Letter 205: If words alone could destroy wickedness, every teacher would be a savior.

To the same. The good things are gathered into vessels, and the bad things are cast out of the dragnet — that is, when the Church of the Lord is examined, since all have been sealed with the name of Christ and have been united into one harmony. And the good are gathered into vessels, that is, into the eternal dwellings, the dispositions that remained in truth; while what is heretical and opposed to right belief is cast out of the kingdom. For on the day of judgment the great separation shall take place, and no mixture of wheat and tares shall any longer be tolerated. To Philonides. The same principle applies in the present life: those who hold fast to orthodox faith and practice it with sincere hearts are even now being prepared for the eternal vessels, while those who corrupt the faith with heretical innovations are even now casting themselves out of the kingdom, though they may not realize it until the final reckoning.

ΣΕ΄. – ΤΟ ΑΥΤΟ. Τὰ καλὰ συνάγεται εἰς ἄγγη, καὶ τὰ κακὰ ἔξω βάλλεται τῆς σαγήνης, ἐρευνωμένης, φημὶ, τῆς τοῦ Κυρίου Ἐκκλησίας, ἐπειδὴ πάντες τῷ Χριστοῦ ὀνό- ματι ἐσφραγίσθησαν, καὶ εἰς μίαν ἁρμονίαν ἡνώθη- σαν. Καὶ συνάγεται μὲν εἰς ἄγγη, τουτέστιν εἰς τὰς αἰωνίους μονὰς, τὰ ἐν ἀληθείᾳ διαμείναντα φρονήματα· ἔξω δὲ βάλλεται τῆς βασιλείας, τὰ αἱρετικὰ καὶ τῆς ὀρθῆς δόξης ἀντίθετα. ΩΕ΄. – ΦΙΛΩΝΙΔΗ ΣΟΦΙΣΤΗ ΣΑΔ'. – ΑΡΧΙΒΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. "Ενθα καταφορικῶς περὶ τῶν κακῶς τὴν ἱερωσύν την μετερχομένων. Πολλῶν ὄντων, ὡς ἔφης, θαύματος ἀξίων, ἓν ἐστιν, ὁ μάλιστα πάντων ἐγὼ θαυμάζω, καὶ τοῦ πάντα διεφθάρθαι τεκμήριον εἶναί φημι ἱκανόν. Διὸ δὴ ἐκεί νων ἀφέμενος, τοῦτο μάλιστα νυνὶ λέξω καὶ ἐλέγξω. Εἰπὶ τοίνυν τούτοις, οἷς μάλιστα μέλει τῶν λαῶν, μᾶλλον δὲ οἷς μέλειν μὲν ἔδει, μέλει δὲ οὐδαμῶς, ὅτι Λὐτοὶ δι' ὧν ποιεῖτε ὁμολογοῦντες ἀγνοεῖν, τἱ ἐστιν ἱερωσύνη, τί τοὺς ἄλλους ἐνοχλεῖτε; Εἰ μὲν γὰρ τυραννίδα πατρῴαν κεκλήρωσθε, ἡγεῖσθε ὧν ἡγεῖ σθε (28), ἵνα κἀκείνων τῶν διαβοήτων τυράννων ὠμό τεροι καὶ τυραννικώτεροι ὀφθείητε. Πολλοὶ γὰρ ἐκείνων πραότερον ὑμῶν τοῖς τυραννηθεῖσι προσ ηνέχθησαν. Εἰ δὲ πατρικὴν κηδεμονίαν ἐνεπιστεύθητε, τί τοὺς τυράννους ἀποκρύπτετε τῇ ὡμότητι; Τί τοὺς τῷ θείῳ αἷματι ἐξαγορασθέντας αὐτοὶ καταδουλοῦ σθε; Τι χρηματίζεσθε ἐκ τῶν ἀλλοτρίων συμφορῶν; Τί γελάτε τοὺς σώφρονας; Τι ἐπιβουλεύετε τοῖς φιλαρέτοις; Τι τοὺς κόλακας συγκροτείτε; Τι τοὺς παρρησιαζομένους ἐξοστρακίζετε; Εἰ γὰρ ὑμεῖς παύ σεσθε δρῶντες ἃ δρᾶτε, εἰκὸς καὶ τὰς τῶν λαῶν ἀρετὰς νεκρωθείσας νῦν δι᾽ ὑμᾶς, εἰς παλιγγενεσίαν ἥξειν καὶ ἀναβίωσιν. ΣΕ΄. – ΖΩΣΙΜΟ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Ανήρ τις οὐ μόνον αἰσχρῶν λημμάτων κρείττων, ἀλλὰ καὶ τὰ οἰκεῖα τοῖς δεομένοις διανέμων, πυθό μενος ὅτι ἰχθῆς ὀλίγους εἰληφὼς παρά τινος ἐπιορ- κήσαντος, ἀπολῦσαι αὐτὸν, τόγε ἐπὶ σοὶ, τοῦ ἁμαρ τήματος ἑτόλμησας, στενάξας μέγα, τὸ Δημοσθενικόν ἐκεῖνο ἀπεφθέγξατο, ὡς ἔμοιγε δοκεῖ· καὶ γὰρ εἰ φορτικώτερον εἶναι τὸ ῥηθησόμενον δόξει, λέξω, καὶ οὐκ ἀποκρύψομαι· κατὰ τοῦτό γε αὐτὸ ἄξω αὐτὸν εἶναι θανάτῳ ζημιῶσαι, ἵνα ἐν ἄδου θῇ τοῖς ἀσεβέσι τοῦτον τὸν νόμον. Ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἐκεῖνος περιαλγής γενόμενος ἔφη· ἐμοὶ δ᾽ ἔδοξε καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσι μηδὲν ἀπεικὸς εἰρηκέναι. Οὐ γὰρ τὸ σὲ δώροις ἐξευμενισθῆναι, ἀπολύει ἐκεῖνον τοῦ ἐγκλή ματος, ἀλλὰ τὸ ἀπολαβεῖν τὰ οἰκεῖα τὸν ἐκ τῆς ἐπιορκίας ἀδικηθέντα. Μὴ τοίνυν κέρδους ένεκεν αἰσχροῦ ἢ παραποίει ἢ παρερμήνευε τοὺς θείους χρησμούς. Οὐ γὰρ ἀδικεῖν μὲν, προσφέρειν δὲ τοῖς ἱερωμένοις προστάττουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀδικηθεῖσιν ἀπολογεῖσθαι (48) διὰ τῶν πραγμάτων θεσπίζουσι. Τὸ γὰρ, « Ἐὰν δήσητε, » περὶ τῶν ἁμαρτανόντων εἴρηται· καὶ τὸ, « Ἐὰν λύσητε, » περὶ τῶν γνωσι- μαχούντων. ᾿Απολύεται δὲ τοῦ ἐγκλήματος, οὐχ ὁ ΣΕ. – ΦΙΔΗΤΡΙΩ. Ἔμελλες ἄρα, ἢ φιλίας, ἢ τοῦ τετρῶσθαι ὑπὸ φια λίας ἐπώνυμος ὧν καὶ ἄλλους εἰς ταύτην ἐμβαίνειν. Ἰδοὺ γὰρ καὶ ἡμᾶς πόῤῥω τυγχάνοντας, καὶ μηδε- πώποτε συντετυχηκότας διὰ γραμμάτων, εἰς τὴν σαυτοῦ ἀγάπην ἐξ ἐξεβάκχευσας καὶ τοσοῦτον κατ- έτρωσας, ὡς μηδὲ πρὸς τὸ ἀκαρὲς δύνασθαι ἀμνη· Ο μονεῖν.