Marcus Tullius Cicero→Titus Pomponius Atticus|c. -44 AD|Cicero|AI-assisted
You are continually reproaching me now with lauding Dolabella to the
skies more than I ought. But, though I strongly approve of his action,
still it was one and then another letter of yours which induced me to
belaud it so highly. But Dolabella has entirely lost your good graces
for the same reason that he has made me too a bitter enemy. What a
shameless fellow! He has not paid yet, though he ought to have done so
on the first of January, especially as he has freed himself from
enormous debts by the handwriting of Faberius and has sought help from
the goddess of help. For I must have my joke, that you may not
think I am seriously concerned. I had written too to him very early on
the 8th, and on the same day in the evening I got a letter from you at
Pompeii, delivered very quickly on the third day after you wrote it.
But, as I told you then, my letter to Dolabella was sufficiently
stinging. If it takes no effect, I don't think he will be able to face
me.
I think you have settled Albius' business. With
nomine, quod mihi suppetiatus es, gratissimum est et simile tuorum
omnium. Sed ego Erotem ad ista expedienda factum mihi videbar
reliquisse; cuius non sine magna culpa vacillarunt. Sed cum ipso videro.
De Montano, ut saepe ad te scripsi, erit tibi tota res curae. Servius
proficiscens quod desperanter tecum locutus est, minime miror neque ei
quicquam in desperatione concedo. Brutus noster, singularis vir, si in
senatum non est Kal. Iuniis venturus, quid facturus sit in foro, nescio.
Sed hoc ipse melius. Ego ex iis, quae parari video, non multum Idibus
Martiis profectum iudico. Itaque de Graecia cotidie magis et magis
cogito. Nec enim Bruto meo, exsilium ut scribit ipse meditanti, video
quid prodesse possim. Leonidae me litterae non satis delectarunt. De
Herode tibi adsentior. Saufei legisse vellem. Ego ex Pompeiano VI Idus
Mai. cogitabam.
v Nonas conscendens ab hortis Cluvianis in phaselum epicopum bas dedi litteras, cum Piliae nostrae villam ad Lucrinum, vilicos, procuratores tradidissem. ipse autem eo die in Paeti nostri tyrotarichum imminebam; perpaucis diebus in Pompeianum, post in haec Puteolana et Cumana regna renavigare. O loca ceteroqui valde expetenda, interpellantium autem multitudine paene fugienda! [2]sed ad rem ut veniam, o Dolabellae nostri magnam a)ristei/an ! quanta est a)naqew/rhsij ! equidem laudare eum et hortari non desisto. recte tu omnibus epistulis significas quid de re, quid de viro sentias. mihi quidem videtur Brutus noster iam vel coronam auream per forum ferre posse. quis enim audeat laedere proposita cruce aut saxo, praesertim tantis plausibus, tanta approbatione infimorum? [3] nunc, mi Attice, me fac ut expedias. cupio, quom Bruto nostro adfatim satis fecerim, excurrere in Graeciam. Magni interest Ciceronis vel mea potius vd me hercule utriusque me intervenire discenti. nam epistula Leonidae quam ad me misisti quid habet, quaeso, in quo magno opere laetemur? numquam ille mihi satis laudari videbitur cum ita laudabitur, 'quo modo nunc est.' non est fidentis hoc testimonium sed potius timentis. Herddi autem mandaram ut mihi kata\ mi/ton scriberet. A quo adhuc nulla littera est. vereor ne nihil habuerit quod mihi, cum cognossem, iucundum putaret fore. [4] quod ad Xenonem scripsisti, valde mihi gratum est; nihil enim deesse Ciceroni cum ad officium tum ad existimationem meam pertinet. Flammam Flaminium audio Romae esse. ad eum scripsi me tibi mandasse per litteras ut de Montani negotio cum eo loquerere, et velim cures epistulam quam ad eum misi reddendam et ipse, quod commodo tuo fiat, cum eo conloquare. puto, si quid in homine pudoris est, praestaturum eum ne sero cum damno dependatur. de Attica pergratum mihi fecisti quod curasti ante scirem recte esse quam non belle fuisse.
◆
You are continually reproaching me now with lauding Dolabella to the skies more than I ought. But, though I strongly approve of his action, still it was one and then another letter of yours which induced me to belaud it so highly. But Dolabella has entirely lost your good graces for the same reason that he has made me too a bitter enemy. What a shameless fellow! He has not paid yet, though he ought to have done so on the first of January, especially as he has freed himself from enormous debts by the handwriting of Faberius and has sought help from the goddess of help. For I must have my joke, that you may not think I am seriously concerned. I had written too to him very early on the 8th, and on the same day in the evening I got a letter from you at Pompeii, delivered very quickly on the third day after you wrote it. But, as I told you then, my letter to Dolabella was sufficiently stinging. If it takes no effect, I don't think he will be able to face me.
I think you have settled Albius' business. With
nomine, quod mihi suppetiatus es, gratissimum est et simile tuorum omnium. Sed ego Erotem ad ista expedienda factum mihi videbar reliquisse; cuius non sine magna culpa vacillarunt. Sed cum ipso videro.
De Montano, ut saepe ad te scripsi, erit tibi tota res curae. Servius proficiscens quod desperanter tecum locutus est, minime miror neque ei quicquam in desperatione concedo. Brutus noster, singularis vir, si in senatum non est Kal. Iuniis venturus, quid facturus sit in foro, nescio. Sed hoc ipse melius. Ego ex iis, quae parari video, non multum Idibus Martiis profectum iudico. Itaque de Graecia cotidie magis et magis cogito. Nec enim Bruto meo, exsilium ut scribit ipse meditanti, video quid prodesse possim. Leonidae me litterae non satis delectarunt. De Herode tibi adsentior. Saufei legisse vellem. Ego ex Pompeiano VI Idus Mai. cogitabam.
Latin / Greek Original
v Nonas conscendens ab hortis Cluvianis in phaselum epicopum bas dedi litteras, cum Piliae nostrae villam ad Lucrinum, vilicos, procuratores tradidissem. ipse autem eo die in Paeti nostri tyrotarichum imminebam; perpaucis diebus in Pompeianum, post in haec Puteolana et Cumana regna renavigare. O loca ceteroqui valde expetenda, interpellantium autem multitudine paene fugienda! [2]sed ad rem ut veniam, o Dolabellae nostri magnam a)ristei/an ! quanta est a)naqew/rhsij ! equidem laudare eum et hortari non desisto. recte tu omnibus epistulis significas quid de re, quid de viro sentias. mihi quidem videtur Brutus noster iam vel coronam auream per forum ferre posse. quis enim audeat laedere proposita cruce aut saxo, praesertim tantis plausibus, tanta approbatione infimorum? [3] nunc, mi Attice, me fac ut expedias. cupio, quom Bruto nostro adfatim satis fecerim, excurrere in Graeciam. Magni interest Ciceronis vel mea potius vd me hercule utriusque me intervenire discenti. nam epistula Leonidae quam ad me misisti quid habet, quaeso, in quo magno opere laetemur? numquam ille mihi satis laudari videbitur cum ita laudabitur, 'quo modo nunc est.' non est fidentis hoc testimonium sed potius timentis. Herddi autem mandaram ut mihi kata\ mi/ton scriberet. A quo adhuc nulla littera est. vereor ne nihil habuerit quod mihi, cum cognossem, iucundum putaret fore. [4] quod ad Xenonem scripsisti, valde mihi gratum est; nihil enim deesse Ciceroni cum ad officium tum ad existimationem meam pertinet. Flammam Flaminium audio Romae esse. ad eum scripsi me tibi mandasse per litteras ut de Montani negotio cum eo loquerere, et velim cures epistulam quam ad eum misi reddendam et ipse, quod commodo tuo fiat, cum eo conloquare. puto, si quid in homine pudoris est, praestaturum eum ne sero cum damno dependatur. de Attica pergratum mihi fecisti quod curasti ante scirem recte esse quam non belle fuisse.