Letter 823
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Μαχάριος εἴ χαὶ θαυμαστὸς, τοῦτο ὧν ὅπερ χαλῇ. Δυνάμενος γὰρ πράττειν ἃ βούλοιο, ἃ ταῖς ἱεραῖς Γραφαῖς, καὶ τοῖς θείοις θεσμοῖς ἀρέσχει, μόνα πράτ- των διατελεῖς. ΡΙΕ’, ---- ΕΟΥ̓ΔΑΙΜΟΝΙ. Διὰ τί τοὺς ἄλιλους ἀδεϊφοὺς παρεὶς ὁ Ἰωσὴφ τὸν Σιμεῶνα μόνον διεχέλευεν δεθῆναι. Ἐπειδὴ γέγραφας δι᾽ ἣν αἰτίαν τοὺς ἄλλους ἀδελ- φοὺς παρεὶς ὁ ᾿Ιωσὴφ, τὸν Σιμεῶνα μόνον ἐχέλευσε ΘΙ ΘΠ 6η) πὶ, ἰΔπαηᾶπ) τοὐϊυ8 (γαίγυπι ), Β δεθῆναι, ὅμηρον τῆς τῶν ἀδελφῶν ἐπανόδου γεντ σό- Ῥγαάδιῃ οἱ ουϑί(ἰδηὶ Γυἱυγυην ἴῃ νου! σοπ᾿ οἱ ᾿υ586- τι : ος οἷδο, ἰά οὑπὶ [Ἰῶς οαυδᾶ [6οἶ586, αυοὰ ρ86, δοῦμμπι, ηἷ ἱγαφούϊλιη πὸ δάνογθυβϑ Θ0Πὶ διγυχογδηΐ, ρυϊβοορβδ δχϑί ἐἶ5βει, Νδιη δὶ οὑπὶ ηλιυ χα π), ορίΐ δδιιίθ ρΓΟρΡΟΘιΘΓδὶ, σοι) υηχίδθοί, [γίαβϑδο οομδίυηι ἰΠυὦ. οἱ ἰηβ, ( ΟΥογ . ΓΘ ᾿υμ0Ρ αυΐάθιν δγαΐ, οἱ αυΐ δαουηἋ1 6856ῖ, ἃς ο:ἰοΥγὶ5 δηιμἴογ. ργο- , 6δῖ γπ046 Διὶ πιο ρογίθγγιοβ, ϑηϊ ΟΧ πηϑ)οτυπὶ π811) ΘΟΠ51Π10 6δἱ βοιιθηιΐα ρυΟΓΡῈ δ» ἐἴ08 ἰπϑ᾽ ΘΟΙΉρΡΓΟΘΘΌΓΟΘ [ : . ὈΓΩΒΟΓΙΪΠῚ ουπ) αυδΡῖι8 [Δοίηυ5 Πωπὰ ἰπεἰἶζηα [δγγοῖ, γθ8 ἱρδᾷ, δὲ οὸ8 ἃ!ν υυ]υδιηοάϊ! δεοίογθ ἀδίογγθηὰοβ Ρογιδϑηδιη νἱπὶ ΟὈεϊπογαι. Ουοηΐαιη ἰφίιαν ἰδ ηἠὶ υγῖ8 οαυβϑᾶ η6 νοδαῃ) 4ιυϊάθιη πα 6γ δυ808 68ῖ, ΜΙεῖγοο θπλ ἰϑιιημαη Ῥγὸ ἴγδίγθυβ ουϑίἀθην [υ ι- Γυπ), ν᾽ που σοπϑιγίδὶ π : πο ἰδΔηὶ ἢ 'Ρ80 δυρρ! εἰ καθαγοὶ (θαυ πιρ ῖο ροδὶ δπίπὶ ")0η6- ἐεἰϊ5 Θυι φι8πν υἱ ἀοουϊηοηΐαπ) ἱρδί ρΓῶ)- μενον" φημί, Ἐπειδὴ τῶν τὴν τραγῳδίαν ἐχείνην χατ᾽ αὐτοῦ δραματουργησάντων χορυφαιότατος ἣν. Εἰ γὰρ ἐφράξατο μετὰ τοῦ πρεσθυτάτου, τοῦ γνώ- μην ἀρίστην εἰσηγησαμένον, ἴσως ἂν χαὶ τὴν ἐπι- ὀουλὴν ἀνέτρεψεν. Ἐχείνου μὲν γὰρ νεώτερος ἦν, δεύτερος ὧν χαθ᾽ ἡλιχίαν, τῶν δ᾽ ἄλλων πρεσθύτε- ρος. Καὶ εἰχὸς ἣν χαὶ τοὺς ἄλλους ἣ φοδηθέντας, ἣ δυσωπηθέντας τὴν τῶν πρεσδυτάτων γνώμην, σδέσαι τὴν ἐπιδουλὴν, χαὶ μάλιστα χαὶ τοῦ τετάρτου ἀγαν- αχτοῦντος ἐπὶ τοῖς γινομένοις, χαὶ αὐτοῦ τοῦ πρά- γματος ἔχοντος πολλὴν ῥοπὴν πρὸς τὸ μὴ πραχθῆναι. Ἐπεὶ τοίνυν οὐδὲ ῥῇῃξαι φωνὴν ὑπὲρ τοῦ διχαίου ἐτόλμησεν, ἐχέλευσεν αὐτὸν δεθῆναι, ὡς ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν ὁμηρεύσοντα " οὗ τιμωρούμενος αὑτὸν τοῦσ- οὔτον (μετ᾽ οὐ πολὺ γὰρ εὐηργέτησεν), ὅσον παι- δεύων μηχέτι τοῖς αὐτοῖς ἐπιχειρεῖν. Εἰς γὰρ ἀγῶνα αὑτὸν τοιοῦτον χαταστήσας, χαὶ εἰς ἔννοιαν ἀγαγὼν τῶν οὗ δεόντως πεπραγμένων, ὕστερον ἀχέραιον τῷ πατρὶ πέπομφε. Γοί, μ6 ροϑι(ς οἰυβαιοῦΐ φυϊφυδι προ] γαίυγ, Ναπὶ οὑπὶ θυ πὶ ἰῃ δ] υϑιηοἀϊΐ δηφοῖα ΟΟπΠβε υ͵, [ δι , ἰπ416 ραγροίγϑία [πθγδηὶ, δηΐπιο νοϊνριίὰ οἱ τορι Δηιἃ ἱποοίϊαιηδηι δά μίγη εἶδὶι.. ΟΧΥ͂ΙΪ. -- ΜΑΒΟΝῚ ΡΒΕΒΒΥΤΕΠύ. Ἡλι αυδαυδη) ορύΓίοί, Ο ᾽π ρμγο γὶς. ! πὶ οἱ Βυπαβιῖθ διυι οι θυ ᾿ξ Υ]. , ἃς ἢ . ΟἸηἾη0 ὑδυ8, ἦι [ πα δυΐθπι δοιυοθίϑ5 , ραγὶου οπιηΐᾳ, δἰΐϑ) ῃγῸ ἰανίθυ5 γοῦυ8 ϑδυβοὶρ Π 0Γ, ουγοφσὶα οἱ ἰδ ΟχΙ 91εἰ πιᾶΓ6 : νΘ πὶ (ἰδιηι1 ἴσο ἀίη σοι θη μι . ἀΐχηα ὀτοογὸ, : ΡΙῸ ρίθίαι ἃς. νίγι6, , φυὶ νἱγίι Ολ 4πιΐοἷ- εἴ: οοϊσδγυν!, δυθοιμν : δι 6ηϊ, . οἱ ᾿ς οπηηΐα ἰὰυοίλοί.!, οἱ , ὈΓ5. οἴ ἰλυσθα ξιϑία δι), ἐοῃϑρυγοδληΐξ, ἰυΓρὶ ΠΠ08 Ὑὺ, εΠϊυϑπ5δίν0 οὐγδι, νοὰῖ ργοῦγαιῃ ἃς ἀδάδουβ - Γθηια ἴυδερο. Νϑῆνθ δηΐπὶ φηογία , δὴ ρογ εὐ 40λπι οδ088238 ρΟΓρομ δ Γ ΘΟηΘΌΘΥ ΓΝ : [Δ1η [τὰστυ8 αυ8Π1 , ΠΘΏ (8Π ΓΔΙΠΟΒ ἤιϑη) ΓΘ) πέφοι!ογυη) γαὐΐοε8, Μυΐ αυΐρρα ἰδίγοπθϑ οἱ δἰ ΓΙ, ΡΓῸ ] . πη αἰπιίοδηϊαβ, πηογίθιῃ - Ροιΐθγυν; Π66 ἰδηιθη ρΓΟ εἶ 4υ ἰΔυαΐ- " ὀχιυ!ογ!, αυΐρρα " ργὸ βοοίθγε ἀϊπιὶοαχίηϊ. (ρῃ. χιῖι, . ἐς: νΣ ἀυχίϑ8οι, μοϑίεα ἱπίοσγυι ἃ1- ΡΙζ". -- ΜΑΡΩΝΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Οὐ χρὴ, ὦ πρὺς μὲν τὰς ἐνδόξους πράξεις ἀχρη- στότατε, πρὸς δὲ τὰς αἰσχίστας πραχτιχώτατε, χα- λοὺς ἄπαντας ἡγεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν τυχόντων χιν- δύνους, ἀλλὰ τοὺς μὲν ὑπὲρ τῆς εὐσεδείας χαὶ τῆς ἀρετῆς, χαὶ τῶν δι᾽ ἀρετὴν τὰς φιλίας ἀσπασαμέ- Ὦ νων ἑπαίνων ἀξίους " τοὺς δὲ ταῦτά τε πάντα κατα- θλάπτοντας, χαὶ τὰς πράξεις τὰς πρότερον χατωρ- θωμένας καταῤῥυπαίνοντας, αἰσχροὺς νομίζειν, χαὶ προτροπάδην φεύγειν, ὡς ἀδοξίας αἰτίους. Οὐ γὰρ τοὺς κινδύνους τοσοῦτον, ὅσον τὰς αἱτίας, ἐξετάζειν εἰώθασιν οἱ ἄνθρωποι, οὐ τὰ φύντα, ἀλλὰ τὰ σπέρ- ματα, οὗ τοὺς χλάδους, ἀλλὰ τὰς ῥίζας τῶν πρα- γμάτων. Πολλοὶ γοῦν λῃσταὶ χαὶ ἀνδροφόνοι ὑπὲρ τῶν ὁμοτρόπων ἀγωνιζόμενοι τεθνήχασι, χαὶ οὐχ ἄν τις τούτους ἐπαινέσειεν " ὑπὲρ γὰρ τῆς καχ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.