Letter 839
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
(ΣΙ οδιῖβ ϑεύθϑ, ἰΠἸὰ, ἱμαυδιη, ὈΟ. . Ομ ηΐθυ8 ρεγίυβα, πιο δϑι θαυ Οὐ . ἐπ νῖα, ἃ πιρογογὶ ΟΧΡΟΓΒ, οἱ Οὐη ράγθη8, Π Πἰπσυδι οἱ δυγαδ, πιδῃίδι! ὁσοθίδηϑ, ἰΐδ Υυἱ ο! οδὶ, μιδ- Υἱῖ!Β εαγίαθη ἰοφὶ οοηόσογίηϊ, μγΓαρυΓαίδ, δοογυ δία μι) . Υἱῖδ " βϑηϑδυνὴ αυϊόθιῃ ἰνλ- "δγθ ρβιυγ. Εδαυθ ἀδ οδυδα ἰρϑοόγιν δης6581Κζ18- . οἰαμα θαι : « Νομ δυηὴϊ σοπιϊΐᾳηι Πϑϑδίοιμθϑ [ - ἦι5 ἰδοροΥ δά [υἱυγὰπ φἰοτίωμι, 4υ5 γον δθίίαν ἐν μουν δ...) Νὰϊη Οὐ) ΘΟΓΙΔηΝ ΐν ΔΥΓΒΘΙΠΟΡ ργαδιΐο- τυῖῃ, φυς γορϑιΐι, τηαφι αν ἰαθογο8 ἰοηφο ἢ" ἰεγνα!ο βυρογαῖ, τδηιλ νο!υρίαίοην ἰμιμἰ δι, υδηϊδι , 4υἱ ἰιοογοάϊί4ι6 οὐαὶ [τίου ν, .- ὕδΓ6 μὰν . ἡ . γα! Υἱἰογὶ ἰδ οι, κἱ τυπὲ ἱροὶ ᾿Ιοο0 ἤθ6ΓῸ ροιπμὶ. " (ΟΥ̓. -- ΡΕΤΒΟῸ ΜΟΝΆΟΗΟ. Μαφξηύρογα τΐγοῦ, αυἱ ἤδι οἱ φυΐάθην, δυᾶρία πδιυγὰ ἰΓυ οἱ ΔᾳΓοδίο8 διηι, δ ἢ θὲκι ᾿υπ δηλ ἰηδυδιγία, πιο! ]0γθ8 ρόγϑρο ἤδηῖ : [Ι0η] δυῖαπι, 4υΐἱ παϊι γα πὶ δάγα Γογδίον ἢ ὨδίυΓῇ Γορυρηδηῖθι ᾿οε λῖ6 ἰϊηδι, ἃ πδιυγα!ἑ ᾿ιηΔηϑιυδιυδίηα (δο , ἰη [ἀν ΐθη, 4η ἰρϑῖιι5 πδίυγα γΓοϑιηοίδ 6δϊ, ἀόφοπογοὶ : ἰά νἱἀεἰςοὶ, ηυοά [τυ οἱ ἀχγοϑία δῖ, εἶ16 διὸ μἰλαϊ πὶ γα - Ὁ ὕδμ8 : βοϊβδυη διίδι), "η"λθηι "Δ η506- ἴθπἢ, ἴδγυπὶ διᾳυὸ ἱπηπιδὸπὶ Γαι ίθις. ᾿Θομ Θἶ πὶ οἰσυγαῖ, ἃ ἰδηθιῃ οἱ ρἰδοϊ σι εἴπας : ἰΓπσιη - ὁἴλπὶ δυϊπ) ) ἰδοηὸ ἔγυ οι! θη! ογοιν δὲ ἴνη98- εἰογϑοι γοι ΐι. Αἰφυΐ ἀμο εναχίμνα ἱππρεάϊπιθη!ἃ ΥΔΆΙΕ ΚΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΥ̓ ΝΟΤΕ. () Ργο ἡ γὰρ ... ἀδοξία ... ὠδίνει οοἰ, μι. δοτὶθίι, αὲ γὰρ ... ἀδοξίαι ... ὠδίνουσι. Ὠδηίᾳυθ νόγβ. οἱ. ργὸ τελευτήσει μᾶρκδὶ τελευτῇ. ». () Εὐτρεπισθεῖσα ἰῃ εὐπρεπισθεῖσα πὶ ἰάδῃ «οὐ. Ὑεγβ. διΐίδηι . ρόημῖ. ργὸ οὐ θαυμαστὸν ] οὐχ ἄρα ϑαυγ, οἷς. Εἴπϑηι δορὶ βία): 8ὶς θη ὀχ μοι, ροϑὲ ἐν οὐδενὶ τίθεταί τις αὐτῶν τὰ ὧδε ἀνιχρά, 4υπ ργριυ ον οὐὐιὶυ. ἐν οὐδενὶ τίθεντα: τὰ ἐν χόσμῳ ἀνιαρά. ἴν». () Ρυβι θηρία οοά. . λἠάϊξ χαΐτοι. Ὑότκ. ὦ γίνονται πτ ἰὴ γίνεται. Ἶογβ. οἱ ρμυκὶ ἑαυτὸν ὃὲ, ποι) υἱ εἀΐήίὰ τὸν ἥμερον ἄγριον χαθ- ἱιστὰς, δυῖινπιὶ ἀνήμερον χαθιστὰς ΒΟΥ . . () Ργο Π1 δι εἷα., χαὶ τὰ ἐχεῖ δύο χωλύματα, οοὐ. Αι. μαυεὶῖ, χαίτοι δύο ἐστὶ χωλύμ.,, εἰς. ἰν. . ἸΘΙΏΌΟΒΙ ΡΕΙΌΘΙΟΤΕ Φε66 ἤΠ οὐ) οίπι, διίογυπι φυοά ταιΐοηθ οαγοὶ, Δ]. Α χαὶ τῆς φύσεως χρατεῖ. Ὁ τοίνυν ἐπὶ τῶν θηρίων Ιόγυπὶ αποἀ Γ85 οπη68 ᾿γδουπα ἀγύογο βυρογϑϊ, Ετ τδπηδη δϑρίβηιϊ, αἰν᾽ πἰτυ8 Ποπιϊηἱ σης α [Δ- οὐ! 'ροαιη 4ιοηι6 πϑιυγάιη νἱηοῖι, Οἱ ἱχίίυν ἰη "" . παίυγαδ γί τη γϑηφίι, φυΐϊά τΔπά6πὶ , 4ι3π - οὔγοι ἷρδ6 ἴῃ υπὰ οὐπὶ μπλίπγὰ νοϊυμ φιοήυδ δὸ [ἰυϑγὶ δευλιεῖ ον απὶ ρτοάΐι ἢ Νάι αυὶ ἰθοιΐ ἐὰ «θά ἱρδίυϑ. παίυγδμι ϑιιρογδῖ, ἰἀγαίι ιν, ἤθη (ϑίη6) δὶ υἱρϑὶ δᾶ 4υϊάθδι!, ἰρϑ805 Π2- (γι ΘΟ ΘΙ Πη68 δυῃϊ, δοῦναί : νϑγῃ! ἰποιηΐ! υδεκιϊας ἰῃ ηϑ ΠΟὈΪ θαι ἰηόυσογο διυάθης9, δδίρϑιιην ᾿πι ρου ! δ0110 ἐοίγθαί, ἀἰᾳφυς ἴῃ ἱΠογυπὶ Γυγόγθ ἃς γθίθη ργεἰρίίθι) δφὶῖ. Ηἤξο οἷ, ( ᾳυὸ δὲ πι βογίρβιδιΐ, ρογροῖυο τὴν φύσιν νιχῶν, δι᾽ ἣν αἰτίαν ἐφ᾽ ἑαυτοῦ μετὰ τῆς φύσεως, χαὶ τὸ τῆς προαιρέσεως προδίδωσι χαλόν : Ὁ γὰρ τῷ λέοντι τὰ ὑπὲρ φύσιν χαριζόμενος, ἑαυτῷ οὐδὲ τὰ κατὰ φύσιν διατηρεῖ, ἀλλὰ ὁ τοὺς ἀτιθάσσους θῆρας εἰς τὴν ἀνθρωπείαν εὐγένειαν φιλονειχῶν εἰσ- ἀγαγεῖν (), ἑαυτὸν ἀπὸ τοῦ θρόνου τῆς ἀρχῆς χαταδιδάζει, χαὶ εἰς τὴν μανίαν ἐξωθεΐ τὴν ἐχείνων. Ταῦτα ἐχείνῳ, περὶ οὗ γέγραφας, ἐπάδων μὴ διαλεί- πῆς. Ἰάχα πως τὸν ἀτίθασσον τιθασσεύσας θυμὸν, σπείσεται λοιπὸν πρὸς τὴν ἡμεοωτάτην τῶν φιλαρέ. των ἀγέλην. ϑοοίπ6. δὶς δηϊπὶ [Ογι8886, δαγοβιὶ ἰγδουπάΐᾶ ἀονίοίὰ οι εἰσυγαῖα,, ροϑὶ μᾶὸ ουμὰ πι εἰϑϑίιηο ργουογαιη νίγογιιπὶ φτγαρὸὺ ἰν : ετγαιίδηι Γαι υγυϑ 68ι. (ΟΙΧ. --- ΟΠΕΒΕΜΟΝΙ ὈΙΑΟΟΝΟ. ΟΙν οδυδϑιὴ Ο]ιγϑιὶ ἈΠΊΟΥΓ ἴῃ πυδὶ5 ἱπη0661 - ΠΟΛ 658ι, αὐἷα δυγῖ 2Π0Γ να! πιοῦν δχϑίβιϊ,, δίηυ δ Φιννηΐδ ροιϊδηϊα ἣν ΟΥΓᾺΘΟΙ πος δίηυα (γεαηηΐςο οἱ ἐποχρίο δηογ σοηϑυιϊηΐυγ. Νάπὴ δὶ ἢπΠ:ς ΕΣ " δί5 ἐχιυγυανογε , πἰοΐτγυπι π05 υϑῃδηγθηι ἐΠ δια ῦ , ἃς νου (γογα αυϑθϑιίδπι χοἰ , - ἃ γον Οοἰη εἶ υ5 δὰ νἱίδιπι ραγιηθηι δι ἀθια- εἴο8 ἰη οοὐἰαϑιὶ γομίομθ οοἰϊοοαὐὶϊ. (ΟΣ. --- ΖΟΘΙΜῸ ΡΆΕΒΒΥΤΕΒΟ. Ουδηιοαᾳηίοιν ρογα φυοαπηπιοᾶο (Δοἷ8, εἱ φυΐ ον εἰἐρ!ογαῖδην ναϊοιυοπὶ δῆς ροιαβίδιοι - Ροτι, ἢ1 ἡ ταὶ, οὐι5. συρί ἰοηραίιν, ρᾶγ- οἈ1, ΥΘΓΗ οἱ πιθαΐοο5 νδίεγα υθοαὶ, οἱ ἰΐ8 δρυ ὑϊαιυγ, μόϑῖθ εχί τυ π) ΘχοίΔηϊ, ὑΓο- ᾿ς Ρίογρα δὲ γοάϊι8. ] μι εἰ ἰ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.