Letter 1558

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of judgment. God's judgment is certain, and no amount of cleverness or delay can avoid it. The only preparation is repentance, and the time for that is now.

Ομὶ δον ρμαγμοτὶ!, ἰδ τέσί6 ἱπιρογαϑίι. (Ἐκ Ανὶείοί. εἰ αἰϊὲ ; ἐῶ ἐρίεῖ. ἀδὅ, εἰ ἰδὲ ποίαία σχολ. δ'πεδὶδ εὶς αὐ ομπιάοπι ἐρίδι. .) Ιοφὶαβ, αιἰυυβ τγαβρυ θὰ δαιμἰηἰβίγδινγ, » (, ευν͵θεῖοβ πϊηϊ πη σοηνοηῖ! γοίγδοιυϊοϑ , Π0 πιίηυ5 4αυἱ ἱμηιρογᾶηῖι. ()υὰ Θηΐ ἢ Γαϊΐοηθ0 δι ϊ 1δ268 ῥγοροηθηῖ, τοὶ ἰπϑίυπι Ὁ ἰπ͵υδίο ϊβοογηθηῖ, αυΐ ἱπιρογάγθ πϑβοϊδηϊ ἢ ογυηι ἰίδαυθ υάεδ οἱ ἱφηδγὶ, αυΐφυθ πἰδ᾽ γϑοίθ ἱρογᾶγα (ᾳυοά ΒΆΠ6 ΠηυΠη8 ΠΟ 68ὶ οχίψυυπι) ἀἰαϊοογίηι, πιδηάδγο δὶ ἀρογουύϊδηίυν, ἰόδαι 1ΠΠ1 υϑυναηϊ!, φυοά δυτγί αηάϊΐ ἱ ρογί εἶα, ουὐττυθ ΘΟμδοδηάόΓα δυδὶδ, υΐ 6ἱ φεγάί ἀηὶ Θ8 : γοὶ παυΐφϑηι! τυ ἀΐθυ8 ἰὼ ἰδπίϑη) ἐγυπηρόπι! υυ5 ἀδαιοη ἰδ, ὧὖἱ ἱηροηίθπὶ ῃδύθηὶ Ευυδγηδουΐο Γάζορ ἀσπὶ ἰδίδηξ, ἴῃ ρῥτοίυπαυιῃ ΡΟΪαβὶ δἰ ιη ἀοπμογραπίυν. Ουἱδᾳυΐβ [ 4ι6 δαἰυ 6πὶ διδὶ δ 8η), μγΐπ) πηυ!.οΥγυπὶ Πογυπ) πυπλογο ϑρατοθοῖ. Ουοὰ δὶ ηἰπιῖὶυ8 'ρϑυπὶ ἱπιρογαηαΐ ἈΠΙΟΡ ἱηνδδοῦὶ!, ΠΠυ ἢ ἃ τϑροὶ αὶ : δὺϊ ᾿πιρογίυπι Γαοί [ἀγεπάο ροῦϑ6 γϑοῖα ἰραγαγα οΐδοδί: οἱ ἢ6 παχοιΐο ἰηχογαῖ. δίῃ δὰ [ἀ γοοδῖυβ (υδγὶϊ, Γοουδοῖ, εἱ Περὶ ροδϑί!, δι ἷ πὶ ; δὲ Υ6ΓῸ οἰβὶ δυὺ ἰοαὶ νιδ, ἐπ ρογδη8 οὐδάέϊεί. Εἰ τοὺς ὑπηκόους τῶν νόμων, χαθ᾽ ὧν πολιτεύον- ται, ἀνηχόους εἶναι οὐ χρὴ, πολλῷ μᾶλλον τοὺς ἄρχειν λαχόντας" πῶς γὰρ ἂν τοῖς ἀρχομένοις δια- λεχθεῖεν, ἣ τὸ δίκαιον ἐχ τοῦ ἀδίκου διαχρίνοιεν, οἱ μηδὲ ὅπως χρὴ ἄρχειν ἐπιστάμενοι; Ὅσοι οὖν τούτων ἄπειροι ὄντες, καὶ οὐδὲ χαλῶς ἄρχεσθαι μεμαθηχότες" (χαὶ τοῦτο γὰρ οὐ μιχρὸν), ἄρχειν ἐπεχείρησαν, ταυτὸν πεπόνθασι τοῖς ἀπείροις μέν που (ὅ2-Ὁ05) ἡνιοχεῖν, ἐπιόῆναι δὲ τοῖς δίφροις τολμῆ- σασι, καὶ ἑαυτοὺς καὶ τοὺς ἵππους προσαπολέσασιν " ἣ τοῖς ἀπειροθαλάττοις μὲν, εἰς τοσαύτην δὲ μανίαν ἐξοχείλασιν, ὡς χαὶ μυριαγωγὸν ὀλχάδα οἱαχίσαι ἐπιχειρῆσαι, μεθ᾽ ἧς εἰς τὸν βυθὸν τῆς θαλάττης ἐχώρησαν. Ὁ τοίνυν τῆς σωτηρίας ἑαυτοῦ ἀντιποιού- μενος, μάλιστα μὲν εἰς τὴν τῶν ἀρχομένων ἑαυτὸν χαταταττέτω πληθύν " εἰ δὲ ἄτοπος ἀρχῆς ἔρως αὐτῷ ἐπιπταίη, ἐξελαυνέτω τοῦτον ἀφ᾽ ἑαυτοῦ, ἣ διὰ τοῦ χαλῶς ἄρχεσθαι τὸ δύνασθαι χαλῶς ἄρξαι παιδευέ- σθω“ χαὶ μὴ ἐπιῤῥιπτέτω μὲν ἑαυτὸν τῷ πρά- γματι" εἰ δὲ χληθείη, παραιτείσθω, εἰ οἷόν τε" ἄμεινον γάρ᾽ εἰ δὲ μὴ, χἂν ὑπὸ τῶν νόμων, βασι- λενόμενος ἀρχέτω. ΥΑΒΙΑΣ ΤΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑἅΑ͂. () ᾿Ασμενέστερον [ἰδπι πιιίδηϊ ἰ ἀσμενέστα- τα, αἱ νιΓ5. . ργὸ πάσχω βογίυη! πάσχων, ΡΟΒ5ΙΝ. ,, (:) ΡΟ ποῦ μαδοιι τοῦ φορά, γαι. δἱ ΔΗ. ΣΚΩ. --- ΟΥ̓́ΡΑΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. ἘΡΙΘΤΟΙΛΕΆΙΜ .. . -- ΕΡΙΘΤ. ΟΟΧΧΥΙ͂. (ΟΧΧΥ͂Ι. --- ΠΆΒΑΝΟ ΒΙΑΓΟΝΟ. Ῥὲε ϑοπο (επίαἰΐοπωι. Εἰ ἱπ μά ΟΝ γίειδ : ε« Οταίο μὲ ποη ἱπίτγειϊε ἱπ (δπιαιίοποπι ,» ((οπ[εν. ορὶεῖ. , Τί εἰς πολλοὺς χαταφεύγεις, ἐξὸν εἰς ἕνα : τί πολ- λοὺς χολαχεύεις, παρὸν ἕνα ἀντιδολεῖν - Τί τοὺς ἀσθενεῖς ἐπὶ συμμαχίαν καλεῖς, δέον ἐπὶ τὴν ἀήτ- τῆτον δεξιὰν χαταφεύγειν, χαὶ παντὸς ἀπηλλάχθαι πειρασμοῦ; Πειρασμὸς γάρ ἐστιν, οὐ τὸ περιπεσεῖν πειρασμῷ, ὡς ἡγῇ, ἀλλὰ τὸ ἡττηθῆναι αὐτῷ" ὅτι δὲ τοῦτο, εἰ καὶ δοχεῖ πολλοῖς ἄπιστον εἶναι, ἀληθές ἐστιν, ὀλίγα τινὰ ἐχ τῶν ἱερῶν μεταχειρισάμενος Γραφῶν, δῆλον ποιήσω. Τὸ μὲν οὖν παρὰ τοῦ Παύλου ῥηθὲν, « Οὐδεὶς στεφανοῦται, εἰ μὴ νομίμως ἀλήθσῃ, » ἐπειδήπέερ τισὶ δοχεῖ μόνους τοὺς τῆς ἀρετῆς αἰνίτ- τεσθαι πόνους, παραλείψω, ἐφ᾽ ἑτέραν δὲ ἤξω ῥῇ- σιν. Εἶπεν ὁ ἀνδρειότατος Ἰώδ' ε Πιρατήριόν ἐστιν ὁ βίος ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς. » Εἰ τοίνυν αὐτὸς ὁ βίος πειρατήριόν ἐστι, πῶς οἷόν τε τὸν ἐν τῷ πειρασμῷ ὄντα, πειρασμῷ μὴ περιπεσεῖν; Τὸ γὰρ παρὰ τῆς ᾿Αληθείας λεχθὲν, « Προσεύχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμὸν', » τοιοῦτόν ἐστι" Προσ- εύχεσθε, ἵνα μὴ ἐττηθῆτε τῷ πειρασμῷ. Οὐ γὰρ εἶπεν, μὴ ἐμπεσεῖν, ἀλλὰ μὴ εἰσαλθεῖν, τουτέστι, μὴ καταποθῆναι ὑπ' αὐτοῦ. Μὴ ἐμπεσεῖν μὲν γὰρ, οὐχ οἷόν τε, ἐμπεσόντα δὲ ἀνευρίσασθαι () καὶ στεφανωθῆναι οἷόν τε. Καὶ εἰ βούλει, διὰ παραδεί- γμᾶτος συντομωτάτου τοῦτο ποιήσω σαφές. Δυνατὸν μὲν γὰρ ἐμπεσόντα τινὰ εἰς λέοντα διασωθῆναι ἣ ῥώμῃ, ἢ τέχνῃ" χαὶ τί λέγω διασωθῆναι ; Τινὲς γὰρ καὶ ἐχειρώσαντο τοιούτους θῆρας, Τὸν δὲ χαταδρω- θέντα καὶ εἰς τὴν χοιλίαν τοῦ θηρὸς γεγενημένον, πῶς ἕνεστι διαφυγεῖν ; Τοῦτο τοίνυν ἐστὶ τὸ ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ ῥηθέν" ὅτι ἀδύνατον μέν ἐστι μὴ περιπε- σεῖν πειρασμῷ, δυνατὸν δὲ περιγενέσθαι" χαὶ ἐχα- τέρου τούτων χαὶ ἐγγυηταὶ καὶ μά