Letter 508
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Lampetios the Bishop
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the bishop as peacemaker — not by suppressing conflict but by patiently working through it toward genuine reconciliation.
The bishop's role in conflict, Lampetios, is not to silence the parties but to help them understand each other — and where one is wrong, to help them see it. The peace that comes from silencing is not peace; it is a pause in the conflict, which will resume when the lid is lifted.
Genuine peace requires that the underlying issue be addressed. This is slower and more demanding than simply insisting that both parties stop fighting. But it is the only kind of peace that does not need to be maintained by ongoing pressure.
Work toward genuine resolution, Lampetios. Be patient with how long it takes. The peace you build through honest engagement will last. The peace you impose will not.
Ἕχαστος μὲν τῶν ἐντευξομένων τῷδε τῷ γράμ- ματι, ὡς ἔχει δόξης περὶ τοῦ λεχθησομένου, ἐχέτω. Ἐγὼ δὲ ὄρον μὲν ὑπογράψαι ἱερωσύνης νῦν οὐ δι- εγνωχὼς, τὴν δ᾽ ὁδὸν τὴν ἐπὶ ταύτην φέρουσαν δριζό- μενος, φημὶ, ὅτι ὁ μὲν ἐπὶ ταύτην θᾶττον ἐλθὼν τὴν ἀρχὴν, πρὶν τῆς τῶν θεσμῶν ἀρχῆς ἀνασχέσθαι, οὐκ ἐπ᾽ ἀγαθῷ τῶν ἀρχομένων τὴν οἰχονομίαν μέτεισιν " ὁ δ' ἐν ὑπηχόου τάξει ταῖς ἀρχιχκαΐῖς ἐγγυμνασάμενος χαὶ εὐδοχιμήσας ἀρεταῖς, εἰς τὴν τῆς λειτουργίας διαχείρησιν, μέγιστον ἀγαθὸν τὴν ἐμπειρίαν ἔχων, ἔρχεται. Ἑχεῖνος μὲν γὰρ πρὶν [ῥυθμισθῆναι)] ῥυθ- μίξειν ἄλλους ἐπιχειρῶν, τῆς ἀληθείας διαμαρτάνει. Οὗτος δὲ ῥυθμισθεὶς πρότερον, χαὶ τοῦ πράγματος ἐν πείρᾳ γεγενημένος, ἐπιτήδειος ἐπὶ τὸ ῥυθμίζειν ἄλλους εὑρεθήσεται ἐπειδήπερ ἐχεῖνος μὲν πρὸ τοῦ ἐμμελετῆσαι τοῖς ὅπλοις, στρατηγὸς οἴεται χεχει- ροτονῇσθαι" υὗτος δὲ εὐδόχιμος στρατιώτης γενόμε- νος, εὐδοχιμώτερος ἔσται χαὶ στρατηγός. Καὶ ὁ μὲν ΥΑΒΙΑ ΠΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂. () Ἕξοντες. Β., ἕξουσιν, φιοά ρυΐϊο πιεῖ, αἱ τολροράδδι ργοδάδηι πανσομένοις. Αἰψαΐ τηυ- Δὰν ΓἸη ἕξοντες, ΓΟΤΙΑ556 Ταβροχὶϊ αἱἱ ἅτε ἐφιέμενοι, ΠΟΙ ΓροΙα. ἤιττ. () Ῥγὸ ἱμάτιον ἰάθη οὐ, ἰαζυηὶ ἱματίων. ΡΟδΞΞΙν. ἘΡΙΒΤΟΙΑΒΌΜ .. -- ἘΡΙΘΤ. ΟΟἸΧΧ. τῶν ταχτιχῶν ἄπειρος ὧν, ταξίαρχος εἶναι ἡγεῖται" Α ἰδ ρτοῦϊ ἀἱ οἰδτγὶ πι! ε οδεῖο Πιηοίπ8, ργϑείδημίοῦ ὁ δὲ ἐν γυμνασίοις τοιούτοις ἀσχηθεὶς, ταχτιχὸς χει- ροτονεῖται. 4ηο4ι6 οἱ ᾿ΠΠυδιγίον ογὶ! ἱμρογαίογ, Θ.ζ4 Αἰρις ᾳυΐάθπι ἱπείγυθπαϊ ἰη δοίοιη ὀχογοῖ ὀχροῦϑ οἱ ἰ5η8- για, υπὶ πο δ νΐ8 σγράυπι δἰ δὲ νἱηάιοαί ; ἢ] δυίϊθι ἰθ εὐυδιηουϊ διυαϊ νϑγεᾶῖβ οἱ δχουϊυ8, ἔσὶ- Κνυηυδ ἀθείζηδιιγ. ΣΞΕ', - ΜΑΡΩΝΙ͂. Πηλίχον ἀγαθὸν τὸ ἀςριϊλαργυρίας, καὶ περὶ αὐταρκείας. ΕἸ καὶ μυρίας ἀνατέμοις εὐπορίας ὁδοὺς, οὔ φημι κἂν χόρον, ἀλλ᾽ οὐδὲ τὰς ὁδοὺς, ἃς ἐπιπορεύετα!, εὑρήσεις. Μισεῖ γὰρ τοὺς ἀπλήστως τὰ χρήματα διώ- χόντας, καὶ ἐπιφοιτᾷν αὐτοῖς οὐχ ἀνέχεται. Φιλεῖ δὲ μάλιστα πάντων τοὺς ὀλιγοδείᾳ χαὶ αὐταρχείᾳ τὸν ἑαυτῶν χοσμοῦντας βίον, ἀσμένως αὐτοῖς ἐπιφοιτᾷ. ΣΞ(". --- ΣΤΡΑΤΗΓΙΩ ΜΟΝΑΧΩ. Ὅταν εὐδουλίας προχαθηγουμένης πᾶσα ἧ τοῦ ἀν- θρώπου δύναμις ὑπουργήσῃ εἰς τὴν ἀρετὴν, πᾶσαν ἐχποδὼν ποιησαμένη σκῆψιν χαὶ μέλλησιν “ τότε δὴ, «ότ: ὁ Θεὸς εἰς τέλος ταύτην ἄγει, ὁ χαὶ τοὺς μὴ βουλομένους αὐτὴν ἑλέσθαι εἰς τὸ ἐλέσθαι παραθή- γων, Οὐ γάρ ἐστι τοῦ αὐτοῦ, τοὺς μὲν ἀποδιδρά- σχοντας αὑτὴν, εἰς αὐτὴν συνελαύνειν, τοῖς δ᾽ ἀφ᾽ ἑαυ- τῶν ἑλομένοις χεῖρα βοηθείας μὴ ὀρέγειν. ΣΕΖ'. -« ἈΝΤΙΟΧΏ. Ἕοιχας ἀγνοεῖν, ὅτι ὁ συνεχῶς τὰ λυττῶντα πάθη «οὔ σώματος νιχῶν, τοῖς τροπαίοις ἀγαλλόμενος, τοὺς πόνους ὑπὸ τῆς εὐφροσύνης λανθάνει () χλε- πτόμενος. ΣΞΗ͂', --- ΩΡΙΩΝῚ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Πυνθάνομαι, ὅτι τῷ μὲν σχήματι τῆς ἀγωνίας, ἑνός" τῷ δ᾽ ἀληθεῖ, πάντων ἐχράτησας τῶν ὁμηλί- χων. Ὁ γὰρ τῶν μὲν ἄλλων εἰς ταπεινοφροσύνην προχριθεὶς, δεύτερος δέ σου πεφηνὼς, πάντας ἧττη- μένους ἔδειξεν. ΣΞΘ΄. --- ἈΠΟΛΛΩΝΙ͂Ω ἘΠΙΣΚΌΠΩ. Εἰς τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ γόμῳ'" « Πέγνητα οὐκ "δήσεις ἐν κχρίσϑι. » Ἢ πενία, ὅταν τὴν ἱχεσίαν ἀτιμάσασα ἐπὶ χατ- Ἡγορίαν τραπείη, χαὶ τῇ συμφορᾷ εἰς φιλοπραγμο- σύνην χαταχρήσηται, χαὶ διαδίχον χατηγόρονυ ἀνθ᾽ ἱχέτου χαὶ πρόσφυγος πρόσχημα ἀναδέξηται, ἐλεεῖ- σθαι οὐχ ἂν εἴη δικαία. Διὸ καὶ ἡ τῆς διχαιοσύνης πηγὴ ἔφη « Οὐχ ἐλεήσεις πτωχὸν ἐν χρίσει.» Ἐλεεῖ- σθαι μὲν γὰρ δεόμενον καὶ ἀντιδολοῦντα χρὴ, ἐγχα- λοῦντα δὲ χαὶ χατηγοροῦντα οὐχί. Οὐ γὰρ χάριν ἀπαιτεῖ, ἀλλ᾽ ἀδιχεῖσθαι διαδεδαιοῦται. ΣΟ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Πῶς γνοητέον τὸ γεγραμμένον" ε« Μή ποτε τοῖς ὁὀφθα.ϊμοὶς αὑτῶν ἴδωσι, καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκού- σωσι. " Ἢ μεταδολὴ τῶν προσώπων, τὸν νοῦν τῶν εἰ- ) Εχοά. χχιιι,ὅ. . υἱἍ, ), Μαιν. χη, . ΟΟΙΧΥ͂. --- ΜΑΒΟΝΙ. Ομαπίυπι ϑοπμπι εἰς αὐατίτἶα υαοφιμηι Φ822, εἰ ( δι(βεϊεηιΐα. ΕΠΙΔΙ8Ϊ βοχοθηί85 Ορυπὴ Υἱᾶβ ϑδρογίδϑ, ἰΔΠΊ6Π, ποι; ἀΐοδπὶ !] 6ἰδῖδπι, σὰ ἢ υἱῶβ αὐυΐάδπι, ἐΠα ρογαστγδηι, ἰηνθηΐθβ. υΐ δι οἀΐο ᾿ϑθθηὶ, ἱραχρίθ Ὁ αν ἀϊιδῖθ ροουμΐλ8 Θοηδθοιϑηυγ, Π66 δὰ Ὑδηΐγα βδυβιίποηϊ. (οηῖγα οπιηΐυπὶ πηδχὶ ΠΊΘ ἀπιδηῖ φυὶ ραγοϊηοηΐα οἱ [γα ρα νἱϊδπη βυϑπη ογηδηῖ, ᾿Ιθεηϊογαυὸ ᾿ρ808 νϑηιΔη . ΟΟἸἾΧΥ͂Ι. --- ΒΘΤΒΑΤΕΟΘΙΟ ΜΟΝΔΟΗΟ. Ουπὶ ρίοῦο σοηβι!ΐο ρεδουηία οἵη ηΐἷδ8 Π Υ18, οηλΐ ἀχουδαίίΐοης πόογὰ πιράϊΐο βδυμίδία, δὰ νἱγίυϊδαν ἰπβογυὶ, ἰυπὶ νογ0 , 4υΐ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Lampetios the Bishop
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the bishop as peacemaker — not by suppressing conflict but by patiently working through it toward genuine reconciliation.
The bishop's role in conflict, Lampetios, is not to silence the parties but to help them understand each other — and where one is wrong, to help them see it. The peace that comes from silencing is not peace; it is a pause in the conflict, which will resume when the lid is lifted.
Genuine peace requires that the underlying issue be addressed. This is slower and more demanding than simply insisting that both parties stop fighting. But it is the only kind of peace that does not need to be maintained by ongoing pressure.
Work toward genuine resolution, Lampetios. Be patient with how long it takes. The peace you build through honest engagement will last. The peace you impose will not.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.