Letter 4021: I reap annual harvests of joy from your letters -- this is the return, these are the riches that Spain pays me.

From: Quintus Aurelius Symmachus, Roman Senator To: A friend in Spain (name lost) Date: ~376 AD Context: Symmachus acknowledges gifts of horses from Spain -- some disappointing -- and presses his friend to prepare better racing teams for his son's upcoming praetorian games. I reap annual harvests of joy from your letters -- this is the return, these are the riches that Spain pays me. And so, when winter retreats and the sea lanes open to ships, I entrust your letters to the winds -- though this year they reached me often enough but always late. Autumn was already fading when your men touched the banks of the Tiber, and so they were stuck with us after the sailing season had ended. I advise you, therefore, to make the best of their delay with your usual good judgment. But first I must beg your pardon: of the four chariot horses you gave me the right to choose, I took none. Please believe this abstinence was not contempt but practical judgment -- I found none of them lively under the yoke or gentle under the saddle, so my right of selection went unexercised, held back rather than stirred. The time seems right to press your diligence with a request: for my son's praetorian games, please prepare horses that are noble both in appearance and in speed. Our last two spectacles brought us a fine reputation -- we need to live up to the expectations we have raised. I therefore commend the cause of our glory to your affection, which must, for a little while, bend the gravity of your character and the seriousness of your mind toward pleasing the crowd. The price for the horses will be brought from my household, at your discretion, for the owners of the noble chariot teams [Text breaks off in source.]

LVIII (LVini) a. 399. Annaos gaudii fmctaB ex litteris tuis capio; hanc reditam mihi, has opes pendit Hispania. itaqae abi palsa hieme pat^scant naviam viae, paginas taas commendo ventis, qaas mihi iste annas freqaentes qaidem, seras tamen reddidit. nam decedebat 6 antamnas , cam homines tai Tiberina tetigenmt. hinc factam est, at haererent apnd nos defecta navigationis. snadeo igitar, eoram moras pro taa iastitia boni consafas. 2 qnamvis- prias nomine meo venia poscenda sit, qaod de caralibas eqais qaattaor datam mihi a te tas electionis omiserim. velim credas, hanc abstinentiam non faisse fastidii, sed qaia nallam eoram iago alacrem vel dorso mitem probavi, optio meritis non exci- lo tata cessavit frenata. oportanam videtar diligentiam taam precibas ambire, at in praetoriam filii mei fanctionem visa et carsa nobiles praeparentar. gemina ante edi- tionis claritadine in os hominam venimas: satisfaciendam videtar expectationi , qaae 3 crevit exemplis. qaare amori tao laadis nostjrae commendo cansam, qaae paalisper censaram vitae taae gravitatemqae animi ad popalares aaras debet inflectere. domo \h pretiam adportabitar tao arbitrata nobiliam qaadrigaram dominis inferendam; solam de amicitia taa electionis caram reqairo facta facilem, cam sit dives eqaini pecoris Hispania et magnas gregam namenis copiam praestet examini. LVIin (LX) a. 398. AD EVPHRASIVM. 20 Sam qaidem sermonis tui nimius flagitator, sed silentii intervalla non arguo ner suspicor aliquid amicitiae nostrae ex alloquii raritate decedere, qui sciam in pectori- bus esse sedem religionis, levamen desiderii ex ore proficisci. priores igitur litterae meae magis desiderium sermonis tui quam castigationem tacitumitatis habuemnt, et ideo elaborandum tibi non est, ut mihi amoris tui fidem fadat. nam tui animi de 25 meo sumo iudidum; siquidem nullus verior aestimator est amoris alieni, quam qui de 2 suo sumit exemplum. his ita positis, quia in re aperta piget esse prolixum, designa- tum tibi ad urbanam praeturam filium meum nuntio. intellegis, quid sibi hoc indicium velit: quadrigamm curalium nobilitas praeparanda est. nos pretium proxima abhinc aestate mittemus, sed iam necessitatem praecurrat electio. multum enim valet in rebus ^to eiusmodi longior diligentia. quapropter accingere, ut quaestoriam quondam filii mei magnificentiam , cui per te inlustris fama quaesita est, secundus eiusdem superet magistratus. vems quippe et maximus laudis profectus est, quotiens sequentibus priora vincuntur. 1 expUo &d c5muoe frib; ii. inc ad eufhtsium P, std ^i) eupnsium et p. 121, 12 eupraxium, eu- pnxio ^, om, VF 3 capio honoreditum P I m, has^iopes V 5 quis V ft^equeutis P antehac VF 13 in hos P, mos F 14 amari V 15 aures PiF) qui P 1 m, 23 sedem esse F 27 exemplum (em m rtu,) P 28 sibi <m. V iudi- cium V LlBERim. 119 LX (LXI) a. 399. AD EVPHRASIVM. PVF Praetnram filii mei, si fors dietum iuvet, proximns annus exspeetat. equomm mihi curulium paranda nobilitas est, ut expectationi populi Rom. mea pecunia, tua & cura respondeat. hoc me crebris litteris postulasse meministi. nunc mihi admonitio- nis verba, non /^etitionis adhibenda sunt ; et tamen, cum voluntas in nos tua ambitum non requirat, in tantum me votiya sollieitant, ut anxias auribus tuis tamquam novus petitor ingeram preces. vincenda est enim mihi fama exemplorum meorum, quae post 2 consularem munificentiam domus nostrae et filii mei qnaestoriam functionem nihil de 10 nobis mediocre promittit. haec igitur petitionis meae summa est, ut me diligentia tua praeteritae gloriae parem faciat. pretia pro tua aequitate numeranda familiares mei incunctanter elsolvent. tui beneficii erit, ut quidquid ad curule certamen generosum gignit Hispania, vel domo praebeas vel de aliorum gregibus excerpas. non vereor 3 inter haec, ne me adpetentem plebeiae laudis existimes. scis enim pro tua sapientia, 15 magnae urbis magistratibus angustos animos non convenire. hoc etiam TuIIius tuus praecipit luxum in privatis negotiis arguens, in publicis magnificentiam probans. quare ex sunimis opibus iuva Komani animi speciosum calorem venturus in partem pupularis mecum favoris, si bonis ex tuo beneficio celebrior fama provenerit. LXI (LXH) a. 398—402. 20 AD Q. S. PVM Tuentius tuus in utramvis aurem somnum capessat; nihil enim magna dignitas a paupere petit. sit fortasse plerisque ipsa inopia gravis, habet tamen alieni oneris exceptionem. adice, si placet, securitati eius sacerdotii privilegium et unius hominis munimenta multiplica. mihi videtur validior esse omnibus vacationis remediis exhau- 25 sta fortnna. sed velim noveris, quaesitores glebae senatoriae protinus adfuturos spe- 2 randamque Tuentii veniam pleniorem, si fidem paupertatis eius exploratio ratam fecerit. interea tutus prioribus gestis agat liberum. nihil novabitur post inlustris viri Felicis pro illo iudicationem , modo ut allegatas dudum senatoris angustias adstruat examinis diligentia. nunc mihi tu amice obiurgandus es , qui cum vicina itinera perstrinxeris, 3 30 flectere ad nos habenas longum putasti. dedisset Hispania Romae posito morae ve- niam; novit enim summittere desideria sua cunctarum provinciarum parenti, nec ita avara est, ut nobis propria bona nolit ostendere. quare fraudati gratia tua secundos amicitiae fructus sedulo postulamus: ut quotiens fors copiam dederit, legamus saltem, quem videre maluimus. 15 Cic. pro Placc. 12, 28. probaa V 18 nobis Lffptiua