Letter 223: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and...
Having received the letters of your magnificence through the bearer, we give thanks to God for your constancy in the faith and your zeal for the peace of the churches. Concerning the questions you have raised about the formula of the Scythian monks [the Theopaschite proposition that "one of the Trinity suffered in the flesh"], we have given the matter careful consideration. We say that the Catholic faith is most fully and sufficiently expressed in the decrees of the four holy councils and in the letters of blessed Pope Leo; and whatever goes beyond these approved formulations runs the risk of introducing novelty into the Church's teaching. It is not necessary to devise new formulas when the ancient and approved expressions of the faith suffice. We have therefore declined to issue a new pronouncement, judging it more prudent to hold fast to what has been defined by the fathers rather than to open the door to further controversy. Let the zealous be content with the faith as it has been received and taught; and let those who disturb the peace of the churches by insisting on novel expressions be admonished to desist. We have communicated our mind more fully to those who will bear this letter to you, and we trust that with God's help all these matters will be brought to a satisfactory resolution.
AI-assisted translation — This translation was produced with AI assistance and has not been peer-reviewed. See the 19th-century translation or original Latin/Greek below for scholarly use.
Latin / Greek Original
seu
Belatio Epiphanii episoopi Ck>n8tantinopolitaiii ad Homiisdam. ^^^jg^^P
17. Has Uiteras eleciionis suae vuU esse indices (n. 1). Se cum Hormisda fide con- ^"8.^. d.
9 .111 1 j
junctum ipsius fidei suae expositione testatur (n, 2). Ejusdem rei legatos illius ''
testes appellat, et jam ejus preces pro se suisque sacerdotibus ac principe et
Augusta rogat (n. 3).
Sanctissimo ac beatissimo domino fratri et com-
ministratori Hormisdae Epiphanius in Domino
salutem.
1. DeuSy qui in alto hahiiat et humilia respicit, et omnia pro sa- ^flJ^*
lute hominum affluenter providet, pro sua bonitate et misericordia
meam respexit parvitatem, et post obitum sanctae memoriae quon-
dam archiepiscopi et patriarchae Johannis sedem sacerdotalem sanctae
ecclesiae catholicae regiae urbis mihi conferre dignatus est, sententia
et electione Christianissimi et justissimi principis nostri Justini et
piissimae reginae, quae ei ad omne studium communicat divinum,
sequentiumque *) eorum. His, quibus est bona conversatio et qui
regiis honoribus sunt sublimiores, simul et sacerdotum et monacho-
rum et fidelissimae plebis consensus accessit. Quapropter necessarium
duxi hoc primum indicium meis inserere litteris, ut ostendam quam
circa vestram apostolicam sedem habeo voluntatem.
2. Est mihi oratio^) magnopere, beatissime, uniri me vobis et
divina amplecti dogmata, quae ex beatis et sanctis discipulis et apo-
stolis Dei praecipue summi Petri apostolorum sedi sanctae vestrae
sunt tradita, et nihil eis pretiosius existimare. Neque enim extra^)
aliunde veniens sanctae Ecclesiae constituta ignoro, sed nutritus per
Dei voluntatem ex teneris unguibus in sancta catholica Ecclesia, parui
per tempora sanctissimis sacerdotibus et patriarchis. Nam saepius
praepositus his, qui per sacratissimum et ineflfabile baptisma sua
exuunt peccata, rectam^) et veram unius essentiae Trinitatis docui
fidem, quam, sicut praefatus sum, ex discipulis Dei magni et Salva-
toris nostri Jesu Christi procedentem omnium sacerdotum et omniimi
121 ^) Legendum yidetur seguentiumque eos: adeo ut interpres graecam phra-
sim, qua verbum Bnsa^ai cum gignendi casu coi\jungitur, latine imitatus sit.
BvxVy qtiod vocabulum aliquando quidem orationem sed saepe etiam, nominatim-
que hic, votum ac desiderium sonat.
a. 520. quam^) aniplectitur coetus. Divinum enim revera sanctum et aDeo
datum symbolum trecentonmi decem et octo sanctonun patrum in
Nicaea congregatorum adoro et praedico, et Christiani splendoris
. manifestum judicium esse annimtio; et quinquaginta et centum san-
ctorum sacerdotum in hac urbe regia factam venerabilem synodmn,
similiter et ducentorum Dei amatorum patrum conventum in Ephe-
sina factum, triginta et sexcentorum reverendissimorum patrum et
sacerdotum synodum factam Calchedone unam®) esse et convenien-
tem et compaginatam praedictis sanctis concih"is, ipse ego didici,
aliosque docere cognovi. In his ergo quatuor synodis sanctis et
sacris magnum pietatis praedicatum mysterium, et omnium hominmn
est reposita salus. Eos enim, qui fuerunt vel sunt ejusdem senten-
tiae, et suscipio et amplector et unire me eis diligo. E contra antem
eos, qui praeter istas quid sentiunt aut praedicant vel praeterito
tempore aliquid conati sunt, a coetu orthodoxorum extorres esse
existimo. Similiter rectas et revera religiosissimas epistolas venera-
bilis papaeLeonis prorectafide conscriptas circumamplector et suscipio.
3. Habeat igitur hanc sententiam circa me vestrae beatitudinis
sancta fratemitas. Vobis enim manifestum feci, et sub^) me ecele-
siis haec praedico, festinans per omnia eas mihique et vestrae bea-
titudini vinculo caritatis adunari, quas onmino oportet esse unitas et
inviolabiles, et corpus unum communis apostolicae Ecclesiae idemque
perpetuo custodire. Quantus enim circa vestram venerabilem frater-
nitatem in omnibus sit amor, jubete perpendere^): quia quos vestra
") b praetuht veram, rejecto ad marg unam: quo verbo Epiphanins muun
et camdem hujus concilii atque trium superiorum fidem esse adstmit.
") Concinnius legeretur exinde perpendite, ac mox: non recUari jussiL Hoc
EPISTOLAE 121. 122. 925
apostoUca sedes condemnans in sacris diptychis non recitare jussit, a. 520.
eos nec ego inter sacra facio nominari mjsteria. Hoc autem et^)
his notum est, qui a vobis sunt directi viri reverendissimi, id est
Germano sanctissimo episcopo^^), Felici et Dioscoro diaconibus, et
Blando presbytero, qui efficaciter exsecuti^*) sunt ea, quae eis sunt
a vobis injuncta. Oret igitur vestra sanctitas tam pro me quam pro
subjectis meis sacerdotibus , ut perpetue custodiamur, rectam Dei
tenentes confessionem; similiter et pro serenissimo principe nostro
et pro Christianissima Augusta, quia eorum aalus communis sancta-
rum ubique est ecclesiarum profuturum firmamentum. Istam igitur
nobis ^2) habentibus intentionem, nuUo modo jam licebit sanctam Dei
dilacerari Ecclesiam, per gratiam sancti Spiritus et intercessiones
sanctae ac gloriosae Dei genitricis virginis Mariae. Omnem quam-
cunque vestram fraternitatem ego quoque et mei plurimum saluta-
mus. Et alia manu: Incolumis in Domino ora pro nobis, Dei amator
sanctissime frater! Accepta XV Calendas Octobris, Rustico viro cla-
rissimo consule.
Related Letters
VARIAE, BOOK 8, LETTER 12
VARIAE, BOOK 10, LETTER 13
The unloveliness of the situation speaks for itself, and I will not make it worse by dwelling on details that only...
Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and...
VARIAE, BOOK 1, LETTER 22