυπ ΓΟγωπὶ ΟΠ ΠΟ [υἱυ Γαδ θη}. Νὰηι οἱ ΟἹ ιν δῖιι ργαάϊχι!, ἢ δυρογίδιθυνγ, (μ| δὶ σοι παι η Ὧ ἰΘΓΓοπί, ΠΟΡΐ ργςορία. δυηΐ, [Δοἰ ΔΠ). ΟΌΧΧΙΙ. --- ΠΕΒΟΝΙ ΘΟΗΟΙΑΘΤΙΘΟΟ. δὲ Ατὶαπὶς εἰ Ευωποπιϊαπὶδ. Μα]υ οἱ μηΐηυ ἰῃ ᾿ἷ, δδιπάθιη δυϊβίδη» ιἰλη) ὨΔΌΘη, ιδοτγίυγ Δ. ρογροηῃάϊιυγ. ΥοΓθὶ σγϑιίδ: ΠΟΙΏΟ ᾿οπηΐ πη}Υ ῖ, δἱ Βο ὕΟυς, οἱ δαυυβ . ἂς ἀδηΐᾳυθ οοπηραγδιϊοηΐφ γαρυ]α γοῦυ οοηνομξ, ᾳυᾷ αὐυθάδη) φαπογὶβ δυη:. ()υοείγεδ εἰ , υἱ , υ διὶ θουπ) ραγι ηθηΐϊ, πἰμιἷβ ἀθάδοίογ ἰμαυΐγὶῖ Ρογβογυίδίῃν, δ ογοι ΕἾ Ῥαίγοη οθη- ιοηἀϊι, οοπιραΓαιϊοποῖη ἰδηαυΜ) ΘΑπ)άἀΠὶ διιυϑιῃ- εἶδτι πδθδιΐαπι δάιηἑ{{, ὧδ πηϑ]ογὶ ὑγθυΐογ ἰρεὶ ΓοβροπάθὈΐπηι. Νὰπι ηπ δυδίδηι γαιΐοπα ἀΐ- οΓΘρϑηϊ, ᾿ἰμ Ὁ σΟπη ρα γα ἤδαυθιηῖ. ΝΟι Θηΐπ ΙΟΠπΠΊ ὈΟΥΘ πιᾶοΓ ἀϊοίυΓ, Π : ὁδιθ , ηδ δ[η ρΐ. ΟὌΧΧΙΙΠΙ. -- ΜΑΒΟΝΙ. δε ἱποίμυϊο. γ᾽ άδ πα Γγ πρίν οπ) ἰη ΠΠυ ἀἴπαπι πο , ἀἴ ἃ ἀυοῦυβ δὰ ἴγοηνπὶ σοηιυπηδοΐθι αυ]οἷβ Δ ΌΓ- Ρίυ ἰηνθηΐατίδ, υὶ [ ἴῃ Ἔχ ὶ εἰ νογϑρφίηδπ) ργεὶρὶ- πῇ ἀφδμ}. ΟὈΧΧΙΓΨ. .--- ΤΗΟΜΕ. ὃε αφιαϊαίε. Ῥγυάδοηίοπηὶ δία σογάλίυπι πιοπδοίιυπι ὑτὸ- θαπὶ ᾿ἰυτίροηάόπι Ορογίαί, ποι ιγᾶπὶ ἰδ ποῖ" Ῥδγίαπὶ ργοροπάδγο ρογι ηῖπ) : ῖ, π ἴῃ - οὐΐαπι ἱπ ᾿λσυοτοηι Υἱγία πὶ ἱπιυος ΠΠδιό πὶ, Π ρτοίυϑυπι Υἱείυπι ἰη ροιαϊδηιίδηι οἱ ΠΠἀΐ ποιη. ΟὈΧΧΥ͂. --- ΕὔΘΕΒΙΟ ΕΡΙΘΟΟΘΡΟ. Πογουϊευμ ἰπφυπ), υἱ Δὰ πη }πὶ , {Γ|}- Ἰοῖο ΔρΓῸ οοριϊαδιὶ : δίᾳῃα δυάδοϊ ἃς (γυσι θη νομίαν. Καὶ εἰ μὲν χρήμασι προέδωχας τῇ θαυμαστῇ ἢ) Ιερῃΐ ρϑυρογαπὶ ουγΓδπὶ ΘΟπιηλἰδἰβι}. Ας ἱ } ξυνωρίδει τὰ πράγματα, τοῦτο χαὶ Ἰούδας ἐποίησε, τὸν Κύριον πεπραχὼς τῶν πραγμάτων. Εἰ δὲ καὶ λήμματος χαθαρὸν τὸ ἁμάρτημα, αἰσχυνθήτωσαν οἱ ἀνομοῦντες διαχενῆς. ΥΚς'. --- ΙΣΙΔΩΡῺ ΔΙΑΚΟΝΏ. Εἰς τὸ εἰρημένον πρὸς τὸν ὄφιν, « "Ἔχθραν θήσω ἀγὰ μέσον. » Τὸ σπέρμα τῆς γυναιχὸς, ὃ ἐχθραΐνειν τῷ ὄφει προστάττει Θεὸς, ὁ Κύριος ἡμῶν ἐστιν Ἰησοῦς. Αὐτὸς γὰρ σπέρμα γυναιχὸς μόνος γέγονεν ἐξ αὐτῆς, μηδὲ σπορᾶς ἀνδρὸς μεσιτευσάσης χαὶ τῆς ἁγνείας μὴ μειωθείσης. ,. χτὶ, . ) (οπ. Π, . ργοιὶο δὐιοίι οχὶ πιΐθ ᾿ς υἱψ ΓῸ. ργοάὶ ἰδιὶ, ος δυάλ φυοχια [δεἰ!, οαὐπὶ Ὠοπιίπυπι ροοιηΐα - ἀϊχὶι. ϑίη διιίθην φυρρβίι ραοοδίαπι γαρδί, Θῃ - [υπάδηϊι}" ἰπΐ αι} ἈφοΏ( ϑυροῦνϑοιθ. ΟὈΧΧΥ͂Ι. --- ΙΒΙΠΟΒΟ ΡΙΔΟΟΝΟ. [πω {Π{πώ ἀϊσίιπι αἱ δογροηίονι, « Ϊπἰπιϊοὶ πα ῬΟΜΑΠΙ ἡ ὉΥ ,» ἰ. ΠΠπ|ὰ παι ϊοτῖὶς βοπιοη, αυοιἱ [λὸ ἰηϊπιΐοιηι οἱ ἱπίδϑιυπι βαγροηιὶ ᾿π , ΟΠ Π ΠΟΒΙΘΡ οβϑί, ΝᾺπιὶ ᾿ἰρ, Π}Γ] ΞΠΊΘΩ, ΘΧ ΟΥΙ ο : δος ποπῖρθ, υἱ ποα υἱτί θιῆδη ἰῃιθγοθϑϑοιὶβ, πες οὐϑ{{{| αὐ διη ἀσςΟΓ}. ΟΌΧΧΥΙ!. --- ΝΟ ΜΟΝΆΘΙΟ. Ονυΐηδγυαι με ἢ υ πὰ Ἰυπη θα Γγῖα } ἰΐ, ι} ΘΓΠΘπι δυδιῃ δηδοάγυηί, ἱπιργϊπιυηίιγ, υὑἱροίθ υ πιοτιὶ ἢ - οδιϊοηΐδ δίψῃ δίηι. ()γυοἀ ] υ}, ὁιπ| ν] Δδοιϊ- θυ υἱναῖ, οἷυβ ἰΔπηθὸη } ἀχϑιίεχὶὶ, ϑΓπ) βοϑίδϊ, [ δί οοι αφυΐ ἰῃ δπα ᾿θ ] | ΡῈΓ ἸἸυάυπι σογυηὶ : Βροοίδίογαβ γἰάθηϊ, υἱ αυἱ ΓΒ ἐδ, δΒροοία ἃς φοδῖυ Θχργπυπίυν, πη πἰ πη ἦμ Δρηοδοδηίῖ. ΟΥΧΧΥ͂Ι͵ΠΙ. --- ΟΥΥ̓ΒΟ. Ονοπιοάο αἰνίπα ουἱτιιια ἐπ ἱπβγηιία!ε μεν βοϊαγ. θ᾿ νίηδ νἱγίυβ ἴῃ ἱπῆγη δια ρουῆείΐίιυν, φυρδι- πιοάσιῃ )} αἰθεοιϊοηΐ γῶ αἰοίυηι ", αυδηάο- αὐυϊάδιη {ΠΠιογῶ τὶ Ποιηΐἷπ αἶδοῦίοϑθ οἱ δἰοφυθηιθβ δυρογαηί, οἱ ρυ] οΔηΐ ρδυραγίϑιθῃ) ργεαϊοδηϊ. Αἱ- οἰἰδλπι οηνίηυ 'ρ, Ποῃ γορὶ δυοίογ δια, δΟΓΥΪΙ υἱ διὰ ἰηοατηδιϊίοηοπὶ οπηηΐ βογπιοηΐδ [λου}Π εὐ] π|ΐογοπ) υϑ., ΓΟΓῸ ΠῚ ᾿πηηιυϊδίϊ ΠΟΙ δα ο(Ἰ υἱνϑηὰϊ ζϑηυ ἰγϑηβίυ ΐ, ΟὈΧΧΙΧΣ. --- ΒΕΒΕΝΟ ΤΕΆΙΒΌΝυ. Θμοιηοάο εαρὶεπίίαπι πε πιμμαὶ δόόμς εἰμί απὶ τεααϊαϊι. θου οα υοδπὶ ΔίαΠ ᾿υπιὶ ἀδργαβϑβαπὶ ἢυ}. πιυηαϊὶ ΒΔ} ηπΔ| ἴυπο διυ .) το αἰ ἶ, οὐπὶ || ἰγρο- ἰλ) ργοράϊϊΔ δαρίοηιΐα, Πυ ου]α εἴδεϊ, ἢν νὰ- πἶθηδβ, δοι θυ ὈᾶΓθΆΓΟ δογιθοηα υἱθηι θυ] Δ ἀοοιτίης ὀχροῦιίθυς οὐ] δια εἰοσηημα!α ργἀϊ δηλ . ΙΘΙΌΟΣΆΙ ΡΕΙΌΘΙΟΤ ΥΚΖ'. -- ΝΕΙΔῸ ΜΟΝΑΧΩ. ο. Τὰ τῶν μηλωτῶν περιζώματα μόνοις τοῖς τὴν σάρχα νεχρώσασιν ἀνδρείως περίχειται, σημεῖα ὄντα νεχρώσεως. Εἰ δέ τις τοῖς μὲν πάθεσι ζῇ, τοῦ δὲ ταῦτα νεχρώσαντος τὰ ὅπλα φορεῖ, ἔοιχε τοῖς ἐν σχηνῇ ἀλλότρια παίζουσι σχήματα, οἷς ἐπεγγελῶ- σιν οἱ θεαταὶ, ὡς ἀρνουμένοις τῶν σχημάτων τὰ πράγματα. ΥΚΗ,. -- ΚΥΡῺ (ἐδ). Πῶς ἡ θεία δύναμις ἐν ἀσθενείᾳ τε.διοῦται. Ἢ θεία δύναμις ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται, ὡς τὸ σχεῦος ἔφη τῆς ἐχλογῆς, ἐπειδὴ ἀγράμματοι χρατοῦσι ῥητόρων, καὶ τελῶναι εὐαγγελίξονται ἀχτημοσύνην. Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος οὐκ αὐθεντίᾳ βασιλικῇ, ἀλλ᾽ εὐτελείᾳ τῇ δουλιχῇ πῤῥὸς τὴν ἄῤῥητον οἱχονομίαν χρησάμενος, τὴν τῶν πραγμάτων ἀλλοίωσιν πρὸς οὐράνιον πολιτείαν μεθήρμοσε. ΥΚθ,. -- ΣΕΡΙΝΩ ΤΡΙΒΟΥΝΩ. Πῶς τὴν σορίαν τοῦ κόσμου τούτου ὁ Θεὸς ἐμώ- ραρεν. Τότε ὁ Θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ χόσμου τούτου ἐμώ- ρανε τὴν φθαρτὴν χαὶ χαμαίζηλον, ὅτε ἡ ἐνυπόστα- τος σοφία, ἧ τοὺς αἰῶνας ποιήσασα, δεῦρο ἐπιφοιτῆ- σασα, βαρθαροφώνοις χαὶ ἰδιώταις τὰ οὐράνια χη- ρύττειν ἐνεχείρισε δόγμᾶτα. Καὶ ἡ μὲν ἔδυ εἰς σχι- ἐγδύϊάϊι. Αἰχυα ΠΠ|Π φυϊάσπιν ἑω ποπιίυτι ἐδθυγαβ οἱ ὦ σμὰς ὀρέων, ἡἶδὲ εἰς πᾶσαν ἐξῆλθε τὴν γῆν, καὶ εἰς ἰἱαῖυβ δυ}}} ; : δυϊοῖ ἢ ΟΙΏΠΘΠῚ ἰΘΓΓδιη ΟΧὶνΪΐ, δίηυ δὰ ΘΧίΓΟΙΏ ἰοΓΓα ἤπ ΕΠ . ΕΑΌΧΧΧ, --- ΠΕΙΣ. δὲ Οαρρααοεῖϑιι. μονϊταἰοπ) τὙϑϑίγαπὶ δαυΐϊήσδπι ἀδη τοῦ, χαρὰ δχὶ- δυι ἱ οσοηϊεμηηθηἀυδ ἐπ ρογ!! ᾿οπηΐηἾ σδρραάοοὶβ νοηῖυβ Δ(ἰ γο ΟπΊη, υἱ τυ ἀμ ι), οἷγ- ουμπορῖ!, δίηιια ἰρβὶ ἱπρ}} ] οομδιϊθυ δἀπιἰηἷ- δίγδιῃ Ορογᾶπὶ παγαιΐβ, ὐυμη π δδάθδιη, αὐ }]}, μαι δηνίηὶ, (οτ ἀΔι. Ουοοίγοα δὶ ὑηὰ οὐπὶ εἰ- δίπογα, ροβίφυδηι πηλρίβίγαιι δὈϊογι., οὐπὶ εἷς ἀσιίργαγο, ἴῃ δηϊηλυπὶ ἰπ υχὶ δι, ΤΠ ΘΡΠΟ ρ- ἐγίαπι ἀἰτὶριιἰ. : δυῖοπὶ ἰ| ᾳφυϊάοιη ἱπιρογληάϊ ἢ - τὰ πέρατα τῆς οἰχουμένης ἐξέλαμψεν. ΥΔ'. -- ἩΛΙΑ: Περὶ Καππαδοχῶν. Ἐγὼ χομιδῇ τὴν ὑμετέραν ἐλαφρίαν θαυμάζω, ὅτι βραχὺ πνεῦμα χαὶ ὀλίγωρον τῆς ἀρχῆς τοῦ Καπ- παδόχου οὕτως ἅπαντας ὑμᾶς ὡς χαλάμην ἐδόνησε, χαὶ ταῖς ἁσεδέσιν αὐτοῦ χατασχεναῖς ὑπουργεῖτε, δέει τοῦ μὴ τὰ ὅμοια τοῖς ἤδη πεπονθόσι, παθεῖν. Εἰ τοίνυν συναπολήγειν αὐτῷ καὶ συμμεταίρειν παυομένῳ βεδούλησθε, εἰχότως τὴν πατρίδα ληΐξεσθε. Εἰ δὲ ἡ μὲν παύσεται χαὶ ἀπελεύσεται (), ὑμεῖς δὲ μενεῖτε ἐφ᾽ οἷς πεφύχατε᾽ τῶν ἐναντίων ἀπέχεσθε, πὶ ἔδοίυγυβ, αἴησυθ δοϊίατυβ βϑι, γνο δυίαπὶ ἰῃ Ὦ τῶν δὲ οἰχείων ἀντέχεσθε. Ρδίγία πιαπβυγὶ εβδιΐϊ, δῦ δάνεγβαγίοσυπη ραγιϊθυ δυβοθάϊΐιίο, στὑόβδαθθ δά ργορίῃαυοβ οἱ ποοθϑϑεδεὶοβ γϑδίγοϑ δα)υησίίθ. ΑΌΧΧΧΙ. --- ΡΑΓΓΑΡΙΟ. Ἰπείιπι παίμτα δοπμπι. Ουοὰ ρΐίεῖ πϑίυγ υἱ ἰῃ ποὺ ἰμ[ , δΔ δάγυη τοῦ πὶ, ι ἀϊα!υγι ροϑὶ ΔηΠΟΡΓΙ ΠῚ ουγΓὶ- οὐ αὐδηίυτῶ οταπηΐ, σορη [, αυ] θ Υἱῖᾷη δι ΓΑιΪοη τοθδυδηϊ, ραγβρίουδ [ὩΓ]], ἰυἢ Ἐποβ )}} (ογ. ΧΙ! . ΥΛΑ', --- ΠΑΛΛΑΔΙΏ. “Ὅτι ὁνεσπαρται τῇ φύσει τὸ ἀγαθόν. Ὅτι φυσιχῶς ἐστιν ἐν ἡμῖν ἡ εὐσέδεια, χαὶ τῶν ὕστερον χρόνοις πολλοῖς τηρουμένων εἰς ἔχδασιν, χατάδηλος ἦν τοῖς Θεῷ εὐαρεστοῦσιν ἡ εἴδησις, χαὶ Ἐνὼς διδασχέτω σε, αὐτοδίδαχτος θεὸν ἐπιστάμενος" ΥΑΠΙ ΓΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Νου Κύρῳ, ψτγο, Σερίνῳ ριον νιν - τὶπο Ττίϑιιπο, ἱπϑογι ᾽ τ}Ὁ ἤδλο ΘΡΊ ἦε σοι]. γι|ο. . εἰθθι μὶμυΐγυ} οἱ οἱ δία} δοαιο. ῬΟΒΙΝ, () Ργὸ παύσεται χαὶ ἀπελεύσεται οοαι]. αι. οἱ ΑΙι. Παῦθηὶ παύσηται χαὶ ἀπελεύσηται. ἔν. ἘΡΙΘΤΟΙΑΕΆΙΜ .. -- ἘΡΙΘΤ. ΟΧΧΧΥ͂Ι. καὶ Ἑνώχ, μὴ μόνον () εὐαρεστῶν, ἁλλὰ καὶ πρὸς α ἀοοθα!, αυἱ πιδρίβιγο σορηϊ ἰοπόπὶ Ὠοὶ οοηβεουιυ χρείττονα βίον μετιὼν, καὶ ἔτι ἐν ζῶσι τελῶν, χαὶ Μελχισεδὲκ, ἄρτῳ χαὶ οἴνῳ ἱερατεύων, δι᾽ ὧν τὸν τῶν θείων μυστηρίων προεσήμαινε τύπον. οδβὶ : ἴυπἢ Ἐποοῖι, ιἰ ι!υ δο᾽υ θ νἱϊδπὶ δ. ἃ ΠΠΟΓΘ γουανὶὶ, οἱ οἰΐδπὶ δ ργϑϑιδηι οΓΘΙἢ νἱίδην πηϊχγανὶῖ, δίᾳυο οἰϊδπηηι ἴῃ Υυἱνογὰπιὶ δὰ» ἴΏΘΤΟ ἙΘηΒΘΙΙΓ, ἰθπὶ ἀδηίᾳυο ΔΘΙΟὈ ΒΘ Θο ἢ, ρδηθυ . υἱῆὸ βδοογιοιϊβ τη ΟὈϊόη), ΡΓ αυῷ ἀϊΐ- ψἹΒΟΓΌ ἢ το γ δι γί ογ πὶ ἐΥρυϊ δά! γΑθ Δι. ΥΔΒ'. --- ΚΕΈΛΣΩ. Οἱ γεωργοὶ τὰ συμφυόμενα τῷ σίτῳ ζιζάνια ῥι- ζόθεν ἀνασπῶσιν, ἵνα χαθαρὸ; ὁ καρπὸς εἰς τὸν . ἄμητον ἀπαντήσῃ. Χρὴ τοίνυν χαὶ σὲ τὰς ἐπιθολού- σας τὸν νοῦν χαχίας ἐχτεμεῖν, ἵνα ὑγιὴς ἧ συνείδη- σις, χαὶ παντὸς πάθους ἀμέτοχος, τὴν βρῶσιν τὴν μένονσαν εἰς ζωὴν χατεργάζηται. ᾿ ΥΛΓ΄.--ΣΟΔΟΜΩΝΊΙΙ. Εἰ μέμηνε καὶ λυττᾷ κατὰ σοὺ ἡ ὄρεξις τῆς σορχός σου, χαὶ χαύσων ῥᾳθυμίας () αὐτὴν ἐξεθέρμανεν, ὑπόμνησον αὐτὴν τοῦ μέλλοντος πυρὸς χαὶ σδεσθήσε- ται. Ἧ γὰρ ἐνταῦθα τῆς πορνείας πυράχτωσις, πρὸς ἐχείνην βλέπει τὴν χάμινον.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: Vouserius; and to Nicanor the Scholastic
Date: ~410 AD
Context: Short letters of advice on moderation and justice.
To Vouserius: Some things are good, others dangerous — and the key is knowing which is which. That which is common to all should be moderated by reason. Those who spend lavishly without thought are as foolish as those who hoard without purpose.
To Nicanor the Scholastic: The teaching of the gospel was established so that everything in us might be governed by reason and moderation. What certain people spend recklessly on luxury, others — who know nothing of proper proportion — accumulate through theft and injustice. Both are wrong. The middle path is not mediocrity — it is wisdom.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.