Letter 806

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of wealth. Wealth is a tool, not a treasure. Use it for others and it becomes eternal; hoard it for yourself and it perishes with you. The only treasure you keep is the treasure you give away. Everything else will be taken from you at death.

ΟΘοηθγοβυβ ᾿Π Ρϑ.] , ργεβίδη ἰβδἰ , ᾿ῃΠ4υ3 ΠῚ, ἸΗ6 ἀυχ, 4υἱ ταρὶ5 οἰδοιίοηὶ πη ἀθδιϊοσοτί [μ , δίᾳυθ, υὶ Ν᾽ οαμηΐπο ᾳφυᾶπὶ Ἐςοἰοβἷα5 υ - ιΔί6πι οὐ οουϊοδ ριοροοίίδπν μάᾶθοιβ, ργίνδιδ οὐπὶ- ᾿οάλ πορίίξευαι, οἱ δ᾽οσυπὶ ογγαῖα Ἂὐγγίροθαϊι, οπιηΐα δὰ ἘΠ οϊ οἷς φοὐϊοιιϊοηοη) ἤσδγὶ ορογίογθ οἰδιιαῦαὶι. Νο8 ἐοηῖτα (υἱ αυϊ φονγίδιη ποϑίγαπ) 5ρ6- οἴδιη85), ᾳυοὰ ποϑιγῖ8 γοῦυβ σοηδυοσαογο υἱήθιυν, ἘσοοΙοδἷδ υἱἱ δηϊοροηπίμηιϑ. Αἰχῃΐ ΕὐςοΙ οϑῖα ρὶο- τἷα οπιηἶἷΐμο διὶ Ω08 4υοα4υθ γούυμπαἀδὶ, πΠοκίγαὰ δυίοπὶ π0η οτηΐπο δ ἐοιππηθηθ ἐοιμπιοίυηι ἰΓὰ Π5ἰ1. ΝᾺΠΙῚ βἷ, υἱ ποβῖρβ808 οοπηιηοηάδγο υἱάθαιηυν, μγοχ- τπόγυπὶ «ὐϊοαιίοηδιθ ἢΪ ραπάδηηυβ, δηθοη Ϊ8- οἰυγὰ ἰυογαπὶ ϑυρογαθ ΧΧΥ͂Ι. --ΟΑ810 ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. αὐτά τινα ἡμῖν παραινῶν " εἰ δὲ μὴ, τοῦ χοροῦ τῶν φίλων σε ἀποχρινοῦμεν. ΚΔ', --’ ΜΑΡΤΥΡΙῸ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Ὃ δεινὸς καὶ πάντολμος τῆς φιλοχρηματίας ἕρως, χόρον οὐχ εἰδὼς, ἐπὶ τὸ ἔσχατον τῶν χαχῶν-: τὴν ἀλοῦσαν ψυχὴν ἐλαύνει. Οὐχοῦν μάλιστ᾽ ἐν προ- οιμίοις αὐτὸν ἀπελάσωμεν. Κρατήσας γὰρ, ἀχείρω- τος ἔστα:. ΚΕ΄. ΣΥΡΙΩΝΙ. Ὃ γενναῖος Παῦλος ὁ ἄριστος στρατηγὸς, ὃ τοῦ Β βασιλέως τὴν χειροτονίαν μὴ ἀτιμάσας, ὁ τὰ καθ᾽ ἑαυτὸν παριδὼν, ἵνα τὰ τῶν ἄλλων ἐπανορθώσηται, ἅτε μηδὲν πλέον ὁρῶν τοῦ τῆς Ἐχχλησίας δσυμφέ- ροντος, ἐπεδόα χρῆναι πάντα πρὸς οἰκοδομὴν γίνε- σθαι τῆς Ἐχχλησίας. Ἡμεῖς δὲ τὸ φαινόμενον ἡμῖν συμφέρον, πρὸς δόξαν γὰρ ἑαυτῶν ὁρῶμεν, τοῦ τῆς Ἐχχλησίας προτιμῶμεν. Καίτοι τὸ τῆς Ἐχχλησίας χλέος, πάντως χαὶ εἰς ἡμᾶς ἀνατρέχει“ ἣ δὲ ἡμῶν δόξα, οὐ πάντως εἰς τὸ χοινὸν διαθαίνει. Εἰ γὰρ ἵν᾽ ἑαυτοὺς δόξωμεν συνιστᾷν τῆς τῶν πέλας ὀλιγωροίτ- μεν οἰχοδομῆς, πῶς οὐ μείζων ἔσται τοῦ χέρδους ἧ ζημία ; ὶ Καᾷ'. --- ΚΑΣΙῺ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. (οπίτα 6οε γιιὶ αἰσιπέ παιϊυἱίαίεπι εἰσε [αἰππὶ, Κατὰ τῶν 1εγόντων, εἶναι γένεσιν, ἦτοι εἰμαρμέ- εέι. [οΥγἹμπαηὶ., δλυα ᾳτγᾶνο δδὶ, οριΐπια υἱῦ, αυἱ φΥΑΥΪὰ ρ6Ρ- ροίγδγιηι, φγαυΐθυ8 ἀυο406 ρα πἶβ 8ΠΠ οἱ. Αἱ , αυΐ πἰ αγανα σομημἾδοῦμ , βγανία ρογροῖΐ, ρΓΟΓ- ργϑν ϑϑϊπηυιη . ()σσοηϑι ἰρί Ὁ πηο , ] ος ποηνἷπα οΘοηφυδγυπίινγ, δβϑιἰϑίδοίδηνιβ ἢ Νοη πἰιηΐγυια, υἱ ορίηοῦ, γαϊίοηθ, αυᾶπὶ δὶ ργίοτι θυ ἐἰϊοαινυβ, 4φυοάὰ ᾿υδία : ἰδ ροδιογίογ θυ8 δ 6Π], ᾳυοι ἐχρίογδις ἱρδογυπὶ νί γιι σαι μογροίϊδη - 4ατ, Ὀϊνίηα πίη ᾿υδϑι 1ΠΠ05 οἰ ϑοἰἴυν, υίαπι οοτοηάῦ πηδίογίαιν οἱ βαοβοίεπι .] ηἰδι γαῖ, Νδιῆ 4ιΐ Βαϊυπὶ οοπδιηῖϊ, ἀ6 υἱγίδαυθ αἱ ξοδρυμπύδδι!, πο αυοθυηι, Νϑαια θηΐη Ὡαυιπὶ δι, δϑὰυϊ ὁι 4υΐ αἰᾳυϊὰ ρΡαΓροίγαγα οολσίυδ ., δὰϊ γὴν», ἣ τὴ» «“1εγομένην τύχην. Οὐχ ἔστιν, ὦ βέλτιστε, δεινὸν, τὸ δεινὰ πράξαν- τας, δεινὰ χαὶ παθεῖν. Τὸ δὲ μηδὲν δεινὸν πρά- ξαντας, δεινὰ παθεῖν, πάντη δεινότατον. Πῶς οὖν τοῖς ἐγχαλοῦσι περὶ τούτου ἀπολογησαίμεθα ; Οἶμαι οὐδαμῶς ἄλλως, ἣ περὶ μὲν τῶν πρώτων λέγοντες, ὅτι διχαίως" περὶ ὃὲ τῶν δευτέρων, ὅτι δοχίμως. Ἡ γὰρ δίχη τοὺς μὲν ἠμύνατο, τοῖς δὲ στεφάνων ὑπόθεσιν προὐξένησεν. Οἱ γὰρ γένεσιν ὁριζόμενοι περὶ ἀμφοτέρων ἀπορήσουσιν ἀποχρίνασθαι. Οὐ γὰρ δίχαιον, οὔτε τὸν ἀναγχασθέντα δρᾶσαί τινα, οὔτε πὸν μηδὲν δράσαντα δεινὸν, δεινὰ παθεῖν. Οἱ δὲ Πρό- νοιαν εἶναι διαθεδαιούμενοι, χαὶ εὐστομοῦμεν, χαὶ εὑσεθοῦμεν, χαὶ αἱτίας εὐλόγους λέγομεν. δυπὶ ιυΐ αἱ φγῶνο ρεγρείγανίι, σγανῖα ρεγραιί. Αἱ πο8 αυἱΐ Ρεγονϊἀδηιίαπι 8Β)γπιδηνδ, οἱ ργοθα ἀΐ» οἰινυ5, οἱ μἰοίαιοπι οΟἰΐπιυ8, 6ἱ οδυ ΓϑΙΪΟΠΪ ΘΟηβθῃ Δη688 ΠΑΡ6ΠΊ08. ΧΧΥΊΙ. --- ΑΟΑΤΗΘ ΡΙΕΘΒΥΤΕΒΟ. ἴδε εαπεία Ττὶπίίαίε. θυ δἐσυίϊάγθη! ΠυπΊΘΓΙΠΙ ἰπ Γ8 δουῦρίυγα βδιιραγδηῖ, ρεγβορᾶγι αἰ Πεγθι απ ἰπϑΐοδπι. )υῶ διιίδι βη συ γι ουηιίαία. 5ηη1., ἡδίυγο ᾿ἰἀ6η :- ἰ6π). Π4 δινὲπι ἰάοίγοο ἀϊεοῖα βυπι, υἱ ϑΑῦ6 οἱ λυιϊκὶς οτὰ οδείρυδηϊυγ; δυΐοιη υἱ Ατγί!δ οἱ Ευποιηΐυβ φ6η1 Οθί Γι. Νὰπι ἡ ρτγορτγίο- ἰδίαπι υπό γυ ἰη βδιιείαπὶ Τεϊηἰ Διο πὶ ΡοΟΓΓ σι ηΐ, τυγδπ ἰῃ υὑπϑδ δυδδιληιίδιη οοηίγιθαν, ἰἰ χορ ἰδεῖ δβοιηυεϊ, ὃς οαἸδβιϊυν ογσιογυπιὶ ἀσειτβοιη δεαυυπίυγ, υϊ αυἱ ΘΓ ΠΔΙυγάγ πὶ