Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 217 From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Neidus
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains Matthew 19:6 — "What God has joined together, let no one separate" — clarifying that this applies equally to husband and wife.
On "What God has joined together, let no one separate" [Matthew 19:6].
This was said of the man and the woman joined in marriage — of both equally. It is not an instruction addressed only to the wife, as though only she might be tempted to dissolve the bond. It is addressed to both, and to everyone around them who might otherwise encourage or facilitate a separation.
The bond of marriage is not a human convention that can be dissolved by human agreement. It is joined by God, which is why it cannot be unjoined by the parties or by anyone else. This sets a high standard — and the Lord knew it would seem demanding [Matthew 19:10]. He maintained it anyway.
δε ἰΐς φαῖ πιαπιις εἰδὶ αἤόεταηι (). . ἀ ἀυοθυδ πιαῦὶ οἱ ἔδπηΐηα αἱοίιπι ϑὶ ᾿ΠΠιά : ει Ὠδυ ΘΟΠἾ ΠΧ ιϊ., ᾿ΟΠ]Ὸ ΠΟ βθράγαὶ δ᾽ :ν αυἱ Εἰ ἐπ᾽ ἀνδρὸς χαὶ γυνα!χὸς δυοῖν ὄντοιν λέλεχται᾽ ᾿«(Ἃ ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω" ν ὁ δεν λιιπ] ΡΘΡ ΥἱΠ ἃ ΠΟΓΡΟΓΘ ΔΥΘΙΠ|,, δἱ γ] ἰάηυρο τὴν ψυχὴν βιαίως χωρίξων ἀπὸ τοῦ σώματος, χαὶ ἧ δίγαι ει !, νοὶ οα' νἱοϊθ ἃ Παολ , ΘΟΠΠΠ|, , ΥΘηΐἾ}} πηογαθίιυν ἢ Ταῖθ. πἰΐγυπι ὁχ- ἐγαπάθ δίάυς ᾿π!λπι αἰΐδπὶ ἃ πιογία γϑίθγοϑ [υ- ἀϊοᾶγα, ὨΙΔ ΠῚ ἃ Ὀϑοἴβδαιἢ, :] νυ ἰπ- (υ}}θ, οἱ ἃ ΠΟΓΡΟΓῈ ΔΥΠβ}:}) ἰΟΥΓ πιδηθλυδηίῖ : ᾿μαιν ΓΑΙ ΟΝ Δἀπιϊ οἰ δίγα πὶ οὐπὶ τοὶ ΦΟΡΓΡΟΓΘ ἰπληνὺ οοη , δ] γ γοὸ τθᾶπ. ποι Ἶ βάθη} οἰΐδι ροϑί τπογίθι αἰοῖταΓ., δηΐμ ἃ φυα πιᾶ- μα ἰηιρυϊ, φυϑη) νοηΐᾶπὶ δοείρίοι ἢ ΟΟΙΧΧΧΥ͂Π!. -- ἸΒΙΌΟΠΟ ΕΡΙΘΟΟΘΡΟ. ἀγχόνῃ ἑαυτὸν παραδιδοὺς, ἣ σφαγῇ, πῶς συγγνω- σθήσεται ; Τοὺς τοιούτους γοῦν χαὶ ὁπαράτου: χαὶ ἀτίμους, χαὶ μετὰ θάνατον οἱ παλαιοὶ ἡγουντο᾽ χαὶ τὴν χεῖρα ἀποχόψαντες τοῦ ἑαυτὸν χειρωσαμένου, ἕξω ποὺ τοῦ ἄλλου σώματος χαὶ μαχρὰν ἔθαπτον᾽ οὐχ ὅσιον εἷναι νομίζοντες, τὴν διαχονησαμένην τῷ φόνῳ, τῷ λοιπῷ σώματι συνοσιοῦν. Εἰ δὲ ἣ χεὶρ παρὰ ἀνθρώποις δίχην χαὶ μετὰ θάνατον ἀπητήθη, ἡ Ψυχὴ ἡ χαὶ τὴν χεῖρα παρορμήσασα ποίας τεύξεται συγγνώμης; ΣΠΗ͂’. --- ΙΣΙΔΩΡΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. τεε ρτοϑογμηι [ιοπιΐημα σταάπις, τηρεπαὶ, πιογοεηατγιΐ οἱ δετιυῖ. (Πι{. ἐρῖει. .) θυ] πιογοθαϊΐδ για φυοῦ ὡιφυυ βὶ [δοΐυηϊ,, ἰῃ - Οἱ ἀμοιδῇς ἕνεχεν τὸ δέον πράττοντες, χαταδεέστε- [οὐἱογθδ υήάθηι βυωὶ [ΐ φιΐ (ἰοδἰ ἀοτίο οἱ ἅπιογα νἱγ- ὦ ροι μέν εἰσι τῶν πόθῳ τῷ πρὸς τὸ καλὸν εὐδοχι- λυκὶ ὕθη ϑρυηῖ ; |}} γεγῸ τη δ ογ δὲ, υΐ πηοῖι ρβωδ ἰθ (λεἰυηἰ : ᾿ἰαια φηδηίο ἢΠΠ| πιίπογα δυῃὶ υΐ νἱγιυϊοι δ δγδίία δχογοθηί. μούντων, ἀμείνους δὲ τῶν φόθῳ καὶ οὐ πόθῳ τοῦτο ποιούντων, πλέον ἣ ὅσον αὐτοὶ ἡττῶνται τῶν πόθῳ τὴν ἀρετὴν ἀσχούντων. ΣΠΘ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. ϑαρίοης ἰαφμεος εὐἱ(αὲ ἱπερτοϑονπηι. Εἰοὶ αυϊάδηι οὐοα ροϑϑίηὶ ἀδοΐρεγα,, ἀδργοῃδηϑὶ γΟΓῸ ΒΌΡρ᾽] ηΐδΓα : ἰϑηη Υ]Γ Βϑρίθη [Ϊ Βυροῦΐοῦ ἀδοσριϊοπδιῃ αυϊἀδμ ἀδρτγα!ιθηθεῖ, γοαργοιοηι οι γογὸ ΓΕῚ ΠΠΠΕΎΤΤΙῈ (ΟΧΟ. .-- ΠΕΒΑΟΠΙΌΙ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. Εἰ χαί τινες δεινοί εἶσι παραλογιζόμενοι μὲν λαθεῖν, ἀλόντες δὲ παραχρούσασθαι ἀλλ᾽ ὁ σοφὸς χρείττων τούτων ὧν φωράξσει μὲν τὴν ἀπάτην, δι" ἐλέγξει δὲ τὴν δεινότητα. Σ΄. -- ΗΡΑΚΛΕΙΔΗ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. δὲ εοιππιοπεμιὶς οἤοῖο. Η εἰὶ εἰν ἐμπὶ ἰἰϑετὶς α μιιμῖμα. (Υἱ εμρὶδι. ).) Θροτιοεῖ, υἱ οαυϊάστῃ δυθέίγογ, δἀπηοηπθηίοι θα Οἵμαι, ὅτι οὐ τύπτειν, οὐ λοιδορεῖν, ἢ ὁμόσε χὼ- νου θοῦ υυδ ἀφογο, Πυ ὀοηνί οἷ ἰΔεογα, δυϊ [οτ- Ὦ ρεῖν, ἀλλ᾽ ἐλέγχειν μόνον μετὰ παῤῥησίας, μὴτε «ἰὸν γερυζθᾶγο, γοργοἰιθμίογο ἀυηίαχαὶ οὐπὶ ᾿μογιδία νογθ θη) Ὠἰ , ἢἰ ποιυθηίοπι. ΠΟ ΜΠ {{||. χΧΙΧχ, αἰδούμενον, μὴτε φοδούμενον χρὴ τὸν παραινέτην᾽ εἰ δ᾽ ἀμφιδάλλεις, τοὺς θείους σοι ἀναγνώσομαι χρὴ“ ΥΑΒΙΦ ΚΕΟΤΙΟΝῈΝ ΕΤ ΝΟΤΑἅΑ͂, () ὃς Βος οἱ [. τν, ορίϑι, }, ἀΐββοῦγῖ!. Εἰ Ῥμιοογ ροθδινδίοη βυυπι, Δὐμπο ΠΟ Π ἀ Υἱν- } νουθεσίαν ᾿μοΓροὶ! δος, Νουθετικὸν ποίη- ... ϑποττ. ) ἰπιεῦ ἄγειν οἱ παρὰ οπἰυμὲ ἣ οοὐύ. Υι. οι ΑἸι. Ροσβιν. () Αἷν πιοτίϑιν }}ν}} σοιβεΐβεαγο ᾿Ἰοθαΐ, αι } πὶ ΒΡΡΘΠι ΓῸ, υἱ δ {ΠΠπ αὐ ὨδολΙοσὶ ργΒ}}- ἰπ, Νόοη οεοϊάεε, αἱ σορίοθα αἀΐρυῖαὶ Β. Αὐμριι- μὲ ἢν. τ δὲ εἰοίίαιε Βοῖ, ἃ ἐἂρ. υδᾳι . , οἱ ἐνὶ ἰπίαγρτοίθ .. Ὑἶνοβ εἱ ἰμθοιαῦ, (οαυσυδ. θ οηεΠΠΠΠπι σογοὸ Ρίϑιο ᾽ν Ρλσάοπε, οἱ ὁχ ἰἴο Μ. Τιή- ἴϊὰ Ταωδοι! , είαι, πη}, δαπις ἐ{| ἐπ ΕΥΑΙΟΥ διι ἱπ)μδειι εἰαἰίοπο ἀεοσεάοτε. Ατίϑιοῖ. φιοημε ΠΝ». Εἰδὶε Νίοοπιαςῆ., οαμ. υἱἱ.., εἰμ , ποι (οτι!, υἱτγὶ υἱἱῶβ δι ργοδίσαι πϑηὰ ] αἴδεγγε. Εἰ [μ᾽- οἰδινίι . πδίμι, αἰυΐπαγ., οαρ. ., ποίαγιο δφίγἰοἰυπι οΥἰπιὶεΐ Δεγὶ[ αὶ πεοδι, οἱ ἴμι- οτοιίδ, δοὰ ἀὸ ς γα οἱ Ῥ. [,δοῦ. [,} ομρόγε βε ἡμειἴα εἰ ἦμτα οἱ ἤοδι. Μαγίδηϑ, ἰγλοῖ. δὲ βιον!ὲ εἰ ἱπιπιοτίαἰαι, οἀϊι. τι, ποϑαις ἢλ. Υ θ᾽ υίναγκια οὐδεγυαίἰοπιι. ΘΟΗΟΤΤ. , ἘΕΡΙΒΤΟΙΑΠῸΜ {{, Υ. -- ἘΡΙΞΤ. (ΟΧΕΙ. σμούς" τί γὰρ ἔφη ὁ Θεὸς τῷ Ἰεζεκιήλ; ε Καὶ σὺ Α '' μαιγοαβ δινθίκδηβ, αἰγὶ γθοϊίδδο οὐπαιδι. Θυϊά ἐὰν διαστείλῃ τῷ ἀνόμῳ, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ ὁ ἄνομος, ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθα- νεῖται’ σὺ δὲ τὴν ψυχήνισον ῥύσῃ.» Σιωπῶν μὲν γὰρ, χαὶ μὴ παῤῥησιαζόμενο;, χοινωνεῖς ἐχείνῳ, φησὶ, τῆς τιμωρίας. Ἱἐροεέρηχκα γὰρ.« Ἐὰν μὴ διαστείλῃ, τὸ αἵμααὐτοῦ ἐχ τῆς χειρός σου ἐχξητήσω. » Τὰ περὶ () σαυτοῦ δὲ εἰσφέρων ἀπαλλάττῃ τῆς χαταδίχης. Τῷ μὲν γὰρ χαὶ ἀργαλεωτέρα γενήσεται ἡ χόλασις, μηδὲ τὴν σὴν παραδεξαμένῳ παραίνεσιν. Σὺ "δὲ τὸ χελευσθὲν διαπραξάμενος, ἀνεύθυνος ἔσῃ. Οὐδὲν γὰρ τοῦ διδασχάλου ἐστὶν, ἦἧ ἄληπτον παρέχοντα τὸν βίον παιδεύειν, μηδαμῶς αἰδούμενον τῶν ἁμαρτανόντων πὴν ἀξιοπιστίαν. Τὸ δὲ πράττειν ἣ μὴ, τῆς τῶν μα- θητευονένων ἤρτηται γνώμης, πᾶντί τε χαὶ παντα- πη Σ δι θεὰ Ἐχθεδίεϊ : ε Τὰ οἱ δυῃπυπιϊαγονὶθ ἱρίο, οἱ { ποη ἔμθεῖῖ οϑαγοεευδ δὴ ἐπηρίεἰδια βυ, ἱπρὶυβ ἰ ἰπἰᾳι δ; πογθίυγ : ἴθ δυίοιη δἷ- δη} (π| ᾿ἰθθγδβιὶ , ) ἘἜδοθῆδ δηἶπ, Ὧδὲ Κῇφεα ΓΟρΡΓΘἐΘμ θι μαγιΐοαρβ, ἃ'ϊ, οἦιι ρωῦς. Ῥαπίο οἶωι Ὧ ἰδιη ἀΐχϑγαὶ : «ε δὲ ( πο δηπιιηίδνυογὶβ.. οἱ, δδιισυΐηθηι } πηδηῦ ἰυἃ γοσυΐγαμα "". » , γΓῸ ὃχ ( οἴδηοϊο βοιϊδίδοθ , Ποῦ οσὶ γϑβ. ΠῚ δηΐαὶ Ροηδ ᾳγδυΐοῦ ἰγγοραίιγ, υΐ ἰθπὶ ποι Δαμπηΐϑαγιὶ Διἰπηοηϊοπ θη, Τὰ γ γὸ αυΐ πα λίιπ| βογυαδιὶ, Χ- ΒΓ ΟΓΪΒ οΓΪηἶ . ὨοσΘιμἷ δἰθιΐηι οἰεΐαι οὶ Π- οὐ ρ ὉΠ οἴη ἀφοηάὰο Υἱίδηὶ, ἰπϑιἰςᾺ}Ὰ Γ , ΠἰΠ}} γ- γο ο ροοσδηϊίυπ) διοίογί ἴοηὶ. Ὁπ γὸ σοηῇαϊ, . ΠΟΙ}, ΟΧ ι) ραπάσι δυάϊίογαι, Οπηηΐ , οἱ χοῦ τοῦ αὐτεξουσίου φυλαττομένου. Εἰ δὲ φαίης" Πῶς Βὶ ᾿θ]αυς Βεγναῖδ βοηίθἷ ᾿ἰδαγίδίο. Ουοά ] ο")}}εἶ.., οὖν ὁ Ηαῦλος τὸν πεπορνευχότα ἀπεῖρξε ; μεῖζον ἣ ἐγὼ βούλομαι λέγεις " οὐ γὰρ ἐτύπτησεν ἣ ὕδρισεν, ἀλλ᾽ ἐχώρισε τῆς ἀγέλης, ἵνα μὴ καὶ εἰς τὰ λοιπὰ πρόθατα τὸ λοιμῶδες διαδοθῇ νόσημα. Εἰ δὲ πάλιν φαίης" Ηῶς οὖν ὁ Ἡλεὶ νουθετήσας, χαὶ μὴ ἀνύσας δέδιυχε δίχην; φήσαιμι, ὅτι παντὶ μὲν σθένει ἐπὶ παίδων χαὶ ἱερέων χρὴ χαὶ ἐπεξιέναι, χαὶ χωλύειν τῆς ἁγιστείας, καὶ ἐξ ὄψεως ποιεῖν, χαὶ ἀποχειρο- πονεῖν" χαὶ μάλιστα ὅταν εἷς τὸ Θεῖον ἡ ὕόρις δια- θαίνῃ. Διὸ χαὶ προσέχρουσεν᾽ ἐχρήν γὰρ αὐτὸν μὴ πέρα τοῦ δέοντος εἶναι φιλόπαιδα, ἀλλὰ τοῖς θείοις νόμοι; ἐπαμῦναι ὑδριζομένοις. Ποτὲ δέ τις ἀπολο- γήσασθαι ὑπὲρ αὐτοῦ βουληθεὶς ἔφη, ὅτι φαίνεται οὐχ ἂν αὐτὸς δίχην δοὺς τοσοῦτον, ὅσον οἱ παΐδες " ἐχεῖνοι μὲν γὰρ ὀργὴς ἐπιπολασάσης θείας, αἱσ- χρῶς καὶ ἐλεεινῶς ἐν τῷ πολέμῳ ἀπέθανον, οὗτος δὲ μετὰ γῆρας βαθὺ ἐν τῇ πόλει " χαὶ αὐτὴ δὲ ἣ ἀπόφασις, εἰ τὰς θείας τις συλλαδὰς περιεργάσοιτο, φαίνεται οὐ κατ᾽ αὐτοῦ, ἀλλὰ χατὰ τοῦ οἴχου ὁρι- σθεῖσα" ε« Ὥμοσα γὰρ, φησὶ, τῷ οἴχῳ Ἠλεὶ, εἰ ἐξιλάσεται ἁμαρτία οἴχον Ἡλεὶ, ἡ ἐν θυμιάμασιν, ἣ ἐν θυσίαις, ἕως αἰῶνος. Οὐχ εἶπε, φησὶν, "ὥμοσα τῷ Ἡλεῖ" οὐδ᾽, ὅτι Οὐχ ἐξιλάσεται ἁμαρτία ᾿Ηλεὶ (ἤρχεσε γὰρ αὐτῷ ἴσως πρὸς σωφρονισμὺν ταύτης μόνης τῆς ἀμελείας " τὰ γὰρ ἄλλα ἣν θαυμαστός " τὰ τῇδε αὐτῷ συμθεδηχότα,χνιαρὰ) ἀλλὰ ᾿Οἴκῳ ᾿Η.λεί" ἀντὶ τοῦ, πάντως τοὺς ἡμαρτηχότας ἀπολέσθαι χρή. Εἰ δὲ, ἐπειδὴ μετέστησεν εἰς ἑτέραν συγγένειαν τὴν αυοπιοάο ὄγᾷο Ὀοαῖῃ Ραυϊυ ῥγΟ ἢ αι ἀγοοίᾳιο [Γ- πἰοδγίυ πὶ ἃ οὐ Πάθ[π) Υ π|Δ} αι ορί ἷοὁΠ πηἃ Οἱ εἶβΒ. Αἱ ποι) νϑγθγανῖς, ἰηϊυγίανο δἤθοὶι Αροβίοϊυβ, ὸὲ ἃ σγεζὸ Πυο ἢ Βοράγαυ τ, ρα[}- ἴεν δὰ γε] μ ΟΥ̓Θ πο γυυ δογραῖ. : ἰϊθγιπ} ι}}}- ἤπεῖλ - Ουθποῦο ἰφίεαν Ης; αὐπηοπθπβ ἢ οὔδεῖ! οἱ μι} οββοίθβ μαθηδ ἀδαΐὶ ἢ γθϑροηοο : θροῦ- (ει ἰοιἷΐφ νἰτίδυ ἴῃ ΠΙΙοτιπὶ οἰΐδηι δϑοογάοίιπι πθαυ]- εἰλ δηϊηδάνογιθγα, Θοϑι ἃ γῖ Ἄγζογα, ἰπ ΟΣ οὐ μέ! !ογα ἃς φῆδάι αἀἰπονεγθ, πιᾶχὶ Π Υ γῸ ΟΌΠῚ Ὁ ἴω. θαυ τοάυη ἀοὶ ἰη]υτγίὶα. Ἰἀςίγοο οἰἶδην Γοὺ 'ρ αναοῖὶ. Ορογίοθδι δηΐπ } [ Πἰυ ΓῸ αἰ Π ρογο,, υἱ ἰϑηλοη οἴδοϊο ποη ἀδαϑδοί δυο, εἰν ϑτυϊὴ ἰορυπὶ υἱοϊδιϊοπδι ν᾽ ἶσα γα. ΒυΓΒαΠπΙ δὶ οὐ ν : ἀοίδπιίεγο θἴχογιε, νἱάθρὶ ἤθη ἰ'πὶ ἰρϑυπὶ αλη { ἰλη ρα γβοίνογα ρωηδ ἠδθι} (}}} δηΐη ἰγὰ οὶ οἴ͵εγνθβοοηδο ( Δ τ ΓΔ} ΓῚ η ρα γί θτιηΐ : Βεἰὶ νογὸ συν [λπὶ δηπὴ ΠΧχ ὕγ}} | τογίυ ), οἱ ευῖς ηυίϊοπι αυφβίϊοη! ΓΟΘΡΟΏΒΙΗΙ , δὶ ἰλεί ἀχροηάδϑ γϑγθα, ὕοη ἴδπὶ ᾿η 'ρβυ } φυδῖῃ ἴῃ ἀοδιῦμ δοη οηπ| ῥγοιηιπ|. ΑἸΙ δἰΐπν Σ « διγανὶ αὐ} Π}},. ] αχρίαθίνατ ροοοδίωμι ἀοιη {{Π| νοὶ νἱοι νοὶ βϑογιε μὰ το Γ- πη ,» Νοη ἀϊχῖι : Φιγαυὶ ἢ οἰὰ, ἤριμ : Νοι ἐχριαϑίίμν ἀοἰϊείμηι Ποὺ (ἰὼ δηΐ δι οῖδδαὶ ἱροὶ ἴοτι δὰ ηρρ]Π σαηι ᾿.}} Ραμ απη., δγαὶ δι η» δ᾽οχυΐη δά γαπάυς ΠΠ : πῶ γ ΓΟ ἰνἰς σοηιἰρ Γὰηὶ ὀχϑοογαηάα διυπὶ ν]} ; ] αἷϊ : δοιμιιὶ ἢ οἰΐ, ἱερωσύνην, χέγοι τις " Εἶπεν ὁ ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ἀπο- ἢ). ] ρα! Θχϑίϊησυΐ ΡΘΟΟΔΙΟΡΘΒ ΟἸΠ ΟροΟτΙΓοί. λογίαν ἀναδεξάμενος, ὅτι εἰχότως. Τοὺς γὰρ ἐχ τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν ἡμαρτηχότων, χαὶ τοῦ Θεοῦ, χαὶ τοῦ γεννήτορος χαταπεφρονηχότων τεχθέντας, οὐχ ἕτι ἐχρῆν ἱερᾶσθαι. Σι,Δ’. πα ΔΙᾺ ΔΙΆΚΟΝΩ. Θά ]᾽ νϑγὸ ροβίφυλπι }) δ οαΡἀο ! {ππ}Ὲ ἰγι δίας ἔπι} πῈ ἰᾳ αἰχὶι (ἀϊχαγὶε ἰογῖθ Δι} {ΠΠπ|| τα θη} διδοῖ ρθη . ρΓ), ἰ πη Γ [Δείυ!η : αυλοφυϊάδπι }}} ] . ἰ θευπὶ μᾶγθηιϊθΙη ρ- ολγοΓδηΐ ; ΄υοτγαι ρηιογῖ αὐ ΘΟ ΟΙΠΊΡΙΟΓΙΙ}, - αγὶ. διῃρίΠς Ορογαγὶ Ηθ[Ἀ. Ἔγϑὶ. σΟΧΟΙ. -- ΠΕΙΚΕ ὈΙΑΟΟΝΟ. Επισϊοπιηι ἰἰποϑιιι [ἐπεὶ παγιιὴῖ ἀϑρθοίπηι. ((οπ[. ορῖδι. , .) ΤἘὴν ἀχόλαστον ὄψιν, τὴν τοῖς ἀλλοτρίοις κάλλεσιν ΘΟΓΥΔΙΟΥ ποπίογ ἰαϑοίνυ πη ἀδροοίυπι., αυΐ «ον το Ἐχροῖ. τι, . Τ ἰδία, ... Οὐγ. ν, . Καρ. τι, Ξηη.; τν, ἢ εη. Βορ. νι, . ΥΔΙΖ. ΓΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Περὶ τνυϊαιι ἰὼ. παρὰ ᾿ πῇ οθάι!. ῬΟΘΙΝ- τοϊοδίυν , δὺ ἷρ Β δηϊπιίηια ᾿ππροίεοηι δινάυσοπδ, πὸ Ῥδγ οουϊοβ ρυ]οβτίτυαο {Πα ]ε " πιθη- ἰπὶ γοάϊΐκαι ἱπ φεγνίζυϊοπι.,, οἱ δηΐηνϑο Θρρογί(μ ργδοοοιρᾶπδ, Γδιοηθ ἀοοθδὶ δἤδοιυϊ οεάεγθ, αυ ἰηναϊοβοθηΐα ουγαῖυ αἰ Ποῖ , ᾿ ἀΐοαπι ἰπη}} δι πιδίαιῃ. ὕδυθ ἰψίψιιγ ἢς νυἱοϊεπῖυδ ἃἤδείυΒ γ- ἰυρίδιῖδ δηϊπηι τη δβθγοδδι ΠΟῚ ἱπιροβϑί δἰ πὶ υἷ- ἄσπι, . ρον ο! πῇ δά ουγδηάυϊῃ τθογθυπὶ η- εἰιει. ΓΟΧΟΙ͂Ι. --- ΕἸΌΙΜ. . ). ΙΒΙΡΟΚΒΙ ΡΕΤΓΌΘΙΟΤ ΑΙ : ραβεῖξ μῃϊο ιν υἀΐηα., πηϑτ ὁ ρυπίοπάυνῃ ἰπίεγ. Α ἑστιῶσαν ἑαυτὴν, χολάσειν εἰχότως ἠπείλησεν ὅ δὲ Σωτὴρ, πραγμάτων ἡμᾶς ἀπαλλάττων χαὶ ἀμηχα- νίας πολλῆς " ἵνα μὴ τὸ χάλλος διὰ τῶν ὀφθαλμῶν εἱσρνὲν τὸν νοῦν χαταδουλώσηται᾽ χαὶ τὰ χαίρια τῆς Ψυχῇς προχαταλαθὸν, τὸν λογισμὸν πείσῃ τῷ πάθει παραχωρῆσαι" οὗ χρατηθέντος, δυσίατον, ἵνα μὴ λέγω ἀνίατον, γίνεται τὸ χαχόν. Φυλάττου τοίνυν, ὅπως μὴ τὸ τυραννιχὸν πάθος τῆς ἡδονῆς χειρωσά- μενον τὴν ψυχὴν, ἀδύνατον μὲν οὐδαμῶς, δύσκολον δὲ αὑτῆς χατασχευάσῃ τὴν θεραπείαν. Σ᾿ Β'. --- ΤῺ ΑΥ̓ΤΏ. « δι σὶις ἱπὶπιϊσος νέδῖγοδ. ᾽ (Μαί}!. ν, .) Ἐλεὶ βοϊοηϊ ποηγΐποα ἷἰῃ φγαυ δϑίπια οαἰδιη λ ἐΠ πὰ οὐηοι δηιοίεγγο, δἰ ᾳφυοά τοίιηι,, οοηδοαυΐ Ροβϑίηϊ ; ᾿ιοβίθϑ Υγὸ γοίὺ Γγυδίγοι αν δύο : αυὶ (Ὀείδιϊ Π ἀϊδοίρι! αἰοτδιηΓ, ποὴ ποβίγυπι πιοάο οομμμοάϊιπι, οἱ δοτγι ἃ υΐ}}. ἀ᾿- " συ γαπυβ θοηυη. Οεἱ οἐἷπὶ ργοχίπιο ργοάαϑὶ (ειϑὲ ᾿ἱπογρθα ἰι νἱάδαιῖυν) δὶ ρδυίιοῦ ργούοϑὶ. ΟΟΧΟΙΗ. --- ΙΒΙΌΟΒΟ ὈΙΑΘΟΝΟ. Εἰ δὲ () πάντες εἰώθασιν ἐν ταῖς ἀσπόνδοις συμφοραῖς προτιμότερον ἄγειν τὸ τυχεῖν ὧν αὐτοὶ βόύλονται, ἢ τὸ τοὺς πολεμίους ὧν ὀρέγονται δι- ἀμαρτεῖν" ἀλλ᾽ ἡμεῖς οἱ τοῦ Χριστοῦ; σεμνυνόμενοι εἶναι μαθηταὶ, μὴ τὸ ἑαυτῶν συμφέρον μόνον, ἀλλὰ χαὶ () τῶν πρὸς ἡμᾶς διαφερομένων ζητῶμεν. Ἐν χὰρ τῷ συμφέροντι ζῶν πέλας (εἰ χαὶ παράδοξον τὸ λεχθησόμενον) χαὶ τὸ ἡμέτερον συμπερ:έχεται. ΣΙΓ΄'. --- ΙΣΙΔΩΡΩ ΔΙΔΚΟΝΩ. ϑαποία δοτίριμτα οὐ εξέπειι φιίϊάθια υατῖος ἰογηιοτὶ μοίδεί, υϑτῖα ἰαπιοπ ππα. Ταιηοίϑὶ ρἰυγἰ πᾶ, υἱ ογὶ υἷ, γα ῦ} δηοί δογὶ- φίυγα δὰ {ΠΠΠῸ ἢν απ θι) υ} νΟἱ οὶ δαπδαν {Γ}}} ρΟΘη, ΘΔ: ἀειογᾳιογα [αοἷ], υϑγὶ ἰδπιθη., φυὶ ΖΔ} { [ ναὶ ΠΟΓΓΟΠΊΡΟΓΟ, Υ] π) ἐμ Γργειαγὶ δυύθοιί, νἱποὶὶ ἂὸ βυρὸΓαί, ΟΟΧΟΥ͂. --- ΕΥΤΟΝΙΟ ΡΙΔΟΟΝΟ. Εἰ χαὶ πολλὰ, ὡς ἔφης, ῥήματα τῶν ἱερῶν λογίων πρὸς ὅπερ ἄν τις θέλῃ παραχρουόμενος, ἔλχειν χαὶ βιάζεσθαι ῥάδιόν ἐστιν" ἀλλ᾽ ἡ ἀλήθεια πάντων τῶν καχούργως αὐτὰ ἣ παραποιῆσαι, ἣ παρερμηνεῦσαι τολμησάντων χαὶ περιγέγονε, χαὶ περιγίνεται, χαὶ ( περιέσται. ΣΗΔ', --- ΕΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΒ. αἰοτῖα ἱποϊάϊα σοηιϊοε. ᾿φυόγαρο πα ἰ}ϊ νἱ ἀογὶβ Ἔχ ο ]δη } γΓέθυ φα οὔνοιηΐγο ων ἀΐὰπιὶ δοίογα, υδη αυΐ οἰαγὶ δυπηὶ ῃθ- τἠἰηἷ οἴξογο ποαυσυν, αιιδπιοῦγαπὶ ουηίυγυ γί υἱἷ- «ἰογίβ. ΒΒ βοθηβ ἰφίίυγ ος, ἰυγθατὶ ἀδϑίηθ. Ργϑδίδὶ δηἰπ υἱγίαιθ ργϑαΐ Γοργο δ ἀΐ ᾳυἱ ρηοθηη Ποιπίηο ευρίυηϊ, υδη) ἱππρτοὈ δίοιῃ Π|- φίοχδηιθβ, ρἰδυδυπι τηγογὶ δρυὰ φυὶ ΓΘΟΙΟ - ἐοοὶ ἀ γοῦυδ ᾿υἀϊοῖος (ΟὙΧΟΥ͂. --- ἸΒΟΗΥΙΟΝΙ. ᾿Αγνοεῖς, ὡς ἔοιχεν, ὅτι ταῖς ὑπεροχαῖς τῶν πρά- ξεων ἐπισυμθαίνειν εἴωθεν ὁ φθόνος " χαὶ τοῦτον οὐχ ἔστιν ἐχφυγεῖν τοὺς λαμπρῶς ἀναχηρυττομέ- νους, χαὶ διὰ τοῦτο ἔοιχας τεθορυδῆσθαι. Τοῦτο οὖν μαθὼν, ἀπαλλάγηθι τοῦ θορύδον" ἄμεινον γὰρ ἀρετὴν μετιόντας χαχηγορεῖσθαι παρὰ τῶν μηδένα εἶναι βουλομένων εὐδόχιμον, ἣ χαχίαν ἀσπαζομένους χρο- «εἶσθαι παρὰ τῶν τὴν ὀρθὴν τῶν πραγμάτων χρίσιν μὴ χεχτημένων. ΣΙΕ', - ἸΣΧΥΡΙΩΝΙ-ς Ὅε ἰδοἰΐοπε ἑαπεία δετὶρίατα : πον βὰς υἱεο ἱπιρτοῦος βετὶ (). : φυϊάθπι οτηπ υἱ Βδογδπι ἰγδοίδηϊ βοῦίριθγδῃ Ὁ ΕἸ μὲν πάντες οἱ ταῖς Γραφαῖς ὡμιληχότες, πρὸς ) δ᾽υ πΠογιηᾶπῃ ἰπδι [ γαηϊ Υἱίδηλ, ἴθ υδιμ ἀδπὶ φοιίθηθη πδοτοὶ ογαῖΐθ. ] γθγὸ πιυϊἱ, , ἐ φυοηυο ἰογ πονΐπμι, σομλπυη ἰη ἰδυιόδεὶ ἑμίοῦ πη , τοὶ κίοης ἀυοιὶ, σοπιΓανία φιααθ οἰλπὶ δυάξηι δφαγοάϊΐ, ποιὶ φγορίθγολ βδογὰ Δοουβαυ ἔπι γα . δϑυυδὶ δηΐ δϑιοία βεγίριυτα ἰφϊ ἠδ - Μαι(}). νυν, . τὴν ἐχείνων εἰσήγησιν χατεστῆσαντο τὸν βίον, εἶχέ σού τινα λόγον ὁ λόγος" εἰ δὲ πολλοὶ οὃς οἷδα ἐγὼ, ἴσως ὃὲ χαὶ αὐτὸς, τὰς παραινέσεις ἄδοντες, ἐν μέσῳ ἐχθειάξζοντες, πᾶν τοὐναντίον λάθρα τολμῶσιν, οὐ διὰ τοῦτο τὰς Γραφὰς γραψόμεθα. "ἔφησαν μὴ ὀδ:- χεῖν, χαὶ πολλοὶ ἀδιχοῦσι. Τί τοῦτο πρὸς αὐτάς. ΥΑΠῚΕ ΚΕΘΟΤΙΌΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. ) τὸ εἰ δὲ οοὐά. γι. θ οἱ Αἰι. ᾿αϊνθηῖ εἰ χαί, ῬοΒ,Ν. () ἱπίογ χαὶ οἱ τῶν ἰἰάδηι ᾿ηβθγιιλὶ τό. ἴρ. () ϑὶς οἱ ἐ . δογίριιιγα Β. ἀτνὸᾷ. Ναζίλῃσ. ἰη ΟΥΔΙ. διο! δυιϊοα ἐπ δωἰ λυ παραθάτην, Ῥιοϑὶο, ἱπαυῖί, υἱγίμες δε ατηιαπεοπίμηι; δἰ εροίοταιϊδ πε- συ εἰἰηιμίμς. ῬΊαγα ϑυηπίυβ δσδηϊ. δάδείο, εἰ Θιηθ]ειθᾶια δῷ : δεγίρίαγα ρμταυὶς εἶσςα, βὲ δοιίτοι ὑοπὶδ: ΘΟΒΟΤΤ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΛΆΠΙΜΜ[Β.Υ. -ΕΡΙΘΤ. ΟΟΧΟΥΙΙ. “Ἐγραψα ἐγὼ Ζωσίμῳ ἀποστῆναι τῆς ἀσελγείας" αὐτὸς Α πεῖ, τ ΐ ἀπο ᾿άυπ!. Θυϊὰ ᾿οα δὰ δδιι ὃΣ πλέον ἐγχαλινδεῖται τῷ βορδόρῳ" τί τοῦτο πρὸς ἐμέ; Οὐδὲν πλὴν εἰ μὴ τὴν ἀθυμίαν εἴποι τις ἄν. ΣΙ, α΄. -τ ΑΛΦΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΏ. ϑογ ρὲ Ζοδίπιο ἐπηριιγὶα δυβιϊηδταὶ ᾿ἰδἱἀϊηΐυυδ, οἶρ νϑγὸ ἰῃ πηϑ} το δίυγ. ()υἱὰ μος πιο ΝΙΒῚΙ μγοίδειο, πἰβὶ δὶ ἀδηνβϑίομθαι δηϊπιΐ φυϊδρίαπι ἀϊχενὶι. ΓΟΧΟΥ͂Ι. -- ΑΙΡΗ͂ΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Ἀὲε νατίϊε ποπιΐπιηι ἱπφεπὶϊδ. (Οοπ[. ερίει. . τι, ἐμπὶ Νοιῖα Ο. μετα. εἰ διρτ. εὐῖεῖ. . ΠΗυγαί- δαί, .) Λίαν θαυμάζω, ὅπως οὐ τοῖς ᾿αὐτοῖς χαίρουσι πάν-- τες ἄνθρωποι" ἀλλ᾽ οἱ μὲν συγγινωσχόμενοι ἐφ᾽ οἷς πταίουσιν, εἰς ἀρετὴν, οἱ δὲ εἰς καχίαν παιδοτρι- δοῦνται᾽ χαὶ τοῖς μὲν ἣ χρηστότης σωτήριον εὑρίσχε- ται βοήθημα, τοῖς δὲ ὀλέθριον δηλητήριον " τοὺς μὲν γὰρ ῥώννυσι, τοὺς δὲ ἐχλύει" τοὺς μὲν δυσωπεῖ, τῶν δὲ χαὶ τὸ ἐρυθριᾷν προπαφαιρεῖται. ᾿Αλλ᾽ οὐδὲ τῷ παραπόδας ἀπαιτεῖσθαι δίχας, πάντες ὁμοίως ὦφε- λοῦνται. Οἱ μὲν γὰρ ὡς ἀπάνθρωπον τοῦτο αἰτιῶν- ται" οἱ δὲ φόδῳ μὲν, οὐ πόθῳ δὲ, τῶν χαχῶν ἀπ- ἐχονται. Καὶ οἱ μὲν φιλονειχοῦντες τῇ δίχῃ, ἀδι- χεῖν πειρῶνται " οἱ δὲ παθεῖν φεύγοντες, οὐ δρῶσιν ἃ δρᾷν ἐθέλωσιν" ἀμείνους μὲν ὄντες τῶν μηδὲ φόδῳ σωφρονιζομένων, χαταδεέστεροι δὲ τῶν πόθῳ εὐδο- χιμούντων, πλέον ἣ ὅσον αὐτοὶ ἀμείνους εἰσὶ τῶν μηδὲ τὴν δίχην δεδοιχότων. Οἱ μὲν γὰρ τὴν τιμωρίαν, οἱ δὲ τὴν σωτηρίαν φεύγουσι᾽ καὶοΐ μὲν τὸ μὴ δοῦναι: δί- χὴν, οἱδὲ τὸ δοῦναι διώχουσιν. Ἐπεὶ τοίνυν τί ποιητέον ἔφης ἐν τοσαύτῃ συγχύσει, ἀκριθῶς μὲν οὐχ ἔχωλέγειν. Ὃ γὰρ τὰς χαρδίας ἐμδατεύων οἷδε " τλὴν ὡς, ἔγωγε οἶμαι, χρὴ ἐπὶ μὲν τοῖς μικροῖς; ἀμαρτήμασιν, εἰ μὲν λανθάνοντες βελτιοῦνται, μηδὲ εἰδέναι προσ- ποιεῖσθαι" εἰ δὲ εἰς τὸ χεῖρον τρέπονται, μετὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν μετρίαν ἐπιτίμησιν, συγγνώμην νό- μεῖιν, ἐπὶ δὲ τοῖς μεγάλοις ταύτην ταμιεύεσθαι, χαὶ σωφρονίζειν τοὺς πταίοντας, χαὶ χωρισμῷ χαὶ ἐπιτιμίᾳ, ἕως ἂν μετανοήσωσι, χαὶ τότε προσ- ίεσθαι. ΣΙ,Ζ'. -- ΙΩΣΗΦ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. γα] ὼ οαᾳυΐδοπι πιΐγογ, φυὶ ἥωι υθι! ποθὴ ΟΠ) Π ἰἰδάσι ἀδεοιοηίας ταρι, «υϊάδπι νϑηΐϑιη ἀ- ᾿οίογυαι δάδριὶ υἱγίιεΐ ἀληι ορμαγϑηι, ] σομ γα Οἶ ἢ ραγβοναγαηῖ, φυΐϊίδι οι χη αἱ δ ]υἱ πῃ σΟηβϑΟυθδιὯπ| διιχὶ !ο οβϑὶ, } οοιίτα οὶ Θσ ο. ΠΠ γοθογαὶ, ἢ δπαγνδὶ : [ ρῃάογα ογ- δι, ΤΟ ΓῸ Γυθογοπὶ δυίεγι. Ὑαγυη πο υοὰ δῖα } ρθη οχ ζδηίυν, ᾿ἰἀοἶγοο οἰ δε ἢ} ΠΠΓ ΘΟΓ- τἰχυηίυγ, ΑἸΙφυΐ δηΐη υἱ ἰπἰιυπιαπιιη αυϊά που ϑοσιϑδηῖ. ἈΠ} γ Γὸ πηθίυ αυΐάδη, ΠΟ Διβογα, ἃ νἱ }} Διυδιίμαηῖ, οἱ ἰδϑιὶ φυϊθπη {ι|ι}{| Το] οἰδηῖθ . ἰπ- ἰυγὶα [ οοπδηίαν αἰσαγα. ΑἸΪ ρᾶιὶ ἰπἰυγία Γ- ουη. Π} Δοϊυηϊ (ΔΠΓ γε! ] }, πΙ ! Γ συϊάδι [ν} Θχοίβίθι!θ } πιδίυ αιϊίδη) δήδοιὶ ΛΟ’ ΡΟΓΔ ἤμηϊ ΘΟ , ἰδ εἶδ ἰπἴ- ΓΙΟΓΟ ] ιἰδϑ᾽ ἀγῖ υἱγίι} ὕοιΐ ἰαογὶ νοϊυτΐ, υληῖο πα] ογ ι}} βιρρ εἶα συΐάαπι) εὸ- ἴυυη. ΠΠῚ οηἷπι δυρρ! εἰ), πὶ νογὸ δι υΠ| ἐ- εἷυηι. Εἰ ΝΠ φυΐϊδοην δηΐ ρα ιι, ἰνἱ νογὸ ραιὶ ἐχορίδηϊ. Θυληθο ἰφίτυν φιΐὰ ἔμο ορυ ἴω ἰιο γογα πὶ βἰδίυ γ, ὨῸῊ ροβ}) Θαυΐπὶ Δοουγηία ἀΐϊοογὸ. Νονυῖι { αἱ οσοτάἀὰ ϑογυιαίυγ Πυ : ἰὩπι: υἱ οαυϊάδιῃ ἀΓΡὈ Γογ, ράγνα Υἱ Εἶμ, ΟΟ Θδλει- ἄδην, δἰΐδην δι οἰδϑι η] πη . δὶ νόγὸ ἰπ ἀοῖ- γἷἰυβ νὰ νογᾷᾶηι ροβὶ σογγοριϊοηοπὶ οἱ πηθάογϑιδιμ ρυπίτἰοπαιι, γνϑιΐα δι. ἴῃ πηδξηΐβ δυΐθαι ρΡΘΟοδιβ ἰδῆς ΓΘΒΟΓΨΆΓΘ δἰ ρθοοη Ορογίοὶ οΟΥΡί- κότα, ραγιίϊη {ΠΠ βοσγαραθύο, ρᾶγιΐπι ῥυηϊδιιάν ἄοπος τοδὶ ρίδοδηι, ἃὸ ἴυπο γοοὶρί θη]. ΟΟΧΟΥ͂ΙΙ!. --- ΦΟΘΕΡΗ͂Ο ΡΠΕΒΒΥΤΕΒΟ. Δδαοσετάοιϊο ποπ δμρεγυἑεπάληι. Εἰ μὲν τὸ τῶν ἄλλων οὐχ οἵδ᾽ ὅπως προχεχρίσθαι, χαὶ εἰς ἱερωσύνην χατατετάχθαι, ἐφύσησέ σε, χαὶ μέγα φρονεῖν παρεσχεύασεν, ὡς μηδὲ τοὺς ἐν τοῖς ὑπηχόοις τελοῦντας μὲν, εὐδυχιμοῦντας δὲ ζηλοῦν, ἐλεῶ σε τῆς ἀνοίας. Εἰ δὲ οὐχ ἀξιοῖς πρὸς ἐλάττους ὁρᾷν, χαὶ τοῦτο αὐτὸ δεινότατον᾽ εἰ τῶν τοσοῦτον, ὡς οἵει, λειπομένων τῇ ἀξίᾳ χείρων ἐν τοῖς ἔργοις φανείης " καὶ ὧν χρατεῖν οὐδὲν ἡγῇ θαυμαστὸν, τούτων ἡττᾶσθαι δόξεις. Καὶ μὴν εἰ χἀχείνων ῥᾳθυ- μίας ἔπνει ὁ βίος, σὲ οὐχ ἔδει τὴν περὶ τὴν ἀρετὴν ἐπιμέλειαν προέσθαι. Τὸ γὰρ μέσον πρὸς ἐκείνους σοι: οὐχ ὀλίγον ὑπάρχον ἀφῃρεῖτο τὴν συγγνώμην. Εἰ δὲ ἐχεῖνοι μὲν λαμπρότεροι χαὶ εὐδοχιμώτεροί εἶσιν, χαΐίτοι τὸν ἡγησόμενον οὐχ ἔχοντες, σὺ δὲ ( ἀλλ᾽ οὐδὲν βούλομαι δυσχερὲς εἰπεῖν ) θέα οἵἉ τελευτᾷ τὸ χαχόν. ΤΙΗ', -- ΕΥ̓ΤΟΝῚΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. δ᾽ ργορίογοα αὐοὰ }} παβοΐο φιομηοάο ργαΪ ίι, οἱ ἰμ βδοθγιοιἹ οὔθ δϑυιηρίυ, ἰ- οἰγοο βυρογυΐδ, δἰἰυϊηαυθ δαρία, υἱ πεαυδ (υἱ ἰηί Ὁ .} } ) ρογὶο ρᾶγοιὶ, ὑτγοῦὶ βίη, δὲ φἰογία εἰαγί, ἐπι} Γἷ, ἰ πι ἀηΠ- ιἶ "ηἰδαγοῖ, δ᾽ ὙΓῸ Π εἰφηοθγὶ αυΐ ἄδην ᾿ηΓΓΙΟΓο ἰ γαβρίοογα, δίφυβ ἰὐΐρβαιπ Ἰοηξο πΡΑΥϊββί πίη, ὶ φυΐ ἰδ οραγο, υἱ ρι, {} ἀϊφη δία ἐν ΓΟ Γ δ}, ἰη οροτίη ἀδίογῖοῦ ἀρρᾶγοαϑ, οἱ υ}ὺ ἰη)- ρόγγα ὨΪ}} τ για ἀιιοἶδ, } διιρεγαγὶ υὐ θϑγὶβ. Ει] οηΐμ υἷι Πογυπὶ ἰψηανίο ρθη ῖ, ἰ ἴδιμδι πο ορογίοραι υἱγίυ βιυὐΐυπη ᾿πογη το. Νϑιὴ ἱμογνδι]υπι αυοὰ ἱπίογ ( οἱ ἰ|| ἱπιογοθ δ ἢ . οχίχιυπι, νϑηΐδηι ] ἀδοζαὶ, ΚΑ] γϑγὸ ἢ}}} οἰ Ἁγ ογὸ Ριοὐδιϊογοβαυθ βῖηί ἂς ὄπ σαΓδηΐθ, [ἃ }}})} (ποῖο δηΐπὶ φυΐϊὰ φτανίυ αἰ ) ΘΟηϑ᾽ Γὰ υΘΠ}} ἄμθιν πη ᾿ος ΓάροΓγίαί. ΟΘΟΧΟΥΙΠ. --- ΕΥΤΟΝΙΟ ΒΙΑΘΟΝΟ. γιτιμ εαἰμπιηὶ οὐποαῖα, ((οπί. ἐρὶεὶ. . οἱ .) Μὴ νόμιζε τῷ ἀσχεῖν ἀρετὴν, τὰς διχδολὰς δι..- ἀνα οχί δι ηδς Υἱγιυϊοη) ἀχογοοηΐο φΔ]υ ΠἾ Δη . ΙΘΙΠΟΒΙ ΡΕΙΌᾺΌΘΙΟΤΙΑᾺ οὐδγο ρο. Ναχίηιο δα ΐηι ἐΠῚ ἱηϑ. οἱ ἀἰειου Α χρούεσθαι" μάλιστα γὰρ οἱ τοιοῦτοι ἐπιδουλεόονται δρροιδοίυγ οοζυῶ, , φυοά Υἱγίμίθ) ΠΟᾺ Θχοῦ- ἐοδηΐ, ΒἼεὸ φυϊύφυδηι μοηοΥὶβ Δ θδπὶ, {{Π| ἱπνίάσι, ᾳυὶ νἱργιυιῖ βοιυΐμο Βοδοόγβϑηῖιν. ΜοΙΐὰ ἰίδηι ὁδὶ νἱγίυι! ἀδάΐι χοιογοβα (Ογγα Οὔ γα ΔΙΟΓΠ ΘΙ - ", Π| ρτΟρΡίογ ἰηνὶ δ ἃ Υἱγία!θ ἀδβοίβοθγο. ΟΟΧΟΙ͂Χ. --- ΠΕΆΜΙΝΟ ΟΟΜΙ͂ΤΙ. παρὰ τῶν τιμὴν μὲν οὐχ ἐχόντων, διὰ τὸ μὴ ἀσχεῖν ἀρετὴν, τοῖς δὲ ἀπ' ἀρετῆς τιμωμένοις φθονούντων». !ΓἌΑμεινον τοίνυν ἀσχοῦντας, γενναίως φέρειν τὰς τῶν βασχάνων χαχοηθείας, ἣ τὸ φθονεῖσθαι παραιτουμέ- νους ἀρετῆς ἀφίστασθαι. Σι.Θ΄. --- ΕΡΜΙΝΩ ΚΟΜΗΤΙ. Ομπαπι υὐτὶ ἀροείοίογμπι διισορδεογοδ. ΜΙΓΟΡ π Πιιοδήίαπι }, πηλρὶδιγαὶ οσουρᾶ!α οαἰπαάγα, δολίμην φυϊάοπη Ῥαυϊιπὶ δά πιΐγϑη Ὁ : [ἀπιθη οἷ υπὸ {ΠΠπ . δάιηϊ γα ) ΒΕΙΔΠΙΠΙΓ. || εἰδοΐπη, υἱ δ'σηα οιπἰ πὶ εἰ [] ηΐ, οἱ σ᾽ ς ] εἰ τυ ἀΐϊ ἀγἀθπιδιηᾳυ ΖΟίυΩΙ , οὑπὶ ἱπῇ ΓΙῊ ἰηἢγηνδίι, οι ϑηιΖ} |} , ()υδγᾷ δα οἃ αυλπὶ δὰ ἀϊβείρυ!ο σοποἰοηθίη ΠΑ Ὀυ οἰδΓιϑ τ θγῖο χα! εν υ ρραγυΐ. ΑἸι Θηἶπὶ : «ΑΡ- σοηίυπι οἱ δυγυπὶ δὺΐϊ νϑϑίθιῃ ἢ}}} σΟΠΟΙΡΙνΪ : γο αιοηΐδπι δὰ δ ΠΕ Ορυβ Θγδηὶ οἱ ἰνϊ φυΐ πιδειῃ βιιηῖ, παι Πἰδί γαύθγυηὶ Π]Δ Ἶ.» "ΠῚ ναγὸ (αν αἱ αυἱά φγανίι ὈγΟίδγδιη) δα ρ ἰΔ σοηΐεγγο υἷγὸ πο ΘΓ βου ηϊ, Βυ [Δ [λοίδη!ϊ : ποη ἱβπογδηῖ ἰδιηθη φυοά ἰρϑίηῃ . φβἀὐιἰγαπίυγ ποη ἱπιϊ δι ϊ ἢμ , βαά υἱ αἰ ν᾽ ηἱ Πιοπλΐη δοοίδίουοϑ Δρρδῖθβηῖ, Ποῆ ὁχ ορϑγίυϑ, βοἀ οὉ ορϑρὰ {Π|} ι δά} ΓΔη υΓ. σΟα. --ἼΕΙΌ ΕΜ, θαυμάζω, πῶς τὸν Παῦλον θαυμάζοντές τινες τῶν νῦν τὸν διδασχαλιχὸν θρόνον ἐπανῃρημένων, δι᾿ ὧν θαυμαστὸς ἐγένετο ἐχεῖνος οὐχ ἐξετάσουσιν. Ἐχεῖνος γὰρ (ἵνα τὰ σημεῖα παρῶ, καὶ τὰς νηστείας, καὶ τὰ; ἀγρυπνίας χαὶ φροντίδας, χαὶ τὸν πεπυρωμένον ζῆ- λον" ὅτι τε τοῖς ἀσθενέσι συνησθένει, χαὶ ἄλλων ἢ σχανδαλιζομένων αὐτὸς ἐπυροῦτο), ἀφ᾽ ἧς πεποίηται δημηγορίας πρὸς τοὺς φοιτητὰς, λαμπρὸς εἰχότως καὶ περίδλεπτος ἀπεφάνθη. Ἔφη γὰρ, ε« ᾿Αργυρίου, ἣ χρυσίου", ἣ ἐἱματισμοῦ, οὐδενὸς ὑμῶν ἐπεθύμησα " αὐτοὶ γινώσχετε, ὅτι ταῖς χρείαις μου, χαὶ τοῖς οὗσε μετ᾽ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὖται. » Οὗτοι δὲ ( ἀλλ᾽ οὐδὲν βούλομαι δυσχερὲς εἰπεῖν ) οὐχ ἐρυθριῶ- σιν ἑαυτοὺς τοιούτῳ παραδάλλοντες ἀνδρὶ, χαὶ φά- αχοντες ἐχείνου εἶναι διάδοχοι. ᾿Αλλ᾽ οὐ λανθάνουσι, διὰ τοῦτο ἐχεῖνον θαυμάζοντες, οὐχ ἵνα μιμήσωνται, ἀλλ᾽ ἵνα θείου ἀνδρὸς διάδοχδι νομισθέντες τιμηθῶσεν, οὐχ ἀφ᾽ ὧν αὐτοὶ πράττουσιν, ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ὧν ἐχεῖνος πράξας θαυμάζεται. Τ'. --- Τῷ ΑΥ̓́ΤΩ. ϑαπιμοίϊδ γγορῆείῳ δχοπιρίμπι ἰγροξ οοπίτα πιαίοα Θρίδοοροε; ὀδίσιια ρατὰ εἰρετγὶοτὶα ἐρἰειοία. δὶ ἃ Ῥαυΐϊο ἀϊδϑοηιϊδηῖ, ἀ ΘΘγΥϑίοῦ αἷὶ : ΟΠ Εἰ τῷ Παύλῳ παραχωροῦσι διὰ τὸ εἰρηχένα: τὸν « Ὗλ οἰοδοιοη πα ἱ ἰδία ,» «ἃ δαιυο]α μισὸ ὀϊοδηΐ, ἰῃ τοιηρι] } δαἀπλ! ἰβίγδηλα ροΓγ- ἐδείδην μῸ}] πὶ υἱγίυ!π) ἀοδ᾽θγαπι ἢ Εἰ- δεἷπι δυυαά οιΐπ) ᾿υοΐπὶ ἀ ρΘ ΓΙ , οἱ εὐυΐαυα υἱ δοουβϑάγα γα] οὶ, [ἢ Π)γ δοισθδβὶῖ, οἱ εἰϊλη ϑυυ) δοοιβδίογθηι, δὴ βδιυθ αὶ ἰπ)υγὶυ ΓΘΠ) ΔΙΙου ἰϑηηυδιη ργίπεθρϑ σοηουρὶ ν᾽ὶ, ἰη]υγίανθ ΔΙ φυθι αὔθοϊβϑαὶ, ἃ η ἀδημηδίυ ῖ, πᾶι «οὐνίοιιϑ δὶ ἴῃ [ γουυβ, ἴῃ [ ΓαρΓΘ δ Ν αἱ ἀπ ογο σομϑιονογιμί ", ]. --- ΗΙΕΒΑῸΙ ΥἹᾺ ΟΑΒΙ. Σωτῆρα, ε« Σχεῦος ἐχλογῆς μοί ἐστιν οὗτος “ » τί φαῖεν χαὶ περὶ τοῦ Σαμουὴλ, τοῦ ἕν χρόνοις πολι- τευσαμένον μηδὲ τελείαν ἀπαιτοῦσιν ἀρετήν ; Καὶ γὰρ χἀκχεῖνο; τοῖς ὑπηχόοις τὴν περὶ αὑτοῦ ψῆφον ἐπιτρέψας, χαὶ προχαλεσάμενος τὸν βουλόμενον ἐλέγ- ξαι, εἰ ἐπιθυμήσας τινὸς ὡς ἄρχων ἐδίχησε τοὺς ἀρχομένους, ὑπ᾽ οὐδενὸς ἐνεχλήθη, οὔτε ἑάλω, ἐφ᾽ οἷσπερ συνεχῶς οὗτοι ἁλίσχονται. ΤΑ', --ΙΕΡΑΚῚ ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΩ. Εκ ατοποπιὶ οἰυ πιο, ε ἢ ιεροπδαίοτθδ τορβίετίοτιηι θεῖ. ν (] (οτ. τιν, .) Εμδαϑίιηι κἰς μὲ Ρεϊκεῖ ψευδεπίσχοπον αγθαϊ.) ᾿ ἀΐεῖιβ Θοοποηνυβ, απο ἀοπεὶ δἰηζυϊα ἀΐδιτὶ- Ὁ Εἰ οἰχονόμος εἴρηται παρὰ τὸ ἐχάστῳ πὸ οἰχεῖον )υαῖ, νοὶ] αυοιἱ ργὸ ἀϊξημοιία ἀοηϊὶ ουἰᾳυθ οἰν!άδὶ, κησγίιο ἴὰὺ. αιΐίαπὶ δ πιϊγδγίϑ, οὖν ΠΙἢ ἢ] Βογαπὶ [ὅι|- «ορῖυβ [Δα᾽αὶ, οὕ ΡΟρυ γΟΓυ |, δὰ ρορυΐυπε γ ν ἔλοογο δικίδι, ἱμοριὴ θο ἃ ἱμι γυγίθη, - Δρετῖγα αρβγοβϑυ ) βηοῖδπι ϑδογ μίγη ἰ } - απ οἰδιιδθη,. (ΟΟΩ͂Ι!. -- θΟΚΟΤΗ͂ΕΟ ΟΙΑἸΉ , ΥἹΙΘ. νέμειν, ἢ παρὰ τὸ ἑκάστῳ τῶν ἐν τῷ οἴχῳ τὸ πρὸς ἀξίαν νέμειν" εἰχότως θαυμάζεις, πῶς Εὐσέδιος μηδὲν τοιοῦτο διαπραττόμενος, ἀλλὰ χαὶ δημοδόρος ὧν, ἔτι χαὶ δημηγορεῖν τολμᾷ, τὰ μὲν τῶν πενήτων σφετεριζόμενος, στόμα δὲ ἀνοῖξαι ἐπιχειρῶν ὑπὸ νῶν Γραφῶν χεχλεισμένον.
◆
Modern English Latin / Greek Original
On "What God has joined together, let no one separate" [Matthew 19:6] .
This was said of the man and the woman joined in marriage — of both equally. It is not an instruction addressed only to the wife, as though only she might be tempted to dissolve the bond. It is addressed to both, and to everyone around them who might otherwise encourage or facilitate a separation.
The bond of marriage is not a human convention that can be dissolved by human agreement. It is joined by God, which is why it cannot be unjoined by the parties or by anyone else. This sets a high standard — and the Lord knew it would seem demanding [Matthew 19:10] . He maintained it anyway.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.