Letter 204

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Theodosius the Presbyter Date: ~410 AD Context: Isidore on the relationship between mercy and justice — arguing that they are not opposites but that mercy is justice's completion. When mercy is sought, let it be found. Mercy is not the suspension of justice — it is justice's completion. A punishment that is technically correct but without mercy has not achieved justice; it has achieved only retribution, which is a lesser thing. This does not mean there are no situations where severity is required. There are. But the default posture of the one with authority over others should be toward mercy — not because they deserve it always, but because the one exercising authority has himself required and received mercy, and should know what it is worth.

νἰβαγίοοτϊα ἢ αυ ἀσπίδ νϑηΐὰ ἢ Π . ΙΔΟΓΥΩ ργοροιηοάυπι τη ἰδοη διγδῃνθηιπὶ δι] ( ἐοηδογί μϑὶ, αἱ ἰΔπ.πὶ (οἰρδυπι πονογὶ. οἱ ἰηὐ γα ραυρογθυδ Ἰηίογθμάδ ο, ἃς ἠυὐϊεδη! θαυπὶ ρΙαοδίιπι ΓΘ. , πο ἰυ τοδὶ ρ βοθηιἃ μα ΘΟΠΊΡ]. (ΟΧΙ. -- ΤΗΕΟΡΟΒΙΟ ΡΒΕΒΒΎΤΕΒυ. γίγωπι τεἰ σίοειπι ροτορτίμαπίεπι σοπιπιοπάαι, μι ἐοερίἴο δαεϊρίαιωτ. ᾿Ανὴρ διαφερόντως τῇ θειοτάτῃ θρησχείᾳ ἀνακεί-᾿ μενος, χαὶ τοῖς τὰ αὑτὰ αὐτῷ μετιοῦσιν ἐντυχεῖν περὶ πολλοῦ ποιούμενος, χἀχεῖσε ἀφῖἴχται. Ξεναγὸς τοίνυν ἀγαθὸς αὐτῷ γενοῦ" ἵνα σέ τε χαὶ τὰς ἄλλας τῆς ἀρετῆς θεασάμενος εἰχόνας, ἐμπλήσῃ τὸν οἰχεῖον ἔρωτα. ΣΙΒ'. -- ΑΥ̓ΣΟΝΙῺ ΚΟΡΡΗΚΤΩΡΙ. ΗΙς νἱν ἐνὶ ηϑ γαϊ αἰοηΐἷ., υἱ ἰηοΐόα!ϊι ἰὼ , ιυἱ διηάθῃῃ ἰοηηΐ, δὰ νοῦ ριοβοίδοϊ υγ. Εδι ἰϊδαυς νοηυβ } ἂς θαηΐφη ᾿).ρ, υἱ [ ἰυ ἰηϊυΐυ γἱτία! Δπιοῦα οομπρ οἰδίυν. ΟΟΧΙΙ!. --- ΑὕΒΟΝΙΟ ΟΟΒΒΕΟΤΟΒΙ. ἢϊιειἰοὶ σαιδαπι οοπιπιοπάαϊ, φιοπι ταϑμία φιίάαπι ταγο αὐ [ογπὶ ἐαίγαχοτγαί. Ἐπειδὴ ἀνήρ τις ἀγοραῖος (), πράγματα βου- λόμενος παρασχεῖν ἀνθρώπῳ ἀπραγμοσύνῃ συζῶντι, εἴλχυσεν αὐτὸν εἰς διχαστήριον’ καταξίωσον, θᾶττον μὲν χωλύσαι τοῦτον ἀδιχῆσαι" χαριῇ γὰρ αὐτῷ τὸν δὲ εἰς τὴν ἀγροιχίαν πέμψαι, τῆς φίλης γεωργίας τὴν ἀντίδοσιν ἀσπασόμενον. Δ}, χνὶ, . Ουληάο οδυδί ἀϊςα αυϊάδηι ποροιίαπιΒ [ἀνόβύθ γα βιυάδηβ υΐοι ἰγδηαυ}}} ἀσχοηι! ἴῃ οι πὶ ὁχ - ἰγαχοῦίς,, ἀΐϊφηογίβ υπὶ ργίπιυπι ᾿ρϑΐυ ἰπὐυγία οοδύοογο. Οτγαίυπι ἰά δηΐη ἰ{} δοοίἀοί. Πυης γογο ΓΒ πηἰιϊ, ταί ἱροὶ δαγίευ!γ τοιηπογαιίοηοπ) ᾿δοοδρίυγυμπ). : ΥΑΒΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΘ ΕΤ ΝΟΤΩ. () Ρὸ ἐμπλήσας ᾿ἰάθιῃ ἰόσιηΐί, ἐμπλήσειας. ῬΟΒΙΝ. () Θογῖθυ ἀγόραιος, ποη υἱ οδαϊπὶ αν. ἀγο- ραῖος. Αὐμοηΐὰ. ἐμ) ( γοουπὶ ἀπἴογο , ν υΪ δυσίονῦ : ᾿Αγόραιος σημαίνει τὸν πο- νηρὸν ἐν ἀγορᾷ χεσχαμμένον (ἢ) " ἀγόραιος δὲ τὸν ἐν ἀγορᾷ τιμώμενον. ᾿(ὶ πο νὶ δι Βαγναγὶ ι.- (υδαπθα, υἱ ορὶδι. , ρμαῴ. , ν. . ΒΟΒΟΤῚ ΟΟΧΙΙ. --- ΖΟΘΙΜῸ ΡΆΕΒΒΥΤΕΒΟ. , ΙΘΙῸΒΙ ΡΕΊ,ΞΙΟΥΖΙ ΣΙΓ'. --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΈΡΩ. Επεπιριὶς ροίΐπια σααπι υετϑὲα ἐμαδεπάμηι. (Οοη[γ. ερίει. , .) Νοη τυογθῖ, θΟΠ Υἱν, ἰδοφοδηαϊὶ δυάίΐίογοξ, Γ- ἷρδᾶ οἱ ὀχϑιηρ , αυΐ Π ὀογηυηΐ ἰΡαἰιδηἀΐ. οτοβ οηΐηιὶ ρογευδάδη!ιδ γοπογδηὰϊ δύ, ποὴ ογαϊίο. ΠΙῚ οηΐτῃ βρθοίδη( Πεδοίαηϊ, [ γΓῸ δυάϊογ (δε καί. Ισίιυν, υοά ἀΐοοτο νυοϊδοῦδη), ἢυης εἤκδγδη). ΥἹΓ ηυΐιϊαπὶ νἱγιυϊα οτβδῖυβ νδὶἀ εἶἰδὶ ἰπάΐηδιαυγ, τυ} αυϊάδπι Γείογθηδ, ὑυπυ} ΥΣῸ δάμἰγδης, υοηοο, ουαι Εἰ οἰ οδἷ ' ργοῦγυπι,, Υἱίδπὶ ἱπηπηδουϊαίϑη) ὁΧ ογϑιϊοηΐ τοδί πιατὶ δυβιΐηθα. ϑ᾽ δηΐπ) αὐ δυπὶ,, ἱπᾳαὶ!, οοηίεγι,, ραίδὶ ; δἱ ΥΓῸ οἱ δίΐοβ ἰηαιι ΐ- ΠΔΓΟ ΟΧ ἰυγρίὶθυ Βυ} μοίοδϑὶ δοιϊοηΐ θυ, αυὰ ( ολι ἰά ορίαὶ οοηϑοαυΐ, (μιοά μάῦεγα πο Εᾳυ!- δα τιῦογο βυδυπάουδν δυάΐθηϑ,, ἰογγαπιαυθ δερὶ- οἷοθδπ), δς. ἢ Ο ᾳυϊάδπι ἀραγίγα ροίογδηι. οι πν, αὐυὶΐ δάδγαδηϊ, οἰδγὶβ {Ππυπὶ δρρ αυδὶθυ Πομογα)δηΐ, υηυπ οαυβλι!}, ποη ροιυΐδ ἰηδοἰ (Ἶδπὶ ( Π| ΡΓῸ Π- Εἰϊο ὀερεωάϊολγο : (ἃ ἰίάιο υἱάθιο, γδίΐοῃθ ιιδπο τορεοοηϑίοηθηι Ἃρ}}Δ. ΟΟΧΙΥ. --- ΡΑῦΠ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. Οὐ τῇ φράσει χρὴ, ὦ βέλτιστε, καταγοητεύειν ποὺς ἀχροωμένους, ἀλλὰ τῇ πράξει χειροῦσθαι τοὺς θεωμένους" ὁ τρόπος γάρ ἔστι τοῦ πείθοντος ὁ αἰἱδέ- σιμος, οὐχ ὁ λόγος. Ὁ μὲν γὰρ δυσωπεῖ, ὁ δὲ ἐν- οχλεῖ. Τί τοίνυν βούλομαι εἰπεῖν, φράσω’ ᾿Ανήρ τις τῶν ἀρετῇ χεχοσμημένων, πολὺς ἔῤῥει κατὰ σοῦ, πολλὰ μὲν φράζων, ἕν δὲ θαυμάζων, πῶς κηλὶς ὧν τῆς Ἐχχλησίας, ἀχηλίδωτον βίον ἐν ταῖς εὐχαῖς λαθεῖν ἀξιοῖς. Εἰ μὲν γὰρ τὰ παρ᾽ ἑαυτοῦ, φησὶν, εἰσφέρει, αἰτείτω᾽ εἰδὲ χαὶ ἄλλους μιᾶναι ἐχ τῶν αἰσχίστων αὐτοῦ πράξεων οἷός τέ ἔστι, δι᾽ ἣν αἰτίαν τοῦτο εὔχεται λαθεῖν, ὃ ἔχειν οὐ θέλει; Ἐγὼ μὲν οὖν ἠρυθρίων ἀκούων, καὶ προσεῖχον εἰς γῆν, χαὶ οὐδὲ διᾶραι τὸ στόμα ἴσχυον " οἱ δὲ παρόντες χρότοις ἐχεῖ- νὸν ἐστεφάνουν λαμπροῖς, ἕν μόνον αἰτιώμενοι, τὸ μὴ δεδυνῆσθαι ἐπαξίως τῆς σῆς ἀπαιδευσίας φρά- σαι" Αὐτὸς οὖν σχόπει, ὅπως ταύτην ἀποτρίψῃ τὴν χωμῳδίαν. ΣΙΔ'. --- ΠΑΥΛΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ, Νοη ἰουΐδιις [υμἱἱἰϑμάφια τοϑμς. ςφοποΐοπθε ὧν (Οοπ. ερίει. , εἰ . [κπὸΉ ἰοσμεπάο οοπεδάε- ταπάπμηι.) ὥδνο αἱ δ [ἰδᾶχυθ, ροίΐυβ αὐ ἀΐείυ ἀΐχηᾶ δύηϊ, ράδθϑὶπε ΠΆΡΓΟΒ. ῬΙΟΥΙ οηΐπ πυφαῦὶ ἰ ρυ- ᾿δηιθ, δἱ οἷο δυθυηὶ, οἱ [δοῖ] ουἱραηΐ, οεἰϊοᾳφυθ Ῥογδυδόθηι. (ΟΧΥ. --- ὈΆΝΙΕΙΙ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. Μὴ περὶ μικρῶν καὶ φαύλων, ἀλλὰ περὶ ὧν λέ- γεῖν ἄξιον τοῖς ἐντυγχάνουσι φράζε. Φλναρεῖν γάρ σε νομίζοντες πολλοὶ, καὶ ἀποφοιτῶσι ταχέως, καὶ αἰτιῶνται ῥᾳδίως, καὶ πείθουσιν ὀξέως. ΣΙΕ’, -- ΔΑΝΙΗ͂Λ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Νε πιαίογμηι [εἰϊοϊαἴ ἱπ ἀο. δαοιῖο οἤεπαασίμν, εοὰ Αἷης σογ μάΐποηι ἐπσίγεπιὶ ἡμαϊοὶδ ἐγϑάα!. ((οπ[. δριξῖ. ΝῸ ἰ ἃ ἑσαρίο υἱγίαιἷβ, α Ὀοπ Υἱγ, ἀνδῦῖαί ἴτὰ- ὦ Μή σου, ὦ μαχάριε, τὸν εἰς τὴν ἀρετὴν δρό- τοῖα, ᾳφιοά Ζοβίυβ ἱπιρυγυ θεοφῦδ ἰηνίβυς, υἱ δου υἷ., } ἱπί τὶ δυβυ ἔυογί!, γν] δδοῦί ΓΘ δυάθδαί : ΄συΐη ροιΐιδ ἢος δὰ Ἄοοηῇγηηδηθυη) γὰ- θδι διϊυγυπν οππηΐηο ἐπ εἰυπι, δοουμάυπι οροΓᾶ ουΐᾳφυθ τοάἀάοίυν. : Θηΐἷπὶ ἢ ΐῸ ΟΠΠ ὈΓΟΠΊΟΓΪ ( Δ- εἰρογοδὶ, ἱπηρὶϊ φυϊάοπι ροπδ, [] Υ ργϑι δ γἰγιμ!}, δυρογυδοδηθυπ ) ἰυϊεΐαπ!. δὲ αᾳυἱάδῃι Τα Μ πιδὲὲ ἴθ μος πηυη δρυηΐ [ οἶ Ρ : ΘΟΠΓΓΆ ΥΘΓῸ ᾿υδι} διθρ δάνεγοί δοηδίοιδηίυν. ἃ ἰρ ἰυ- ᾿υἱλππι οοποῖίίαί, φυοά {τ απὶ τυπηυ} να |Φ ]}] Γ ἀοθατοί πηογῖιο, φυοά ρΓῸ πιογίο ουΐᾳφυο ἀΐδι εἰ δ ᾿ . Νδᾳυδ οδἷπὶ ᾿υϑῖυ ἴογοῖ Ὠου, αυἱ ἢξς [αἰυγὰ ρτο- νἱ ἀογὶ!, πἰδὶ γογυογυπι, δοιϊοηυπι, δίι σοφὶιαιϊο- Ὠυπὶ ταιἰοηθηι ροδβίθδ γα ἀδγοίηυβ, οἱ ἢ᾽ αυΐιίδτη ΡΓΩηΐα, [Π| γ γὸ ρπ ἀδοθγηθγοῖ. ΟΟΧΥΙ. --- ΘΤΆΆΤΕΟΘΙΟ ΜΟΝΑΘΗΟ. μὸν () τὸ μιαρὸν καὶ θεομισῇ, ὡς γέγραφας, Ζώ- σιμον ἱερᾶσθαι τολμᾷν " ἀλλ᾽ αὐτὸ τοῦτό σε μᾶλλον ῥωννύτω εἰς τὸ πιστεύειν πάντως εἶναι χρίσιν, ἐν ἧ ἐχάστῳ τὸ πρόσφορον ἀπονεμηθήσεται. Εἰ γὰρ πάν- τες ἐνταῦθα ἀπελάμδανον τὰ προσήχοντα, οἱ μὲν τὰς ἁμοιδὰς, οἱ δὲ τἀπίχειρα, περιττὸς ἣν ὁ τῆς χρίσεως λόγος. Ἐπειδὴ δὲ πολλοὶ μὲν φαῦλοι εὐημε- ροῦσι, πολλοὶ δὲ σπουδαῖοι παρευημεροῦνται, αὐτὸ τοῦτο ὃ τὸν θόρυδον ποιεῖ, τοῦ θορύδον χαὶ τῆς ταρᾶ- χῆς ὀφείλει εἶναι ἀναιρετιχὸν, ὅτι ἑχάστῳ τὸ πρέ- πὸν ἀποδοθήσεται. Οὐ γὰρ ἄν δίκαιος ὧν ὁ θεὸς ταῦτα περιεῖδε γινόμενα, εἰ μὴ ἔμελλε χαὶ λόγων χαὶ πράξεων χαὶ ἐννοιῶν μετὰ ταῦτα ἀπαιτεῖν εὐθύνας " χαὶ τοῖς μὲν τιμὰς, τοῖς δὲ τιμωρίας ὁρί- ξειν. ΣΙ’. --- ΣΤΡΑΤΗΓΙ͂ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ Ῥγνονεῖεῖι δὲ ἱπυΐδειγαπε ἀπιΐοος ἐπ πιοπαείετῖο. ([π. ορίεί. .) Ζδ πι, οὐ Ὀοη Ὠ ἀΐοᾶπι, ἴῃ πιοηδβίοτίο ὁχ- ϑρδοῖδ. ἀσοθάδη δηΐπ, υἱ Δη οηο , Ὠεὶ Οὐ ἱπδρὶ ΟἾΔ}, οἱ μΡ Οπηηΐα δάπιηγαηάιϊπι Τ|- ὑοδίυπι ᾽ην ρτ θαι διηϊουπ (Δοίυπὶ, ΠΟΏΟΓΕ πιᾶχί πιο οοηηρίοχυγυδ. Ἤδη με, σὺν Θεῷ δὲ εἰρήσθω, προσδόχησον ἐν τῷ μοναστηρίῳ " ἤξω γὰρ τὴν σὴν πρό γε πάντων ὀψόμενος θεοσέδειαν, καὶ τὸν διὰ πάντα θαυμάσιον Θεοδόσιον, διὰ μαχροῦ () φίλον ὄντα, χαὶ αφόδρα ἡμῖν τετιμημένον, περιπτυξόμενος. ΨΑΒΙΑΕ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () ᾿Ιπῖεγ δρόμον ἱ τὸ ἰηδόγυμῖ Δ θῸ οοἀϊ. ἐχ- κοπτέτω. ΠΌΝ. ! () Ργὸ διὰ μαχροῦ ουἀ. γαῖ. οἱ ΑΙ. εε΄ ϑυηῖ διὰ μιχροῦ, [». ΣΙΖ'. --- ΑΡΠΟΚΡΑ ΣΟΦΙΣΤΗ͂. ΕΡΙΘΤΟΙΛΆΌΜ . Υ- -- ΕΡΙΞΤ. ΟΟΧΙΣ. ἽΝ ΟΟΧΥΙΙ. --- ΠΑΚΡΟΟΒΑἍΙ ΒΟΡΗΙΘΤΙ. δε νατὶϊ τἠείοτμνι αἀἰσεμαἑ ρεπόγιϑαε. ((οη[ἐγ. φριδί. .) Τῶν συγγραφέων οἱ μὲν αἰσχρὸν ἡγοῦνται μὴ σαφὲς εἰπεῖν, οἱ δὲ ἐν τῇ ἀσαφείᾳ τίθενται τὴν ἰσχὺν, χαὶ οἱ μὲν τιμῶσι τὸ μέτριον, οἱ δὲ ἔξω φέ- ρονται τῶν καιρῶν " οἱ μὲν τῶν ἠχριδωμένων ὥτων στοχάζονται, τοῖς δὲ ἀρχεῖ τὰ μειράχια σεῖσαι " χαὶ οἱ μὲν ἀμείνονες εἰς προοιμίου χρείαν, οἱ δὲ ἐν παρα- δείγμασίν εἶσι πλούσιοι" -οἱ μὲν οἶχτον ἐμύαλεϊν δεινοὶ, οἱ δὲ θυμόν " τῶν μὲν τὸ βραδὺ λυπηρὸν, τῶν δὲ τὸ ταχὺ τερπνόν" οἱ μὲν ὕπνον ἐμποιοῦσι, μιᾷ χαταχρώμενοι ἰδέᾳ, οἱ δὲ χαὶ ἀφαιροῦσι ταῖς μετα- Θολαῖς. Χρὴ τοίνυν τὸν βασανίσαι συγγράμματα εινὸν, πάσης χαὶ χάριτος χαὶ ἀπεχθείας ὄντα χρείτ- τονα, ἔχάστου συγγραφέως χαὶ τὴν χαχίαν χαὶ τὴν ἀρετὴν εἰδέναι" χαὶ τῇ μὲν ψηφίσασθαι, ἐδ δὲ μέμ- Β νόζοὸ νἱιυρογδηάο. Ψψασθαι. ΣΙΗ͂'. --- ΑΦΘΟΝΙΩ. ϑογίριογυπι γποιογυπαυθ δἰ αυϊάθαι ἴυγρὰ ἀυεσιῃηί οὔδουτα ἀΐοοῦο : } ἴῃ οὨϑουγίιδιο ἀδεου ] οδδηὶ : οἱ } πιοάΐυπι ἰὁπσοηϊ : ] πηοάυπι ὁχοσάμη!ι. θυϊ- ἐδ) δουι δυάϊυηϊ δυγί θα; } σοηιθηςὶ δυηί δ - Ἰοδοθθθβ πιουΐϊβδδ. ΝΟΠΒΟΙ ὀχογα υἱθηῖ ΡΓ- δίδηϊ, ΘΧΘΙ } αθυπάδηξ, (Οὐοιμπιίδογδιϊοηθπι αυϊάδπι πουπὶ ἰπουίοῦθ,, ἰγδ δἰϊ. Θυΐάδληι ἰΔτὰϊΐ- ἰαίο ἀϊδριίοθης, οοἰογ (δία ρίδοθδίὶ. Αἰΐΐ υπϊς ἀϊοοπάϊ (γα δου) οοποϊ ἰληϊ, δ ἱ Ἵο οε ( ουπιάθι θὁτουϊίυηι. Ὀόεαὶ ἰἰδαᾳυδ θυ, ᾳυΐ δερὶρίΆ δἰϊογαῃι) δἰῖ ὀχρίογδι γα, ΔΠΊΟΓΘ δίᾳυο ἰηυ ἀΐλ πῸἢ δυρογυὶ, οπηηίΐᾳυθ δάθο βογίρίουὶ Υἱἶυ ἰαχία ὃς Υἱγῖυβ οοφῃοδοθηάα : ἰδῆς υϊάδαι ἰδυάδηδο, ἰΠ|πὶ ΘΟΟΧΥ͂ΠΙ. --- ΑΡΗΤΟΝΙΟ. , Ῥ νσίηδίας εἰ [ογπίταιἷο ἀιο εἐχίτεπια, σοη)μσίαπι πιεαΐπηι, υἱγοίπιίαίε ἱπ[ετίαα. ((οπ[ετ. ορὶει. ). Καὶ ἡ παρθενία, ὦ βέλτιστε, καὶ ἡ πορνεία τὰ μέτρα τοῦ νόμον ἐξέδφησαν, ἀλλ᾽ οὐχ ἐπὶ τοῖς αὖ- τοῖ;. Ἡ μὲν γὰρ ὑπερέπτη, ἡ δὲ παρέδη. Καὶ ἡ μὲν τὰ χοῦφα χαὶ ἀνωφερῇ, χαὶ τὸν οὐρανὸν. πολοῦντα,, ἡ δὲ τὰ χατωφερῇ χαὶ βαρέα σώματα ἐμιμήσατο " ἡ μὲν διώχει τὰ μεταδολῇς χρείττονα, ἡ δὲ ἐχεῖνα, ὧν ἡ μεταδολὴ συμφυὴς, καὶ ἡ κόλασις σύντροφος" ὁ δὲ τίμιος γάμος τούτων ἑκατέρων μέσος τυγχάνων, Υἱγείη δα, Ὀοη Υἱἷγ, ἃς ἴογωΐεδιίο Ἰοσἷδ ὀχοθάυηϊ τηούυπι, οἰϑὶ πο οοάσῃ πιοῦύο. [ δηΐπὶ βυροΓ- εγλάϊυν; δῷς ἰγδηϑαγοάϊυγ. ΠΠ|ὰἃ, υἱ ἰονῖα ο]ϑηῖ, δυγβυπὶ [ογίυγ, ἰῃ σΟἰυμ ἰδ ΐ ς ἰδ. ἀδογβυ γΓαρίίυνγ, φγανίδ ἱπη δη οογρογα. [Π| βθοίδιυγ πιι- ἰΔιἰοπὶ πο Οὐηοχία, πῶς πιιίαιϊοηΐ οοβπδία.,, ὃς ροίΐυ οδαοχία. Μαιγίποηΐαπι ἢ) ἀϊιοῦυ ἰηίοῦ- Ϊεεῖυπι ; Αἰἴο φυϊάδπι ἰηΐογ'υ , Γ ὙΘΡῸ } }- τῆς μέν ἔστι χατώτερος πολλῷ, τῆς δὲ ἀνώτερος ΕΑ Ιηἴυ. Υ᾽ρρίηϊδια οοἷπι οοπἰυφίυπι τπιΐηυ δὶ οἱ ἢυ- πλέον, ἢ ὅσον αὐτὸς τῆς παρθενίας ἐστὶ ταπεινότε- ρος. Διὸ χαὶ τῆς μὲν στεφανουμένης, τῆς δὲ κατα- χρινομένης, οὗτος σύμμετρον ἔχει τὸ ἐγχώμιον.