Letter 219

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Peter Date: ~410 AD Context: Isidore on the obligation to give thanks not just in blessings but in trials — arguing that even the difficult circumstances are gifts not yet understood. We owe thanks for everything — not merely for the blessings we recognize as blessings, but also for the trials we cannot yet understand. This is not a comfortable teaching, and it is not meant to make suffering feel pleasant. It is meant to change the posture from which we face it. The person who meets difficulty with gratitude has not pretended that the difficulty is not difficult. He has said something more radical: that whoever is managing his life is not making mistakes, even when the evidence looks otherwise. Paul learned this. "I have learned, in whatever state I am, to be content" [Philippians 4:11]. That word "learned" is important. It was not natural. It was acquired.

Ογϑιίδγαπι δ δοιτὴ Ἀσίη Π| Το ΓΕ ὕτὸ οπτηῖ- " αυξ δθοιπας δοηγοηῖ!. Νόχας οηα υλπίιηι ἀόθαηνιβ, ροξβάτημβ. Οἱ ἃ απίαι ὉΠ παι αἴδογα- ἴυγ, ουἱ ηἾ}}}} ἢοπ ἀσθαίυνΐ ἙὉΟΟΙΥ͂. -- ΡΕΤΒΟ. Ρετϊομίοεξα ἰαθοταμί, φμὶ πιαίς ασέπίες ϑοπὶ υἱάετὶ ομρίμηί. Τὸ ἄδοξα πράττοντα, ἔνδοξον δοχεῖν εἶναι, πολλοῖς μὲν εὐχταῖον σοφοῖς δὲ οὐχ ἐράσμιον. Ἡ γὰρ ἕξωθεν δόξα τὴν ἔνδον ἀδοξίαν νευροῖ" καὶ τὸ δοχεῖν ὑγιαί- νεῖν τοῦ ὄντως ὑγιαίνειν φαντασίαν ἐμποιοῦν, οὐδὲ θεραπείαν προσίεσθαι συγχωρεῖ. ΤΕ". --- Τῇ ἉΥΤΩ. Β οὐριδὶ ᾳυϊάδιν νυἱξο φἰογίοβϑαιη υἱάδγὶ, φυΐ (υγρί ρᾶίγαι ; δβϑρίϑηϊθβ ἐοηΐγα ἰά δυθγϑϑηίυγ. Εχίγο οηΐπι σἰοΥία, ἰπίαγηδπι ἙΟΓΓΟΌΟΓΑΙ ἱμηοτὶἶᾶπ), υἱ ρΡογδυδϑῖο ἀ ναϊθιυ ηὴ, ἰδ ηδΥϑ " Ορίπϊοηὸπι οοΥ δδηϊιδιΐβ, συγαίοηθηι, Δρροίογα ποὴ μὲ.- τ ιἰϊ. (ΟΟΥ͂. -- ΕἸΘΕΜ. Βεπὲ φιιὶ ἰαἰμἷϊν, ϑόπε υἱαῖ!. (δὲς ορίει. , , .) Ὥσπερ εἷγε χρὴ ὅλως ἐναδρύνεσθαι, οὐχ ἐπὶ τῷ πράττειν ἁπλῶς ἃ μὴ δεῖ χρὴ σεμνύνεσθαι, ἀλλ᾽ ἐπὶ τῷ πράττειν ἃ χρὴ ἔστι γὰρ ἀπραξία πράξεως αἷ- ρετωτέρα. Οὕτω χαὶ ἐπὶ τῷ ἀδοξεῖν ἁπλῶς οὐ χρὴ λυπεῖσθαι, ἀλλ᾽ ἐπὶ τῷ διχαίως ἀδοξεῖν" ἔστι γὰρ ἀδοξία δόξης ἀσφαλεστέρα. τ΄. --- ΘΕΟΔΟΣΙΩ. Ὧι δἱ ρἰοειδηύυιῃ Θδὶ, θη ἀὰ ἰΐ οπηηΐῃ αι ποίδ δἷῖ ἀᾷογα, ἤδλι οδιδηϊδιῖο, ἀδ ἰΐ ροιίι υ δξέδογὰ ορουτίοι, Εϑὶ οηἷπι ορίδηᾶ ἰγΆηυ}}}} ροιΐυς ᾳφυᾶπι πο φ ). δὲς ἱ ᾿ηοίυπι ΟΠ ἷη ἀοϊοηάσπι ἤθη , ἱπ|οῸ ἱφηοίυ!η Ορίδηδι πιᾶχίπιθ. Τυιϊΐ ι δηΐαι ἰξηογαγὶ, αυϑλιὰ ἴδιη Ὁ εοἰουτγατὶ, (Ο(ΟΥ.. --- ΤΗΕΟΡΟΞΒΙΟ. ᾿μισιηι ἰἐπιρεταπία αἀυότεμηι [ἰρὶεπάμηι, πόθο υἱὲ ἡμαϊεῖο τόδ ποπάεταπάσ. Ἢ τρυφὴ, ἡ πάσης ἀχολασίας καὶ μήτηρ χαὶ τρο- φὸς, ὅταν «ρχπέζῃ πληθούσῃ, καὶ παντοίοις ὄψοις καὶ ἡδύσμάσι χομώσῃ, τὴν μὲν γεῦσιν τῶν ὁρώντων πρὸς ἐπιθυμίαν χινήσῃν τὸν δὲ νοῦν τῶν χρωμένων ἐπιδρίθονσα χρήσασθαΐξ τινα ἀναπεέσῃ, τὸ τηνιχαῦτα ναυάγιον αὐτῷ προξενεῖ, εἰς τὸν βυθὸν τῶν παθῶν καταποντίσασα " φυλάττου τοίνυν ταύτην, χαὶ τὴν αὐτάρχειαν τίμα " εὖ εἰδὼς, ὅτι οὔτε τὸ αἰσχρὸν οἷόν τε ἀγαθὸν γενέσθαι τῇ τῶν πραττόντων συμφωνίᾳ κοσμούμενον, κἂν πάντες ῥήτορες καὶ σοφισταὶ συν- αγωνίζωνται- οὔτε τὸ χαλὸν μεταπεσεῖται εἰς τοὐν- αντίον, χἂν εἷς μόνος, μᾶλλον δὲ μηδ᾽ εἷς φαίνηται τούτου ἐραστής. Παρεὶς τοίνυν τὴν τῶν πολλῶν ψῆ- φον, αὐτῆς ἔχου τῆς ἀρετῆς" χαὶ πάντα μὲν ποίει, καὶ μυρίοις ὀφθαλμοῖς τὰ χατὰ σαυτὸν περισχόπει, ὅπως μηδεμία παρὰ σοῦ τοῖς πέλας ἐπιφύηται βλάδη, τῷ πᾶσαν σχανδάλου ῥίζαν ἐχτέμνειν. Εἰ δὲ οὕτω σου διαχειμένου, τινὲς τῶν μηδὲν μὲν ἀγαθὸν πρατ- τόντων, τοῖς δὲ πράττουσι φθονούντων χατηγορῶ- σι (), μὴ δίδου σαυτὸν ἔχδοτον τῇ ἀθυμίᾳ" ἀλλὰ καὶ ταύτην γενναίως ἔνεγχον τοῦ ἐχθροῦ τὴν προσδο- [υχυ ΟΒΙΠΪΒ ἰπ| ΘΠ ρΟΓΔΉ ΠηΔ Ρ οϑὶ οἱ πρίτῖχ, αὐ πο ηδἃ γο[ογία, δἱ οὐμηΐ Ρ ΟὈδοο ἀίυθ ι!- ἀἰπιδηι δυρογυδ, δυδίυπι αυϊάσιῃ ἱπιυδηιίιαι δά δρροιθηύμπη) ἐοοιιπονογί!, υἱδπιΐαπι ὙΘΓῸ τηδῃίοιη ριθαγάνδηδ δὰ υἰοηὐυτ αᾳυθιηρίδιι ἰηάυχογὶϊ, ἰυπς πϑυΐγασίυμη ἰρδὶ ρᾶγαῖΐ, ἰῇ ρτγοίυπάωιι τραϊάγυι ἴδει Ιοπα πε ἀθιμογζοηδ.Ό υχυῦ) ἰἰδαυα ἀδνῖία, οοπίδηίυ υοὰ οϑὶ (| : ρῦοῦθ ρογβρθοῖυμ) μβαυδηβ φυοὰ ἴᾳτρα , θοπύ οἰ οἱ πυηαυδπι ροΕ, ΘΟὨΒΠὺ αδι Δφοη πὶ χογηδίυπι), οἰδὶ ΟΥΔίουοϑ Ὁ οπῆθβ δίᾳι.: δορὶ δι ἰδυάδηἀο ἑοη!θηάύδηϊ. : Ὧ οι οὑπὶ πηδῖὶο οοηγρηΐ,, οἰδὶ θῃ|, ἃς Π " αυϊάθπι Ὀοηΐ ἃπ|η δίυἀϊοδυδ Θχδἰβίδὶ, Μυϊίοτυηι ἰἰ νδίο γα ᾽υ Ορίηἰοηθ νἱγίυϊὶ ᾿ροὶ μγθᾶβ, ΟΙπηΐδῆυδ δαίδβο, ἴθαυα ἰρουπι σδηίυμι οοπιίοιρίαγα οὐυ , π (δὶ ἃ ργοχί πηΐβ οὔνο- ηἶδι (ΔἸ Δπ (, υἱ Οπιποπὶ Οἶἑηβίοπὶθ γααΐσθηι ἐχϑοϊμάλϑ. δὶ υϑγοὸ ( ἰἰὰ αἴξοιυπι δἰ φαΐ δογυπὶ αι ἈΠ} Ὀοηὶ δρυη!, δοὰ θόηθ ἀφδηιυβ ἰηνίάοσηι, δΔορυθθηϊ, δΔηϊπευπι πΠ ἀδϑροηάθαβ, δαὰ ᾿ς ρσπε- ΤΟΒδ δ γ ἱπ πιΐοὶ ἰηδυϊίυη, οορφίιδηδ διαὶ ἰδ Ποἢ ΥΑΒΙΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () ΡγῸ κχατηγοροῦσι δΒοῦϊδυπὶ ἰἰάθπὶ χαχηγοροῦσι, οἱ ΥΟΥ. ρο ὅ χρήσαιτο δυφοηΐ ρτξρο- εἰτὸ ἐ. ΡΟΒΞΙΝ. Ρατβοι,. ἀβ. {ΧΧΥΛΠΠ. δ , ΙΒΙΌΟΒΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤᾺ υἱἱ τη]}}})π, υἱ του εἶ π| Δ ἰδ ΓΔ. Οη ἴπ Α λὴν, ἐννοῶν, ὅτι οὐκ ἂν ταύτῃ χρήσαιτο τῇ μηχανῇ ΤΑ Ϊη:}) ΟΥ̓ΟΓίΔΙ, ηἶδὶ οχὶϑι δι η} ἰυ αἰονὶδ βυιποροῦθ θθΠ) ἰροοβδοῦῖι. ΟΟΟΥ͂ΙΙ. --- ΕΥ̓ΑΝΟΕΙ,Ο. πρὸς τὸ χαταθαλεῖν σου τὴν πεπυργωμένην πολιτείαν, εἰ μὴ ἄχρως αὐτοῦ χαθάψαιτο τῆς σῆς εὐδοχιμήσεως τὸ χλέος. ΤΖ.. -- ΕΥ̓ΑΓΓΕΛΩ. θεὶ Ο. Ἡ. εγρα ἀοἰϊηφιοιίες ὑφηϊσηὶίαξ. Ειοὶ ΠΟ . πορίδοῖδ) ΓΘΥΘΟΔΓΘ ΟΟΟΔΒΙΟΠ ΘΠ (ουδῖ! δ πὶ ἱπιρσίυ υἃ ΠΟἢ δ[η} ἰδρ γϑουγγογθ δὰ διῃημδηάδιϊοηδη ροοοδίογι), ἀϊνηδ ἰληθ Ὀθηΐϊ-, κυ ( γαιοῃὶ, ἰϑαὶ δ ἰοροΥ ργοδίδη Γθοὶρὶ- τεοὶρὶϊ, ΠΠοΓυπ αυ δβοάυ!δι ἃ ἀϊ ἰχοη ἃ Ῥγοργίδι Ὀοηϊ(αίθαηι) ΘΟ ηιἰϑο , τΘὨΙρΟΥΪ- οομῃροηαϊΐο ροηἰιοηι. ΓΟΌΌΡ νϑίυιἱ ἰοΠΙρ ΓΔ δίᾳυρ οοποίηηδηξ, ρΘΟὐδι} ργθοὶ τηθ οἰ πὰ. ΟΟΟΥ͂ΤΙ. --- ΙΒΙΌΟΚΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Εἰ χαὶ οὐ ῥᾷδιον περιοφθέντα χαιρὸν ἀναχαλέασα- σθαι (ὀξυτάτῃ γὰρ φορᾷ χρώμενος οὐχ ἐᾷ ἀναδρα- μεῖν τοὺς πταίσαντας ἐπὶ τὴν τῶν ἁμαρτηθέντων ἐπανόρθωσιν) " ἀλλά γε ἡ θεία φιλανθρωπία χαὶ λό- γῶν χαὶ νόμων χαὶ χρόνων χρείττων τυγχάνουσα τοὺς μεταγινώσχοντας προσίεται, χαὶ τῇ ἐχείνων προθυμίᾳ τὴν οἰχείάν ἀγαθότητα ἐγχαταμίξασα, καὶ τῷ βραχεῖ χρόνῳ τὸ εὔτονον τῆς μετανοίας χεράσασα, Β θεραπείαν ὀρέγει τοῖς πταίσασιν. : ΤΗ͂Ι. --ἸΣΙΔΩΡΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. δίποετε νόγῦμηι δεὶ μγο[εγοπάμηι, σοπίγα [αἰεξατίος ἑΔαποί ϑονὶρί. (Υἱ ορὶει. .) Ουὶ θεοὶ ογδοαϊὰ τοὶ δάυ ΓΆΡ υοὶ [ἀ[ ἸΠΊΘΓρΡΓ- ἰλῦὶ βδυηΐ δυδὶ, [} Οπηὶ ἀοίδηϑ:) οἱ γϑπὶᾶ (σ᾽! οεἴυπι οοιϑλίβογυηί. Νἧ) οχὶβι δῆ ο αυϊά δορίδηιΐυ Θχοορίί, οἱ βοίρϑδοβ, οἱ | Ρογδυδβογυηΐ ἴῃ ρμοίασυϑ ἰη ργοΐδοογυηι. Μυ]- δἶπ δδογογυη [οἰοφυΐογυπιὶ ηι θη ρογνοῦ- ἰαπι, δυάΐΐοΓο νοϊυηὶ ἰγδῃθηίθ δἰ ΘΟβΘΠΙίοΒ, Ὑοϊυπίαια ἰορἰ δ᾽ αἰοτὶβ ἈΡΟΥΓΑγυηΐ, πο αὐ [ΠῚ] ρἰλοῖία Πιογυηὶ, ἀφθηί, δἀἃ γοϊαηίδί ΕἰΔ}}}- "δ η.. ΟΟΟἸΧ. -- ΔΆΑΒΙΑΝΟ ΕΡΙΒΘΟΘΡΟ. Οἱ τοὺς θείους ἣ παραποιῆσαι, ἣ παρερμηνεῦσαι χρησμοὺς τολμήσαντες, πάσης ἀπολογίας χαὶ συγ- γνώμης ἕπταισαν μείζονα " τῷ γὰρ νομίζειν σοφώτε- ρόν τι ἐπινενοηχέναι χαὶ ἑαυτοὺς χαὶ τοὺς πεισθέντας εἰς τὸ τῆς ἀμαθίας ἔῤῥιψαν πέλαγος. Πολλὰς γὰρ ῥήσεις τῶν ἱερῶν λογίων παραχρουόμενοι, τοὺς ἀχούοντας ἑλχύσαντες πρὸς ὅπερ ἠθέλησαν, καὶ βια- σάμενοι, τοῦ βουλήματος τοῦ νομοθέτον διήμαρτον " οὐ τὰ ἐχείνῳ δόξαντα φράσαντες, ἀλλὰ τὰς ἑαυτῶν βουλήσεις χυρώσαντες. Τϑ'. -- ΑΡΑΒΙΆΝΩ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Ααπογνίαιΐοπει φιο οταίϊοπὶς σεπέτε εογϑεμάς. (ϑμρ. “ρει. , .) αὐδποτίαιίοηοιι βογ δοπίοπι ἀδοεὶ ιδ] οἰδγὰπιὶ ὦ Χρὴ τὸν παραίνεσιν γράφοντα, ἅτε λαμπρᾶ ἐγδοϊδηίοια ἀγζυπιοηίθηι (η}}}} δα πὶ ΕΠ γ} ι.Π| αὐθγγδηίθη! τηθηῖοπὶ ἰῃ Ὑορ γουοοᾶγα Υἱδη)})} ΒΟΓΠΊΟΠ υϊάδπν ρ]η υἱἱ οχροάϊ! ἰμμῶγογα, [ηἀΐ- ΑΓ σατο ἀυηίϊάχαὶ υὐ] (υδγ. ορρογιυηυιη, οἱ νυἱᾶ «αἰάδπ) ἃς Γαϊΐοηθ υἱοπάσπι υδ] δῖ ορὺβ ᾿οπιρθῆ- ἀΐο. Αρϑγίδ νϑγὸ ἀΐοεγα φυςευπιι ΕἸΆΡΘ ὈΓΟΙΈΓΓΘ τηχΐίπια ἀδοοδι. Ἡΐδοθ οἷ υ ΟΓΔίϊοὨ υἱγίυ!ὶ- νυ νἱχ δάμῃυς υδαὶ δηϊυαι ρϑβϑὶοηΐ θυ ἱπηπιοῦ- ΒΠ) ΘΙΥΓΔΉΘΓΘ. ΟΟΟΧ. --- ΞΥΜΜΆΑΓΘΗΙΟ. ἀπτόμενον ὑποθέσεως (οὐδὲν γὰρ λαμπρότερον τοῦ Ψυχὴν πεπλανημένην ἐπαναγαγεῖν εἰς τὴν τῆς ἀλη- θείας ὁδὸν) πλεονάζειν μὲν τῷ λόγῳ, ὅπου διατρί- ὄειν συμφέρει" παραδηλοῦν δὲ μόνον, ἔνθα τούτου εἴη χαιρός" χαὶ μεθοδεύειν μὲν, ὅπου μεταχειρήσεως χρεία" διαῤῥήδην δὲ λέγειν, ὅσα σαφῶς ῥηθῆναι πρεπωδέστατον. Μόλις γὰρ ταύταις ταῖς ἀρεταῖς τοῦ λόγου χρώμενος δυνηθείη ψυχὴν ὑπὸ τῶν παθῶν βε- δαπτισμένην ἀνιμήσασθαι. ΤΠ, --- ΣΥΜΜΑΧΙΩ. Οοϊεείΐα εἐρτοιΐδ εαα εὶς σι τοπάα. Ομμιΐα ἰηῃ ἰογγὶ, υα βου , πηυϊδιοπὶ βυηῖ }- Ὡς φὴς, εἰ τῶν μὲν χαθ᾽ ἡμᾶς ἧἡ μεταδολὴ χυρία, ποχΐα; οὐἰοβιΐα υόγὸ "ορ ἰίθ). Ουδη) ἰφίίυγ οὉ Ὁ τὰ δὲ οὐράνια μεταδολῆῇῆς τυγχάνει χρείττονα " δι᾽ οδυβᾶπὶ, Υἱῦ βδρίθπϑ, ὨΠ ΘΟΠίΘΙἢΪ ἰΘγγθηᾷ, [ἃ ΨΘΓΟ Φίουηδ δηΐμηο Το οἰ ο ΓΒ δὲ ροῦν ἤγιη ΒΟΓΠΊΟΙ) ἢ ΟΟΟΧΙ. --- ΜΑΛΤΙΝΙΑΝΟ, ΖΟΘΙΜΟ, ΜΑΒΟΝΙ, ΕΒΤΑΤΙΠΟ. ἣν αἰτίαν, ὦ σοφώτατε, μὴ τῶν μὲν καταφρονεῖς, τῶν δὲ ἐχθύμως περιέχῃ, καὶ βεδαιοῖς τοῖς ἔργοις τοὺς λόγους ; ΤΙΔ'. -- ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΩΝΙ, ΕΥ̓ΣΤΑΘΙΩ. Αά ϑοπαπι [τιφόπὶ δαὶ εἰἰηιαίἱοπέπιγιι ἱπυϊίαί. Νοβιὶθ νἱγυπὶ νυἱγίυιὶἱ ἴῃ γι ηἷ ἀδάϊπ|, ἃ δυϊηϊηᾶ “ἰδἰοαϊεοηάϊ δυάαοία ἰοηφα ]|ηυπὴ, ου} (}}}- πἶυπι οχοορίϊομθ πιλ] , γ ΠΌΡΟΓ υἱ ᾿ηργο Γθ- ῬΓΘΒΘἢ . [ ΓΘ Ὑδγθΐβ : ΠΙῸ αυΐάθιι ρορογῖϊ ἐμηρτοῦΐι, δηυγίγαγα ὑ γΓῸ } ΘΧβθογ ἢ Ἴσθε, ὡς ἄνθρωπος ἀλήθειαν μὲν ἀεὶ πρεσδεύων, χαχηγορίαν δὲ ἀποστρεφόμενος, δὺ οὐδὲ παραγρά- ψασθαί τις δυνηθείη, τὴν ὑμετέραῦ πρώην ἔξεχω- μῴδει () φαυλότητα, λέγων" ὅτι ἐχείνους χαχία μὲν ὥδινε, πονηροὶ δὲ χαὶ ἀτίθασσοι ἐτιθηνήσαντο ΨΑΠΙΕ ΓΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. (υ) θυο φῷρα ἰδυάκι! οοὐά. ἐξεκωμῴδησε ἰἐρυηὶ ργὸ ἐξεχωμῴδει. ῬΟΘΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΆΒΌΜ ,. -- ΕΡΙΒΥ. ΟΟΟΧΙΥ. δαίμονες. Πᾶσι. γὰρ ἀγαθοῖς ἀπεχθάνονται χαὶ ἀν- Α ἀπιποηοδ, οὐρεΐθιι γϑγοὸ ἰηνίδὶ δυηῖ Ὀοηΐδ ίδαν δο- θρώποις καὶ πράγμασι. Λυπηρὸν δὲ ἅπαν νομίζουσιν, ὁπόσον ἀρετῆς δόξαν ἡνέγχατο. Κατὰ μὲν γὰρ τῶν εὐσεδῶν νεανιεύονταε, χατὰ δὲ τῶν σπουδαίων κωμάζουσιν, ὑόδρισταὶ ὄντες καὶ ἀτάσθαλοι, χαὶ χόρον τῶν καχῶν οὐχ εἰδότες. Ἐγὼ δὲ ἀχούων, οὔτε ἐπιστομίσαι αὐτὸν ἠδυνάμην (πάντες γὰρ οἱ παρόν- τες ὡς ἀληθῆ αὐτὸν ἐχρότουν), οὔτε παντελῆ σιω- πὴν ἤσχησα. ᾿Αλλ’ εἰπὼν αὐτῳ, πιστεύω χαὶ παλιν- ῳδίας σειν ()" οὐ γὰρ οὕτως εἰσὶν ἀνάλγητοι, ὡς ξλέσθαι τοσούτοις ἐμπαρῆναι μέχρι τέλους χαχοῖς ἐπὶ τὸ χαράξαι τὰ γράμματα ταῦτα παρῆλθον. Ὑμεῖς οὖν ἂν εἴητε δίχαιοι ἤδη σχέψασθαι περὶ ἑαυτῶν, ὅπως, εἰ καὶ τῆς χρίσεως ὅμῖν λόγος οὐδεὶς, τὴν τοιαύτην ἀδοξίαν ἀποτρίψησθε. ΤΙΒ'. -- ἙΡΜΗΣΑΝΔΡΩ ΠΡΕΣΒΥΊΤΈΡΩ. πεηΐναδ φυλαὶ γοῦυ. Θυϊάαυϊὰ οηΐπι υἱγίυ βο- πιὸ ἰλυύδλῦ!]α, ἰᾳ οτπο ἰτἶδι ηδϊυπηαυθ Ορὶ- πδηίΐυγ, ΕΥρᾶ ῥἷ γΓῸ ᾿αγθη ον ἀσυοὶ, δὰ νἱγίυ!δ ῬγἾ ἰῃδοίθηί ον δ ΖοΓαηὶ : ἰηυδ} ρογΐηα δΔ πηρτοδί, φυΐ ὀχδαίυγαγὶ ἢυπαύυδη) ροβοίηϊ. Εχυΐάοπι ἰά ἀδυάΐδηδβ, ἢθυ εἰδυάδγα ροϊυΐ (θΠ} δι ΐαι υὶ δάογδη!, υἱ παργδηι νϑγὰ δρρίδυΐίδυαιι), ποαυὸ οημπΐηο ᾽Βηἰπὶ ἰθηυΐ, Υἱἷγοὸ { ἀϊχὶ : Ογθὰο οαυΐϊάθηι, δι] ραϊἰηοάϊΐαπι ἰρ οληοηΐ, ἰυηθη) Γράυσοηϊ!; πραᾳυθ δηΐηὶ δάθῸ δυηὶ δβιυρίἀΐ, ϑίᾳιιδ μοθδῖθ, υἱ τὴ} μυὐυδιημοάϊ ὰ οχιγοπη πηι .}} δρὶ γί(απὸ ᾿πμοογογὸ δι ἀεδηΐϊ. [α(ἱτυγ ἰδπάοπι δά [ ἶρ |ἰπ Θχαγαη δ δύῃ δὐὐιοίι . Υο ἰρίιυν ἰυδιὶ Γι|, ἡυης νοῦ δ ἱρβὶ οοηβυ ὁ, αἱ φυὶά Β μυαϊεὶ! γοὐΐβ δὶ γϑϊφυαμ, απὸ τϑϑίγϑη ἱβηοιιΐ- πἴϑ ἀκα . (ΟΟΧΙ. --- ΕἈΜΙΘΑΝΌΒΟ ΡΒΆΕΘΒΥΤΕΡΆΟ. δὲ βεία εἰ εἰπιμίαία εοπιεϊδεγαί . Ὁ συναλγεῖν μὲν δοχῶν ταῖς συμφοραῖς, δυνάμε- νος δὲ ἐπανορθοῦν, χαὶ παραιτούμενος, σημεῖον μέ- γιστον χαθ᾽ ἑαυτοῦ ἐκφέρει, τοῦ μὴ συναλγεῖν, ἀλλὰ χρηστότητα ὑποχρίνεσθαι τῷ μὴ βεδοηθηκέναι. Εἰ γὰρ, φέρε εἰπεῖν, χύριος ὧν τοῦ λῦσαι τὸν τοῦ πέ- νητος λιμὸν, δέον λῦσαι χαὶ ἀπαλλάξαι χἀκχεῖνον συμφορᾶς, καὶ ἑαυτὸν λύπης, συναλγεῖν προσποιεῖ- ται, οὐ φιλάνθρωπός ἐστιν, ἀλλὰ φιλανθρωπίαν ὑ ποχρίνεται. ΤΙΓ΄. --- ΙΕΡΑΚΙῚ ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΏ. Ουΐ οοιηραιΐ ἀοίοηιὶ ἢηρὶ!, εὐπὶ [ο]Γ ἀοίο-« ΓΟΙΒ ροβδὶϊὶ οἱ γοβϑίυβ οῖ, δἰζηυ) τάχ τη ἐΟὨ [ἃ ΘΧ᾿ἶ , αιοὰ νοῦ ἤθη εὐηιοἰδδῖ, δρ αδδὶ αἱ υ ᾿υἀΐοοι ορθιὴ ἤθη δἴδιγο. ΘΔ, Ὀὶς ἰίδαυα, βὶ ροδϑὶὶ ραυρογὶ ἱπορίδη) δυΐίογγα, οἱ ἰθηθϑίυγ, δι- . οαἰδιηἑίαίαπι δ φυθᾶὶ δυϑγίθγθ, Ξ᾽ δὲ Υϑσυ. ὀοϊοΓδιῃ δγίμεογθο, βἰπιυϊδὶ ἰΔη! Π Οοιηραίΐ, που ἷς υιμδηυβ δὶ, δ) ῃυμηδη αι} οεἰδοῖοῦ. ΟΟΟΧΊΗ. --- ΠΙΕΒΑΟΙ ΟΙΛΆΙ. ΥἹΕΟ. δε οἢεϊο )μαϊεῖς. (Οοη. ερὶει. , εἰ Ῥλξίοποηι Ηοῦγ. Ἵμαϊοε.) Πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἣ διὰ βραδύτητα γνώμης ἀνιχνεῦσαι τὸ δίχαιον οὐχ οἷοί τέ εἰσιν, ἣ ἀνιχνεύ- σαντες προδιδόασιν, Ἢ γὰρ ἀνάνδρως φοδηθέντες, ἣ διὰ χαπηλείαν πεπραχότες, ἣ διὰ φιλίαν αἰδεσθέν.- τες, ἣ ὑπ᾽ ἔχθρας ἐρεθισθέντες, τὴν ὀρθὴν οὐ φέρουσι Ψῆφον. Χρὴ οὖν τὸν μέλλοντα διχάσαι πρῶτον μὲν συνέσει χομᾷν, ἵνα μὴ διαλάθῃ τὸ θήραμα" ἔπειτα δὲ καὶ ἀνδρίᾳ, χαὶ χαθαρότητι, χαὶ διχαιοσύνῃ, καὶ ἀμνησιχαχίᾳ χεχοσμῆσθαι, ἵνα μὲ τὸ θηρευθὲν προδοθείη.