Letter 152
Isidore of Pelusium→Pothianus|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Heron the Scholar
Date: ~410 AD
Context: Isidore on injustice — especially injustice committed by those in authority.
Injustice is always bad. But injustice committed by those in positions of authority is not merely bad — it is compounded. The person in power who acts unjustly not only harms his victim; he corrupts the very institution he was appointed to serve.
Those who have power over others and use it well are guardians of order. Those who abuse it are destroyers of it — and they will answer for both the original offense and for the damage done to trust in justice itself.
ΕΧΧΧΤΥ. --- ΠΌΘΙΑΝΟ, ᾿ Μαϊυπι φυΐϊάδπι δδὲ ἱπλυβὶδ ἀξόγα : } ἰΠ} } [εττα δϑῃιθιη δι, ἰὰ νϑγὸ ἸθηβΆἈ δὶ ἀείογίυ. Α]-. Γυπὶ δηΐθ ρθη δυσὶ} ἢ γοϊαυΐϊε οἱ φυΐ Ἰπ)υτγίδ Αὔθοίι δὶ ; ΔΙ(δγυ πὶ ὙγῸ Δπς ᾿ρπ) πὶ Δυίεγι, οἱ ἱπ)υδίυπι (Δοίυπι σογγουθογαί. ἀμ Δργοριγ ποαὺυς ἱπ᾽υδία ἀδίηιϑ, πθαι, δἱ ἰογιθ [υ Εἰ βαπιυΓ, ἰπ᾽υϑι σα]ου αι ΓΘ γϑιπι. ΕΧΧΧΥ. --- ΒΕΒΟΝῚ ΒΟΗΠΟΙΠΑΘΤΙΟΟ. Εἰς τὸ, ε« Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι" τοῖς δὲ ἔρ- (, π ἐμᾶ Ραμὶὶ ἀἴοίαπι, ε Ῥτοβιίεπιεν ποδδὲ θέμπι, γοις ἀργοῦγνται. » Κιινδυνεύεις, ὦ σοφὲ, ἀγνοεῖν, ὃ πάντες ἴσασι" γέ- γρᾶφας γάρ" Τί ἐστι, ε Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, ανἷς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται ; ν» "Ὅτι γὰρ πάντες τοῦτο ἰσασιν, οὐ μόνον οἱ τῶν ἱερῶν χρησμῶν τρόφιμοι, ἀλλὰ χαὶ οἱ μηδαμῶς τούτων () ἐντετυχηχότες, μαρτυρεῖ καὶ Δημοσθένης λέγων: Ὥς ἅπας μὲν λό-- γος, ἂν ἀπόντα ἔργα ἔχῃ, μάταιόν τι φαίνεται χαὶ χενόν (). Καὶ οἱ ἔξωθεν δὲ νομοθέται οὐχ ἀπὸ ῥη- μάτων, ἀλλὰ ἀπὸ πραγμάτων τοὺς ἐπὶ χαθοσιώσει χρινομένους χολάζουσιν (). Ὁ δὲ Χριστὸς δύο προ- . Τίι. ι, . [αοἰὶδ αμιοηε πεφαηί ". ) Τυ νοΓῸ, Ο βδρίδηδ, ἰβπόγδγθ οἱ! νἱ εγὶβ ἰὰ φυοά Θην) που, δῦ [Ππ|γ δηΐμ υϑοδίν ι}, } ] νϑ}} ἢ υ : « θι πο ργοῇιοηίογ ; (λοι αὐτο ποριηὶ ἢ.» Ναη ψιἀ Οἰηηθῷ ἰδς }, Π} } βαογογα ογδουϊόογυπι δυνηὶ, δο οἱΐϑιῃ {Π| υΐϊθυ. πᾶδο }} τἸηοθο ΘΟὨΔΙΣ σοψηοβοόγο, οὐλὴ θοιποϑι! η δ ὁοπῆγαιαι (δδβιλινοιΐο, «απ αἷὶ : Ουλπι οιπηΐβ οταιο, δἱ δυβίηῖϊ (ποῖ. νάθμηι αυϊἀψαπι δἰψὰθ ἰπᾶια οδβὶ. Ουΐά, φυοΐ εοἰἰδπι «οἱ οχῖγα ΒοοΙοϑίδιῃ βυμὶ ἰοφἰδἰδίογα ἰ ] ἰυϑϊεϊαιη ΥΔΆΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕἸ ΝΟΤΕ. ) Περὶ ἀχαταλήπτου. Οοηΐον οαηηθι ὕπτγ- Ὁ Πᾶς λόγος ἐστὶ δυβιοπυπὶ ἱποοπιρτγοποπεὶϑὶ δὶ παίιτα, Ἀπττ. () Καὶ οἷἱῳδήποτε καιρῷ. Μαϊϊηι, οἱ ὃὲ οἱῳδῆ- ποτε. ἔλιττ.--- ὕγθὰ χαὶ οἱῳδήποτε χαιρῷ εὐι]. γὙμ. οἰμξειἶι., ἰΙοοο ᾿Π όσα φῸ Ροιθι, χέρδος δὲ οὐ - δὲν πρ. ῬΟΒΒΙΝ. ᾿ (ὦ Νοι! Λουχιανῷ εἀ Λουχᾷ λαμπροτάτῳ ἰ):ς ρ. ᾿πδεγι ιν ἴῃ οοὐ. γι. . ῬΟΒΒΙΝ. () Εὑὐρεθείημεν. Ἐὶ. Ἰερθοιι!. αἱρεθείημεν. ττ. () Ργυ τούτων δογιθ} τούτοις σοι]. δι. . ν.. γογϑυ ροϑὶ . , ρΓῸ ἂν ἀπόντα ἔργα ἔχῃ ευὐ. ἰώδι βογἷϊ ἂν ἀπῇ τὰ ἔργα. ῬΟΒΞΙΝ. () θοιηοϑιποιοα ἤϊε βουϊο (οὐ δδην [γ γψεγυΐθ ὄχϑίαιὶ Οἰμψηιίαεα : Λπας λόγος, ἂν ἀπῇ τὰ πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται χαὶ χενόν. ἔτ ὕγα- ψἱ ὀχίγοιἃ ΟΥΔΙίΉ δ δρίδιοϊλιη ΡΠ ΡΡὶ : ΤἌπας. λόγος μάταιός ἐστι πράξεων ἄμοιρος γενόμενος. Ναδα εἰν! ἀυνίυ πηι) , υΐ Χ ἰἰδέίον ἰλοι .) } εἰ δἰἰα δυυν ἤος ὀϊδιίοποι (ρεθγὶ, απ δ υἱ οἷι ΔΌΟΙΟΥ ιῖ, αυσά Θχϑίλι }}}. Δπιποίου., ἰἰι. , Εἰς ευγογραφίαν, ἤτοι ἐποποιίαγ" ταιος, ὁ μὴ τετελεσμένος ἔργῳ, Καὶ πᾶσα πρᾶξις τὸν λόγον ἔργον ἔχει. βθιιοὐ βἰς γεαάϊυϊ : Οπιπὶς ἱπαπὶς αὐΐ! υἱάμαιϊα ογαιίο [ἀεί ; Εἰ ἀιιεὶι φμαυὶς αεἰὶν νετῦα ἱπ ορμε. Ῥείογαιν νϑγβυηὶ ναγίαἰϊὰ ογδίϊομθ δὶς αυοὺς ροϑδὶδ ΘΧΡΓΙΉΘΓΘ: Ῥουπίεγε υεῦϑα σατοηΐ, πὶεὶ νοσοπὶ [αεἰα δεφιαπίμνγ. γε] : “τυ τὸ Οπιηΐϊς, εἰμὶ ἀεδιπί τὸς, εἰ οΟΥαίΐο ναπα. νοΐ : οτα, φαῖϑμα ἀφεμηί τες [αοἰαημα, εαδεα [ἐγιιπίιι. Ἐοίδι ρογιΐμθὶ διὰ φυοαᾳθ ο͵ υϑάδην : π|ην} ΟΥ̓Δ υ- Γίβ δβδιιδηιία τν ΡΠ ρρίσα ποχ ἰπἰἰο : Εἰκότως τὰ ἔργα τοὺς λόγους παρέρχεται, καὶ προσέχουσιν ἅπαντες, οὐχ οἷς εἶπέ ποτέ τις δικαίοις, ἀλλ᾽ οἷς ποιεῖ. Οοιογ ἰδοῦ. ἐρ. . τὶ κα οἱ ραβϑίηι }}υ]. λειττ. ᾿ () {μπϑὰ } ΟΥ̓ Θἢ } ΥΟΥ , [Ὁ . ΙΒΊΡΘΟΒΙ ΡΕΙΓΌΘΙΟΤΑ ἱπιπιίπυ( πιΔ)ι ευδίετυοί, πο οὐ γϑυθῶ ἀΐεϊΔ-- Α θεὶς ἑνὸς πατρὸς παῖδας, τὸν μὲν ἀχούσαντα, εἰς , δεἀ οἱ» ἴλεί(ἃ δηϊπιδάνοείυμπι : Οἰεϊδί . δυ!θῃ) οὐ ἐυ μπηΐπ ραϊτὶ ΠἰΪ ργοροϑυΐδβοὶ, αφυογιπὶ υδοιϊιῆ, οὔπὴ δυάϊνοὲὶ (πδιἀδίυϊῃ ραιογηυπι)} ἰῃ νυἱ- ποοπὶ ἀρουπάυπι, οἱ ἰδὶ ορῦβ (δεοϊθπάυμ , φυὶ Ῥγοιηΐδογδί αυϊάδη) ἰἰυτυπι, ὩΟη ἰδηηθι ἱνἷῖ, Γ- Ῥγοιθηἀϊί : δἰίδγαπι δυίθιη, υΐ Ποη ργοπιίβογαὶ, βοά ᾿Δπιη ορῳϑ [δοἷ!, ἀρρτυῦανΐ!. Νὴ οπἰπιὶ νϑγθὶβ πι|- ., αυλι ΓΔΟἰἷ διιιθη ΔηΪΠΙΟΓΌΠΙ }Π|λπίυΓ. γοΡιν γαῖ, δουπὶ οοηῇιοτί. ΒδοίΘ ἰὰ φυΐάδπι αἰχίει!, Εδὶ ἐηΐπὶ γόνογα θδυβ. ϑοά οσίχψυσπι, υϊ- ἀδιη ὁδὶ οὔϑδιϊο, ηἰἶβὶ ἃ οροῦγίθυβ δοοούδι [}π|- πἰυ. Νδπι δἱ θοϑιιαι υογυΐδ ργοίθβϑυςβ, ἰΔπιθη [δεἷλ, φυ υΐκ Γδοογὶξ, αυΐ σοφίαι [δ υπὶ πυΠυ πὶ , ιομηούο, ηυ:, ποῖ] ρθη ὑρυ τγοἀλγρυοσὶῖ τὸν ἀμπελῶνα ἀπελθεῖν, καὶ ἐργάσασθαι, ὑποσχό- μενον μὲν, μὴ ἀπεληλυθότα δὲ, ἐμέμψατο" τὸν δὲ μὴ ἐπαγγειλάμενον (), ἐργασάμενον δὲ͵ ἀπεδέξατο. Οὐ γὰρ τοῖς ῥήμασιν αἱ γνῶμαι, τοῖς δὲ δρωμένοις ἄμεινον κρίνονται. Οἷον, θεὸν ὁμολογεῖς εἶναι" χαλῶς μὲν ἔφης " ἔστι γάρ. ᾿Αλλὰ μιχρὸν ὁ λόγος, μὴ τῆς ἀπὸ τῶν ἔργων μαρτυρίας προσούσης. Ἐὰν γὰρ Θεὸν ὁμολογῶν εἶναι, πράττῃς ἅπερ ἄν τις πράξῃ ἐννοῶν μὴ εἶναι Θεὸν, πῶς οὐ τὸ ἔργον ἐλέγξει τὸ ῥῆμα, καὶ ὁ τρόπος παραγράψεται τὸν λόγον ; Δι᾿ ὧν τοίνυν πράττεις, ὁμολόγει Θεὸν εἶναι χαὶ ὁ λόγος καὶ ὁ τρόπος τοῦτο χηρύττῃ, καὶ οἱ ἀχούοντες πεί- θωνται" ἐὰν δὲ ἄχρι τοῦ λόγου σταίης, περὶ δὲ τὸ πράττειν τὸ δέον () ὀλιγωροίης " οὐ χωρῶ λόγον, ἀϊείυιη, οἱ τπογεδ, [αἰ βἰἰδι οοηνίηοοης ογαιίοιθαι Β ὅστις, ἄνευ τοῦ ποιεῖν σε ἃ προσήχει, δυνηθήσεται υδτὸ ρῸῦ [Ὡεἰ, δόυπι ργοῇίογο, αἰ ἐς τοὺς ἀχούοντας πεῖσαι. δΓΠΠΟ οἷ ΤΠΟΓ πος ργύϊοοηί, ἱ φυὶ δυάΐαηι, ρογευδάσαηίυγ. Ουοά δἱ ὑυϑυ δά ογδίίοηθπι (οι . Γ], δοιίοηΐς Δυίδαι οἱ οἴθοί! ραγνᾶπι ἀυχογίβ, δφυϊάδαι ποη οἀρίο ογαϊίοπαπι, φυῶ δῦϑυ ἰυ οἰεείίοπο }: ᾳυοιὶ ἀθοθϑᾶὶ, δυάϊϊοτὶ "υ ροεκδὶὶ ρογϑαδάσγα. ΕΧΧΧΥ͂Ι. -- ΡΑῦΓΟ. ἴπ {ω, « Οεμΐμπι »το οομίο, ν εἰ ιμε ξβεηιμπίων ". Ῥτγορα δῖ, υἱ ἰξηοτοδ, οἰἶδπὶ ᾳ σαρία, ογυ δ! ρίοηδ Υἱάδητυγ, ᾿πιδηἰλίδι Δί πιδηβυσίιυάϊηθιη βρίγαγο. Νὰπι αυοὰ ἰ ολυίιπὶ ϑι, τ οουΐυδ ὕΓγῸ οὐυϊο ὀχοίδαϊαγ, ποι . ογιοία, π ᾿πἸπιΆη ; ι} 'φυΐἀπι ἰβ |ι, }} ρτὶ")ὰ ἔγοιια δρρᾶγεϊ, δοοὶρίδιυγ, [υδι εἴ ρου ; δἱ ΨΘΓΟ ἱπίογῖοῦ δοηϑυ ὀχροπίδιυγ, οἰἶδι ἰδ ηἰ ., αἱ αἰουϑιη, Γοίδγιυπι δὶ. Νϑιηὴ ᾧἱ οὐπὶ, αυΐ Δ]εγὶ ἰηΐᾳιιο ἔδεογα πιϑαϊδίυγ, σοπιραβοδὶ τμοἰυ ]- }}} ραγροδϑίοιἷβ, δἱ ἱπιργοὐϊιδίθπι γορτγίηηλι, ἰ. ᾿Ιος ἦυγα πλογίιοιο [τ δαμοῖϊνὶι. ΠΧΧΧΥ͂ΙΙ. -- ΡΑΝΕΙΜΕΝΙΟ. ἔπ Π|. φμὶ Εποάμε ἱπεοτίδίίμγ « Ρείαί κημεφιΐδηιια α υἱεὶπο ναξα ἀγρόπίεα Εἰ αἰγέα ", » εἴς. ΠΠυ ὁ ἰρϑυπι φυοᾳφυς, φυοά οὐ͵οοίυη) αἱ εἰ [ ᾽ν || χυὶΐ ἰδοιιπὶ ἀϊδρυίανί!, δυ )π]Ππι| δρίγαὶ [μ}- εἶδαν. Ουΐὰ οηΐπι αγριϊ! Ηουγαῖθ Ἰἰοσο ἰοπιρογα δογυΐθη η}.π| το αἀσγαμ! τηογοδάθσιη, ἰἀοῖΓΟΟ [η Ϊυϑιἰ| εἴἴεοίι, υἱ Δ ἰπνὶ Θχὶ σα ΓΟ ΙΓ. « βγορίογθα, πᾳ}, υμδαιΐϑι σοπμηθάδίο δυμᾶὶ ἔχρι!. χχι, . ἔχοι! πεῖ, . πῴ. “Ὁ ΠΑΥΛΩ. Εἰς τὸ, ε ᾽'οφθωλμὸν ἐπ ὀφθαλμοῦ, ν καὶ τὰ ης. Κινδυνεύεις ἀγνοεῖν, ὅτι χαὶ τὰ δοχοῦντα εἶναι ἀπάνθρωπα τοῦ νόμον, ἡμερότητα πνεῖ" τὸ γὰρ νε- νομοθετῆσθαι᾽ « Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ » ἔχχο- λάπτεσθαι (). οὐχ ὠμὸν χαὶ ἀπάνθρωπον, ἀλλὰ διχαιοσύνης μὲν γέμει ἐχ τοῦ προχείρον λαμδανόμε - νον νοούμενον δὲ, χαὶ φιλανθρωπίας, ὡς ἔφην. Ἵνα γὰρ τῷ φόδῳ τοῦ παθεῖν τὸν μέλλοντα δρᾷν σωφρο- νίσῃ, καὶ ἀναστείλῃ τὴν καχίαν (), τοῦτο εἰχότως διηγόρευσεν. ΠΖ΄. --- ΠΑΝΕΛΛΗΝΊΩ. Τῆς ᾿Εξόδου. ε Αἰτήσασθε ὅχαστος παρὰ τοῦ π.ἴη- σίον σχεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ, » καὶ τὰ οιπά. Καὶ σἱ τὸ, ὃ φὴς προδεδλῇσθαι τὸν πρὸς σὲ διενε- χθέντα, διχαιοσύνης ἀχροτάτης πνεῖ. Ἐπειδὴ γὰρ τοῖς ἝἭ ὀραίοις () μαχρὸν δουλεύσασιν οἱ Αἰγύπτιοι χρόνον τὸν μισθὸν οὐχ ἀπέδοσαν, ἄχοντας αὑτοὺς εἰσπραχθῆναι παρεσχεύασεν ἣ τῆς διχαιοσύνης πηγή. Διὰ τοῦτ᾽, ἔφη, χρησάσθω ἔχαστος παρὰ τῆς γείτονος ΥΑΒΙἙ ΚΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. οἰἶ σοπηἰ ἰυὉ : [Δοἴ. ἰηαυδπιὶ, ἰἶο ρυηίυμέιγ, ποα Ὁ ἰπδιογ εἶναι οἱ χαὶ ἰάδῃι ἰπβογὶ! ἵνα. Ῥοϑειν. ψοῦῦα. Υἱά. . υμΐοα. ὦ. δὲ φιὶς ἐπιρογαιοτὶ πιαίε- ἀϊπετί!. Οοτποί. Τδοϊτυβ . } Δηπαί. ἀα ΤΊθοτίο : « [μοφοπὶ Π|Δ)} γούυχογδιὶ, οὐΐ ποπιθῦ ἀρυὰ να- ἰεγοα ἰόσπι ; ) ἰῃ [υὐἱείυπι νου ϊουδηϊ, ἱ υΐ Ρνγοάϊιίοπα ὀχθγοίιαιν, δὖυἱϊ ρίοθυουν βουϊιοπίθυ, (- πἴᾳυο π|δὶ φοδία γορυ !ΐοα π)α)δίδίθηι ρορ. Βοιη. εἰν υἶδδεῖ, ἴδοίλ διζυθυδηῖυγ, ἀΐτίαΔ ἰπρὰηθ δγϑηϊ. » Ἀιϊττ. () (ο. . ροϑί ἐπαγγειλάμενος ᾿δάϊϊ μέν. γοῖθ. ροὶ ὅ, μιχρὸν ηὐἱλί ἐπ μικρός. Γ. πὰς ὃ, () [ἀδηὶ τὸ δέον νογε!ϊ ἰη τὰ δέοντα, ἵν». ᾿ () οὐ. αι. ργὸ ἐχχολάπτεσθαι δυρροεγῖς ἐχχόπτεσθαι. ὟεΓ. δηῖαρ. τῷ πιυίδι πῃ τό. ἴρ. {ΠΡ ΝΜ τδηνρι ΠΟΒΙΟΡ ὁΡ. "Ὁ }. ν» οἱ ἱμ. ρ. νἕν τ τοῦ τὰ αὐτὰ παθεῖν π Ν οὐαὶ ἔλλων τὴ χατόν: θαι ἢ () ᾿Επειδὴ γὰρ τοῖς 'Εδραίοις. (οηἴεν [ς᾽άοτ, . ορίϑδι. . δ΄᾽΄ οἱ ΔΓ} δ, Ραιγοβ δχοιι βδη, ἱπι ιδίυτα ργοιᾳηιίδηι ἐΠυ ἤδυταο γυπὶ ἂὺ } - ΡΕἰ αἰ ϊαιη δρο τ). [Ὁ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΜ ,. ΤΥ. -- ἘΡΙΒΤ. ΧΟ. αὐτοῦ χαὶ συσχΐνου σχεύη ἀργυρᾶ χαὶ χρυσᾶ. ν Εξ Α ἃ Υἱεΐπδ δυ οἱ ΘοηυροτΤη } γ δγζοηίθα οἱ Δγθᾶ.» μὲν γὰρ μὴ δουλεύσασι τοῦτο προσέταξεν, ἴσως ἄν τις ἄδιχον τοῦτο ἐνόμισεν εἶναι. Εἰ δὲ τοὺς τὴν ἐλευ- θερίαν ἀφελομένους χρῆμασιν ἀμύνασθαι ἐχέλευσεν, οὗ μόνον μὴ ἡἠδιχῆσθαι ἑἐχείνους ἂν ἔγωγε φαίην, ἀλλὰ μηδὲ τὴν ἴσην τιμωρίαν ἀπητῆσθαι" ποῦ γὰρ ἴσον, χρημάτων στέρησις, καὶ ἐλευθερίας, ὑπὲρ ἧς οὗ μόνον τὰς οὐσίας προΐεσθαι, ἀλλὰ χαὶ ἀποθνήσχειν οἱ νῦν ἔχοντες ἐθέλουσιν ; ἰο, οἱ ᾿ γίδια ϑρο! Διο ᾽ Ὁγο ου͵υ οΟηβογυδιίΐοηα γί δη) δϑηρυΐηοπ) ργοίυπιοξγζο ηη ΓαοοιΒδηί. ΠΗ’. --- ΖΩΙΛΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ .ήθης. Καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος, καίτοι πνευματιχοῖς χο- μῶν χαρίσμασι, τῆς ἀναγνώσεως οὐ μιχρὰν ἐποιεῖτο σπουδήν. Διὸ χαὶ τῷ θρέμματι αὑτοῦ τῷ περιδλέπτῳ ἔγραφε" « Πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει. ν Δεινὸν γὰρ μάλι- στατῷ γευσαμένῳ τῆς θείας σοφίας ἐστερῆσθαι ταύτης, οὐ μόνον τῆς μνήμης οὐ προσγινομένης, ἀλλὰ χαὶ τῆς ὑπαρχούσης λήθῃ διολλυμένης. Αὕτη γὰρ μάλιστα ἢ δύναμις, εἰ μὴ καθ᾽ ἑχάστην ἡμέραν θεραπεύηται, ἀποφοιτᾷν πέφυχεν, ἀργίας καὶ ῥᾳθυμίας χαὶ σχήψεως μὴ ἀνεχομένη (). Ὅπερ οἱ πολλοὶ () ἀγνοοῦντες, μᾶλλον δὲ τὴν οἰχείαν ἀμαθίαν περιστέλλοντες, χωμ- ῳδοῦσιε τοὶις φιλολόγους χαὶ σοφοὺς, οὐχ εἰδότες ὅτι ἣ σοφία σοφοῖς φοιτηταῖς μάλιστα χαίρει. ΠΘ΄. --- ΦΙΛΙΤΡΩ (). σ Εἰς τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ, «ε« Πέγητα οὐχ ἐϊλεήσεις ἐν χρίσεις. » Καὶ τῆς δυναστείας τὴν ἀπληστίαν, χαὶ τῆς πενίας τὴν φιλοπραγμοσύνην χολάζων ὁ νομοθέτης, ἐθέ- σπισε᾽ ε« Μὴ ἐλεήσεις πένητα ἐν χρίσει" » οὐχ ἀπαν- θρωπίαν διδάσχων, ἀλλὰ τὴν χαχουργίαν ἀναστέλλων, ἵνα μὴ τῇ πενίᾳ εἰς φιλοπραγμοσύνην χαταχρήσωνται. Εἰ δὲ τὸν πτωχὸν, τὸν τῷ δυσνουθετήτῳ θηρίῳ μαχό- μενον τῇ πενίᾳ, ἀπεῖπεν ἐλεεῖσθαι, πολλῷ μᾶλλον τῶν πλουσίων τὴν ἀπληστίαν ἐχόλασεν. μι. -ς ΑΛΥΠΙΩ. Περὶ ἀναγνώσεως. Κατὰ ᾿Ε.λ.λήνων. Περι τῆς χά- ριτος τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν, καὶ τῆς ἐξ Ὁ αὐτῶν ὠφε.Ἰείας. Καὶ τοῖς ἕως τῶν τῇδε ὁριζομένοις εἶναι τὰ πρά- γμαᾶτα, μετριωτέρα (). οἶμαι, ἣ τοῦ βίου τελευτὴ } Τίη. τιν, . “" Εχοά. ΧΧἸ, ὅ. Νδηι δἱ αι ΐάοπι ἰ(ἱ ρερεορίι (Ποὺ Ηουγαἰ) συ! ΠΟΩ βου] δδθηϊ, [γι γο ἢδης ἱη)υδίδπι Δ! υἷδ᾽ οκἰ δι ιηδγα οι Ἶῖ. δίη δυίθηι αὐὖὶ ᾿᾿Πνογίδι Βρο 'διΐ {πόγᾶηϊ ἰυ] νἱηάΐοαγο δῆς ἱηϊυτγίδηι Δ} ρϑουη , οαφυϊάδη ἰΠΠ| (ἡροὶ] Δί ογ [ἰθγια- () ἢοη δοίαπι πο ἰηυγίὰ }, η αυϊάο) σγανΐ ρϑγίφιια ροπᾶ { [ ἀἰχορὶπ). ()}υ} οηΐτ ἰπίο γ ΘΟ ραγ τὶ ροδδὶηὶ, ροευηίαγυπ) }- “ αυΐθυϑ ΟΟΥ δδρὶϊ, θη ἰΔηίυπι Οραβ, δε] οἰΐδιι ΧΧΧΥ͂ΙΙ. --- Ζ ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. δὲ οὐ!]υΐοπε. ἴρ ΄φιοαυθ Ῥαμὶυς, ἀἰνίηυ [Π| υἱγ, φυδηίϊυπιν Β ερί εἰ τυ! θυ ἀοι ογπδίυβ εὐδοί, ἰδοιἰοηΐἱ ἰδθη ποι ράγνδηι (οὐ Ορογϑπ). Ὁ ἱδΠ] ΟὈΓα πὶ οἰΐα πὶ οοηϑρίουο } δἰυπηιπο δυὸ βεγίρβίὶ : ε Αἰοπδ Ἰοοιϊοπὶ ". » τγυνο δηἶπὶ δΔ: ΔΟΟΡΌυπι οδὲ οἱ αυΐ ἀϊνίπδπὶ - Ρἰοη απ φυδίανϊ, δ. ρῥγῖναγὶ, πηθηιοῦΐα ποη ] ππὶ Ὠ} πονὰ δοροβϑίοῃς διοῖδ, βϑὰ εἰΐδη αὐ [ιἰϊ Ρδγ ΟὈΙ] νοπδῖι Οὔ] Γαῖα ρμογουπίο. . δηΐπ) [Δου}ἃ γα] τηϑχῖπ!δ ργῶ ὁ γ, πἶδϑὶ ἰῃη οἶδ Πη- ξυϊο ἀχοοϊδίυν, δὐΐγα βοϊθὶ, ἰσπανία εἱ βδοςογαΐ δίαυο οιπηοϊδιίοηἶδ ᾿πιραιῖδη. Θυοά οὑπὶ ἱρποτγοιιὶ ηλ}ε|, Ἂς. ροίυ δυδηὶ γιά δῖοπι Γονοᾶη!, [ἰ|Γ-- Τὰ διυάΐοβο δβαρίσηϊο ἀοτίἀδηϊ δ ἰΓδἀυσυη!, ποδοΐαπι βαρ Θηιἢ͵ ΒΡ ΘΠ ἀϊδοῖρυ }} πιαχ᾿ν ξαυίογα. ἐ ΕΧΧΧΙΧ. -- ΡΗΠΠΗΤΕΟ. π ἰά φμοά εοτὶρίμπι ὁδὶ ἐπ ἰόφο, ε Ῥαμοξγεπι ΠΟῊ πιϊδογεδετὶς ἱπ Ἰμάϊοῖο ». } Εἰ ροιδιεία ἱμαχρίο ουρ παίδη), οἱ ράυροῦ- Δι| ουτγίοβἰιδίαπι] οδϑιίζϑη ἰοᾳὶϑ Δί, Αδηχίϊ: « Νοῖι ηπἰβαγοθοτὶβ ραυρογθιη ἰῃ ; » ΠΟῚ ιὲ υΐ ἐγ ε!ἰἀίοπι ἀοσοαὶ, αυἱ πιδ]οἴοΐυπι γαργὶ- πηλὶ οἱ εοεγοθδί, ΠοΟπιΐπ ρϑυραγιδία δι ουγίοβὶ- ἰδίου Δυϊλπιιγ, ϑ.᾽' δυΐδπι ραυρογὶ, } οὐ " ]}υἃ ηῃ [Δοἰ] γϑιίοη ἱπηρογ τ πὶ δεηπθθ οΟἸΪυοἰδίυΓ, πιϊδεγ οογΐδηι ( ἴῃ ᾿υ ) {τὴ θυ πιο γα χὶτ : πλ} φαγί πηδρὶβ αἰγὶ απὶ ᾿Π|[}} ουρὶ ἀϊ δι (θοίἰθιη ῬΓΘΟΘΡΙΟ) ΘΟΙΏΡΟΒΟΟΓΘ ΥΟ]υ]!. δε ἰεεἰΐοπα (βαοτατμηι [ἡ Πἀγατμπι), σοπίγα Ῥασαμοδ. - δὲ σταιία αἰυϊηΐϊίις ἱπερίγαίατηι δογὶριμταγιιηι, εἰ μιϊίαἰ δας {{Π| σαρίεπάα. Εἰἰαπὶ αὖ ἰ, φυΐ οἰπηΐα ἢυ} νἱα ρ { π}}- ἀυπϊ, οἱ οὐπ) δᾶ ᾿τοτιηἰπαῦὶ ρυΐληϊ, το] γα Ὁ ον νἱ τ ΥΑΒΙΑ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ργοἴλγυ ἰοουϑ πηοπ)ογ} , πὶ {{.|}- πἰδ ὀσογοὶ ᾿πύΐζογα α}}}}}}} αἰδίγ οἱ σοι πθίυΓ, δπο συΐδυβ ρογάλίυτγ, Ουΐηι}}. . χι Ογαίον. ἐμ δι. ς. ἃ: εϑὶ αι}. ἱηηῖ, υθδπηὶ τη χὶ ΔΙ ἃ Π ἃΓ- ) ᾿ποπογὶ ΓΔῖ, ΘΧογοί:} δϑῖ, οἱ ἰΠῸΓ πε} οὐἀΐδοογθ, πηυΐ ἃ φοσίὍἌΓα, οἱ, ᾽ ἤογὶ ροίοϑί, αυοιϊἀϊα, ροι Βϑἰν}}) . ΝΠ ἰθηπ νο δυφοίΓ ουγῷ, ναὶ πορὶ᾿σοιιΐα ἰπ!θγοϊ. » ΑΙΤΤ. () Ὅπερ οἱ ποιϊλοί. ἴιὰ Οταςὶ νορλμῖ νυ ξυϑ ποπηΐπι πὶ : αυΐϊθυ οἱ χαρίεντες Ορροπιπίιγ, } [ἰὶς Ιςάοτο βυηὶ οἱ φιλολόγοι καὶ σοφοί. ἴν. ' () [ηϑογιίτυν πη οοθά. αι. Φιλιτρίῳ, ἢλὶ- {γὶο. αγ. ὅ ορ. ἰάθη! πένητα πιυϊᾶὶ ᾿ πτω- χόν. ῬΟΒΒΙΝ. "ἢ () ὑοἀ. . μετριωτέρα πιυιῖλι ἰη μετριώτερον οἱ γογβ. . ργὸὺ ἐν τῇ ζωῇ ογυὶῖ ἐν τῷ ζῆν, οἱ μιοχ Ρο εἰς αι ἕτερος. ἰν. . ΙΘΙΌΟΒΙ ῬΕΓΠΌΘΙΟΥΕ. ἐγδάυςεγε μῸρί(εγ ἰΠΠ, φυΐ ρυ]ο γι υἷπθ σογροτὶβ Α οὐκ ἠδυνήθησαν, τὸν γοῦν ἔξωθεν αὐτοῖς περιχείμε- Δθυδὶ βϑυηῖὶ δ πραυϊιδηι. θεΐηάς, αυΐὰ πὴ} } ᾿νᾶπ γο]υϊ δγίθηι (δοιϊίτᾶηὶ, οἱ ᾿οπη!υυ πηδ]οἀϊοϑηί οἱ οθιγοοίδηϊ, Τογιο, παυ]}ιἰ τηοΥί, αυΐ ἰρδπι δἰἰἷπ- ἔοῖο δηΐϊπιὰπι πη ροίυσγιηί, αχίογίιβ δρροβίϊυπι ογηδίυπι γυΐϊπογαγο ἀρθτγοάϊαηιυν. Εἰ Διιουιδ πη Ὠος (εἰμ οηἶαῦ νϑίαὶ ηυοπλίηυ ἰίδγυμι ἰἰδάθαι ὀχ θπιρ υἱδιηγ), οαπ| δοόΕρ ἱρ, αυΐ οἱ ἰγαίγυιη δἱ ᾿ΘΓ Αἰ υπλ Δρραοιίυ : (πῈ ϑυΔΠη ἃ ] τυ δομάοιῃηδίᾶΔ. ϑοὰ ἱἰηοσογγυρία ἰυάοχ αἱ {ΠΠυπὶ οἱ νον χόσμον τρῶσαι ἐπιχειροῦσι. Καὶ μαρτυροῦσιν (οὐδὲν γὰρ κωλύε!; πάλιν τοῖς αὐτοῖς παραδείγμασι χρήσασθαι) αὐτός τε ὃ Ἰωσὴφ, ὁ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν χαὶ τῆς δεσποίνης συχοφαντηθείς " αὕτη τε () ἡ Σωσάννα, ἡ ὑπὸ τῶν πρεσθυτέρων καταχριθεῖσα. ᾿Αλλ᾽ ἀδέχαστος χριτὴς χἀχεῖνον καὶ ταύτην ἐστεφά- γωσε. Μὴ τοίνυν τὸ χάλλος αἰτιῶ, ἀλλὰ τὴν αἰσχρὰν Ψυχὴν, τὴν ἐν τῷ χαλλίστῳ σώματι οἰχοῦσαν, καὶ τοῦτο ἐνυδρίζουσαν. ἰβδίδην οοζοηουίῖ. υᾶγο ποῖ ἴῃ (ογπᾶπι ΟΟηίόγγο ουΐρᾶμ), δά ροι ἴῃ ἰπγρὸπὶ Δ. ἀοίογ ἢ δηΐ ), υδ ἰα ρυ] ΠοΥΓΙΠῸ ΘΟΓροΟγα δαρίίδὶ, ἰάφυο ἀοἰοηθϑβίαι, ργοῦγο δἴάεοίυπι. ΧΧῚῚ- --- ΒΕΒΟΝΙ ΒΟΠΟΙΑΘΤΙΟΟ. Βαάδηι τε. φαίΐεπι ( }]οἶ , αυα ἁἰΐσυΐ ργοίον γαϊΐοηοπὶ Β ςοηιρὶ!, δοίοιὶ ρῥογυπαθδ ἰῃ οοηϊυπιοὶ πη ὈγΟΟΘ- ἄεγο. Ουξδδ νϑγοὸ βοουπόσπι γαϊοηθπι ΟὈΥΘΗΪ,, ρ- δ γο Ρουσπὶ ραγὶϊ σ᾿ πὶ. ὙοΓυμΔποη ΠΟη ἀδ- δυῃὶ οἰἶδη) Αἰἰαυϊ ΣΧ ΘΟΓΏΠ) ὨυΓΟ, υἱ ῥγῶίΟΓ ΡἈΚΟΠΘΠ) ΘΓ] Π| δύ } πδοιΐ ροϊδηι πὶ, Ρτο- δροῦίαι δυγλπὶ πιοάύδγδίο (υἱογίηι, δίᾳυο [ ἰδ." ἐδπὶ ἔυογυπι σΟμβΘουὶ : ΘΟΏϊΓὰ ΟΣ ἰΐ υΐ πο} }}} ΟΒ΄. --- ΗΡΩΝῚ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Περὶ [τοῦ] αὐτοῦ. ἮἩ μὲν ἄλογος () εὐπραγία ὡς τὰ πολλὰ εἰς Ὁδριν χωρεῖ" ἣ δὲ χατὰ λόγον, πολλάχις ἀγαθὸν ὠδίνει πέρας. Πλὴν τινες χαὶ τῶν παραλόγως δυ- ναστευσάντων τὴν τῆς εὐπραγίας αὖραν μετρίως ἐνεγχόντες, ἐπαίνων τετυχήχασι" χαὶ τῶν εὐπατρι- δῶν χαὶ εὐπρογόνων λαμπρῶν εἰς ὕδριν τιμὴν ἔτρε- Ψψαν. Διὸ χρὴ τὴν προαίρεσιν μᾶλλον αἰτιᾶσθαι τῶν πέρα τοῦ μετρίου ταῖς δυναστείαις χρωμένων. ιοβδδρία οἱ βρη ραγοηκὶυ οΥἱἱ ἀγα ηῖ, πομΠ}}} οχβδι! θγυηῖ, φυΐ ΠΟΠΟΡΘ δυὺπὶ ἴῃ σοηϊυπ,ο δπιὶ γογίογοηΐ. Ουργορίοῦ ορονίεί δηΐπιΐ ργοροβίιυπι γοϊαηίδίθπ), ροιΪ δοουβάᾶγα θοῦ, αυἱ μοίδηιϊϊα ἃς ορίθυ δυΐδ υἱγα γϑοῖζβ γι οη πηοόσυπι υἱυπίυΓ. ἄδιΑ [ΧΧΊ]- --- ΕὔΒΕΒΙῸ ΕΡΙΒΟΘΡΟ. η αἀγοαηι [ἀαετῖς, εἰ ργοριἰ αἰοτίμπι, εἰ οἰπενμϑΐηι, εἰ παππᾶ, εἰ υἱγσαμι Δατοπίς. ΟΑγο φυίάθηι, οἱ ρτγορὶἰδιοτίαπι, φυοὰ εΓαὶ δγοῖ ( ορογου υπ), ᾿πιᾶφο [γρ [ἱ Ὠοπιΐηΐ ἀἰνἱη ΟΓἂ οὐ] ουβίοὐ δι , οἱ ργορίἰυπὶ δυο. } Πουη, οἱ ἃ ἀἰν!ηἷ νἱγιυτυυ ( , Δηᾳ}) ευβιοά εἰ : υἱ Ρ- τοοῦυπὶ βουῖρίον αἷΐ : ε ἴὰ ὁογάθ πη Δυϑοοῃαΐ οὁΓἃ- ουΐα ἴυΔ ". » Ουληι οἰΐαπι οὐ σδυβ) ἀϊσοθοὶ : «ε ἴῃ ΒΙΠΌΓΆ Δἰδῦυπι ᾿ὈΔΓυΠῚ ργοίοροδ πιὸ "Ἶ : ») ασυομιοάο Π|οι ὁχ ἀἰνίηΐἷβ νἱτίυ ( η ) ΟΠ θὲ, Ργοίοφξοθδηὶ οἱ ἀγοδπ) οἱ ρῥγορ ᾿ἰαιογ μη, νοὶ μοί Οὐ νεϊειΐ, υΐ Ιοξοπ) ἱπιρίεν, φυΐφυς ἰδλοίυ ργο- Οἰύσιῖὶο ργὸ ροοοδίί ἠοϑιγὶ ", δίρηδ οϑβίϑηίι ουΐ- διε } : υἱ, ἸΙαβαπ) ἱπηρί , δας Ἔσρίδίυγιιϑ ογδὶ Ροοοδλίυπ) Οπα πιυηάΐ. Ῥγοροουΐϊ!ὶ δπιηυθ ἱρδῦπι θουϑ (υἱ αἷι θοπι ηΐοογυπι ογϑου]ογαπὶ ΡΓοηυ ὁη» ἀυ ἰΠ Ῥδυ}ι ν) ῥγορίεἰδίογίαπι, υἱ ἰη ἱρβῖυδ η- ΟΓ". -- ΕΥ̓ΣΕΒΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΩ (). Εἰς τὴν κιδωτὸν, καὶ τὸ ἰλαστήριον, καὶ τὰ χε- ρουδὶμ, καὶ τὸ μάγνα, καὶ τὴν ῥάδδον ᾿Ααρών. Ἢ μὲν χιδωτὸς, χαὶ τὸ ἱλαστήριον, ὅπερ ἦν τῆς χιδωτοῦ ἐπίθεμα (), ἀνθρώπου () φυλάττοντος τὰ θεΐα λόγια, καὶ ἵλεων ἔχοντος τὸν Θεὸν, χαὶ φυ- λαττόμενον ὑπὸ τῶν θείων δυνάμεων, χαθώς φησιν ὁ Μελῳδός " ε Ἐν τῇ χαρδίᾳ ᾧου ἔχρυψα τὰ λόγιά σου" » διὸ καὶ ἔλεγεν ε« Ἐν σχέπῃ τῶν πτερύγων σον σχεπάσεις με" » οἷον τῶν δυνάμεων τὰ χερουδὶμ, τοῖς πτέρυξι χαὶ τὴν χιδωτὸν ἐφύλαττον (), χαὶ τὸ ἱλαστήριον " φυσιχώτερον δὲ, τοῦ τὸν νόμον πληρώ- σᾶντος Χριστοῦ, τοῦ γενομένου) ἱλασμοῦ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, ἐδήλου ἐναργῆ τεχμήρια " ὅστις τὸν νόμον πληρῶν, οὗτος ἱλάσεται τοῦ χόσμου τὴν ἁμαρτίαν. ἸΙροέθετο γὰρ αὐτὸν ὁ Θεὸς, ὥς φησιν ὃ τῶν Δεσποτιχῶν χρησμῶν ταμίας, ἱλαστήριον" ὥστε ἂν τῷ αὐτοῦ αἵματι ἐνδείξασθαι τὴν οἰχείαν διχαιο- δ Ῥ. ΟΥΥΠῚ, . " Ῥ]. χυὶ, . . , . " Βοιῃ. ,. ΥΑΕΙΙΕ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΕ. () Αὕτη τε. Μα]ΐπν, αὐτή τε, φυΐδ ργδοθβεὶὶ αὐ- Ὁ Υεγβ. ὁ ρο φυλαττόμενον, ἰήδπι παθδὶ φυλαττομέ- «ὄς τε. Αὐ δὴ ΡΟΙ͂ΡΟῸ ΘΡΙδῖ. ΟΡΘΓΩ θγοίδι πὶ οαδβὶ σΟΩΐδΡΡΟ ποι ἰδἰἀοτὶ ορίδι. , ᾿ἴγ οἱ , οἰἰδ) ἀ υαἱτί. εΔϑίἰἰῖ, οἱ δοβορῃὶ εἰ ϑυδδη::, ργδδοίαγα δορίρδιὶ δυοίογ ᾿ἰἰυγὶ ὲ αἱεεὶρίϊπα οἱ δοπο »μάϊοϊἑα, αὐἱ οὐαὶ Ογρνίδπὶ ορογίθυδ ὁη- }ιηεῖ δβοίεῖ. ΑἸττεκ. () οὐ. αι. ῥγὸ ἄλογος ἰορὶ! παράλογος. γεγβ. . εὖ Δηῖ προγόνων ἰάθιη πηαίδι ἴῃ ἐχ., Οἱ ὙΓδ. ι{. π| τιμὴν ρΡΟηΪϊ τήν. ῬΟΒΒΙΝ. κι ἴω τοῖν ἐπισχόπῳ ἰάθπι οοἀ. Βαυδὶ πρε- υτέρῳ. ». ) βόϑι ἐπίθεμα ἰάεπι . δἀαϊξ ὡσανει πῶμα, δἃ ἰῃ πηδραίηθ Γοξίοπο δφοῦί υἷι, ὡς ἂν εἴποιμι. γου. Ὗεγα. θείων. [». () ᾿Αγθρώπου. Νὰ αυΐδ [ογ ρυϊοῖ, δηῖ ᾿οὺ ΠΟΙΏΘΗ ἀ «αἰϊᾳυΐά (|, εἰχών ἐστιν, γοὶ τύπος ἦν ( φυοὰ ] γτὶπια ἴγοηῖα νἱάδδαίατγ), ἰ βοίδι, ἀπὸ χοινοῦ τΤαροϊδηθδ οἱ ϑριλπάδ οπηΐθυβ ὈΓῖδεθ- ἀρννωΝ (νϑγβ. ), ἐδήλου ἐναργῆ τεχμήρια. |τ. : () Ρεὸ ἐφύλαττον οοἰ. γιαϊ. δθεοὶ ἐχάλυπτον, Οἱ ΠΊΟΧ ρΓῸ τοῦ τὸν ἰερὶϊ τοῦτον τόν. Ἶδτ. ροδὶ , ϑβῖ ἐδήλου δλάἀϊΐ! γάρ. ὟεΓ. . ρΓῸ ὅστις ογί δὶ! ἄδπι ὅτι ὁ. Υ͂ΘΓΒ. ἰμὰθ ᾳυΐηϊο, λύτρον ἰ[ΟἸ ὶῖ γάρ. ῬΟΒΘΙΝ. ἰηι Ὁ τῶν οἱ δυνάμεων ἰάθη) ἱωδοτὶϊ ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΟΌΜ . . -- ΕΡΙΘΤ. ΤΧΧΙ͂Ν΄ὄ ἘΚ σύνην. ᾿Αντεισήγαγε γὰρ λύτρον τὸν Μονογενῇ, ἵνα Α φιυΐπα δυᾶπιὶ οαἰοπθογοῖ [πϑιἰἰ᾿|η}. Τἰγοάαχίς ὀπΐμι ἔχῃ λόγον ἣ χάρις. Ἕν γὰρ ὑπὲρ πάντων, καὶ ὑπὲρ τὴν πάντων ἀξίαν ἱερεῖον δεξάμενος, χαὶ τὴν ἔχθραν ἰελυσε, χαὶ τὴν καταδίχην ἀφῆχε, καὶ εἰς υἱοθεσίαν ἀνῆγε (), χαὶ μυρίοις ἀγαθοῖς ἐχόσμησε. Τὰ δὲ χερονὄϊμ, θρόνος ὄντα χαὶ ἅρμα τοῦ Θεοῦ (ε Ὁ χαθ- μενος γὰρ ἐπὶ τῶν χερουδὶμ, ἐμφάνηθι »), ἐδήλου τὸν ᾧ χατεσχεύασται ὁ ναὸς, ὅτι ἀχώριστός ἐστι χαὶ ἀσχημάτιστος. Τῆς ὃὲ βασιλείας αὑτοῦ σύμδολον ἔχειτο ταῦτα. Ἐπειδὴ γὰρ ναοῦ λόγος οὐδεὶς, ὃν μὴ στέφει ἄγαλμα" ὁ δὲ τούτων ἡγεμὼν χαὶ ποιητὴς ἐπέχεινα πάσης φύσεώς ἐστι χαὶ ἀνθρωπίνης ἐπι- νοίας, διὰ τοῦ θρόνου () τοῦ παμδασιλέως Δεσπότου ἐχαραχτήρισε (). Τὸ δὲ μάννα, χαὶ ἡ ῥάδδος ᾿Λαρὼν ἡ βλαστήσασα, μηνύει, τὸ μὲν, ὅτι θείας ἀπολαύσεώς τε χαὶ τροφῆς ὁ τῶν θείων θεσμῶν φύλαξ χοινωνήσειεν" ἣἧ δὲ, ὅτι οἱ παραθδαίνοντες αὖ- «οὺς, χαὶ οἱ τῇ ἱερωσύνῃ οὐ δεόντως ἐπιπηδῶντες, σωφρονισθήσονται. ΡΓοιΐυπὶ γάδιριίοε υπἱροηϊυ πη ΕἸ πὶ βυῦπ), οἱ ἰοουμε ἃς γδίθηθιη [ιδἰπ| ΒΔθοΓαὶ χιϑιΐα δο υϑηΐδ. ὕΐοᾶ Θηΐηὶ ργὸ οπιηΐυ ΓΘοΘρίδ Υἱοιίπιδ, φυῶαιθ οηνηΐυμ ἀὐξηϊδίοπι ργοίϊιπὶ ἰοηφ δυρατδτγοί, δὲ ἰεἰηἰοὐ ἰδ εἰδδαϊ Υῖι, οἱ οοπαδπηπδιϊοθθῆι τχοιδὶξ, δι ἰη δάοριϊοποπι (ογιπὶ πῸ Γουύυχὶ!, οἱ ἱμΠ η δον δ Ἔσογπαυΐ. Ομογυ πὶ γΓΟῸ, αυῶ δγδηῖ {ἰγομι δὲ ουγΓὰ θοὶ (δοτίρίυπι ὲι διἶπὶ : « Ουἱ ΒΌρΓ οἰογυθΐπ), πιδηϊοδίδγα δ »), {ΠΠπ|πὶ οφἰοπάουδηι, ουἱ οοπάϊίαπι ογαὶ ἐθη)Ρ] πὶ, σι ἰοςο εδρὶ οὲ ἤφιτα Θχρείιπὶ θη ροβεὶϊ. Βοφηὶ δυΐδηι ἰρβῖι ἢ Ἐ δγδηὶ Ροδέίδ βγῃθῦοῖα. (ι ἐπὶ πὶ πυ}] Πα υδίυγ τϑιὶο οἷυς ἰορὶΐ, φυοά αὐ]υἢ οογοιδὶ βἰηυϊδογυηι : [| γα τὸ ογυῦιὶ Ργῶ δὲ σΟΠ ἶΓ υἱΓἃ ΟΠΙΏΘΙΙ ἐδιυγϑηι Β ροβίίυ ι, Βυρῦϑι οἴη θπι ὨυπΊΔι πΊΘι Ε - Ἑορίυπι, ρόῦ τπγοηυπὶ οὐ ἶδυ ἱπηρογ θοπιἰὲ ἰρϑυηὶ Γεργρδοηϊάγυηῖ. δληηλ γυϑῖυ, οἱ υἱγ Αδγοι ᾳυξ φογηγίηδγαί, δἰ ση οδι, ἰυ ὦ αυϊάθῃι ᾳφιοά ἀϊνὶ- ΠΆΤΌΠΙ ἰοκαπι Οὐδίο ρϑΥΓ(ΐοορ οἰΐδπι [υἱυγυ δἰῖ ἰγυοια εἰ διπεηιὶ ὀϊνίηί : δῖ γεγο, φυοὰ Θϑοτγυπι" ὅδε ἰγδηβφγοϑβογοδ, } ἰη βδοογάοιϊυπ] ΠΟ ΘΟηνθη Θη(Γ ἰπδὶ Πα, ρυπἰοηαἑ βἰηϊ.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Heron the Scholar
Date: ~410 AD
Context: Isidore on injustice — especially injustice committed by those in authority.
Injustice is always bad. But injustice committed by those in positions of authority is not merely bad — it is compounded. The person in power who acts unjustly not only harms his victim; he corrupts the very institution he was appointed to serve.
Those who have power over others and use it well are guardians of order. Those who abuse it are destroyers of it — and they will answer for both the original offense and for the damage done to trust in justice itself.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.