Letter 850
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
δὶς τὸ ῥητόν" ε« Ὃ βλέπων γυγαῖχα. » Ἐπειδὴ ἐχ τοῦ ὁρᾷν τὸ ἐρᾷν τίκτεται, διὰ τοῦτο χαὶ ὁ Χριστὸς τὸν ἀχολάστως ἑστιῶντα () τὰς ὄψεις μοιχὸν εἶναι ἀπεφήνατο, οὐ τὴν πρᾶξιν μόνον, ἀλλὰ χαὶ τὴν ἔννοιαν προαναστέλλων, χαὶ ἐπὶ τοῦ φόνου δὲ, ὁ μὲν νόμος τὸν ἀνδροφόνον, ὁ ὃὲ Χριστὸς Τυ γνα]Ὸ π6 ἔδινν Ἰυάϊαϊι πὶ πῃ δομιοηια [ἀΓοη - 406Γ8 : γογυη 68ηι δοουΓϑίδ ρΟΓΡΟΠ66 δΔί4 . ΘΧρΙΟΓΆ. Αο 8ὶ θὰ Θοηπηοθ ἃ πι δειριὰ δὶῖ, φσγϑιϊδπὶ : δ'η. δυίδπι ἰῃ θ8 ] ρίϑιη ἀοδίἀθτδῦὶ νἱ θὰ - ἔυγ, υπηδηδ5 ἐπ Πἰ8ιὶ, ᾳυθ πιϊηΐηδ, υἱ ουρὶϊ, Ἰοφυΐ μοιοδί, ᾿ἰφηο866. ΟΟΠΥ͂. -- ΡΑΌΠ. πη πὰ ; « Οπενὶς γεὶ υἱάοι πιμίέστόηι .» Θυληδοφυϊάθπι) ΔΙΏΟΓ δχ ἃϑρθοῖιι οὔ υγ, Ἰἀοἶγοο ΟΠ γίϑιυβ φυοχυδ οὐ πὶ, ραλυ Δ η16Γ δί4υ6 ἰηρυ- οοὐὐο8 ρϑδεϊῖ, δύυϊογυπὶ Ὀγομηη( αν) : νἱάδ᾽!εαι ποῦ [δοΐπυ8 ἀϊηΐϊᾶχδι, ο(8πὶ οο6]- (Δι᾿ ΟΠ Ργο θεγοὶ. Αἰἴχια δΔ4 ουπηάθηι πιούτιη, ἰοχ καὶ τὸν ὀργιζόμενον τιμωρεῖται. Ὃ μὲν γὰρ τῇ αὶ 4ι ] Βοηηϊο!ἀα, ΟἸιΓΙ υρ686, ψυχῇ, ὁ δὲ τῇ χειρὶ νομοθετεῖ" χαὶ διὰ τὸ μὴ συγχω- ρῆσαι φύναι τὴν ῥίζαν, καὶ τοὺς χλάδους προανα- στέλλει. Χαλίνου τοίνυν χαὶ τὸν ὀφθαλμὸν χαὶ τὸν θυμὸν, ἵνα μὴ ὁ μὲν εἰς μοιχείαν, ὁ δὲ εἰς φόνον σε χειραγωγήσῃ- ΣΝΕ’. --- ἘΡΜΊΝΩ ΧΟΜΗΤΙ. Μὴ μεταθαλλέτω σε, ὦ ἄριστε, ὡς ἕνα τῶν πολλῶν, εὐημερίας αὖρα" ἀλλὰ φυλαττέτω βέδαιον τοῖς φί- λοις ἡ σύντροφος φιλοσοφία. Ἐχεῖνο μὲν γὰρ τοῖς ἀπειροχάλοις καὶ ἀγελαίοις εἴωθε συμδαίνειν " τοῦτο δὲ τοῖς χομιδῇ σοφοῖς, ὧν εἰς τὸν σύλλογυν ἐνεγρά- ΣΝ’. --- ΕΥ̓ΔΑΊΜΟΝΙ. Ἔτόλμησα ἂν εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν ἐγχωμίων τοῦ" θεοφιλοῦς Θεοδοσίου τοῦ ἐπισχόπου χατελθεῖν, εἰ μὴ ἐδεδοίχειν μήποτε ἐνδεῶς εἰπὼν, τῶν προσόντων αὐτῷ ἀγαθῶν ἐλαττώσω τὴν δόξαν. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ πᾶσα λόγου δύναμις παραχωρεῖ τῷ μεγέθει τῆς ὑποθέσεως, εἰχότως χαὶ αὑτὸς σιγὴν ἐμαντοῦ () χατεψηφισάμην. Καί το! γινώσχω, ὅτι ἐὰν ὁ ἐγχω- μιαζόμενος ἐχ τῆς ἀληθείας τὴν μαρτυρίαν ἔχῃ, οὐδὲν ἣ τῆς ἀρετῆς χτῆσις χαταδλάπτεται ὑπὸ τῆς ἀσθενείας τοῦ λέγοντος. Ἐν γὰρ ταὶς ὑπερθολαῖς οὐχ ὁ ἠττηθεὶς τῆς ἀξίας χατήσχυνεν, ἀλλὰ πλέον ἐλάμπρυνε, δείξας ἑαυτὸν ὑπὸ τοῦ τῶν πραγμάτων μεγέθους χαλυφθέντα. ΣΝΖ΄. --- ΠΑΥΛΏ. ᾿ Εἰς τὸ εἰρημένον" « Ὅτι χαὶ τὴν πόλιν καὶ τὸ ἅγιον διαφθερεῖ σὺν τῷ ἐρχομένῳ ἡγουμένῳ ον» Τὸ εἰρημένον παρὰ τοῦ ἀγγέλου τῷ Δανιὴλ, « Ὅτι χαὶ τὴν πόλιν χαὶ τὸ ἅγιον διαφθερεΐ σὺν τῷ ἍΠῚ .. ν, . θιη. ιχ, . 4υΐ ἰγαδοὶ υ, 5υρρ! οἰυπι ϑυιη !. οηΐ πιδηυΐ, ᾿ν)ο δηΐιηϑ ἴα β8δηοὶί, αἰ" "δα απ) οτἰγὶ Ρϑιγ, Γαπιο8 οἰϊλπὶ Δπι6 ΟΟἢ . (γ5 οὐ ἰϊἃ δἷηί, οουΐ ἢ) οἱ ἰγδουηΐδη) νου ἰη6οῖο (ΓθιῸὺ ΟΟΘΓΟα : η6 ᾿Π Π6 δὰ δυυϊιογίυ πη, δά οὐάσῃ ἰ6 γοῖυϊ ρογγθοίἃ τηδηὰ ἀυοσδῖ. Ο(ΠΥ͂. --- ΠΕΡΜΙΝΟ ΟΟΜΙΤΙ. ᾶ ὀρϑγδῃὶ, Υἷγ ορι πη, Π6 [ ἰδηφυδίῃ ὕῃ0Π νυ ο, ἰππμ6ὲ τογυπὶ δοουηἀδΓὺπι) ΔυΓ8, σόγυηι ἢγ- ἴυ) δίᾳις οοηδίδηϊθη) ΔΠ ϑογυθὶ ἢ ΟΒΟρ ἢ Ϊλ, οὐπὶ 4υ8 Θὐυοσαῖυδ. ΠῚ ἃ Θηΐπὶ ἱπηρογίι8 ἃς ψγο- ξΑτὶ οοῃεϊησοΓα βοοῖ : πος δυίοπὶ , αυΐ ἰηροηιὶ ϑδρίοηιία ργοβάϊ δυμῖ, αυοτὰπὶ ἴῃ σου) ποπιοη ἰυσἱὴ Δβογρίιπι 65ὶ. ΟΟΙΕΥ͂!. -- ΕΟ ΜΟΝΙ. Ιη ἰΙαυάυπι οἱΐ ορίβοορὶ Τθθοάοδὶὶ οογίδημθη ἀ6- βοδηάσῖα πἰηἰπια (ογί4586 ἀυδὶ ), ηἰδὶ ΠΠυἱ νὰ" γἰτυ8 [ η), Π6 δἰ ἰρείυδ νἱγίυ ᾿ηΓΘγίογθιη 0Γ8- εἰοιδηι ᾿άῦΘγοιη, ᾿ροῖυ8 οἰ ογ πὶ πη πυθΓθι. ( υ0- εἶπ δυΐοπι! οπλΐβ ἀἰςοηϊ [λουϊϊ28 ἀγρυπιθδηιὶ ποι τυ άϊηϊ οοὐϊι, ἰἀείγοο 'ρθ6 φυσ ὰθ .]Θ πιο " αν ἱπιπιογίιο εοπάδιμηανί. Ουδληᾳηδη) ᾿ΠΠ):ἀ , υοά 5ἱ , οὐ) υΒ ἰλυ( ργοϊοδηίιγ, ἃ νεγ δι6 ἰ6511- τ᾿ οπἑἢ ΘΠ , Ὑϑγ ροβ86 ὃχ αἰσθι ἰπ - »δε πᾶ ἢ ἀδιγ θη οἂρὶϊ. Εἰδη ἢ ἰῃ δίηφυ τὶ υἱγινίαν τσ τ ἴπ6, ΠΟ , ] ᾿εἴγ9 γόγυηι ἀΪ- εὐ! διθι βυθ5ι , αν, 4η6η Ιδυ δης τὴ δυϑοθρίϊ, ἀδίδοοτε δῇδοϊ!, ᾿ρϑῖι8 ρου 5ρίοηάογαιι δϑυχὶΐ : φιοὰ 58εἰ !οοιὶ βαίρϑυ Γαγυῦλ πη φη αὐϊπα ΟὈΓυΐυ ἀδιηο" Β ΓΑΓΙ!. ΟΟΙΥ͂ΙΙ!. --- ΡΑυΠ0. πᾶ: « πα αστϑεηι οἱ ξαπείμηι ἀσεἰτγιιοί οἰπὶ ἀμ υεπίατο. » ἃ φυοι θαηὶθ!! ἃ ν δηφοίο ἐϊείυπι ο5ι7" : « Εἰ εἷ- γἱδίοι), οἱ βαποίυιῃ ἀδίουῖ! οὐ] ἀυσα ναπίυΓΟ, » δὶ ΨΑΠΙΖΕ ΤΕΘΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () τὸ ἑστιῶντα οοὐ. αι. ἰεφὶι ἐπιόντα. οι», ὅ ροϑὶ φόνου δὲ λιἰ ἰ ὁμοίως. γετγς. ἰοῦ τὸν οἱ ὀργιξόμενος τέςσία ἰπϑοι εἰχῆς ΠΟΒ5ΙΝ. () ΡῬεγὸ ἐνεγράφης ἐοι!, αι. 56ογὶθὶῖ ἀνε- γράφγυς. [ν. () Οοι.. Υλι. , ἐμαντῷ, , . ΙΒΙΌΟΒΙ ΡΕΠΌΒΙΟΤᾺ «'1ὸ φυοίδπι ὀϊοιι μαίδι!, ΘΧροιδϑηὶ .η6 Α ἡγουμένῳ τῷ ἐρχομένῳ ,]
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.