Letter 1095
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of rulers.
A ruler's authority comes from God and must be exercised in justice. Power without justice is tyranny; justice without mercy is cruelty. The ideal ruler balances both.
Εἰς τὸ αὐτό. Τί θαυμάζεις, εἰ μετὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ἔνσαρχον παρουσίαν πολλαὶ αἱρέσεις ἐτέχθησαν, τοῦ διαδόλου, ἅτε δὴ σαφῶς χαὶ διαῤῥήδην ἀχούσαντος, ὅτι πάντα χρίσει χαθυποδληθήσεται (), χαὶ δίχην δώσει, τοῦ ταύτας χατασπείραντος (), ἵν᾽ ἔχῃ πολλοὺς τοὺς συγχολασθησομένους, ὁπότε χαὶ πρὸ τῆς παρουσίας αὐτοῦ οὐχ ὀλίγαι ἧσαν αἱρέσεις : Τῶν γὰρ ἀνθρώπων οἱ μὲν μηδὲ εἶναι τὸ Θεῖον () ἐνόμιζον οἱ δὲ εἶναι 4υϊἀ6π) θουπὶ ριηίδγυπὶ : ράγιΐπι 4υ]- ( μὲν, μὴ προνοεῖν δέ " χαὶ οἱ μὲν προνοεῖν μὲν, τῶν δὴ Δ᾽] φυοὰ ἀϊνίπυπι ἢὐπιθη, βορὰ ργον θη: Γα6- Τυπὶ δ πΠΙ ΠΡΌ ΠῚ Π0Ὶ ργραϊυι : ρΓ ἢ ὙΘΓΟ, Ρτγοουγαιίοπδιῃ ἰά 4υϊάθπι ἰΔθ6Γθ, δ6ι! οοἰὀδιΐυ πὶ ἀυπίοχαὶ Γοτυπὶ: Π1 δ! ] ΠΟῚ δον οο τοῦυβ, οἰἰδηὶ ἰαΓγθιΐδ ργΓΟν ΘΓ, Ὧ0) ἰδιηθῆ οιμηΐθυ8, νόγυ ἀππίαχαι ὀχοθι Θηε] : οἱ γορι ἃς ργϊηεῖρυιι. Εἰ «(υἱάθιη Οπγηΐα ἰρμθγαῦίο ἃς [ἐγγὶ αἀἴχογυμῖ: σρηῖγα οπιΐα [] 4ᾳιδλάδηι ηδοαδδί (αἴθ γί ; ἀδηπίᾳυθ υἱ [ογΒ , οινηΐδ δαὶ δϑϑογυογυηῖ. Εἰ φυΐδαι ᾿4ο1ἃ ΔάΟΓΆΓΘ [ οἰ] Ὀχ᾿ δ. ΠΥ η1 ; γε γὸ πιδίγυ πὶ οὐηηυδία ργοῦϑγυμ!; Δ4 ἰπηᾶΠ88 ἰιοδιΐ85; ΔηΪπιδ! σαὶ οδρἀ65 : : "ουπὶ πιδοιδιὶοπθη), ο8- Ἱ ] οῦα πὶ ; ᾿πυϊυϑν ὨΟΙμ πὶ ἀσνογδι οη θη), δ᾽ οὐρανίων μόνον" οἱ δ᾽' οὐ μόνων τῶν οὐρανίων, ἀλλὰ χαὶ τῶν ἐπιγείων, οὐ πάντων δὲ, ἀλλὰ τῶν ἐξόχων, οἷον βασιλέων τε χαὶ ἀρχόντων. Καὶ οἱ μὲν αὐτοματισμὸν, οἱ δ᾽ εἱμαρμένην, οἱ δ᾽ εἰχή φέρεσθαι τὰ πάντα ἀπεφήναντο. Καὶ οἱ μὲν τὰ εἴδωλα προδ- χυνεῖν εὐσεδὲς ἐνόμιζον " οἱ δὲ τὸ μκητρογαμεῖν" χαὶ οἱ μὲν τὸ ἀνθρωποθυτεῖν, οἱ δὲ τὸ ζωοθυτεῖν " οἱ μὲν τὸ βουθυτεῖν, οἱ δὲ χαμηλοσφαγεῖν " χαὶ οἱ μὲν τὸ ἀλληλοφαγεΐν, οἱ δὲ τὸ ποηφαγεῖν (). ᾿Αλλ᾽ εἰ πάντα εἰς μέσον ἀγάγοιμι, ἴσιυς ἂν ἀπιστηθήσομαι μὲν, οὐκ ἐλεγχθήσομαι δέ. Εἰ τοίνυν ἀεὶ πρὸς ἑαυτὸ ἐστασίαζε τὸ γένος (), χαὶ οὐ τὰ αὐτὰ ἐδόξαζε ( κατὰ χαιροὺς γὰρ ἄνθρωποι νεωτεροποιοὶ () ἣ χαὶ στασιάζοντες, τὰ χαθεστῶτα μὲν ἐχένουν, ἐνο- ΠῚ ὃχ ᾿Ιαγθἷ5. νἱοίυιη. ὅ' οἱ οιμηΐα ἴῃ πιθάϊυπι ἢ) μοθέτουν δὲ τὰ δοχοῦντα ) " τί θαυμάζεις, εἰ χαὶ νῦν Ργοίογγα υδ μη, ΓΟΓ( ΠΟ ἱπύθπογο, ἤ66 ιδιῆθη [ἀἰδυπὶ ἀἰχ᾽ ἀγρυΐ φιδι. Ουδγα δἰ 86η1- περὶ πρᾶγμα θεῖον χαὶ λόγου χρεῖττον διαφωνεῖν. προσποιοῦνται ὑπὸ φιλαρχίας ἐχδαχχενόμενοι ; ΥΑΠΙΑ ΜΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂, () Ἔν τοῖς ὑπηκόοις μὴ ἀξιώσαντες εἶναι. Εχϑηνρίπι ργ Αγὶη5. τττ. : () Τοῖς καθεστῶσιν ἐμμένειν. “Ὅπερ γενναίων. εἶναι ἀνδρῶν, οὐχ οἶδ᾽ ὅστις ἔγραψε. ἤπιε ΘΟΠ ΓΆΓΙΠΠῚ, τὸ τὰ χαθεστῶτα χινεῖν, ἰεἴγα ομ͵]5ῖ. θΓΟΧΙΏ8. [. () “Ὅτι πάντα κρίσει καθυποδιηθήσεται. ͵- ΤἸ58 η . ἃ πσηῖο ᾿δίογὶ ἰ000 αἰΐ δι , αὐδὸ ροδία!αι οἱ ἰαφάμμι8 πάντωφ. ἢ ττ. [Ὀυὰ, ΥὙὰῶι!. πάντω:ς.] (7Π5) Τοῦ ταύτας κατασπείραγντος δι οί" Ομ το)! οἰ ἄμτ τοῦ, αἱ συροι ἤμαμι. αἰττ. [σὰ γλιὶς. τοῦ ποη δρῃοβοίί. () Οἱ μηδὲ εἶγαι τὸ Θεῖον. ὯΔ νΔγ τ ]-- ΡΠ εἰ θυ5 Ὠοπιῖηαμν Θγγογίθι5. ἢ ΓΟ . αἰνίη5 νἱ βἰ πη ἢ ἰοσιπ ἡηγα ορ. οἱ . Ἀιττ. ἢ () Ηἴδο, οἱ δὲ τὸ ποηφ. οιμίαθαι οὐ, Ῥαγὶβ. () Ἑστασίαζε τὸ γένος. Νά δίυν ἦξ6556 ἀνθρώ- πινον, ν6] ἡμέτερον νοὶ τῶν ἀνθρώπων. () οὐ. γειὶς. ἀπ, καὶ στασιχστὰς ἐπιπολά: ζοντες τὰ χαθεστηχότα. [Ὁ55ΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΠΜΟ . 1Υ. --- ΕΡΙΒΤ. 1Ὑ1Π.. : Ρόν ἴηί6 Γ ΠΟ νμιδς ΠΆΡΟΝ ΘΟΠ ΘΠ ΟΠ65 Δί4: υἰϑ5᾽ἀϊα, πδς δδίδπν οιμμΐθι8 (εἶτ βοηθεῖ (δι ρτὺ ἰΘΠΙΡΟΓῸΠ) ὙΔΡΙΘίω ΒΟπιΐπ6 Πονάγυπ ΓΘΓ ἢ οἱ ΠΟΥΟΓ ΠῚ ᾿πορ ἢ ομρίαΐ, δυϊ οἰΐδιη βϑάϊιϊοϑὶ, ργιθβδι- ιἷα αυϊύδπὶ φοηνεϊϊεγυηι, ΠΟΥᾺ5 δυΐδηΠ) ΠΓῸ ἱῃρθ ὁ ἰ6568 (υἱθγιμ , φυΐϊ! πιϊγαγὶβ, ] ἤης 4ποηυ8 εἶγοᾶ παβοιΐαιν (γε! ίοηΐβ Ομ τἰβιίαη) ἀϊνίπυι δὲ γαιΐομδ Πυιηᾶμδ δ! ρ6Γ8 οθηϊθηιοι68 ΔΠοοίμμι, οἰ ἰδδί θη! δηϊπηΐ8 οιμΐῃ ἃν πη ἰοη6 ἰΔηχυδπι ἔαγοτο θαροιιῖοο δαφίιοιὶ ἢ ΝΗ’. -- ἸΩΑΝΝῊ ΔΙΆΚΟΝΩ. Τῆς Ἰούδα ᾿Επιστοιιῆς. Τί ἐστιν" '᾿Αστέρες πλω- γῆται, οἷς ὁ ζόρος τοῦ σκότους εἰς αἰῶγα τε- κήρηται. » Εἰ μὲν αὑτὸς μόνο; ἐπέστειλας, εἰσόμενος,, δι᾽ ἣν αἰτίαν εἴρηται " « Αστέρες πλανῆται, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σχότους εἰς αἰῶνα τετήρηται" »ἴσως ἄν σοι χατα- γνοὺς ἀμαθίαν, καὶ συντόμως ἐπιστείλας τοῖς ἀνδρά- σιν οὗ τοῖς ἀστράσιν, ἀπηλλάγην. Ἐπειδὴ δὲ πολλοὶ, χαὶ τῶν δοχούντων εἶναι συνετῶν, τοῦτ᾽ ἐξήτησαν μαθεῖν, καὶ πολλὰ χινήσαντες, ὕστερον μαθόντες ἐξεθείασαν, χαταγνώσομαι μὲν σου οὐδαμῶς, ὅρμη- νεῦσαι δὲ αὐτὸ σαφέστερον πειράσομαι. Φημὶ τοίνυν, ὅτι περὶ ἀνθρώπων συγγν
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of rulers.
A ruler's authority comes from God and must be exercised in justice. Power without justice is tyranny; justice without mercy is cruelty. The ideal ruler balances both.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.