Letter 1612

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of conduct. Character is revealed not by what a person says but by what he does when no one is watching. The test of virtue is consistency. The person who changes his behavior depending on his audience has not acquired virtue — only its imitation.

πὶ τασαπάμηι ατίὶ. (ΘΗΡΥ. εἰμι ἐς ορὶει. .) θΘυΐ οἴπηῖμὸ πε 98εἰ η1148 ἀΓί65 ἀϊΐοὶ!, [5ὶ οαμἶθον ᾿οπ ἔην ἰηφεπὶ δἰ δδίπιυϑ, πα πιαυδιῃ- ἀπὲ ὀάγα δι διιπιθὴ ὀχαςία (ἰἰἰο πιὰ ποη ἐγιοίλι,, οὐ πηυϊΐυπι ἰοδιηρμοῦῖδ, 400ι] Θχογοὶο οἱ εἰγα υγίογθ . ᾿προη ἀσυαὶ,, ἰῃ Δ᾽ γίυ8 ι ῬΘΟΙΡΘΡΔΙΟη6 ΦΟΙΒΌΠΉΔΙΌΓ : ] ἴῃ αιη)βίοιῃ αιοιῦ Οὐ πάντως ὁ παλλὰς ἐπιστήμας ἣ τέχνας μεμα- θηχὼς, οὐδ᾽ ἂν πάντων ἀνθρώπων εὐφνέστατος ἧ, ἑχάστην αὐτῶν εἰς ἄχρον ἀχριδοῖ, τοῦ χρόνου τοῦ ὀφείλοντος εἰς τὴν ἄσχησιν χαὶ τὴν μελέτην τῆς πρώτης τέχνης ἀναλωθῆναι, εἰς ἄλλης τέχνης ἀνάληψιν δαπανωμένον " ἀλλὰ πλεονεχτεῖ μὲν τῷ ΥΑΒΙΑ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ-. (Ὁ9) [μιν ἴσως αἱ χαὶ ἰάθη ἱμεορυμὶ ἄν. ῬΟΡ5ΙΝ. ἘΕΡΙΘΤΟΙΓΑΠΟΌΜ . 0Υ- -- ἘΡΙ5Τ. ΟΡΠΙΥ. πολλὰς εἰδέναι, ἀντιπλεονεχτεῖται δὲ παρ᾽ ἑχάστου Α πιυ δΒεϊοϊ, οἠμηΐδ :] βυρογίο ἃ Υἱη σαι, ΓΤ τῶν μίαν τέχνην εἰς ἄχρον ἡσχηχότων. Μὴ τοίνυν μηδ᾽ αὐτὸς πάντα εἰδέναι θέλε. Ἐχ γὰρ τούτου τὸ μηδὲν ἀχριδῶς εἰδέναι περὶ ἕχαστον γίγνεται (). ᾿Αλλὰ πρὸς ἕνα βλέπων σχοπὸν, ἐχεῖ τεῖνον τὸ ὄμμα τῆς διανοίας. Οὕτω γὰρ περιέσῃ τοῦ πράγ- ματος. ΥΝΙ". --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. ἐοηῖγα ἀσρνῖ ἢ γ ὑποχιοαὰθ δογυμ,, Δ ϑυπινυη Θχοοϊιογιηι. Νἧἕὰ ἰφίτυγ οἰ] Δ δεῖγο νὸ- ᾿ἰ5 " χ ᾿ιοὺ δηΐηὶ οΠ]οϊ τα δοσυταῖο ἴῃ δι ρι οορηοβοὶ : δ6ιἱ υπ ΒρΡΘΟΙΔη8 50Ο011 ., ἢ ΠΙ . δοίοῃη αἰτίχε. δῖο διΐηὶ τοῦ οχρυβη . οἱ ὁθη- ΒΡ]ΌοΓΙ5. ᾿ ΟΡΙΠ]. --- ΕἸΌΕΜ. Αἰΐεμα μεζεαία υδγθοιινία ρογειτίφεπαα, πὸ αἰϊος ρεναπιατνδ 'ρε6 ἰϊπγιανι σοπίαιμῖπος. (γι ὼς ορῖει. ; εἰ ἐμ [τὰ .) Εὔφημον μὲν ἔχειν χρὴ χαὶ σεμνὴν τὴν γλῶτ- ταν" ἐπειδὴ δὲ τοὺς εἰς αὐτὸν τῆς χαχίας τὸν πυθ- μένα νεναναγηχότας ἀνιμᾶσθαι χρὴ, ἀτοπώτατον δὲ δοκεῖ τὸν ἄλλους ἀναστῆσαι βουλόμενον, αὑτὸν καταπίπτειν. Ὡς ἂν οἷός τε τυγχάνει, δίχα:ος ἂν εἴη περιστέλλειν τὴν τῶν πραγμάτων αἱσχρότητα τῇ τῶν λέξεων σεμνότητι " ἵνα μὴ ἐπιστύψαι ἐχεί- νους βουλόμενος τὴν ἑαυτοῦ γλῶτταν χκαταῤῥυπαίνοι" μηδὲ ἀπαλλάξαι μολυσμοῦ ἐθέλων, αὐτὸς μολύνοιτο. ΕἸ δὲ φαίης ὅτι οὐ δυνατόν ἐστι χαὶ σεμνὸν εἰ- πεῖν (), χαὶ καθάψασθαι τοῦ ἀχούοντος᾽ φαίην, ὅτι ὁ τοῦ μετρίου ἐλέγχου χαταφρονῶν, οὗτος χαὶ τοῦ ἀμέτρου καὶ γυμνοῦ πλέον ὀλιγωρήσειεν. Εἰ γὰρ ἡ πραότης τοῦ λέγοντος, χαὶ ἡ τῆς λέξεως σεμνότης οὐχ ὠφελεῖ, σχολῇ γε γυμνὴ τῶν πεπραγμένων αὐτῷ ἡ προφορὰ ὠφελήσει.