Letter 30
Unknown→Heraclianus|c. 497 AD|ruricius limoges
From: Ruricius, bishop of Limoges
To: Heraclianus
Date: ~497 AD
Context: Ruricius opens with a witty confession of his own guilt for not writing sooner, playing on the conventions of late antique epistolary apology.
Bishop Ruricius to his dear Heraclianus — greetings.
The man who knows himself guilty of failing in his duty ought to apologize before he dares to send greetings — for just as it is awkward to encounter someone who is reproaching you, so it is fitting to meet with forgiveness when you confess. And so I bring my offense out into the open, to reach pardon more easily. Where there is confession, there is no room left for accusation.
XXX. RURICIUS HERACLIANO SUO SALUTEM.
Qui se reum de officio esse cognoscit, prius supplicare debet,
quam audeat salutare, quia, sicut inportune occurritur inputanti,
ita oportune remittitur confitenti. et ideo nos nostram in palam
producimus noxam, ut facilius peruenire possimus ad ueniam,
quia non relinquitur locus inputationi, cum aditus patuerit deploranti
secundum illam sententiam: dic tu prior iniquitates tuas,
27] Esai. 43, 25.
1 saluto v, s; rdiqua MeratM parte abscissa 8 2 pri S 8 oportuni S
ual S 6 sanititate S alium S 7 iuditia S etiam om. v 8 necessitudine
v, necessitate S 9 conitio S 10 praetermisse S 12 presumere
S 14 fugatu S offltiu S 18 quia v longum cf. p. 414,19,
.... m S 19 indicare v 21 ... icius S eracliano S 22 iui S
offitio S 25 produximus v 26 inputaoioni S, imputanti Kr.
ut iustificeris. non enim praeualebit accusantis inuidia, ubi humilitas
praecesserit subplicantis. quam ob rem nos, si iam excusando
diluimus culpam, ueniamus ad causam. salutem ergo
tantam dicimus pietati uestrae, quantam potest affectus intellegere
et non potest sermo proferre, quantam sentire possumus
et non ualemus exponere, quantam potest interioris mens desiderio
calefacta concipere et non potest lingua exterioris adserere.
Unde gratias agentes ipsius caritatis auctori, qui eam in
cordibus nostris est dignatus inserere, oremus, ut praecipuum
suae largitatis munus in nobis custodire semper et iugiter dignetur
augere, quia iuxta apostolum Paulum ipsa est eminentior
uia, quae ducit ad uitam. quod superest, specialiter
quaeso, ut communi patrono pro nobis cotidie supplicetis, quia,
sicut legitis, multum ualet oratio iusti adsidua, et, sicut
ipse dominus noster in euangelio dicit de illo, qui tres panes
ab amico suo noctis tempore importune quidem, sed salubriter
..., quod inprobitati praestitum fuerit insistentis, quod
negabatur amicitiis flagitantis. reliqua per portitorem uerbo
mandaui, quae longum fuit litteris indicari, unde, sicut principium
epistulae continet, rogo, ut pro tarditate ueniam dare
dignemini. uale.
◆
From: Ruricius, bishop of Limoges
To: Heraclianus
Date: ~497 AD
Context: Ruricius opens with a witty confession of his own guilt for not writing sooner, playing on the conventions of late antique epistolary apology.
Bishop Ruricius to his dear Heraclianus — greetings.
The man who knows himself guilty of failing in his duty ought to apologize before he dares to send greetings — for just as it is awkward to encounter someone who is reproaching you, so it is fitting to meet with forgiveness when you confess. And so I bring my offense out into the open, to reach pardon more easily. Where there is confession, there is no room left for accusation.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.