Letter 44

From: Hormisdas, Pope of Rome To: All the catholic faithful [a circular letter of celebration] Date: ~519 AD (January) Context: A jubilant circular letter celebrating the end of the Acacian Schism and the restoration of communion between Rome and Constantinople — after nearly 35 years of division. Hormisdas to all the catholic faithful, jointly. We give fitting thanks to divine mercy, which has not allowed your faith to struggle any longer. The time has come when the catholic Church can recover her children, her own soldiers. What greater joy can fill our hearts than the memory of evils driven away? Let the present happiness compensate for the hardships of affliction, because our God — who became our remedy — did not wish your love to be crushed by adversity but only tested by it. For if you weigh the evils of the past against the present reward — which is undeniably divine — who can doubt that you have received greater blessings than adversity could ever have inflicted harm? Although our concern for the state of the catholic faith has never ceased, we have now been spurred by the sacred communications of the most serene Emperor, and we have sent legates to bring this work to its completion. Rejoice, then, and give thanks. What was broken has been mended. What was divided is now one.

uNiuERSis cATHOLicis A PARi, Gratias misericordiae diuinae u competenter exsoluimus, quae fidem uestram diu laborare non passa est. nam tempus oblatum est, quo filios, milites suos, catholica recuperare possit ecclesia. quae enim 1 ad inseruit testantur F, corr, 2 nota p caepistis V Epist. CLIIII 3 — CLVI 3. 603 maior animum nostnim potest obtinere iu<cun>ditas quam 2 malorum commemorata depulsio? gaudiis praesentibus com- peosate afflictionis incommoda, quia deus noster, qui remedio fnit, aduersis opprimi caritatem uestram noluit sed probari. i nam si transacti temporis mala cum praesenti, quae diuina esse non ambigitur, retributione compensetis, quis dubitat ampliora uos praemia consecutos, quam nocere potuisset adaersitas? et quamuis pro statu fidei catholicae numquam 3 sollicitndo nostra cessauerit, tamen serenissimi principis sacris 10 affatibus incitati legatos destinare curauimus, quorum officio deo aactore in his, quae saepe mandauimus, subsequi non dnbitamus effectum. et ideo competenter enitere, ut ecclesiae 4 catbolicae hoc praecipuum uestrae liberationis munus possitis offerre, quatenus repulsis omnibus, quae hactenus nocuemnt, » in una quam semper optauimus communione gratulantes deo nostro laudes referre sine cessatione possimus. (1560 HOBMiSDA EUFiHiAE AUGUSTAE. Ecclosiarum pax iam caelesti ordioatione componitur, cum uos ad imperium deus elegit, i) apud quos esse integrum semper religionis suae cognouit affectum. nam sicut in priuata uita deum semper recto dog- mate coluistis, ut de religionis concordia cogitetis, et multa quidem inter ipsa imperii uestri primordia facta sunt, quae spem nobis correctionis integrae pollicentur. unde, quia in 2 n uobis amorem feruere fidei gratulamur, agentes deo gratias cotidie pro uobis beato Petro apostolo supplicamus, ut uotis uestris apud dominum sufiragetur et cursum bonae uoluntatis adimpleat. nec dubium est diuinis uos auxiliis adiuuari, quia tauto religionis studio mandatis caelestibus oboeditis. hinc 3 1 nestnim ji iaditas F, earr. 4 caritate F, carr. o 12 efFectu F, corr. 0 14 acteniis V 15«. Dat ut ep. 148. Edd. Car. P 485; Bar. ad a. 519, 15; CoUect. Condl; BTA I 414; Thiel 844. 22 ut . . cogitetis V: ita . . cogitatis o^; fortasse ante ut aliqua exciderunt uelut eo indicantes (Hartel) uel ita ex quo ad imperiale culmen peruenistis seniper id agitis 24 integre V 604 Hormisda Anastasiae et Palmatiae; indiculus est, quod quia sanctum coniugii uestri constat esse propositum, has fiducialiter ad uestram clementiam litteras destinamus, ut per uos ad perficiendam ecclesiae pacem mariti uestri 4 pietas amplius incitetur. magnum opus arripuistis, magna uobis causa commissa est. per uos enim populos Christus uult 5 ad ecclesiae foedera reuocare, quos per se uoluit a morte redimere. magna etiam uestro sexui parata est laudis occasio, si uobis instantibus ecclesiae suae Christus, quae diuisa 5 fuerant, membra coniungat. nec enim maior est gloria, quae humanae salutis lignum scrutata est et sola crucem, quam 10 omnis ue<ne>ratur mundus, inuenit: superabitis quin immo illius merita, quia ecclesiae unitas per illam suum inuenit 6 signum, per uos est habitura remedium. agat igitur iugalis uestri religiosa clementia, ut fratres et coepiscopi nostri sub eo libelli tenore, quem dudum misimus, fidem suam dignentur » adserere, quatenus perfecta possit esse, quae est inchoata, correc- tio. quia irrita est quaelibet in cultura dei confessio, cui deest fidei plenitudo. hoc enim, quod a reliquis fieri poscimus, a multis iam sacerdotibus constat effectum et unitas esse iusta in communione non poterit, si non fuerit in reuersione 20 seruata.