Letter 472

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Theodosius the Scholar Date: ~410 AD Context: Isidore addresses a lawyer or legal scholar (scholasticus) on the proper use of legal expertise — warning that legal skill deployed in the service of injustice inverts the purpose of law. Legal knowledge is a tool, Theodosius, and tools take the character of the hands that wield them. The same expertise in the law that can vindicate the innocent and restrain the violent can, in other hands, shield the guilty and harass the blameless. The law itself does not prevent this; only the character of the lawyer does. I have observed how skillful advocates sometimes become so enamored of their own facility with argument that they deploy it regardless of whether the argument serves justice. The argument wins; the case is lost. That is, the particular courtroom battle is won while the larger purpose — which is that truth prevail and wrong be corrected — is defeated. Use your learning to serve what the law exists to serve, Theodosius. Not the skill but the purpose. That is where the real excellence lies.

ΘΦΡΟΠΠΠΊΘΓΟ πιγαίυ5 ϑυπὶ 4υἱ οὐπὶ οἱ δἴ- 4ι6 οριϊπι υἷας ουταπὶ ἡ] κόγᾶμὶ,, οἃ φυδρυηὶ ] 1εἷτ6 ἰηνοκί αηϊ, αὐ πα ἰπνϑηγὶ Ροϑϑυῃῖ, οἱ εὐ φυδτιμίυγ, ἀἰϊνίπδιη ἰγαπὶ οοηοίίδηῖ, Ναα οἰ , ) ΠΟἰ) πιϊηἶπι6 ΠΟ13 ὙΟ]υΪ, ἰΔη4 ΡῈΓ Υἱ!) δεῖγὰ σοη! ΘΠ ϊηυ , Π6 ΘΟΓΙΠῊ δοϊδηιίαπιὶ οοΟπϑοαπδηυγ (φυοηδηὶ δηΐπ) ᾿ποῦο, Ὧ60 Π0] ἴ), αἴαυθ ὁχ ἰυ υ8πιούϊ ἰηναϑιε αι] 0η6 ὈΓδ- 1ὸΓ ραγί οι ἢ ρογοϊ ρίαπηι5. Ουδιηοῦγοιῃ ἢ1 - Οἱ γαγαπὶ οχρίοταιοηθ, ἘΦ υἱ ἠδίυγὰ Ὠοσίγα ργ:ϑιδηιογθιη, οδριυπυ6. Οοιημηδπὶ ὀχοθάύθηϊοπι, πιβ88πὶ [ἀοἰδηι68, Δίᾳφυα δὰ τορος ἢαδὶ οριϊα!θ4 Υἱνοινθΐ γδιϊοηΐβ ροτίσπη οοηίυςἰΘη68, ᾿ς ΠΟΡΪ8 ΒθουΓ ΠΔ ΘΟ ρᾶΓΟΠΊ08. ΧΑΙΥ͂. --ΟἸΒΙΌΟΘΒΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΠΟ. Ετ οὐπι ἀο᾽ἰεῖο ρθη θη πιϊπίπις ὀυεΐ, ρο- ηἰοϊοδυπὶ 6βι; οἱ ἀδϑρεβαι θη [οὶ ραγηϊεἰοϑἰυ8. "πὰ οοΐπιὶ ἃ δοχηξεα ἂς βοσογάΐα βηϑηδί : πος ἃ 5ι0- ρογα δίᾳια ἰηἀοϊοπιΐα. ᾿υδμίο Δθ. ) δίυρυΓ " ἀΐα φτανίον 6β8ὶ, ἰδη10 φθοαιιο ἀδδρογαιίο μι »- ιἴδην κγανί δια ϑυρόγαϊ. [Π186 Θηΐτ ἰπμ ἀξ - Ἰυκὶ δϑὶ : ηυΐο δὰ πιο ϊοίμδιι δαάΐειδ ραιεἰ. θιδη60- ηνίϑοια ἀδρεραγαιὶ δίᾳιθ οθγγυριΐ ἐι οἷ : μς δυΐδηι οἰγοιη!βοῦρι] οη . οἱ ἐπιροβίιγα. ΑἩυδιη- Οὔγθηὶ " ἀδοις65, υἱ ἱπουλία ἰΔρογϑιῖθ8, δὲ πνἰδαγὰπ) Ζοβίιυ ἢ Ρὰ πὴ ) ουΔεπιὸδ, οὐ ἀμοῦυβ νἷ8 πιοϊαϑιἰβϑι πἷ8 Υἱε118 ἀδρίθϑϑι , ΠρΘΙρΘ δοςογάΐα οἱ βίυρογα. Νοι ἐπίῃ ἰβουγία - ΓΆν , Ορίϊῃ! Υἱγ, ΥΟΓΌΠ ἃ πυἰ5 Πὰς οδυξδᾶ ΨΑΒΙ ΓΨΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Οοι!. αι. το συναινεῖν 56γΙ συναι- ρεῖν. Ἶσογ3. . Ὀαγτυδγαπι ἰδειο θη) ἧ ἐναλείας αἰδὼς, σογγίβα ὁχ σοὐΐ. γαϊ. οἱ ΑΙϊ., ἡ ἐν θη- λείαις αἰδὼς. εν. ἰμώο ὦ ρῦο αὐτῶν ἰἰίειῃ οοὐμ.. δεγίυυμν! αὐτῷ. ΡοδΞ3ΙΝ. () θ6 « ᾳφυδίυογ Οηλμ ᾿ς ῖα οταπὶ ΔΠΠ6- ηἶβ, πὶ ἀοοοὶ δυ] ῬοΙΠυχ ἴῃ Οποπιαείϊοο οἱ [ - ἀϊημ5 ἰη Οἠγδειοπεαιμὶϊδ, αἰ δι γοίεγι οι υ5 Β- διϊοιἠφοι μᾶς. . ἔτττ. () Ὑέγθα τὴν ἄγνοιαν διρρίοπμιν οχ οὐ, Ὑα- τὶς. οἱ Αἰ. ἀρυὰ Ροσδία!. ἔνιτ, ΡΑΤΕ. . , ΙΘΙΌΟΒΙ ΡΕΙΌΘΙΟΤΙ οἐ0 Ρογβθρδ ἱποίιδιΐ, ἰπὐοπιίίδπι Π 8π ἔδγδαι, οἱ δο- Αα χαὶ χολάσει νουθετοῦντες τὸ ἀμείλιχτον ἐχεῖνο θη- πΊ0Π6, δἰ σοἰιογίδιίοηα, οἱ πιΐηἰ8, οἱ μοι! ἰο διΐίοπα, ρίον. Καὶ ὡς ἔοιχεν, ἐλάθομεν Αἰθίοπα σμήχοντες, εἰ δι ρρΙΠο . δὰ ἀοίἰχαιίοπαπι ὑἀδαᾳι6 πιοιιήπιυδ. καὶ ᾿ἀνθρωπόμορφον δαίμονα εἰς ἡμερότητα ἐχδιά- γδγ, ὧυἱ δρραγοί, Πα πεηίπ8 δηϊππδύνοτγιίιηυβ, ζεσθαι φιλονειχοῦντες. Εἰδὼς τοίνυν, ὡς τῶν εἰς π05 ΞΕ Προ ἐδαίθᾶγο, ἀη!οῃΘπ ᾿ππλδπᾶίογπια ἡμᾶς ἠχόντων οὐδὲν οὔτε παρελείφθη, οὔτε παρα- ρποθ πὶ δὰ πιϑηβυδιἑηδ οἱ ᾿απ ΔίΘη) ραγιτὰ-ὀ λείιφθήσεταιν τὰς σὰς αὐτῷ χάρισαι προσευχάς. Τάχα [ γο. Οὐλιοῦτγαπι ἰδία σοπιρογίιαι μά 6η8, πο5 ηἷἶ- πῶς ἀνενέγχοι ἐχ τῆς τοσαύτης μανίας. αιΐάαᾳυδηι, συοὰ δὰ οὔδείαπι ποβίγυπι ρογιϊηθαὶ, π6ς ργοβιθγιη δἰθ58, Π6 ρΓΙΘΓἰδδυτοδ , [ "μα ργδεθδ ἰγρίγα, ϑῖ6 δηΐιη [υγίϑεβα οχ ἰδηϊα ἰμδδηΐα ΘυοΓραί. ΧΟΥ͂. --- ΕἸΌΕΜ. . Ὲ". --- Τὸ ΑΥ̓ΤΩ. ΠΗ φυΐάεπι ἱφηοβοὶ πιογίο φιόϑί, φαΐ ρεγ ἰδυΐι8- Ἡ μὲν συγγνώμη ἐκείνοις νέμεσθαι () ἂν εἴη ) , πη΄ Γἃ ροοοαϊα ᾿διύᾳυδηινι δγυδίυπίηγ, διχαία, τοῖς μὴ διὰ χρηστότητος εἰς μείζονα παιδο- Ἐοβ δυιὲπὶ ρηὰ βιθβθααὶΐ ἀδθεὶ, αυΐ δχ ἰϑηΐϊιδῖθ τριδουμένοις πταίσματα. Ἡ δὲ χόλασις ἕπεσθαι ΠἾ εἰβο πηδηι! ρεγοϊρίιη!, Αἰφυ8 ᾿ς Ὠδοίθηυθ. ὀφείλει τοῖς ὑπὸ τῆς χρηστότητος μὴ ὠφελουμένοις. ιυομπίδιη δυίθη) δοείρϑδιΐ, ] φυϊάθιῃ πῃ δπίπιο Β Καὶ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον. Ἐπειδὴ δὲ γέγραφας ὧδ ῥτορίνείεἶα αυϊθιιϑάδιη γοοίθυδ τη ἰμίαγγο- βούλεσθαι μὲν περὶ ῥήσεων προφητικῶν πυθέσθαι, βᾶτγὸ, νϑγιιπὶ ἴδοοτ πηηΐπλα δυύδγα, ἃ γοβεγῖίῦο, μὴ τολμᾷν δέ“ ἀντεπιστέλλω, ὅτι. ἀπεχθοίμην ἄν 1ὴ6 ἰηίδη80 δπῖπ) ἴῃ ( Τυ(γυπι, δἷ φυῷ ρόγθοη-ὀ σοι, εἰ αἰσθοίμην σιγῶντα ἃ ἔρεσθαι βούλοιο. ἰΔγὶ ν6 , Γαΐ σο γα 56η86Γ0. ΥΟΥ͂Ι. --- ΤΙΜΌΤΗΕΟ ΓΕΟΘΟΤΟΒΙ. ζ΄. -- ΤΙΜΟΘΕΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. ἄρρατγει ( αἰνὶνΐ νἱτὶ Ῥδὺυ υϑῦθΐ8 ΟὈΙΘΙΏΡΟΓΆΓΟ, Ἕοιχας πεπεῖσθαι τῷ θεσπεσίῳ Παύλῳ, χαὶ τῇ πιθηίθι αν ἰδοιοηΐ διιοη2 πὶ παῦθγθ. Ας ργορίθγθα ἀναγνώσει προσέχειν τὸν νοῦν. Διὸ δὴ χαὶ αὐτὸς ἦρ86 αι ἰά φιοά Δ0 ρτοροβίϊιπι , ασρία σαφηνίσαι τὸ παρὰ σοῦ προδληθὲν πειράσομαι... ΠΔΓ6 ΘΟΠΔΒΟΥ. Ουςοβίνίδιΐ δηΐ πὴ αυθηδηιὶ ρδοίο αὶ [Ἔφης γάρ' Πῶς, εἴγε ἐν αὐτῇ τῇ νυχτὶ ἀπέθανε Βαλ- Γαχ ΒΑΓ ΔΒΓ ἴῃ ἰρδᾶ ῃὐεί6 Ορργθβ808 [ιογῖ!, ἷν9 τάσαρ ὁ βασιλεὺς, ἔφη ἡ Γραφή" « Καὶ εἶπε Βαλτά- ὙοΓΌΪ5 υ88 εἰΐ ϑογίριυγα: