From: Unknown sender
To: Unknown recipient (unknown)
Date: ~515-523 AD
Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I.
[This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]
seu
Exemplum suggestionis secundae Germani et Johannis tioMart)
EflSTOLAE ROMAN. PONTIP. I. 54
(a.619.) episooporum^), Feliois et Diosoori diaoonomm et Blandi
presbyteri,
De geitis in Scampina dvitaie referuni et qtdbusdam nuniHs sibi primUim oMi. p.
' 1. In civitate Aulonitana^) quo ordine cum Dei adjutorio per-
venimuS; et quomodo sumus suscepti ab episcopo civitatis ipsins, et
quid est actum, vel quale responsum dederunt^ et quia hoc promisit;
ut cum metropolitano suo faceret libellum; in alia epistola beatita-
dini vestrae significavimus.
2. Nam quod in Scampina^) civitate factum est^ vestris orationi-
bus tacere non permisimus*). Antequam nos ingrederemur in dvi-
tatem ipsam, venerabilis Trojus episcopus cum suo clero vel plebe
in occursum nobis egressus est. Et quomodo Deus in ipsa die ben^
dictus est^ et quae festivitas per ipsius pietatem est subsecata, ad
notitiam apostolatus vestri referimus. Nobis praesentibus vel suo
clero et nobilibus viris ipsius civitatis, libellum subscripsit, porrexit:
suscepimus, et praesente omni clero vel plebe, in gradu*) a servo
vestro Petro notario sanctae ecclesiae Romanae est relectns. Erat
conventus in basilica sancti Petri. Confitemur beatitudini vestrae:
tantam devotionem, tantas Deo laudes, tantas lacrymas, tanta gan*
dia difficile in alio populo vidimus. Prope omnes cum cereis viri
cum mulieribus, milites. cum crucibus in civitate nos susceperunt
Celebratae sunt missae, nullius nomen obnoxium religionis est reci-
tatum, nisi tantum beatitudinis vestrae. Noster episcopus venera-
bilis Germanus missam celebravit. Et promiserunt nec postea reci-
tari; nisi quos sedes apostolica suscepit. Quanta a nobis operata
sunt, Deus propitius in vobis conservet. Istam epistolam ante tri-
ginta millia ^) de Lignido fecimus, sperantes ipsa die in eadem ci?i-
tate cum Dei adjutorio pervenire. Et quomodo ad nos pervenit'),
59 *) Ed. episcopi et mox diaconi; emendantur ex epistolis 64^ 76 etc.
') Et haec Epiri novae, ut ex dtato loco constat, civitas erat DjirachimB
inter ad occasum et Lignidum ad ortum sita, eed nunc in vicnm redacta.
®) b cc milliaria a Lignido, Hoc ita interpretamur, ut legati e loco ampliai
triginta millibus a Lignido distaute scribere se significent. Quod consolto no-
tant, ut 36 maximis itineribus celerare fidem faciant. Secundum Baudrandiun
autem Scampi a Lignido 55 millibus distant.
EPISTOLAE 59. 60. . 851
speramus et ipsius civitatis episcopum similia facere. Quod si fa- (a. 519.)
cium fiierit, data occasione rescribemus.
3. Scampis uobis^) positis; post missas hora coenatoria Ste-
phanus et Leontius vv. ss. ab imperatore missi in occursum nobis
venerunt, adbuc nescientes nos in partibus Graeciarum positos, quia
talia mandata fuerunt comiti Stephano data^ ut ad partes Italiae
transirent in occursum nostrum. (Est Stephanus iste, quomodo
dicitur, de parentela filii vestri magistri militum Vitaliani.) Qui
nobis nuntiaverunt Patricium senatorem proscriptum et in exsilium
missum. Pro qua tamen causa, nisi quomodo ad nos pervenerit,
non possumus dicere, quia non est de talibus rebus facile deliberare.
Dicitur tamen, et apocrisiarios") Thessalonicensis ecclesiae teneri,
apud quos dicuntur et epistolas inventas; pro qua causa, nescimus:
cum ipsis et Philumenum et Demetrium magistrianum et alias per-
sonas, quarum nomina ignoramus. Ista sunt, quomodo praediximus,
quae audivimus. De causa tamen ecclesiastica cum Dei misericor-
dia prospera nuntiantur. Cosmatem tamen medicum, pro qua causa
in Italiam venit, penitus intelligere non potuimus, nisi hoc, quia
fortiter quaeritur. De quo debetis esse solliciti, ut sciatis, pro qua
causa ibidem venit.
◆
From:Unknown sender
To:Unknown recipient (unknown)
Date:~515-523 AD
Context:Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I.
[This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.