From: Unknown correspondent
To: Pope Hormisdas, Rome (bishops)
Date: ~515-523 AD
Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I.
[This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]
Hormisdae papae ad Germanum et Johannem episcopos et '\ j)^/*
Blandum presbyterum.
16. Ul Dorotheus Thessalonicensis procul ah ecclesia sua relegetur aut dirigatur Ro-
mam. Ne Aristidem in ejusdem locum suffici sinant, sed virum eligant catholicis
acceptum (n. 1). Thomam et Nicostratum ecclesiis propriis ita restituendos , ut
eorum occupatores, si rectae sint fidei, alibi ordinentur (n. 2). Scythas monachos
Romae ad legatoi^m adventum soUicitius custodiri (n, 3).
Hormisda Germano etJohanni episcopis etBlando
presbytero.
1. Graviter nos Johannis catholici afflixit interitus, qu(^ hae-ep. loo.
retici Dorothei vesania perhibetis *) exstinctum. Nam eumdem Doro-
theum Constantinopolim jussu^) principis didicimus evocatum. Ad-
versus quem domino et filio nostro clementissimo principi debetis
insistere, ne ad eamdem civitatem denuo revertatur, sed episcopatus,
quem nimquam bene gessit, honore deposito, ab eodem loco ac eccle-
sia longius relegetur, vel certe huc ad Urbem sub prosecutione con-
grua dirigatur. Ad hanc etiam partem evigilare debetis, ne in locum
ejus Aristides totius mali incentor et conscius quibuslibet subreptio-
nibus ordinetur; nam nulli prodest mutari personam, si ejusdem
forma nequitiae perfeveret: sed talem vinun debetis eligere, ut de
judicio vestro cuncta catholicorum congregatio gratuletar.
2. lis igitur observatis^ pro Thomae et Nicostrati fratrum et
coepiscoporiun nostrorum personis intentio dilectionis vestrae vehe-
menter debet incumbere. Nam quid prodest Ecclesiam redintegrasse,
si ab ejus corpore sacerdotes videamus extraneos, quos in nostram
communionem vos caute aut rationabiliter non ignorastis esse su-
sceptos? Unde non leviter nos res ista contristat, si ab iis, qui
103 *) Hoc perhibent epist. 100, nec mirum videri debet, quod hospitia ocdsi
nomen ab illis praetermissum Hormisda exprimat, quiun aliunde illud comper-
tum habere potuisset.
») Eo pacto festinavit imperator implere, quod epist. 100 n. 5 promisisse
significatur.
a. 519. sedis apostolicae praedicationem sequiintur, negligantur qui in ejus
fide et conseusu recepti sunt. Idcirco, sicut hortati sumus, pro
eorum communione^) atque loco serenissimo principi vehementer
ep. 93 insistite^), (nam in eadem causa domino et filio nostro clementissimo
et 95. principi et viro illustri Justiniano filio nostro scripta direximusl,
hortantes, ut cum vestra, quantum ad ecclesiarum suarum receptio-
nem pertinet, debeant caritate tractare. De eo vos articulo nostrae
ordinationis suspicamur non immemores. Diximus enim, quemadmo-
dum exclusis occupatoribus hi, de quibus loquimur, ad proprias
revertantur ecclesias, ut illi alibi, si tamen rectae sunt fidei, ordi-
nentur.
3. De personis Scytharum monachorum Justinianus vir illustris
ep. 89. nobis scripsit^), quarum exemplaria litterarum fraternitati vestrae
direximus; qui quum nollent sustinere vestrae dilectionis adventmn,
et observationum moras se dicerent ferre non posse, tentaverunt
clam de Urbe discedere. Quos tum nos fecimus soUicitius custodiri,
ea quae de vobis contraria dixerunt volentes agnoscere, ut quum
reversi Deo propitio fueritis, eorum error^) rationabilibus adhorta-
tionibus corrigatur. Data III Nonas Decembris, Eutharico viro cla-
rissinro consule.
◆
From:Unknown correspondent
To:Pope Hormisdas, Rome (bishops)
Date:~515-523 AD
Context:Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I.
[This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.