Letter 848

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of priesthood. The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.

Εἰ καὶ τῷ δεινὸς εἶναι προλαδὼν τὴν ἀπολογίαν διέσυρας γεγραφὼς, εἰπὲ πάλιν ὅτι τῷ δόγματι οὐ υπὶ δοτίροίδιὶ : δίς τυγδυιη αὐυοὰ (Οἰιτ διϊδπαπ) Ὁ λυμαίνεται ἡ ὑπερφνὴς Μαρτινιανοῦ χαὶ Ζωσίμονυ, ἰοξηα ποη ἰδυδίδοιοϊ βίηρσυ ατίβ Ματγιϊπἰδηΐ, Ζ0- εἰπιΐ, Μαγοιΐβ οἱ Ἐυβίδι ἢ ἱπιργο ἧιδ8, φυογυῃ γι ᾽ᾶπ δά βοθηδπὶ ῥτγοάϊϊ, δίψιι6 ἱφηοπιίπίδηι οἱ ἐγγβίοπθηι δδογοβϑηοσίς Γοὶρίοηΐ ἱπυτγὶὶ : ποη ἶρ86 (4π ρῥγΓοϊΪη ἃ γϑγίίδις δ᾽υϑοθύδηι, ϑϑγυπὶ ὁϑιὴ δά Δο[διϑίοπαπ) δά ίυοθο. Νδπι αυοι δηϊ εἰ Πα Θης 4ι0Ὸ εἰνὶπἰβδιηδπὶ Γο ἰσίοπαπ) ἰπουθ68, Γϑι βιζογάοί ΄φυοϑληι δοουϑαιἰοποι σοι νογι , νοῦ - Μάρωνός τε καὶ Εὐσταθίου χαχία, ὧν ὁ βίος λοιπὸν σχηνοθατεῖται, ἀδοξίαν χαὶ χωμῳδίαν τῇ ἱερῳτάτῃ θρησχείᾳ προστριδόμενος. ᾿Αλλ᾽ ἔγωγε οὐχ ἂν ἄπο- σταίΐην τῆς ἀληθείας, ἀλλ᾽ αὐτῇ πρὸς ἀπολογίαν χρη- σαίμην. Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἔχων ὅ τι χαὶ μέμψοιο τὴν θειοτάτην θρησχείαν, εἴς τινας τῶν ἱερωμένων ἔτρεψας τὴν χατηγορίαν, εὐφώρατός σοι ἡ σχαιωρία γέγονεν ὑπὸ πάντων () τῶν συνέσεως οὖκ ἀμοιρούν- ΥΑΒΙΖ ΜΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () οἰ. γαιίο. ργὸ τὴν τῶν ἔργων ἀρετὴν ΓΟΟΙῸ ΟΡ, τὴν διὰ τῶν ἔργ.. ῬΟΒΒΙΝ. () Α ϑούγμιδ ᾿ο. πε πλί. , Οὐ π . νοὺ νἱθς ἃρυ ΕἸΪαιοιΙ οι. ὴττ. () δι Ππ ον ᾿εἴν ἢ). . ὁρ. οἱ , ποὺ ποὴ () γὼ . Θ νου ῖβ, σον ἡ σχαιωρία γέγονεν ὑπὸ πάντων, ευι. γὰι. 0Ὁ0 Ἰορὶ!, σὸν ἡ χαχηγορία ἘΕΡΙΒΤΟΙΑΒΌΜ .. ΠῚ. -- ΕΡΙΒΤ. ΟΟΧΙΤῚ. των, τῶν τὴν μὲν θείαν ὑπερεπαινεσάντων πολιτείαν, Α : ἰυ8 αὮ οπηηίθυ5, αυΐ φυλίδιν ρει ἀδι8 ηνἴπῈ6 ᾿ πὴν δὲ χατηγορίαν εἰς ἐχείνους τρεψάντων. Εἰ δὲ χαὶ αὐτὸς τῆς φιλονειχίας ἀποσταίης, ἀποδείξῃ τὰ εἰρημένα. Τί γὰρ ἄτοπόν φαμεν, λέγοντες, ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα βασανίζεσθαι χρή " χαὶ εἰ μὲν χαλὸν φωραθείη, ἀσπαστέον, χἄν τινες τῶν δοχούντων αὐτὸ μετιέναι, εἰς αὑτὸν τῆς καχίας τὸν πυθμένα κατέπεσον εἰ δ᾽ αἰσχρὸν, φευχτέον, χἄν τινες τῶν δοχούντων αὐτῷ προσχεχλίσθαι (), εἰς αὐτὴν τῆς ἀρετῆς δοχοῖεν ἐληλαχέναι τὴν χορυφὴν; χρὴ γὰρ τὴν μὲν ἀρετὴν ἀσπαστὴν εἶναι, χἂν πάντες ψέγωσιν οἱ τὴν χρίσιν τῶν πραγμάτων οὐκ ἔχοντες ὀρθὴν " τὴν δὲ χαχίαν φευχτὴν, χἂν πάντες οἱ τῶν χαχῶν ἐρασταὶ αὐτὴν ἀναχηρύττωσιν. Οὐ γὰρ ἀπὸ τῶν νοσούντων, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν ὑγιαινόντων χρὴ λαμδά- νδιν τὰς περὶ τῶν πραγμάτων ψήφους (ἐ). Εἰ γὰρ τοῖς νοσοῦσιν ἐψόμεθα, χαὶ Ψιλοσηφίας χαταγνωσό- μεθα. : ΟΔΓΘΔΗΐ, [οἷ] ἀδρΓο 65ῖ, ] εἰν τ ἡ άδη) Υἱία Γι] ΟΠ δι ᾿αυ οχίυ!ογιηῖ, - δαιϊϊοηθηὶ δυίθ πῃ ὁοὸς σοινογίογυηι. Ουοὰ ἰὺ ᾳυοᾳυθ ἃ οοηίοηϊ!οηΐδ δἰ! ἀΐο ἰοἶρδβιΠ) ΓΟΠΙΟΥ͂ΘΔΒ, 6ὁἃ ἀἶχὶ σοπργο . Οι δηΐη δὐϑυγαὶ ἀΐεἷ- Τὴ., ΟΠ ΓΘῺ ἰρ88Π) Θχρίογαγὶ ρουροηδὶ ὀρογιο γα ἀϊοίπ Σ , Ὀ0η8 οοΙῃρογίδίυν, ἀπιρ!οοίδη- ἄλιῃ , . οἰἰδη)δὶ αυϊάδπι δογυπὶ, ΄υΐ δἅιη ςοηϑβοοίατί υἱ θδηΐυν, δά ἰρευπὶ ΄υοαᾳυδ Υἱιἱ [ἢ - ἄυπιὶ ρτο Δ ρ58Ϊ] ἷι ; 81ϊ δι 16πὶ μι γρὶ8 δία ἰη]- δῖ, [υφίοη([8Π , ΄ΠυδΔηϊη)ν ΠΟΠΗ ἂχ , ᾳυΐ ἱρ5ὶ δάάϊει! δἷμῇ, δὰ ἱρβυπὶ υἱγίυ . συογιΐσθιν Ῥοτγγνϑι ν᾽ ϑϑηῖυγ Απμρ]οοἰαη ἀξ δηΐπιὶ υἱγίι5 6ϑὶ, Θιἰ Δ Π ,] ΟἸ , 4υ πιὶηἰ Γοοῖυη ἀ6 γοθυδ πἀϊοίυπι , θϑᾶπὶ Υἱλυραγοηί : [υφίοπάυη δυίθηι Υἱἰυ πὶ, οἰἶδη) Οπιηθ8, Υἱιΐα ἀαἰοοίδη!, ᾿Πυὰ ἸαυάῆῇἈ πη υ5 ργϑαϊοδιίοπο οἴδγαηιὶ. Ναθα δηΐη δ ἰΐ8, αυὶ δΔάνθοτγξα υδ᾽ δι ΐη6 Ἰαυογϑηῖ, ἃ 58η18, γογυπὶ δἰ οἶα οαρίοηδ βιη1. Νδη) δἱ ὡτογυ [υἱοἷα - ηυδηηυγ, ΡΠ Ποσορῃΐαπὶ 4π οι ᾿ρ88πὶ οοπάθπιηδυϊπιυ8. ΣΜΤΙ', -- ΕΥ̓ΔΑΊΜΟΝΙ. Εἰς τὸ, ε« Αὕτη κιιηθήσεται γυνὴ, ὅτι ἐχ τοῦ ἀγδρὸς αὑτῆς ἐλήφθη. » Σὺ μὲν οὐ χατὰ λόγον ἔφης εἰρῆσθαι τὸ, Αὕτη χληθήσεται γυνὴ, ὅτι ἐχ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς ἐλήφθη. Ἐτγὼ δὲ οὐ μόνον χατὰ λόγον, ἀλλὰ χαὶ θαυμασίως αὐτὸ γεγράφθαι φημὶ, χαὶ ὅπω;, ἄχουε. Ἡ γυνὴ παρὰ τὴν γονὴν εἴρηται. Αὕτη γοῦν χληθήσεται γυνὴ, τουτέστι γονέμη, ὅτι ἐχ τοῦ [ἀνδρὸς] αὐτῆς () τοῦ μέλλοντος γόνιμον ποιεῖν, ἐλήφθη. Τὴν γὰρ παρθένον ὁ ἀνὴρ συναπτόμενος, γυναῖχα, τουτέστι γόνιμον ποιεῖ. Διὸ χαὶ παρ᾽ ᾿Αθηναίοις ἡ συνάφεια ἡ χατὰ νόμον, ἐπ᾿ ἀρότρῳ παίδων ἐλέγετο γίνεσθαι, χαὶ γονεῖς οἱ τεχόντες χαλοῦνται. Τοὺς γὰρ λέγοντας “παρὰ τὰ γυῖα, τοντέστι τὰ μέλη, εἰρῆσθαι, οὐδὲ λόγου ἀξιωτέον. Τῷ μὲν γὰρ μέλει καὶ μέρει τὸ ὅλον καὶ τὸ πᾶν ἀντιδιαστέλλεται. Τῇ δὲ γυναιχὶ ὁ ἀνὴρ, τουτέστι τῷ σπείροντι γεωργῷ καὶ ἀνορύττοντι τὴν γυναιχείαν χώραν (θ)" παρ᾽ ὃ χαὶ ἀνὴρ, ὡς οἶμαι, λέγεται. Τὸ γὰρ ἄνθρωπος κοινὸν