Letter 1139

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person, scholastic (lawyer) Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of virtue. Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.

ε ἰδοιΐοπε, ἐοπίτα ὔτεος, σταίΐα αἰυϊπΐ εις ἰη- δρίταίαγιπι δογὶριμτγαγμπι, ἀοημα εἰ αἰδ ὁπ ἐ εαρὶίεπάα. Θυοηΐδπι, υἱ δἰοῦδ5, [ὉΠ168 5ΕΓΙΠΟΠ1Π 4υ : δηϊπηδπι ἱγγὶ ψαγὶ οὐυρίπίοη! ἰαθείδείυηι : [ ἰδὲ, Υἷν ογυἀ ἰδδί , δυδβοῦὶπὶ υἱ πιΑχὶ ΠΊ6 ΓΟΒΟΓΆΓΟ 5ῖι- ἀ615, 4υἱ οἰν ἰθὺ δὲ ρογοηηΐθυβ Ππυδηι8 ργα αὶ δυῃΐ ; ΠΟ δυίθηι 4υὶ ἰγγὶφαιϊΐοηα δἰ ἀ6 Δορογ- δ'1ἴα ἰπάϊμοηί. )ολη. χυ, , : Τί. , . ΣΚΙ'. --- ΑΛΥΜΗ͂ΙΩ () ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Περὶ ἀγαγγώσεως, κατὰ ᾿Ἐ11λήνων, περὶ τῆς χάριτος τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν, καὶ τῆς ἐξ αὑτῶν ὠφεκλείας. Ἐπειδὴ, ὡς ἔφης, πηγαὶ λόγων ἡσυχάζουσαι ψυχὴν ἐθέλουσαν ἀρδεύεσθαι μαραίνουσιν’ ἐχείνας, ἐλλογιμώτατε, μάλιστα ἀναμοχλεύειν σοι παραινῶ, τὰς πλουσίοις χαὶ ἀεννάοις νάμασι χομώσας, χαὶ μὴ τὰς ἀρδείας ἑτέρωθεν δεομένας. ΥΑΠΙΡ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ἰηϊοῦ ει σώφρων ἰάδη) ἰηδογὶ1 ὁ. ῬΟΒ5ΙΝ. () Καὶ ὑπὸ φθ. ὑπ. ἀδαγαπηὶ ἰμ δὰ. Ραγὶβ. οἱ αἱ- ἀυπίιν ὁχ οοὐΐςα γαιίοδπο. Εριτ. () Εἰρήνην κατὰ πάντων τῶν ἐπικαῖ. Ἀρπὰ Ρουΐϊυπὶ οὐνἰτ πάντων, Τίμν. νι. . Βδοία τ8- Ἰηθη βίο γῸ δι άϊμιγ, χυΐα ἱμ οἰ οἷ φαιΐμο!]εὶ θηϊγοΓϑΆΪ . Πιττ. () Τὴν εὐσέδειαν ἀσπάζειν... τὴν" σωξροσύγνην. ᾿υῶ Ὀγβεθάιηϊ σωφροσύνην, ποθη : ἰῃ π . : 5εἰὶ : ροϑιυ !δη6 56η51, υἱ ἰ δβϑοὶ Ὀγϑ οί γι ἸΙοουβ, φιὶ νἀθθδίιΡ δἷμδ ἰ"ἷ8 πηι . [. () ᾿Αἱλυμπίῳ. Ε΄. ᾿Αλυπίῳ, νεὶ ᾿ὑλυμπίω, δὰ αδ φιοᾳῦθ βεγὶ μὲ ς᾽ ἀογυ8. . --- ᾿τγ'- ΠΟ] δείυγδη ἰοτδὶ οοἀ. . 5ογ " ἢ ᾿Αλυ» πίῳ. ἔριτ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΠΜ ΓΒ. Γ. -- ΕΡΙ͂ΘΤ. ΟΟΧΧΊΥ, ΣΚΡΒ,. Α - σχχιγ. ΜΗ. τὸ, ε« ᾿Εγὼ ὃ Θεὸς ᾿Αδραὰμ, καὶ Ἰσαὰχ, καὶ [ ἡ μώ4 : « Εσο δμιπι ἤεμδ Αὐταῆαπι, οἱ εαας, οἰ ᾿͵αχώδ" ν καὶ εἰς τό" ε Ὑπερασπιῶ τῆς πό- αοοῦ . ν Μὲ ἐπ ι4 ; « Ῥτοίέεσαηι πτϑοπι ἤαης δεως ταύτης διὰ Δαδὶδ, τοῦ σῶσαι αὑτήν. » Ῥτορίεν δϑαυϊάοηι, εἰ δογύόηι ὀαηι , Ὀινίπα φυδάδηι Γ68 Υἱγίι8, Ο θϑδίθ, οἱ ἂζν : Ἔ διϑία, οἱ (εἰΐχ, οἵ ἱπηηηογι8 , οἱ ἃ οηήνίοια ., . ὅ, , ᾿πβυρογαθῖ!. Νάπι οἱ δριιὰ ποπιίπος οϑἰθυγαιατ, εἰ . σός. Θεῖόν ἐστι χρῆμα ἡ ἀρετὴ, ὦ μαχάριε, καὶ θεοφι- λὲς, καὶ μαχάριον, καὶ ἀθάνατον, χαὶ ὑπὸ λήθης μὴ ἡττώμενον. ᾿Αοίδιμος μὲν γάρ ἐστι παρὰ ἀνθρώποις, "παρὰ δὲ Θεῷ ἀείμνηστος, τῷ ποτὲ μὲν φράζοντι" « Ἐτὼ ὁ Θεὸς ᾿Αδραὰμ,, καὶ Ἰσαὰχ, χαὶ Ἰαχώδ᾽" κοτὲ δὲ, « Ὑπερασπιῶ τῆς πόλεως ταύτης τοῦ σῶσαι αὐτὴν, διὰ Δαδὶδ τὸν παῖδά μου. » ἘῤΠΛς τοσοῦτον ἥχουσι τῷ Θεῷ φροντίδος τε χαὶ τιμῆς, χαὶ τελευ- τήσαντες, οἷς ἀρετὴ περισπούδαστον. Εἰ δὲ ἐνταῦθα οὕτως αὐτοὺς ἀναχηρύττει, ποίαις οὐχ ἀμείψεται αὑτοὺς ἐχεῖσε δωρεαῖς: ΣΚΓΙ’, --- ΠΡΩΝῚ ). Θυμὸς καὶ ὀργὴ δοχεῖ () μὲν ἕν τι εἶναι καὶ τὸ αὐτὸ τάχα " ἀλλ᾽ ὁ μὲν μηνύει τὴν ὀξεῖαν τοῦ πάθους χίνησιν, τὴν καὶ τὰς ἐννοίαφ᾽ χλέπτουσαν " ἧ δὲ τὴν χρονίαν ἐν τῷ πάθει διατριθήν. Διὸ χαὶ ὁ μὲν παρὰ τὴν ἀναθυμίασιν εἴρηται" ὁ δὲ παρὰ τὸ ὀργᾷν, καὶ ἀμύνης ἐρᾷν. δρυὰ Ὠουπὶ Πρ ἜΓπᾶ τῃοπιοῦΐα οοηβόγνδίυνγ, αυὶ ᾳυΐ δπιὶ αἷὶ : ε ἔφο δυ) θ6 ΑὈγαζιδη), οἱ ἴ5ς246, οἱ ; » γαγὸ : « Ῥγοίοφαπι ὉΓ ) 6Π) Ἰδης πἴ οΔπὶ βΒαῦνοπ), ργορίον αν θ πὶ ΒΟΓΨΏΠῚ θυ.» Τδηϊῶ ουτγῷ δυηΐ Ὠθο0, οἱ ἴῃ ἰΔη10 ΠΑ ΘηΙϊΌΓ ρα ἰρβυτὴ Ἰιοηοτα οἰΐδη νὴ Ππηοιἰ, 4υ νἱγίυ- εἰς 5ιιἀΐππὶ οοτγὰϊ . Οιοι] δὶ ἴδηι ργαςσοπίο ἴη ἰιᾶς νι ογηδῖ, ὺ8 ΠΟ ΠιΝΓΙ οοδύσηι ἴῃ ἴυϊυτα νἱῖα ργοβθαυοίυν ΟΟΧΧΊΙΠ. --- ΠΕΒΟΝΥ͂Ι. Θυμὸς (ος ὀχοδηἀθβοθη ) οἱ ὀργὴ ([ιο6 65ὶ ᾽γα) ν᾽ θδίιγ φυϊθθιη ΓΙΟγϑᾶῆ υηὰ διἠΘηΊη1: ΓΘ : ργὶυ ποιηθη ἰπάϊοδὶ οο᾽ροῖ οοιῃπιοι ἤδη δἴ- [6οἰ08, αυῷ οἱ οορίίατοποβ Ποπιΐηΐ Ππγαῖ δηϊουογι . ΑἸΙόγιν Ὑ6ΓῸ εὐ! γῆδπ ἰη 6ὸ ἀδδθαίιι ΘΟΠΙΠΟΓΔΙΪΟΠΘ ἢ δΣὺὸ ῥδγβού γα απ δἰψηῇοδῖ, Ουδηοῦγοη οἰΐδπὶ θυμὸς ἀϊσίυς αοιἱ ἀναθυμίασιν Δὐὐυποίδην ΠΑΡοΔΙ, ᾽ος οδὶ οδγυθβοθι [ ὁ ὀργὴ αὐυΐθαι ἃ Υ6γΓ00 ὀργᾷν, ηυοι! τυγρίϑι) , οἱ οὐ υἱη οί ουρ᾽ ἀΠ δῖοι. ΣΚΔ'. --- ΡΑΚΛΕΙ͂Ω (). Ἑὶς τό" ε Λύχοι καὶ ἄργες ἅμα βοσκηθήσονται. ν Λίαν θαυμάζω, πῶς τὸ μὲν χλέος τῶν συγγρα μ- μάτων, ὧν ἀπολέλοιπεν ὁ πάνσοφος Ἰωάννης (ὃ), σΟΧΧΙΥ. -- ΠΕΒΑΟΘΠΟ. 1η : « ρὶ εἰ ἀσπὶ δἰπιαί ραδοσηῖαν ", ν γεδοιηθηῖοῦ ΠῊΪΓΟΥ, 4υἱ [Δοίυηϊ , οὐπὶ φἰοΥία Βογίρίογιηη), 4υ: ]Π Φοδηηθὰ μοϑὶ κανταχόσε φοιτησάντων (), ἄχρι τῆς γῆς καὶ θαλάτ- Οἱ γε! χυΐ!, ραβδίπΊ ἰἀγγάγαπι εἰβρογβογυπι, υδαιο διὶ τῆς τερμάτων ἔφθασεν, τῆς δὲ σῆς () οὐ καθήψατο ἀμαθίας. Θαυμάζων δὲ οὐκ ἐχεῖνον αἰτιῶμαι, ἀλλὰ τὴν σὴν μέμφομαι ἀνυπέρδλητον ῥᾳθυμίαν, τ