Letter 9085

From: Pope Gregory I To: Clementina, Patrician Date: ~599 AD Context: Gregory denies being hostile to Clementina and counsels her to forgive injuries My dear daughter, word has reached me that you believe yourself to be the object of my ill will. I want to dispel this misunderstanding directly: I harbor no hostility toward you. Whatever gave rise to this impression, I assure you it was not my intention. I have always regarded you with pastoral care and Christian affection, as is my duty toward all the faithful committed to my charge. But I also want to say something harder: I have heard that you yourself have suffered real injuries at others' hands, and that your grief over them has soured into bitterness. Forgive. This is not easy counsel — I know it — but it is the only counsel that leads to peace. Injuries forgiven become the seeds of virtue; injuries nursed become the food of worse sins.

Abbate quodam ad nos referente pervenit, quod gloriae vestrae a quibuBdam sit maledicis nuntiatum, quia ahquem contra vos, quod absit, stimulum habeamus. Quod si ita eat, quicumque hoc fallaciter confinxenint ■ , sub'" puritatis vobis specie duplicea extiterunt*', ut et se quasi lideles ostenderent et nos de vobis prare facerent' dubitare. Ego autem, gloriosa'' filia, bona tua olim cognoacens et praecipue caatitatem, quae tibi ab aduleaoentia* comcB fuit, in magna semper veneratione et dilectione te habul. Sed ne vel nunc ahud cor meum' esae" gloria vestra suspecta'' sit, nullum mihi odii vel iracundiao circa vob scripulum inesse significo, aed patemam me vobis dilectionem ex- hibere cognoscite. Unum tamen quod ad me perlatum' est reticerc non debeo, ne minuB esse caritatis incipiat, si silentio prematur quod ad emeodationem dicendum est. Nuntiatum siquidem mihi est, quia, ai'' quando vos quiBquam ofienderit, dolorem inremiaaibiliter retinetis. Quod si verum cet, quia, quanto' diligo, tanto contristor, peto, ut hoc a vobis vitium nobiliter excludatis ot secundum boni operis segetem inimici semen crescero non sinatie. Dominicae orationis verba reducantur ad animum, et non apud voB plus valeat culpa qnam venia. Excessus gloriae veatrae bonitaa euperet et magia salnbriter ignoscendo reum faciat, quem potOBt" pereisteDs facere Bsperitas indevotum. Relinquatur illi, unde verecundiam habeat, et non servetur", quod doleat. Nam plerum- que pluB virium habet diacreta in coercitione " remieaio, quam in exequenda ultione dietrictio, adeo uf nonnumquam baec fideliorem atque i subiectum, illa vero obstinatum IX, 84 in Htttlo: Antemio C3 (ttd Antbemio in mditit). ») Ua edd.; ab om. etrdd. n. *) oom- panUm codd.n. ') m codd. n. ^) sutni C3. ') ordinui C I. pniiturM eodd. n. IX, 85. *) «X confrinxenint eorr. C3 m.3. ^) om. verba mh — extiternnt '■'/. ') prAva fece- nint CS. *) glorioiM CJ. •) tn« add., Mtd del. C 1. ") ex noctrum Borr. C3. «) ont. hoe verb. C3. >■) luscepln C 1. 2, ted eorr. C3. ') praelatum eodd- n., led eorr. C'J m, 2. ^) quaai C3. >) qusnd» C 3. 3, JwJ eorr. C3. ") pote C3. ") servet C3. «) Ua ter.; cohertione eodd. n. p) quia CS. 3. 1) ad Cl. IX, 84. De Anthemio, rectore patrimonii Campaniae, cf, ep. I, SSn. I) De senioribiu (cir>Ualit Neapotitanae) ef. ep. IX, 40 n. 1. IX, 85. Dt ClemetUina pahicia cf. «p. III, l p. 159 n. I. — Haec <p. eum prateed. NeapoliiR 13» yGoogle ,GoogIe IX, 87. ■••:>;. Codd. R et ^: Mictio I. II. eap. 61; C: cap. 190. & Edd. M: lAb. IX. ep. 30; 6: Lib. VIL ind. IL ep. 29. — laffi Beg. 1612 (H89). GREGORIUS ANTHEMIO 8UBDIAC0N0 NEAPOLIM. Aequitads iub exigit, ut hoc quod a prodecessoribus " noBtris cognita veritate eet redditum noatra indebite'' denuo ecclesia tenere non° debeat, ne, quod omnino coDtra leligiosum conatat eaac propositum, non vera, eed imaginaria ac magiB dolosa fuisse 10 reetitutio videatur''. Et ideo quoniam StepfaanuB abbas* monaeterii saucti Marci, quod GouBtitutum iuxta muroa Spolitinae'* civitatis eBse dinoscitur. queBtus nobie est massam Veneris in provincia Gampania^ sitam territorio Mentumensi", quam ei beatae me- moriae' deceaBoris nostri Benedicti* rcdditam praeceptione cognovimus, ab ecGksia nostra^ nunc indebite retineri', idcirco hac tibi auctoritate praecipimuB, ut, si manifeste >9 ab ecclesiae nostrao hominibus dctinetur, iu iure cani'" pracdicti monasterii sine aliqua mora" vel altercatione restituas. Si vero non n nostris, acd a quibusdam forsitan ex- traneb detinetur, strenua te agere solIicttudiDe volumus, ut in iure modis omnibus me- morati debeat monasterii refonnari, quatenus et ipsum quod suum eat te solaciante sine aliqua fatigatione recipiat et alter de dispendio monasterii iniuate lucrum non 30 habeat.