Letter 5001: SIDONIUS TO HIS DEAR PETRONIUS, GREETINGS
Sidonius To His Dear Petronius, greetings.
Audio, quod lectitandis epistulis meis voluptuosam patientiam inpendas. magnum this est et litterarum viro convenientissimum, when studiis ipse maxumis polleas, ea in aliis etiam minima complecti. sed ex this ipso consummatissima tibi glory reponderatur; nam satis eminet by its merits ingenii proprii qui fuerit fautor alieni.
commendo Vindicium necessarium meum, virum religiosum et leviticae dignitati, quam nuper indeptus est, accommodatissimum. cui meis e pugillaribus transferre quae iusseras non vacans + perquam provinciam fuit, this to you aliquid neniarum munusculi vice detulit; quamquam, quae tua sanctitas, semper grandia the letters nostras praemia putes.
interea necessitatem praefati portitoris insinuo, quem traxit isto negotii oborti bipertita condicio. indeed hac definitione perrexit, ut aut ineat litem aut adeat hereditatem. nam patrueli paterno caelibi intestatoque defuncto per agnationis praerogativam succedere parat, unless tamen coeptis factiosa vis obviet. contra quas tamen cunctas difficultates solus post opem Christi supplici tuo sufficis, cuius confido quod, if meruerit persona gratiam, consequetur causa victoriam. vale.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
EPISTULA I
Sidonius Petronio suo salutem.
1. Audio, quod lectitandis epistulis meis voluptuosam patientiam inpendas. magnum hoc est et litterarum viro convenientissimum, cum studiis ipse maxumis polleas, ea in aliis etiam minima complecti. sed ex hoc ipso consummatissima tibi gloria reponderatur; nam satis eminet meritis ingenii proprii qui fuerit fautor alieni.
2. commendo Vindicium necessarium meum, virum religiosum et leviticae dignitati, quam nuper indeptus est, accommodatissimum. cui meis e pugillaribus transferre quae iusseras non vacans + perquam provinciam fuit, hic vobis aliquid neniarum munusculi vice detulit; quamquam, quae tua sanctitas, semper grandia litteras nostras praemia putes.
3. interea necessitatem praefati portitoris insinuo, quem traxit isto negotii oborti bipertita condicio. siquidem hac definitione perrexit, ut aut ineat litem aut adeat hereditatem. nam patrueli paterno caelibi intestatoque defuncto per agnationis praerogativam succedere parat, nisi tamen coeptis factiosa vis obviet. contra quas tamen cunctas difficultates solus post opem Christi supplici tuo sufficis, cuius confido quod, si meruerit persona gratiam, consequetur causa victoriam. vale.
Related Letters
My associate Johannes has stumbled into the inextricable labyrinth of a complicated lawsuit.
You do a fine thing — it's your way, and I hope you keep it up — you who are the most praiseworthy of all good men...
Simplicius deprives a certain bishop of the power of ordination which he has abused, removes those illicitly...
Simplicius consoles the monks at Constantinople and teaches them that the faith has been so firmly established that...
Where, I would like to know, are they hiding now — those men who used to congratulate themselves on their heaped-up...