Letter 12

From: Ruricius, bishop of Limoges To: Celsus Date: ~488 AD Context: Ruricius praises Celsus's hospitality after a visit, in the ornate style typical of Gallo-Roman aristocratic correspondence. To Celsus, lord of my heart — Ruricius. I tremble to open my stammering mouth in praise of you, knowing that even greater talents rightly fall short. What shall I commend first — your affection or your courtesy? You lavished on me every delight of country, custom, and — greatest of all — love. Or if any of these was lacking, it should be charged to the season, not to you. For I found in your company everything dear that the heart could wish and everything distinguished that the world could offer. You deprived me of no pleasure whatsoever. You even made the solitude of my poor little retreat desirable by making yourself my neighbor.

XII. DOMNO PECTORIS SUI CELSO RURICIUS. Trepido in praeconium uestrum os elingue reserare, cui scio iure etiam ingenia maiora succumbere. quid enim primum de. affectionis aut dignationis uestrae laude commemorem, qui omnes mihi ruris, moris et, quod his omnibus maius est, caritatis delicias contulistis, aut certe, si quid horum defuit, deputandum tempori, non nobis est inputandum. nam totum apud uos, quod carum pectus, quod habuit clarum mundus, inueni, nulla me penitus iocunditate fraudastis. quin etiam desiderabile mihi hospitioli mei.desertum uestra uicinitate fecistis. et idcirco me magis finitimum uobis esse congaudeo, quia non ex toto malus est, qui bonis iungitur. Sed ne exhibeat nobis [esse] ineptia sui longior sermo fastidium, salue largissimum dico et uitrarium, sicut iussistis, me destinasse significo, cuius opus nitore, non fragilitate oportet imitetur, ut dilectio, quae nobis a parentibus relicta, a magistro tradita, uitae communione firmata est, secundis elimetur, aduersis nulla penitus turbinum procella frangatur. nam sicut auri atque argenti pretiosa sinceritas, si aeris aut plumbi uel cuiuslibet alterius materiae uilioris fuerat admixtione corrupta, nisi ignium examinatione purgetur, nec splendorem naturalem poterit habere nec sonum, nam nec uisui claritatem nec tinnitum reddit auditui magisque raucum resonat, si feriatur, et stridulum ********* 8 plu S 7 preconium S elinguae S 10 moris] oris coniciendum uidetur v, oemoris Kr . 11 dilicias S 14 panitus S 16 congaudio S 18 uobis [esse] ecripsi, uofi esse S, u. ipsa v, uobis seu Kr . sui] seu Kr . 20 distinasse S 21 num imitemur Bcnbmdum F a ante magistro om. v 22 ante secundis in S rasura 2-8 litterarum exstat 23 paenitus S 24 preciosa 8 25 fuerit v 26 purgatur v 29 lacunam indicauit Mommsenus Hanc ergo sententiam, non meam, sed domini, frater optime, contuentes pariter et sequentes ita uitam nostram medio cursu gubernatore ipso domino temperemus, ut, quamquam serenitas adrideat, prosperior flatus inuitet, mare placidum blandiatur, scientes tamen illam aequoris subiecti planitiem ad instar montium repente consurgere nequaquam in altum nauem nostram patiamur inpelli, ubi eam aut tempestas soluat aut unda demergat.