Letter 173

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Peter Date: ~410 AD Context: Isidore encourages someone who has fallen repeatedly, pointing to those who eventually prevailed against the very passions that had previously overcome them. They stood firm against the passions — the very passions they had previously acknowledged defeat against. So if you too have fallen many times, acknowledge it honestly. The man who admits his weakness has already begun to fight it. The man who denies it has already lost. The one who has fallen and risen again has information about the struggle that the one who never fell does not have. Use it.

ἔστησαν χατὰ τῶν παθῶν " ἐφ᾽ ὧν πρότερον ὁμολο- γήσαντες ἦσαν τὴν ἧτταν. Εἰ τοίνυν χαὶ αὐτὸς πολλά- χις ἔἕπταῖσας, γνωσιμάχησον. Κι. --- ΠΕΤΡΩ. Οταϊον πον ἐοπῖρον ρεγδιαάοῖ, Ῥγορίδν ϑεγωηι αὐ αϊθπιῖς αἀτδίιτίνηι. Οοπ[. ον. , ,, , [ι, ὅ, , , , εἰ ον. δ, ἐδ. χν. λόγγο Β}}}} νἱἀογ, Βοηθ νἷγ, ποὴ δηίυπιὶ - ΠΟΙ ΘΙ Εἶ γἡδίογα οἰοφυθῃιίαμη, φυλαί ργοῦδιῃ ἴἢ- ἀοίδιν οἷ φυὶ δΔἀ!ποποίυτ. Ρογβυδάσνρὶ θηΐην Π} μηγϑυδάογὶ, ἴῃ ὲ ἈγὈΠ ΓΟ οἱ υδὶ] ἀοπιὶδίυ. Ναιὴ οἴπηΐθυβ υἱ ροΓδυδλάογοι, η (ἐγ ϑίυ. αυΐάθη) ρΡγβίίει. Θυοά δἱ πορανβ, δχθηρίο ὑη , ουἱ ἰιοσυαι ὨῸ ]υπ ορροηᾶβ, ἢ άἀθη) ἰάσΘΓΘ ΘΟΠΔΌΟΘΓ. φυΐβ δηΐπ), δηιδῦο, δὺϊ αἰνίο Ὑογῦ)ο ἰοαυ θη Γ, δυὶ αυΐβ βϑαρίθη(ἃ δαρίο γ δχϑ(ἶϊ, αυ τοὶ ἰδῃ- ἰλιι ῥγοίθγγοί νεῦρα οἱ ὑἱαπάϊθοιϊα τ ἴὰα, Εἰ Κινδυνεύεις ἀγνοεῖν, ὦ μαχάριε, ὅτι οὐ τοσοῦτον ἡ φρόνησις τοῦ λέγοντος, οὐδὲ ἡ εὐγλωττία τοῦ πα- ραινοῦντος δύναται τὸν πταίοντα δυσωπῇσα:, ὅτου τοῦ συμόουλενομένου ἡ εὐγνωμοσύνη. Τοῦ γὰρ πεισθῆναι χαὶ μὴ, αὐτὸς χύριος χαθέστηχεν. Εἱΐ δὲ ἀπιστεῖς, ἑνὶ παραδείγματι () χρησάμενος, ᾧ ἕτερον οὐδὲν παραδληθῆναι δυνήσεται, πεῖσαι δυνή- σομαι. Τί γὰρ τοῦ Λόγου ἑλλογιμώτερον, ἣ τί τῆς σοφίας σοφώτερον τῆς τοσαῦτα χαὶ τηλιχαῦτα φησά- σης () χαὶ προσηνῇ χαὶ δραστήρια, ὥστε ἀναστεῖ- ΥΑΒΙΚΑΣ ΤΕΘΟΊΙΟΝΕΚ ΕΤ ΝΟΤΑ. () οιωοβιει . ἰοου ἐθδι Ῥηϊρρίς. ὅ οἱ . ΘΟΗΟΤΤ. () Ργο χαταψηφίσῃ εὐΔά. Υαι. θῦ οἱ ΑἸι. - ξυμ! χαταψηφίζει. ΡΟΒΘΙΝ. (() Εν: παραδείγματι. θὲ διὰ ργοάϊιοτγε, [οἱο- υ ''ος ἀγρυιηδῖίο ὕυθὴ ἰοησαμ ἀσοίλμαυο ἰερ δι. Ἰ᾽ ἀοΥὶ ἐρίϑι. }. ὄν. (ἢ γίϑιυην υ] Δὐδ- το θ ἃς θ᾽ . ἢ}}} ργοίδοϊθθθ, τοῦθα ῥγοίΐδγνοι δὐασιμοῦ! , αι. γὙῸ} ἰΔρ Υτα μᾺ- (τα χια ἰμΠοοίογα ρ Υἱύδτγοηΐν. (Οουίογ οἱ ορίδι. ὅ [ὺ. ὃν }. ... Μοχ, δι᾽ ὃν χαὶ ὁ τῇς χρίσεως ἀξιόχρεώς ἔστι λόγος. ᾿άδμν ᾿ϑΠυγυ ἴῃ ὡυδ᾽ ερίδι. ἰυγὶ ᾽ν οἱ ργοχίμα δ ουσεδόμν πεσίυνι οἷς δα. Διὸ χαὶ τῆς χρίσεως βέδαιος ὑπάρχει λόγος. ΠΠ{ οἰἴ:}} τὸν ἀχούοντα χύριον τιδἰὸ ἰἰΘ γα ἃ ΠΌΓΑΤΙ, ΡΓΟΓΙ ΟΟΥΓΟΧΙ . ΘΟΒΟΤΤ. ( δὴ σαθὴς Δ}}} οὐ. αι, Ὁ οἱ Δ|{. αϑιληιὶ ἰι φοάσασης. ῬΟΣΣΙΝ. ΕΡΙΞΤΟΙΛΆΜ . Υ. --- ΕΡΙΘΤ. ΧΧΠΙ. λαι τοῦ Ἰοῦδδα τὴν φιλοχρηματίαν, καὶ μὴ ἀνυσάσης ; Α εἰβοδεῖα, υἱ ᾽υὰς ρτγοάἑιονὶ ογίρογα δυδγῖ ει}: ογίιμθη οὐ παρὰ τὴν οἰχείαν ἀσθένειαν, ἀλλὰ παρὰ τὸ τὸν ἀχούοντα χύριον εἶναι τῆς οἰχείας γνώμης, διὰ τῆς αὐτεξαυσιότητος ὄρον, δι᾽ ὃν καὶ ὁ τῆς χρίσεως ἀξιό- χρεώς ἔστι λόγος" εἰ τοίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ἀποδο- χῆς μὲν ἄξιος ὁ τὰ αὐτοῦ πληρῶν᾽ μέμψεως δὲ χαὶ χατηγορίας ὁ ταῖς ἀγαθαῖς παραινέσεσι μὴ πειθό- μενος " ὁ δὲ τὴν τοῦ () πεισθέντος χατηγορίαν ἐπὶ τὸν μὴ πείσαντα τρέπων, ἡλίθιος, ἅτε χαὶ τῶν θείων χαὶ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἀγνοῶν τὴν φύ- σιν, ΚΑ’, --τ ΛΕΟΝΤΙΩ ἘΠΙΣΚΟΙΩ. ροϑϑβοὶ, δἱ η} [ : ἰύαυδ πο ὃχ ϑυλ ᾿Π} } , βθἀ φυοὰ δυάΐδης δῖ δϑυιάδ ργορίον διγθ γὶ! ἰθγ- ἰδίθη) δυδη); ἰη ροίοϑβίδίθ ὨλθοΓεὶ δοη(οπιίΐδιη ἢ Ου ( οαυδὰ ἱαάϊοϊϊ! ἰθοηθα ἀσίδηϑϊ. θυ: οὐπὶ [ἃ δι, ἰδυὰδ ἀΐχηιι ὁδὶ αυΐ [ Γραρ δχβϑϑαυδίυγ : .. νυἱιυραγαιοθι ΘΟ Γᾶ ἃ ΓΟΡΓΘΙ ΘΒ ) "Ὶ "δγοδίαγ, ὺ] ὕοπὰ δβυδίδηι! ἤθη ραγααῖ. δίυ! ἰίδαυα φυΐ ἴπ βυλάξιίοπι, αυοι] πο ρεγβυλάθδαϊ, ἰ Δοσιυδαι ΠῈΠ), πἰροῖὶθ ἀΐνπᾶγυπ Δ ΔΓ) ΓΟΡΙ ἰφιᾶγι, σοηνογιδὶ. :