Letter 862
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person, corrector (governor)
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Ὃ μὴ μόνον τοῖς ἀδιχουμένοις ἑπαμύνων, ἀλλὰ καὶ ὅπως μηδεὶς ἀδικήσῃ προμηθούμενος, οὗτος οὐ μόνον ἄρχων δραστήριος, ἀλλὰ χαὶ νομοθέτης σο- φὸς δίχαιος ἂν εἴη χαλεῖσθαι " τὸ μὲν τῇ ἀρχιχῇ δυνάμει, νὸ δὲ τῇ Ψυχιχῇ συνέσει διαπραττόμενος. ΤΙΕ'. --- ΑΥ̓́ΣΟΝΙΩ ΚΟΡΡΗΚΤΩΡΙ. Ὁ μήτε χάριτι, μὴτε δυσμενείᾳ, μῆτε δωροδοχίᾳ ἴυν, υὐ [ Δθείδοιε!,, κἷς Πη60 φυΐάδπι )υάϊ οἷο οἱ Β λυμαινόμενος τὸ δίχαιον, οὗτος χαὶ ἄριστός ἔστι τοῦ ΟΡ πη δ5ι ᾿. τοχυ]λ, δὲ ἱποογγυρῖι5 δοτυ, ( φυΐθυ8 σοηιγογογβία οϑὲ, Ἰυάοχ ἃς ἀϊδεδρίδίογ. ΟΟΟΧΥΙ. ---ΗἸΙΕΠΑΟΙ ΡΒΕΒΒΥΤΕΠΟ. « αης εαρίεπίϊαηι δορὶοπεῖϑιις δἰ ρμτιαεπίΐαπι δοϊοπεϊθμξ. » Ιὰ αυοὰ ἃ Παηΐεϊα ἀΐειυπι 6βι: « δδρίη [ ΒΑΡ ΘΕ θ8 οἱ ργυάθη πὶ) 8οΐδη » ργυάδη- ιἷδπὶ ΡΟ πιὰ πὶ φυΐάδιη ἀδ δεῖρβο ἀϊχὶ! : φυοηίδηι θοὺβ ποῦ τῃηοάο γερὶ5 ἰπδοπιηΐππι (υοὰ ἰρβδπιοὶ, 4υἱ νεται, ἱζπογϑ)αὶ) ἱρ8: ραίοίροϊ!, οιΐδιη οδυ58 , ΟὉ αυδὴὴ νἱϑαηὶ ΠΠυἀ οἱ ἀδπηοιϑιγαιυπὶ Πιεγαί, δἱ ᾿μ!ϑγργοίδι! η πη). ὕδυξδᾶ ρμΟΥΓῸ τορῖ8 σ0η- γι". Θυδησοαυΐϊάδηι δηΐπ), υἱ γ6γὸ οοηβδηί8 - δικαίου χαᾳνὼν, καὶ ἀδέκαστος τῶν ἀμτισδητουμένων χριτῆς. ΤΙζ'. --- ἹΕΡΑΚΙῚ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ε Διδοὺς σοφίαν τοῖς σοφοῖς, καὶ φρόνησιν τοῖς δἰδόσι σύνεσιν. » Τὸ ῥηθὲν τῷ Δανιὴλ, « Διδοὺς σοφίαν τοῖς σοφοῖς, χαὶ φρόνησιν τοῖς εἰδόσι" » σύνεσιν μάλιστα μὲ") περὶ ξαυτοῦ εἴπεν. Ἐπειδὴ οὐ μόνον αὐτῷ τὸ ἐνύπνιον τοῦ βασιλέως (ὅπερ αὐτὸς ὁ ἑωραχὼς οὐχ ἦἤδει:) ἀπεχά- λυψεν ὁ Θεὸς, ἀλλὰ καὶ τὴν αἰτίαν, δι᾽ ἣν ἐδείχθη ἡ ὄψις ἐκείνη, χαὶ τὴν σύγχρισιν. Ἢ δὲ αἰτία ἦν, τοῦ βασιλέως τὰ βουλεύματα. Ἐπειδὴ γὰρ ὡς εἰχὸς, ὠφρύωτο τοῖς τροπαίοις, οὐ μόνον χατὰ τῶν ἄλλων ΠΘυ ΠῚ , Οὐ ἰγορῶθα βυρογοϊ!ΐατι δ ( εΡνι (αἱ αυΐ ὦ ἐθνῶν ἀριστεύσας, ἀλλὰ καὶ χατὰ Ἰουδαίων, τῶν ΠΟΙ) ἰδηϊυν Δάν ΓΒ Πδιΐοη65, οἰἶδηὶ δι - ΨΟΓΒιι58 δυι , 4υΪ πὰ . πιαρηΐβ, ἰυπὶ ἴῃ Ἐαγ- Ρίο, ἴ01η1 ἰῃ ἀδδβογίο, ἢ) ἰη Ῥαϊ ϑιηἃ Βα ΠΘΠο δὺ- Εἴ05 Δίᾳφυδ ΟΥΠΔΙΟΒ [υΪ556 οί θδηϊ,, ΓΟΙ τι ]-- ἴΔΓ6η βίγθηυβ 8ὸ [] δαπιϊηΐδίγϑ8861), ἰἰΠυὰ δθουῃ ,ἱ οΥΘΟα δ᾽ ] , δαί (ἀγαὶ, οὕπὶ πυ ἱπηραγία οχϑί οί ρργεροχίβϑοί (η8η 3ϑυγογι συο4υ6 ἱπι- Ρογίιπι ἤπδη) ΔοΟορο Γι), δὴ ἰρϑὸ 4ιοαυ6 πγυίαιΐο- " ΠῚ Δ] υ81 Γὺ5 . ΟΘιοοἶγοα ΟΟΠβ ΘΠ ΙΔΠ66 ἐρ5: σοηϑ81 δι406 δηϊινὶ ἀρ (δι ον . υἱδῖο οοη- εἰσί. Ῥγορίθῖα διιθπὶ , 4υςξ5 'ρ86 Οοἴπὶ η ) τρί γαῖ, ργϊα ἱρϑὶ ἐσ ροβυϊ : υἱ ἈὉ ἰἰδβγ ΠΟΥ ἃ δι ᾿παιθιαια ογαηὶ, φυσι φυ ἱφποίδ οἱ Οὐϑευγὰ αγδηΐ, ἤδδθι ἱπναπίγθηϊ, δίᾳφυθ ἱπιογργοίδία [δ6]] Δ ἰη ΙΘγοηυΓ. Αἀ απο ἰίδφυθ πηοάϊπι ΓΟΧ , ὀΐοια δυ πὶ, σοιργουαν!. Νοάαυθ δηΐηὶ 6χ ἀυη- ἰᾶχαὶ αὐο( , αυ5 ἀηἷτπιο νοϊγοῦδιὶ, ἀϊχὶϊ, σοηΪ6- Οἰυγδηὶ [ γὙ6Γὰ Π1188 ἀΐοίϑ [ΠΘΓΔπί : οἰΐδπη , φιοά υἱάογαϊ, πηϑιῖὸ [ΟΓ18886 Γοδυρεῖῖ, δίᾳυθ ΒΘΡ ΘΟΥΙη), 4υα) ἡλγΓδῖδ [ Γϑηϊ, δἰ ποογ λι6η), ἰΠυἀ ἢ ) οΓγίδιη γαγοοαν!!. Αἰ ἢος φηΐδη ᾿Δοί6Π . πολλὰ χαὶ () μεγάλα αὐχούντων εὐηργετῇσθαι ἐπί τε τῆς Λἰγύπτου, ἐπί τε τῆς ἐρήμου, ἐπί τε τῆς Παλαιστίνης“ ἐγενόησεν, ὡς εἰχὸς, θεασάμενος πολλὰς βαςιλείας σδεσθείσας (ἣν γὰρ καὶ ἡ τῶν ᾿Ασσυρίων τε- λευτήσασα), εἰ καὶ αὐτῷ μεταθολὴ τις γενήσεται. ᾿Αχο- λούθως τοιγαροῦν τοῖς βουλεύμασιν ἡ ὄψις γέγονεν. Ὁ δὲ προφήτης τὰ βεδουλευμένα αὐτῷ πρῶτον διηγῆ- σατο, ἵνα ἀπὸ τῶν ὡμολογημένων χαὶ τὰ λανθά- νοντα ἀξιόπιστα γένωνται, καὶ ἣ ἑρμηνεία εὐπαρά- δεχτος εἴη. Οὕτως οὖν χαὶ ὁ βασιλεὺς χατεδέξατο τὰ λεχθέντα. Οὐ γὰρ μόνον ἀφ᾽ () ὧν τὰ κατὰ διά- νοιαν ἔφη, ἐστοχάσατο ὡς ἀληθῆ τὰ εἰρημένα τυγ- χάνει " ἀλλὰ καὶ ἀνεπόλησεν ἴσως τὸ ὀφθὲν, χαὶ εἰς μνήμην ἦλθεν ὑπὸ τῆς ἀχριδείας τῶν λεχθέντων. Καὶ ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον. Εἰ δὲ καὶ περὶ τῶν ἄλλων τοῦτο ἔφη, σοφοὺς, οἶμαι, χαλεῖ τοὺς τὸν θεῖον χτησαμένους φόθον (ε ᾿Αρχὴ γὰρ σοφιας, φόδος Κυρίου)" » εἰδότας δὲ σύνεσιν, τοὺς πεπαιδευμένους τὸν νόμον. Εἰ γὰρ τῆς τῶν εἰδώλων ἀποσταῖεν ἀπά. τῆς, ἕψονται δὲ τοῖς οὐρανίοις χρησμοῖς, λέφοντα’ τὴν τῶν ἀῤῥήτων γνῶσιν. «ε Δίδωσι γὰρ σοφίαν τοῖ; ΥΑΒΙΑ͂Σ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΌΤ. () "οβὶ ἐπιδημίαν «Ἰἀϊι οοὐ. γακι. , τὴν, οἱ ὺχ Π00 ποιησάμενος ἰεσί᾽ πεποιημένος. ΡΟΒ5ΙΝ. () Ῥγὸ πολλὰ χαὶ ἐο". δι. ὁδ0 οι πολλά- () (οἁ. Υαι.. ἀφ᾽ οἱ γ6γ5. μο0ϑὶ "ὅχίο, χεχτημέν νους ργΓ0Ὸ χτησαμένους. ἱν. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΓΙΜ . ΠΠ. -- ΕΡΙΒΤ. ΟΟΟΧΙΧ. σοφοῖς, » τουτέστι τὴν θείαν χάριν τοῖς φοδουμένοις () Α Ουοὰ , ἀδ οἰΐδπι Ἰος εἶχ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person, corrector (governor)
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.