Letter 1591

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of virtue. Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.

Θιις δηΐπὶ ἔδοογθ ποη ἰΐοαὶ, ἀΐθοσα ποὴ ἰΐςεὶ, Θυἱὰ ἰκίίυν [Δοῖο ορυϑβ δ᾽ δηΐην ργδυϊίογ υϊὰ ἀΐο85, ἢ05 ροϊογίβ οἵπὶ ηυἱΐ ΤΕῸΒ δὶ, αἰςι! ΕΓΒ ΓΙ ΏΘΟΓΘ. δὶ γΟΠ ΘΠ ΘηΟΡ ἰπΡΌΓΟΓα Ὑοϊυθγ8, ἰηδίπυδιίοῃα Θδὶ ΟΡ5., δἱ υρίδπιθιϊο υἱοπάυπι. μϑυάδιωῃγ ἰΐδην6 γυϊϑᾳυΐβ ἀϊχί( : ε« Υ̓ΘΓΘΟΓ η6, σοηνοηίυπί ἀ6 ( ἀΐχαγο, πὸ ἰπάϊφῃα ἀΐεααι "΄. » ψ[οαΐα ἰφίιυν ἐτγϑαϊοπάσαι) οδὶ υἱᾶ, πὸ 4υΐδ ρυάογο δἰὲιίδιυγ, ἀϊεεμαο ᾳυξ πο οροῦίοί, πεᾷυᾶ ἰίοτὶ ἰοῦ δϑυπΠ Δὶ. (ΟΟΧΙ!. --- ΠΕΒΜΙΝΟ ΟΟΜΙΤΙ. Βοπὶ ἱπυϊαΐᾳ οὐποαϊ!. ((οη[. ερῖει. δι .) Εἰώθασι πολλοὶ τῷ ἐχ τῆς ἄγαν ἀρετῆς λαμπρυ- νομένῳ φθονεῖν, ἐπαχθῆ γὰρ χαὶ φορτικὸν ἡγούμε- νοι τὸν μὴ τὰ αὐτὰ τοῖς αὐτοῖς δρῶντα, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν καλλίστων προνομίων ἐναδρυνόμενον, ἅτε τὸν σφῶν βίον ἐλέγχοντα, ναῖς χαχηγορίαις χαὶ ταῖς ἐπιδουλαῖς βάλλουσιν, ὅν χαὶ ζηλουν χαὶ στεφανοῦν ὥφειλον. ἹὙΜΒ'. -- ΑΝΔΡΟΜΆΑΧΩ ΚΟΜΗΤΙ. δο δι ρίογίφυθ οἱ ἰηνίάογο, φαΐ νἱγίυια εἰδγυξ, Ὁ γδιΐ πγοϊδδίιπη οἱ ἰηιο γα ίθιη δυπὶ 4υἱ Ποη ὁλάδπι ἱρ8ὶ ἃραὶ, 56ἀ οριϊπιοτυην ργφγοβαιῖνα ᾿ ἰονγίδηίοηι, φαδ5ὶ Ποτὰπὶ υἱδπὶ γεργο θη αϊ, πι8 - ἴοι δίᾳφυς ἰπ58 ρμϑίαηι,, φυσπὶ ἱπη τὶ ροιυ8 ἃς ςοΟἰἸυάδγὸ οροτίο)) αι. ΟΟΟΧΙ,Π1. --- ΔΝΟΒΟΜΑΘΗΟ ΟΟΜΙΤΙ. Πείϊφίο ποπ εοπίοπιπέπάα δα ρεγυοτεῖς ὑτοβίοπίϊιπι πιογῖδιιδ. Δίαν τῆς σῆς χαταψηφίζομαι ἀδελτηρίας, ὅτι οὐχ αὐτὴν καθ᾽ ἑαρςὴν χρίνει τὴν θείαν θρησχείαν, δέ ἤδη, χνιῖ, Ἷ. ορίϑι. , Αὐ ἴδιν. Ὁ (ρῃ. " , , δ'΄ Ρραὶ, χχι, . Ποπ). Υἱ!, . Βαυϊάδαι ἰυϑιἢ ΠΙΑΠΟΡΟΓ ἀΔΠΠΠη0 ΥΘΒΆΠΙΔΠ, αυοά ἰρβᾶπι πο δσ ῥυάίοοι τοὶ ρίοηοπι, οχ ΡΠΠρΡ ἢ, θ. Οἷςοῦ. [ἰἰ. 1χ, ΥΑΒΙ ΓΨΕΟΤΊΟΝΕΚ ΕΤ ΝΟΤΕ. () ἢ τορίοιιο ἐμπεσεῖν Διο σοι, ᾿ῃ τῃαγσίηθ δουϊθυηι ἐμπίπτειν, ΡΟΒ5ΙΝ, αυρτυϊράδπ ποαυϊϊΐϊα δᾶπὶ πιαίὶα δεοὶρίαὶ. Ουϊά αμΐμι ἰη͵πδια οαὶ!, κδἱ Ζοβίπιυβ οἱ Μᾶγοη, υἱ , ϑί4ιι Ευβίαιΐυβ ποη δυάοπάα διάδηίο5, οἱ ἰδοίδηιδβ ἀδ ἰ158, φυογυπ) ρυάδγα ρᾶΓ 6586ὶ, οΠΊη68- βαφίεἰ5 ποθ οὐδουγδηίθδ, δί αυΐ η6 πῖον Ἰδΐοοβ φυϊάοπι ἀδθεγοηΐ, ἰπ εἴεγο υἱάθαπιυτν ᾽ Ουγ ποη οὗ τϑεῖ ἔλδλοίδ οἴθγυμι ργαϊοδθ, . οὔ ἀοἰϊοια ἰγαύυς βγῇ νἱἀοτγίβαυθ βροοίοδβαπι σοΠΒ6 υϊείθη), φυοά ρτγορίογ ἱ δὰ ἀϊν᾽ , πηϑην Ὁ] - δορ ἶδπιὶ οοη απ ἄδγο ποηυ ϑ8᾽ οΣ ἰἶα αυ ᾿ἰἰχυθδαί, δοη θη ἴ8π (ονγα μοη ἢἶθοὶ, ποφοί πὶ ροῦ δὲ Ἔχ ρθηάθ. δῖ! ΘΧΡΊΟΓα,, υἱάο] δαυς ἰαθάθ ἀΐβηυ, υἱ οἱ ἀΪ- δορί βοΐ πὶ ογαίογοβϑ, ὧδ ᾿Π νϑεῦα (δοῖυγὶ ὙΘΓΘΆΠ Ὁ οἰΐδη ᾿αθάθη ͵υ8 ὁθηίοχοῦθ, : πιαοῦ , 4υϑπὶ " ΒΟΝΏΟΩΘ 4υδαὶ οχρ ϊοδτί. Ουοά δ] πεφῦο ἰρβυπὶ ΕἰεγυθὴΒ οοη808 οκρίογϑηάυπι, ποῆ] ἐδ Ροηΐδ ΒΡ ΘΠ ) ΡμτῸ μ80 πἰοτὶα, βαεὰ οὐ αυογιιπιάδπηι Ρεοοδίδ, δῃάθοϑδ ἀδηιηδγο, ποῦ ἰυϑία ἰθοογὶδ, " φἸ ΘΓ. δὲ νερὸ ἰἰϊωὰ δάμη! θη5 ἐπαϊμηογίδ αυὶ " ἀουΐίο πιοάο υἱδρίυγ, δϑρίθηι8. ἃς ργυ- ἀθηι5 υἱγὶ ᾿ἰδυάδπὶ δυίεγδοδβ, ἀεὶ παυδηλῖυπι ΘΓΡΟΡῸΒ “, ποροιίαῃ αὐνίηυπι, δὲ ἰυδίυδι) ποη νϑρίθο, οἱ αἱ τἰοποπὶ σομϑοαυοθάο μβορίον διγϑηϊίδηι ἰΠογυαι υΐ ΠΠἸορ ἶ δια ΕΠ. ἀαργεάϊπηιϊυν. ΘΟΟΧΙΙ. --- ΤΗΒΟΌΟΒΟ Β560Η01.Α5Τ1 . Βοπὶς δῶρε οὩ πιαίς 8ἰϊ Υἱείαϊοβ. δοραπὶ 4υΐ ἰῃ οδιαπιδίο ἰπείάθγυμὶ δΠδοιυ8 8οΐθηι ΘΟ. ἀρ] γα. πάϊξηδ Θηΐα) 4υδ εἴη ἰδ φόδβόγυηιὶ ραιϊδηάο, δυάΐθη( οοπράγδηϊῖ, υἱ πιαχίπιο ἀοίογο ἱμρθϑηίυν, Ἠΐοο δἰ ἰτροάϊα σοι δθνλιϊοπθδι) οὐυϊδῖα οοηοίίληϊ, ἀυπὶ Ορ᾿ΪΠ) ᾿πιοϊοτγαη δ ρῥϑιϊθηϊθα ἱπάμυουηιϊ, δι ἰδί8 αυϊάξιη δϑρυὰ ἰΠ Π06 οοἰαυγθηίην, αυΐ μιδοίθηυβ πιούυ]ο, μυη)δη8 ηθροίἃ πιοιυηἰυγ. ἰφηονδηὶ δηΐηι Ὁ" θᾶ ἐοίογ, ργορίον φυς ἰφίατὶ ἀδοθαι, , Νος δίοιαι δὰ αἰϊμ νἱῖ258 ἐπειΠατὺπὶ πηθη ΟΟμ ᾿Πο γα αἰγί αι , ΟΘΕΓΙΟ. βοὶπιιιδ ργοῦθοβ, 8ὶ ηυϊὰ ξγανθ μαιϊϊδηῖιῦγ, δδυάαᾳυδαμδι ΟΟΙΙΠιἰβογαιίίοπθ, βοὰ [δυσὶ οἴἱπἰθι18 ἃς μεθοοηίο ἀἶβηο8 . ΠΠΠυδβίγὶο- τὸδ δηἷπὶ ἰρ88 δά νυἱγίυίθπ)ῃ δρρᾶγαηῖυῦς 0η88 δα ἰδ πηδίϊοη ΘΟΓΟΏ . ΟΟΟΧΙΩΥ͂. --- ΑΘΟΙΓΕΡΙΟ ΒΟΡΗΙΘ5ΤΑ4. . ΙΘΙ0ΟᾺΙ ῬΕΓΌΘΙΟΤΑ Α ἀλλ᾽ ὑπὸ τῆς ἐνίων πονηρίας αὑτὴν καχίζει. Τί γὰρ ἐχείνη ἠδίχησεν, εἰ Ζώσιμος, χαὶ Μάρων, ὡς φῆς, καὶ Εὐστάθιος ἀτόλμητα τολμῶντες, σεμνυνόμενοί τΞ ἐφ᾽ οἷς ἐπαισχύνεσθαι δίχαιον " πάντας τε ἀπο- χρύψαντες τοὺς () χαχίᾳ βεδοημένους, χαὶ μηδὲ ἐν τοῖς λαϊχοῖς εἶναι ὀφείλοντες εἰς χλῆρον δοχοῦσί τε; Διὰ τί δὲ μὴ ἀπὸ τῶν χατορθούντων αὐτὴν ἀναχηρύττεις, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν πταιόννων διασύρεις; καὶ δοχεῖς εὐπρόσωπον ῥᾳθυμίαν τεθηρευχέναι τοῦ μὴ δύνασθαι δι᾽ αὐτοὺς τῇ θειοτάτῃ προσελθεῖν φιλοσοφίᾳ ; ε