Letter 217: On "What God has joined together, let no one separate" [Matthew 19:6].

From the power of the one who was born, you will know the fuller truth. For he granted sight to the blind, he cleansed lepers of their defilement and disease, he bestowed upon the lame, the speech-impaired, and the deaf the harmonious faculties of hearing and speech. He walked upon the back of the sea, he calmed the swelling of waves and the disordered assaults of winds, he drove out hosts and battalions of demons by a word alone. These miracles were performed not merely as displays of power but as signs pointing to the deeper truths of his divine nature and his mission of salvation. Each healing of the body prefigured the healing of the soul: the blind receiving sight represented the illumination of minds darkened by ignorance; the lepers cleansed symbolized the purification of souls corrupted by sin; the deaf hearing signified the opening of hearts to receive the word of God. And his mastery over the sea and the winds demonstrated his authority over the chaos and disorder that sin has introduced into creation.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΛΒ΄. – ΕΠΙΣΤ. LV. γομένοις, ἐκ τῆς τοῦ γεννηθέντος δυνάμεως εἴσῃ τὸ A ἀληθέστερον. Πηροῖς γὰρ ὀφθαλμοὺς ἐχαρίσατο, λε- προὺς τῆς λώβης καὶ τοῦ πάθους ἐκάθαρεν, νωδοῖς, καὶ μογιλάλοις, καὶ κωφεύουσι τὴν ἀκουστικὴν καὶ [τὴν] φωνητικὴν ἁρμονίαν ἐνέθηκεν. Ἐπὶ νώτων θα- λάσσης ἐβάδισεν, οἰδήσεις κυμάτων, καὶ πνευμάτων ἀτάκτους ἐμβολὰς κατεπράϋνε, δαιμόνων στίφη καὶ φάλαγγας λόγῳ μόνῳ ἐδίωξε, τεθνεῶτας πολλοὺς ῥή- ματι πρὸς παλινζωΐαν ἐκάλεσε. Ταύτας ἡμῖν τὰς θεοσημείας οἱ αὐτόπται αὐτῶν παρέδωκαν, τοσοῦτον κολακείας καὶ χάριτος ἅμοιρον τὴν μαρτυρίαν τηρή- σαντες, ὡς καὶ τὰ συμβάντα αὐτῷ ἐπονείδιστα γρά- ψαι, διωγμοὺς, ὕβρεις, λιθασμοὺς, ἐμπτύσματα, ῥα- πίσματα, κολαφίσματα, σταυρὸν, ἥλους, καὶ θάνατον, ὃν ἀνάστασις διεδέξατο συντόμως, καὶ τὸν παθόντα Θεὸν σεσαρκωμένον, σημαίνουσα, καὶ τὴν τεκοῦσαν Β Θεοῦ σαρκωθέντος Μητέρα κηρύττουσα. Εἰ τὰ πρά- γματα όμοια (53), ἀνάγκη καὶ τὰ ὀνόματα καταδέ- χεσθαι ὅμοια. ΣΙΖ'. – ΤΟ ΑΥΤΩ. Εἰ ἐλπίδι τῇ τὰ πάντα συνεχούσῃ πρὸς τὸ πρᾶγμα ἑώρακας, καὶ πίστει ἐτόλμησας τὰ ἡμᾶς ὑπερ- αίροντα, ὅναιο τῆς προθέσεως, πολλάκις ἡμᾶς περι- στέλλων καὶ κοινωνῶν ταῖς χρείαις ἡμῶν φιλο- τίμως, καὶ εὔροις ἔλεος παρὰ Κυρίου (5) ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ· ΧΖ΄. – ΕΥΑΓΡΙΩ ΚΟΜΙΤΙ Περὶ Προνοίας. Δίκη, ὦ τί σε καλέσας ἀξίως προσείπω; τὰ θνητῶν πράγματα ἐποπτεύει, τιμωρὸς τῶν ἄδικα πρατ- τόντων. Καὶ οὐκ ἔστιν ἀνεπιτρόπευτα τὰ τῇδε. Τοῦτο οὖν γνοὺς, φεῦγε τὸ ἀδικεῖν, ἵνα καὶ τὴν τιμωρίαν διαφύγοις. ΣΙΘ΄. – ΠΑΛΛΑΔΙΟ ΔΙΑΚΟΝΟ. Κινδυνεύει ἡ ἀνθρωπότης, ὡς τὰ πολλὰ, ἐν μὲν δυσημερίᾳ σωφρονεῖν, ἐν δὲ εὐημερίᾳ παροινεῖν. Καl τοῦτο ἐξ ὧν Ἑβραῖοι πεπόνθασιν ἀριδηλότατα δεί- κνυται. Παρῆλθον μὲν γὰρ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν, καὶ οὐδὲν κινδυνῶδες ὑπέμειναν· ἐλθόντες δὲ εἰς τὴν γῆν, ἐναυάγησαν. ΣΙΖ'. – ΠΕΤΡΟ. Εἰς τὸ, « Αύσατε τὸν ναὸν τοῦτον· καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν. » Ἐπειδὴ ἐνόμισας (81) ἐναντιολογίαν τινὰ γεγρά- φθαι ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ, ἐμήνυσας, δι᾽ ἣν αἰτίαν ψευδομαρτυρίαν ἐκάλεσε (82) τὸ εἰρηκέναι (83) περὶ τῆς λύσεως καὶ ἀναστάσεως τοῦ ναοῦ· εἴρηται γάρ· • Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις