Letter 1529

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore reports that learned friends are disturbed to hear that this person left on a long journey for self-interested rather than spiritual reasons. A short while ago, when it was still dawn — night and daybreak were just blending — a close friend of mine came to me and reported that some men of learning, hearing that you had set out on a long journey not for virtue's sake, nor to improve yourself or anyone else, were troubled. They had expected better of you. I write so that you will know this — not to wound you, but to give you a reason to turn around, if not in body then at least in intent. A journey undertaken for the wrong reasons can be redirected. What matters is not the road you started on, but the one you finish.

Ῥονοστὶπαίΐο φιατε εἰ α φιιΐδμε εἰδοὶμίοπάα, α ἡμευεκὶδμδ, πο α ερπὶθμδ. ΝΟΡΟΓ οΓίθπ ( ποοι Θπΐπ ἃς ἀΐαὶ νϑὶαὶ τηΐσὸὖ , ΟσουγΓὶϊ Π Π ποοδσϑαγίι αυΐάδηι ηυη- ιἰδ8 δι υοβάδη!] Υ͵ἱγοῸ8 ]6η168, ΟΠ Ω8η1 Ρογαρυϊπδιίοποπὶ ἰηβι1 ., ΠΟ ὑγὸ υἱγίυϊ6, αυΐ ᾿ ( αἰϊαπηνα δὰ ρ οϑορ ἶδη) ἀράυσλβ, 4υοὰ εἰ ἱρϑὶ Ὑϑοπι πο Γ ργοθαβϑοηί, δ6ἀ ιἰ αἰν Ιοσυ- Ρἰοιογὶ8., ἰάἀοΐγοο ( Θοη οι πθη ( : δ᾽αυϊἀοπη οὐ) Πρὸ βραχέος, ὄρθρου ἔτι ὄντος (ἐχιρνᾶτο γὰρ νύξ τε χαὶ ἡὼς) ἐντυχών μοί τις τῶν ἀνδρῶν ἐπιτηδείων ἀπήγγελλεν, ὡς πυθόμενοί τινες ἐλλόγιμοι στειλά- μενόν σε ἀποδημίαν μακρὰν, οὐχ ὑπὲρ ἀρετῆς, οὐδὲ ὥστε σαυτὸν ἣ ἄλλον τινὰ εἰς φιλοσοφίαν ἐναγαγεῖν (ἢ γὰρ ἂν καὶ ἀπεδέξαντο), ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ χρηματί- σασθαι, χομιδῇ σου χατεφρόνησαν, εἰ προῃρημένος Διο αβοθη δ πη ἴῃ ΟἱΪο ἰγδῃβοβογίβ, πῦπὸ ἰη ὦ τὸν τῆς νεότητος χρόνον τὰς ἡσυχίας ἄγειν, νῦν ἐπὶ ρογορτίηδρὶ ἰηδιυἷθιῖὶ, αφυληὰο σοηνθηΐουδὶ ι6, οἰδὶ Δ᾽ ἱ ργείυβ νογδδίυπι,, ἀοπηυπὶ γράΐγα, δ πὶ δ60 Υἱ! ἰῃξίοι ἐυ88 ἱογΐπ . δῦνοΠ δἰθηΐ δὰ ΟΧΙΓΟΠΊΔΏΣ) ΡΟΓΥΘΗΪΌΓΟΒ Βρογδηὶ δεποοιυ(6Π) : Β6Π68 νΘΓῸ ΡγϑίοΣ τηοτίθηι ἢΐ τηδρὶδ ργοϑίοϊδηίον. ἔφυ ἄθιι φᾶυδᾶ θ01) ὨΪΔη6 οοβοΐίδ, 4υδπὶ πο αἷ8- ( , Β64ι6 ἀσίοο(οει) ἰ6 ὀχειβαιιο, Π6 ἀδιηηδῦίη) αυϊάθῃ), Δἃ4 ( δογί Γα υἱδυΐη 66ι. Θυδιηοῦγοιι φυοά οἴδοὶ! δὶ. αἱ, ἰθουπι ΔΙΝΟΒΗΝ ἰ6Γ Γορυΐϊδ. ΟΧΥ, -- ΤΗΒΟΡΟΒΟ ΘΟΠΟΙΓΑΘΤΙΟΟ. γήρως ἀποδημεῖν ἐπεχείρησας" ὅτε εἰχὸς ἦν σοι, εἰ χαὶ πρότερον ἄλλοθξ που διέτριδες, οἴχαδε ἐπαν- ἥχειν, οὕτως ὑπογυίου σου τῆς τελευτῆς οὔσης. Τοὺς μὲν γὰρ νέους ἐλπὶς εἰς γῆρας ἥξειν βαθύ" οἱ δὲ γεγηραχότες οὐδὲν ἕτερον, ἣ τὸν θάνατον ὀνειροπο- λεῖν δίχαιοι ἂν εἶεν. ᾿Εγὼ δὲ τὴν αἰτίαν ἀχριδῶς μὴ ἐπιστάμενος, δι᾽ ἦν ἐντεῦθεν ἀπῆρας, αὖτε ἀπελογη- σάμην, οὔτε χατεψηφισάμην, ἀλλ᾽ ἐπηγγειλάμην γράφειν. Αὐτὸς τοίνυν τὸ δέον πρᾶξαι προθυμή- θητι. ΡΙ͂Ε΄. -- ΘΕΟΔΩΡΩ ΣΧΟΑΛΑΑΣΤΙΚΩ. Μείϊον ὁεἰ ἤοϑιο «εάμίνι4 ἰἰσθι ραμρον, φμαῃι ἰσπανις ἀἴαδε αρίϑωις αβῇμοπε. Ουΐδηαπι αἰογία ἰυδίοηυο ἀΐχη!ον" ΠΟΠΟΓΟ [ Ποῖος ἄρα δοχεῖ τῇ σῇ παιδεύσει εὐχλείας χαὶ δό- Ργυάοη νἱἀοδίαν, αἱ αἰ φαΐ ξ πογοϑὶ δ γα Ὁ ξης ἀγαθῆς δίκαιος εἶναι τυχεῖν, ὁ μηδὲν μὲν προ- βιυάοί, ἰπ Βϑοιιῃ Ὑ6ΓῸ οοηβἰδίθῃ8 γαθυ8,, οἱ ἀἐν Πιχοῖ οἱ οἰδγίιδίο ἀϊβη ; νοὶ πἰἷ , φυδηίυπι ἦνι ἱρ80 68ι, Γεϊϊρβηιθηβ, ἀϑδὶ ομμοΐα “Ἢ υδε ἀἰξηυπι Ρυβοοηΐο τοάάδηιϊ, ] δὰ νυἱτίυοπὶ οχοίιοι, δύάνογϑα ἰΔπθὴ υδὺ8 ΓΟγυπᾶ., οἱ ἰη ἱηορίἃ ἀοαοη8 Μιμὶ φυϊάδπμ πἰς ροιϊδϑίημιπι ἰδυἀδοάυβ υἱάσι». ΥϑγῸ οἱ (ἰδὶ ἰά ἰρϑῦμη υἱάδαίανγ, Π6 ρΓφ8 [ δγδβ, ᾳιυιλλδὶ οοῃιγαῦίιιπ πηι . ΟΧΎΪ. --- Α510 ΡΒΕΒΘΒΥΤΕΙ͂ΙΟ. Ζοεϊπεὶ ἐπιρτοθε [αοιὶε ΜΙνγαγὶ ( βδοῦὶ οὐπὶ Ζοβίημυπι ἰμἰεἰατί θυμηθεὶς γενναῖον διαπράξασθαι, ἐν εὐημερίᾳ δὲ τυγχάνων χαὶ πλούτῳ, χαὶ τοῖς δοχοῦσι λαμπροῖς ἀξιώμασιν; Ἢ ὁ μηδὲν μὲν, ὧν οἷός τε ἣν ἐλλιπὼν, ἀλλὰ πάντα πράξας, ὅσα αὐτόν τε ἀναῤῥήσεως ἄξιον εἶναι ποιεῖ, καὶ τοὺς ἄλλους εἰς ἀρετὴν διεγείρει, δυσπραγῶν δὲ καὶ πενίᾳ συζῶν; Ἐμοὶ μὲν οὗτος δοχεῖ" εἰ δὲ χαὶ σοὶ, μὴ τἀναντία φαίνον ψηφιζόμενος. ΡΙζ'. --- ΚΑΣΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. . (ϑυρ. ορίει. εἰ .) Ἐπειδὴ γέγραφας θαυμάζειν, ὅπως “ὃ ἱερᾶσθαι ΥΑΒΙΖ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () ᾿Αποστερήσειν 4π ῦ0 οοὐά. ργοάθπουηι ἴῃ ἀποστερήσειεν. ῬΟΒ5ΙΝ. ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΟῸΜ . Υ.Ψ - ἘΡΙΒΥ. ΟΧΙ͂Χ. Ζώσιμον δεινὸν ὄν, οὐ δεινὸν εἶναι δοχεῖ τῷ παρανό- Α πολ εἰι, 4ιοιηοάθ ἤθη Ἴἃ ποίφπάυπι : νίϑυπι οἱ, μως χειροτονήσαντι “ ἀντεπιστέλλω, ὅτι σὺ μὲν ἀπὸ μισοπονήρου τρόπον εἰχότως ἀγαναχτεῖς " οὐδεὶς γὰρ πρὸς τοῦτο ἀντείποι" ἐχεῖνο δέ σοι παραινέσαιμι, καθαρὰν χαχηγορίας τὴν γλῶτταν διαφυλάξαι. Εἰ γὰρ ἐκεῖνος μυρίων ἄξιος, ὡς γέγραφας, σκηπτῶν, μηδὲ τῇ τιμῇ βελτιωθεὶς, ἀλλ᾽ ὅπλῳ χαχίας τῇ ἱερω- σύνῃ χρησάμενος, χαὶ τολμῶν ἀτόλμητα" ἀλλὰ σύ γε τὸ σαυτοῦ στόμα μιαίνειν οὐχ ὀφείλεις, τὰς μια- ρὰς ἐχείνου πράξεις ἐχτραγῳδῶν χαὶ τὴν τῶν τρόπων σχαιότητα διηγούμενος. ΡΙΖ'. --- ΠΑΥΛΩῚ 4υϊ ρῥγρῖον ἰοαθι οὐ ἰηἰἰλνογιι. Ἀσϑροινίθο ρτὸ δηΐπιο φυϊάθηι ἰᾳ0, αφυο πηλΐα ΟἸὨηἶΔ ΔΙΥΘΟΓΒΑΓΪ8., τὸ ͵Ἶυβίο ἱπαϊρσηατὶ, φυοὰ ποοιο υοφαγογὶ!. ΠῚ᾿π ἰμ οεῖπὶ τηοηδϑηυβ ἃς ρΓΩοὶρίδαν8, ρυγάπὶ ιἱ ἃ ᾿ηΔ] 66η - εἶα ΠΠχυδηι ουδιοάΐ25. Εἰ5] οηΐπη ἱπ . οὅἱ ΒΟΓΙ8, ἀϊδηυβ 6δὶ [] πἰ ", πραὰ ΟΠΟΓῸ ἃς ἀϊκξηϊ δία γοἀάϊιυ8 ἸΏ Γ, 'ρ50 5δισογώοιίο νϑίυϊ προαυϊΐεΐε5 ᾿μβιγυθηῖο ἀῦυ