Letter 91

From: Unknown sender To: Unknown recipient (Constantinople, bishops) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

UeniTii est nulla esse gaudia, magnopere spiritalia, a quibus ex toto tribulatio possit esse <8e>parata. gaudemus de unitate 2 5 Constantinopolitanae ecclesiae, quae facta est cum sede apo- stolica; laetamur cotidie diuersorum episcopornm libellos nobis satisfactionis offerri. modicum in Ephesena ciuitate 3 contigit scandalum, ubi contempta est et iniuriata synodus Chalcedonensis: est inuocato clementissimo imperatori hoc 10 corrigere, quod et sperate cum dei adiutorio fieri. nunc, 4 etsi post labores, etsi post intentiones plures, Antiochena ecclesia ordinata est: electus quidam Paulus est nomine presbyter Constantinopolitanae ecclesiae, quem huic honori aptissimum imperatoris testimonio comprobatum est. uoluerunt 15 et temptauerunt hic eum ordinare; ego iussionis uestrae non immemor contradixi dicens ^iussit domnus noster beatissimus papa secundum antiquam consuetudinem ibi eum episcopum ordinari'. hoc obtinuit, quod praecepistis. orate, ut deus precibus apostoli Petri et ipsam ciuitatem cum pace faciat » electum suscipere sacerdotem. et quia ista aguntur et in 5 his cotidie proficit ecclesia catholica, insidiator antiquus excitauit monachos de Scythia, qui de domo magistri militum Uitaliani sunt, omnium Christianorum uotis aduersarios, quorum inquietudo non paruas moras generauit unitati « ecclesiarum et magnopere de praedictae ecclesiae Antiochenae ordinatione. isti monachi, inter quos est et Leontius, qui se 6 dicit parentem esse magistri militum, Romam festinant sperantes aliquanta capitula a beatitudine uestra confirmari. est in ipsis inter cetera, ubi uolunt dicere unum de trinitate 216. Bat. (simul cum epp, 187 et 217—218) a. 519 die 29 lunii per Eulogium. Edd. Car, P 521; Bar. ad a. 519, 78; Ctllect. Con" cil; Thiel 868. 4 aeparata o': parata V 6 loetamur V 9 inuocato clementissimo imperatori F: inuocatus clementissimus imperator Car, 10 speratf V: sperat o* 24 unitate F, corr. 676 Suggestio GermaBi etc. ad Hormisdam crucifixum, quod est nec in sanctis synodis dictum nec in epistolis sanctl papae Leonis nec in consuetudine ecclesiastica. quod si permittitur fieri, mihi uidetur dissensiones aut scandala 7 non mediocria nasci inter ecclesias. istud Anastasius imperator magnopere catholicis imponere festinauit, istud et Eutychetis 5 discipuli in synodo Calcedonensi proposuerunt, quia quotiens- cumque patres de dei filio domino nostro lesu Christo disputauerunt, filium dei uerbum consubstantialem patri, horaousion patri dixerunt. iste autem sermo ideo numquam est in synodis a patribus introductus, quia procul dubio catholicae 10 Sfidei minime poterat conuenire. cuius sermonis si subtiliter adtendatur intentio, ad quantas haereses pateat et quae mala per eum possint disputationibus ecclesiasticis introduci, quoniam longum est, praesentes insinuare poterimus. unde sanum mihi uidetur et utile et ad pacem ecclesiarura 15 conueniens nihil aliud responsura dare nisi ^sufficit sanctura Calcedonense concilium, in quo et aliae synodi continentur: sufficiunt epistolae papae Leonis, quas synodus confirmauit: nouitatem in ecclesiam introducere nec uolumus nec debemus'. 9 est in propositione eorum callida et hoc dicere "nos synodum ao Calcedonensem suscepimus; hoc speramus, ut iubeatis nobis eam exponere. quia non sufficit sic, quomodo est exposita, contra haeresim Nestorianam', non, quasi non intellegentes, nisi conantes per subtilitatem ad hoc nos adducere, ut disputetur de synodo Calcedonensi. quod si factum fuerit, «.> dubia et infima ostenditur et haereticorum omnium patuit lOerrori. inter alia si post synodum Calcedonensem, si post epistolas papae Leonis, si post libellos, quos dederunt et dant episcopi et per ipsos satisfecerunt sedi apostolicae, iterum aliquid nouum addatur, sic mihi uidetur, quia quicquid sa factum est destruitur. Data IIL Kal. luL Constantinopoli. Epiit. CCXVI 7 — CCXVII 5. 677