Letter 17: Simplicius congratulates Zeno on his good actions in defense of the faith, recalling how the emperor's piety has...
The continual reports that reach us from the East concerning the disturbance of the churches cause us the greatest anxiety, since the care of all the churches has been placed upon us by divine commission. We have learned that certain persons, emboldened by the negligence of some and the connivance of others, are working to overturn the decrees of the holy council of Chalcedon and to restore the condemned heresies. This we cannot permit, and we call upon all the faithful, and especially upon the bishops, to resist these efforts with all their strength. The faith which was defined at Chalcedon is the faith of the apostles and of the fathers, and whoever rejects it rejects the truth of the Gospel itself. We have written to Acacius, bishop of Constantinople, admonishing him to use his influence with the emperor for the defense of the faith and for the removal of heretical intruders from the episcopal sees. For the bishop of Constantinople, who holds so prominent a place in the Church, bears a special responsibility for the maintenance of orthodoxy in the East, and he must not be seen to compromise with those who are working for the destruction of the faith. We trust in the mercy of God that the present troubles will pass and that the truth will triumph over all the machinations of the enemy. Let your love continue in prayer and vigilance, and do not fail to keep us informed of whatever transpires.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
%^Oct^' Simplicii papae ad Zenonem imperatorem.
Gratulatus Simplicius de Basilisco subacto hortatur Zenonem, ut Eccletiae ko9U$ p.1
vicissim comprimat, Alexandrinum episcopum sedi suae restituatj abroget impimm
Basilisci sanctionem, ac Leonis doctrinam et Calchedonensia decreia intemeraia
esse Jubeat.
Simplicius episcopus Zenoni Augusto.
1. Inter opera divinae providentiae, quae pia semper et justa
sunt, nostris quoque temporibus eloqui potentias Domim' vix quae-
libet humana lingua sufficiet. Quis etenim valeat vel cogitatione
complecti vel voce depromere, quod in ipso utriusque rei laborantis
articulo et votis publicis et^) religionis sanctae reddidit vos quieti,
<) Legcndum et religionis, adcliio et, ut iutcUigatur utraque illa ret, qiui9
sub Basilisco laborasse dicitur, ncmpc res publica ct religio. Ecciesiwm ei
EPISTOLAE 5. 6. 187
nisi quod tanti consideratione miraculi clamaudum e^t euni propheta: a. 477.
Haec esi muiatio dexterae Excelsi, quae exaltautes semetipsos potenter Pb.76,1i.
humiliat et humiliantes se clementer exaltat? lu quibus etiam siLuc.1,52.
dispensationis sapemae sagacius mensura libretur, profecto evidenter
apparet, ideo perfidorum irrepsisse pemiciem, ut fides clementiae
tuae et iuter adversa probaretur, quantoque magis rebus urgeri cre-
deretur infestis; tanto clarius vestra magnanimitas immineret; atcjue
ob hoc mansuetudinis vestrae de Constantinopolitana urbe prove-
nisse discessiun''^), ut universorum desideriis expetiti gloria majore
rediretis, et ex contrariorum periculis, quid in vobis esset cunctis
atile^ nosceretur'): Davidicae nimirum illius virtutis exempla*), qua
singulari patientia cedeus paululum furoribus parricidae, continuo
rictor ac populorum precibus imploratus praestantiore fastigio est
reversus in regnum.
2. Laetare igitur, venerabilis imperator, eos fuisse tuos hostes,
qui exstiterunt Divinitatis inimici^), teque^) gaude cum Ecclesia labo-
rasse et cum fidei catholicae libertate imperio restitutum. Atque ut in
omnibus doceas causam tibi cum Deo esse communem, ejus ope
viriliter fretus insiste: ut per quem publicos incubatores ') subegit,
pMicawn Deu9 mirabUi consolatione visitavit, in scqucnti cpistola dc codcni Zcno-
ms reditu scrihit Simplicins.
■) scil. quum Basiiisco immincnte in Isauriam confugit. — Mox cditi ut
er quod in.
•) Antca Zenonem omnibus etiam propinquis suis ob vitac turpituclincm in-
Tisum fiiisse Evagrius h. e. III, 3 tradit. Scd populu» Ba^ilisci t^rrannidem non
ferenB et fidom in summum discrimcn adduci conspicicns Zcnoncm facilc cxpctiit.
Zeuonem contra se ex Isauria cum expcditis copiis advolare didicit, in eccte-
profeetus excusavit se Acacio et ciero ac monachis, ... alio edicto ubrogans
^uae prxuM constituerut , ut Theodorus lector h. c. I (cd. Vales. pag. 557) nar-
rat. Novum illud edictum item apud Evagrium h. e. III, 7 refertur.
^ h. e. reipublicae i^Justos detentores, Ut enim Augustinus sermon. 50 (al. 15)
de diTenifl n. 4 expUcat: quod quis jure non tenet^ si suum esse dixerit, non erit
eox jusli possessoris sed impudentis incubatoris improbitas. Idcm sonat 1. 15 Cod.
Theod. X, 1 incubaiio diuturna^ et 1. 1 ejd. IV, 18 rei incubarit alienae, et 1. 20 ejd.
XVI, 10 /rucius ab incubaloribns exigantur. Eo autcm nomiuc Basiiiscum imj^erii
inTasorem deaignari manifestum est. Tyranni hujus tcmpora Hormisda in mc-
moriam revocans epist. 32 n. 2 recordamini, inquit, carissimi, quae fuerunt Ba~
siUtco paiaiinam archen incubante tentata. Jam audivimus Simplicium cpist. 3 n. 7
roganiem, ut Alexandrina ecclesia cruentissimi praedonis incubatione libcrarctur.
Quam preoem nouc iterans , ut Zeno Eaiesiae depellat tyrannos obsccrat. Utro^
bique enim et praedonis et tyranni nominibus cumdcm Timothcum Aelurum in-
dicat. De eodem Leo epist. 169 n. 1 : Cid (Alexandrinac ecclcsiae) praedo nefa-
rius imciAabaL
a. 477. Ecclesiae quoque depellat tyraunos. Sicut enim pietas yestra merito
recteque confidit, illo iios tempore nihil aliud Deum nostrum sup-
pliciter implorasse, quam ut uobis Romani imperii praesules*), quales
nimc loquimur, redderentur; ita exspectari cemis, ut hujusmodi ros
esse ipsorum actuum qualitate monstretis. Respicite, quaeso, ao^^ustae
memoriae Marciani atque Leonis omni mundo conspicuam catholica
devotione constantiam, et salubri consideratione perpendite: qaiim
in eodem loco stare nequiverint, qui ab eorum rectitudine deviarunty
successorem regiae potestatis legitimum ac divinitus attributum eom
fore sine dubio, qui illorum fidei perstiterit imitator. Debes^ glorio-
sissime et clementissime fili imperator, augustae memoriae tantonui
virorum taliumqiie reverentiam, debes vices muneribus Dei. IUe te
ad istorum reduxit imperium : tu Deo istis similem redde famulaimn.
Et quia Iiaec, beato apostolo docente nos Petro mea nuper homili-
tate praedicante, refutata sunt a^) casuris, D.eo fautore proficiant in
regni soliditate mansuris.
3. Ego quidem litteris, quas vestra clementia destinavit, pignus
immensum venerandae religiositatis accipiens, et ingenti gratulatione
respiro, et omnino non ambigo mentem vestram in rebus divims
gesturam longe potiora quam cupio; sed mei memor officii in hanc
partem clementiam tuam ideo prolixiore hortor alloquio, quia im-
perii tui pariter et salutis affectu illis te causis inhaerere semper
exopto, quibus solis et praesentis regni stabilitas custoditur et
aeterni gloria comparatur.
4. Unde ante omnia precor, ut Alexandrinam ecclesiiun non
minus a funesto quam ab haeretico pervasore clementiae vestrae
dispositionibus liberataiu catholico ac legitimo restitui censeatis an-
tistiti ; eisque etiam, quos temeritate diabolica diversis ecclesiis ordi-
nasse *®) perliibetur, ejectis, rectae fidei subrogari constituatis episco-
pos: ut sicuf rem publicam vestram a tyrannica dominatione pur-
<") Ex his plures sequens epistolu n. 3 nominatim iudicat.
i
EPI8T0LAE 6. 7. 189
gastisy ita ubiqae Ecclesiam Dei ab haereticonim latrociuiis atquea. 477.
contagiis exuatis, nec id potius praevalere patiamiui^ quod^*) iniqui-
tas temporum per eos, quos non solum in vestrum imperium sed et
inDeum quoque rebellis spiritus concitayit, quam quod tot tantique
pontifices et cum egregiis orthodoxisque pontificibus universalis Ec-
clesiae decrevit assensus. Calchedonensis sjnodi constituta vel ea^
quae beatae memoriae praedecessor meus Leo apostolica eruditione^^)
perdocnit^ intemerata vigere jubeatis: quia nec ullo modo retractari
potest, quod illorum definitione sopitum est, nec ullatenus recipi
. toties nno undique ore damnatus^'). Ipsa est quippe, sicut experti
estis, catholica fideS; quae potenies J^ s^^e laesa^^) deposuity et exal-Luc.i,52.
tandos humUes custodita servavit. Quare satis agendum est pietati
tuae, ut qui hujus tibi ^uctor est doni, sit ipse^^) propagator. Data
VII Iduum Octobrium post consulatum Basilisci^^) et Armati. .
Related Letters
Hilary, deacon of the Roman church, to Pulcheria Augusta, greetings.
I received your letter through the prefect of the grain supply, in which you recommend him to me, your new...
To Riothamus [a British king or warlord commanding a force of Britons in Gaul, allied with the Roman cause against...
The distinguished Hesperius — that jewel among friends and men of letters — recently returned from Toulouse and told...
It is true that a man's identity comes first from his father's line, but we owe a great deal to our mothers too.