Letter 802
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of anger.
Anger is a fire: useful when controlled, devastating when unleashed. The wise person uses it sparingly and always under the guidance of reason. The time to fight anger is before it ignites, not after. Build the walls of self-control while you are calm.
Ρογροηίδ ἀΠ σοί, οριΐ θα Υἱνγ, δῷ ν᾽ . φαλαῖο ὡς . τοίοτίη πὶ . Νοὶ ὁπ! πὶ (ἰ- ΧΙ, Θυἱ Πρ] οα΄ ἃς μῸΓ ἀγϑηδίιαιη Δ᾽ Υἱ6- ΓΙ, ὀαπΊια σοηῃοιρίογῖ, ἢ Δι] ρυ ποίαν (5ἷς ΘΠ Γ5. ἰγγί [υ], . η0 γα! ]οθ εἶτ - ει η , νου : « ()γυἱ νἱ γι λυ γα οὐποι- ΥΑΙΠ ΒΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ἡ γὰρ σιωπή. δὃδο586 Υἱἀσίυν ( απ! : αὐξητιχὴ τῆὖς συμφορᾶς, δοιϊο ἱηστανόδεὶ! εαἰμηι. (ω8. Υ]μ. ορ. Πν1 ιἴν Δλττ. λινόμενα. (οΥγ, 6χ ἰδύίσοι σοί, Ενιτ. Ρλτκ. . ἸΒΙΠΟᾺΆΙ ΡΕΠΌΒΙΟΤΕ. Ρἰδοθη 8πι δι), ν ἢος 6δῖ, 4υΐ ΟΣ δι): 6δάθηι6 οοφὶ» Α προενθυμήσεως τὸ πάθος ἐπισπώμενος, ὦ τοῦτ᾽ ἰδιΐοηο "ἰδ πἰ8 αἰδοῖα πη διγα , 4υΐ πἰ Αἰ] ἀ Ορογὶβ δἱυἱ ργοροηΐι, υἱ 5δ'πο ᾿πιογπι : ἰηπἰ ἀΐαφίυν, δίᾳφυθ δβϑίάυο ργοβρθοίυ αἴκὝοϊιν (νοὶ, « δι πιο ο]ιδιυβ 658ι ἰῃ οογα δυ0 ". )Ῥαγιίου]α θη ΐἷπὶ ἰδ, 76αηι Οπηηΐθυδ, εἶδ] 4υἱ ραγοχίσιια οἱ μαυοιὶ ΠΙΘ δῖ, ρογϑρίσυμ) ΠΠυ [οἷϊ, ᾿δδο νγῦἃ ἰα ᾿ΐ4 ἀΐοί , 4υἱ ΓΒ ἀσργοὐϊυηῖϊυν, ηυ ]. πιοο οοηδοαυὶ ροβδιμ. Ουΐϊά δηΐπι, δἱ [ οἱ υἱγὸ ἐορυ δῖα δἰ οἱ ρυι οἰ εἶ8 ργαθβίοι, οἱ ἃ πὴ ουδῖο- ἀϊδίυγ, φυοηδιὴ ρᾶςεῖο ἃν διιδηία δε βυυϊρὶ ηυθει3 Μερῖιο ᾿ἰδηϊ εϊσίνπι 6ϑὶ : ε« ὅδπ ᾿ῃηοροἰῖυβ 6βί, » αυΐϊα νυἱοἰΐοοιὶ δοιΐουθ πὶ ΐν6 αὐϑιϊη 886ϊ, ] ἰη ἱρβίιβ ροιόδιδῖο δἷ(α [υ͵. Νδὶ δηΐπι υηΐναῦ- 81Π δηΐιηδδὲ ΓΟΌΙΓ δηιοῦΐ βυσουδυ β58εῖ, Ὠαυάαιἃ- 4ι 8π σΟΥΓΡΟΡΙΪ 4ιοαᾳυα ροΓδυδ8ιπ) [υ886., υἱ οοηιΐ- ΘΟΕ ἱποοάογοι, δς6Ὲ [ ἰἰϊ οου οΠδύϊυιη διι0πὶ ράϑ6οΓΕΙ : 4υΐρρῃ6 οὐ πλυΐΐ οἰίδηι, φυλιν ΔΙΉΟΡΟ ἰΘΠΘΔΏΓΙΓ, ἰΔ 6Π, . διηδηῖ, ΟΟΓΏΘΓΟ ρΡγα ριάογο πιϊπίπια δυβίίηδδι!. Ομοά δἱ ρίοτγία: ΔΙΠΟΓΡ Οοου πὶ σοπργ ἢν, ΘΟΓρΡΟΓΟυΠῚ ΠΟ ΓΘ δι ραγαῖ, πηι10 ργουίδοιο τηδρῖβ Δ αἰνίμι5 (πο - εἷἶει. Ουοά δὲ ἀϊχογὶὶϊ 4ιϊ5ρί8η) : ᾿υἱὰ ἰᾳίίυν, ] οσι!πὶ 8δοιῖο ἰπ ἰρϑβίυβ ροιοϑίμι6 5ἷ'ϊ, ἰϑῆ)θι) Ππ6 ἢἰς Γοδροιάογί πὴ : Μαᾷπα αυϊδπὶ οογίο ἃς ἀϊνίπᾶ 4ι1- ἄδπι γο8 ἰδιυἋ [υδγὶϊ, . Υδ γα υἱγφίηϊ ἀγρυσιθη- τη). ΑἸ αι ᾿υ͵υϑπγηοϊ Υἷν, οἵ βἱ νἱ ἀδυὶ!, δι ιι οὐἱ- ἴὸΡ νυΐϊηυβ δοςαρογὶϊ, δυυύδνχυδαύῦδπι), Θ4π 85δ᾽ πὸ ἰῃ- τοὶ διυάοιῖι, νόγαηὶ αυδηὶ ΟΠ κἰ 58Π ΓΟΠΊΟ- γοὐ, π6 σοπιίΐητ8 πηδίογίαπι 'βηὶ θη - ἔργον τιθέμενος, ὁ συνεχῶς ἐφεδρεύων, χαὶ τῇ συνεχεῖ καὶ ἀχαταπαύστῳ θέᾳ θεραπεύων τὸ πάθος, « Ἤδη ἐμοίχευσεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ. » Τὸ γὰρ ἤδη, τοῖς μὴ βραχύτατον () ἔχουσι τὸν" νοῦν, ἐμφαίνει περὶ τῶν ἀδυνάτοις ἐπιχειρούντων εἰρῆσθαι. Τί γὰρ εἰ χαὶ ὕπανδρος εἴη ἐχείνη χαὶ σώφρων, καὶ ὑπὸ πολλῶν φυλάττοιτο ; πῶς τῷ ἐρῶντι εὐχείρωτος εἴη ; Οὐκοῦν εἰχότως εἴρηται’ « Ἤδη ἐμοίχευσεν,» ὁ τῆς πράξεως οὐχ ἀποσχόμενος ἂν, εἴ γε οἵα τε ἦν’ εἰ μὴ πᾶσα ἡ τῆς ψυχῆς ῥώμη τῷ ἔρωτι ἣν παραχωρήσαδα, οὐχ ἂν χαὶτὸ σῶμα ἐπείσθη συνεχῶς φοιτᾷν, χαὶ ἀκράτοις () ὀφθαλμοῖς ἐστιᾷν τὸ πάθος" ὅπου γε πολλοὶ χαὶ ἐρῶντες, ἐρυθριῶσιν εἰς ἐχείνας βλέπειν. Εὶ δὲ δόξης ἔρως ὀφθαλμοὺς χαλινοῖ, καὶ ἔρωτος χρατεῖ Β σωματιχοῦ, πολλῷ μᾶλλον ὁ θεῖος φόδος τοῦτο ποιῆ- σει. Εἰ δὲ φαίη τις " Τί οὖν, εἰ δυνατῆς οὔσης «ἧς πράξεως ἀπόσχοιτο: φαίην, ὅτι Μέγα μὲν ὄντως χαὶ θεῖον, καὶ παρθενίας ὄντως ἀπόδειξις, Καὶ ὁ τοιοῦ - τος εἰ χαὶ εἶδε, χαὶ ἐτρώθη ἐχ παρόδου, οὐχ ἂν συνεχῶς σπουδάσοι θεάσασθαι" ἀλλὰ χαὶ πόῤῥω ἑαυτὸν ἀποιχίσει, ἵνα μὴ ἡ συνεχὴς θέα ὕλην τῷ πυρὶ παράσχοι. Εἰ δὲ σπουδάζει θεάσασθαι, ἐλέγχει ἑαυτὸν δι᾽ ὧν θεᾶται τὸ πάθος. Εἰ δὲ χαὶ θεώμενος διηνεχῶς, λέγει μηδὲν πάσχειν δεινὸν, ἐλεγχθῆσε- ται παρὰ τοῦ παντὸς ἐπαίνου χρείττονος Ἰὼό, λέ- γοντος" « Διαθήχην διεθέμην τοῖς ὀφθαλμοῖς μου, χαὶ οὐ μὴ συνήσω ἐπὶ παρθένον.» Εἰ δὲ μιχρὸν ἑαυτῷ πρὸς ἅμιλλαν ἡγεῖται τὸν τοῦ διαθόλου συγχόψαντα τὴν ἰσχὺν, μάλιστα μὲν χαὶ δι᾽ αὐτὸ τοῦτο ἀπι- πἰβιγοι. Οιοά 5ἷ ἰπιυδτὶ διἀδῖ, δι πὶ ρ6Ρ Πυυ5πιοά! ἃ στηθῆναι ἂν εἴη δίχαιος, λέγων, ὁρᾷν μὲν συνεχῶς, δερεοείυπι δἴοεΐυβ ρΓΟσΪ!. 7λη δἱ οοπιϊηθηῖοῦ οἰδπὶ οδρίεἰθηϑ, π0 ἱηοοιηπιοάο ᾿ΐης δ[(ἰἱ σοπίθῃ - ἀδι, ἃ δοῦο, νίγο οἵπηΐ ἰδθ ργεϑίαπιϊοτὶ, δοᾶγ- ποι, ἷ8. υϑρυΐβ υἱσηι : « Ῥοαρίχὶ [ ουὐπὶ :- το, υἱ Θοφίίαγοη 4υ πὶ ( νΥἱγμῖπα "". » Θιιοί δὶ ουηι, φυὶ αΐανο νυἱγὰβ οοῃοίϊ!, πιϊ ογθιη Θχἰδιϊπηθῖ, ΖΔ ϑοουπ) σΟγίωγα ροβϑὶῖ, ἢ06 ἶρδ0 φυοψι! ποηλΐα αἰφιυβ ΓᾺὑδγὶιϊ, οὐἱ ἢι δῦγο- ξοῖυγ, οὐη ἰδ ΟΟΓΠΟΓΟ ἤθη ἀδδίηδι, π0 ἰδηηθη [ἰδ] αἰη8 βοηβὺ «οὶ. Αίφυδ υἱ οἰΐδιη ΘῸΠῚ ὙΟΓᾺ ἰοαυΐ ὁΟησοάλη), ἰδπηο δυηιάδπι ΟἰνΠ1Πὶ τοῖϊγϑοῦ πὶ ρογρογδ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of anger.
Anger is a fire: useful when controlled, devastating when unleashed. The wise person uses it sparingly and always under the guidance of reason. The time to fight anger is before it ignites, not after. Build the walls of self-control while you are calm.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.