Letter 235
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Paulidus
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the discipline of silence — arguing that learning to be still is the necessary precondition for everything else in the spiritual life.
Whoever thinks there is no art to silence is foolish. Silence is the hardest discipline precisely because it requires doing nothing — and doing nothing deliberately requires more effort than doing something. The person who can genuinely be still knows something about himself that the constantly active person does not know.
More practically: the person who speaks without thinking says things he regrets. The person who has learned to be silent before speaking finds that much of what he would have said was not worth saying — and that what he does say carries more weight for the silence that preceded it.
πὶ τασαπάμηι ατίὶ. (ΘΗΡΥ. εἰμι ἐς ορὶει. .) θΘυΐ οἴπηῖμὸ πε εἰ η ἀΓί ἀϊΐοὶ!, [ὶ οαμἶθον ᾿οπ ἔην ἰηφεπὶ δἰ δδίπιυϑ, πα πιαυδιῃ- ἀπὲ ὀάγα δι διιπιθὴ ὀχαςία (ἰἰἰο πιὰ ποη ἐγιοίλι,, οὐ πηυϊΐυπι ἰοδιηρμοῦῖδ, ι] Θχογοὶο οἱ εἰγα υγίογθ . ᾿προη } ἀσυαὶ,, ἰῃ Δ᾽ γίυ ι} ῬΘΟΙΡΘΡΔΙΟη ΦΟΙΒΌΠΉΔΙΌΓ : ] ἴῃ αιη)βίοιῃ αιοιῦ Οὐ πάντως ὁ παλλὰς ἐπιστήμας ἣ τέχνας μεμα- θηχὼς, οὐδ᾽ ἂν πάντων ἀνθρώπων εὐφνέστατος ἧ, ἑχάστην αὐτῶν εἰς ἄχρον ἀχριδοῖ, τοῦ χρόνου τοῦ ὀφείλοντος εἰς τὴν ἄσχησιν χαὶ τὴν μελέτην τῆς πρώτης τέχνης ἀναλωθῆναι, εἰς ἄλλης τέχνης ἀνάληψιν δαπανωμένον " ἀλλὰ πλεονεχτεῖ μὲν τῷ ΥΑΒΙΑ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ-. (Ὁ) [μιν ἴσως αἱ χαὶ ἰάθη ἱμεορυμὶ ἄν. ῬΟΡΙΝ. ἘΕΡΙΘΤΟΙΓΑΠΟΌΜ . Υ- -- ἘΡΙΤ. ΟΡΠΙΥ. πολλὰς εἰδέναι, ἀντιπλεονεχτεῖται δὲ παρ᾽ ἑχάστου Α πιυ} δΒεϊοϊ, οἠμηΐδ :] βυρογίο ἃ Υἱη σαι, ΓΤ τῶν μίαν τέχνην εἰς ἄχρον ἡσχηχότων. Μὴ τοίνυν μηδ᾽ αὐτὸς πάντα εἰδέναι θέλε. Ἐχ γὰρ τούτου τὸ μηδὲν ἀχριδῶς εἰδέναι περὶ ἕχαστον γίγνεται (). ᾿Αλλὰ πρὸς ἕνα βλέπων σχοπὸν, ἐχεῖ τεῖνον τὸ ὄμμα τῆς διανοίας. Οὕτω γὰρ περιέσῃ τοῦ πράγ- ματος. ΥΝΙ". --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. ἐοηῖγα ἀσρνῖ ἢ γ ὑποχιοαὰθ δογυμ,, } }} Δ ϑυπινυη Θχοοϊιογιηι. Νἧἕὰ ἰφίτυγ οἰ] Δ δεῖγο νὸ- ᾿ἰ " χ ᾿ιοὺ δηΐηὶ οΠ]οϊ τα }}}} δοσυταῖο ἴῃ δι ρι}}} οορηοβοὶ : διἱ υπ|} ΒρΡΘΟΙΔη Ο}}., ἢ ΠΙ . δοίοῃη αἰτίχε. δῖο διΐηὶ τοῦ οχρυβη . οἱ ὁθη- ΒΡ]ΌοΓΙ. ᾿ ΟΡΙΠ]. --- ΕἸΌΕΜ. Αἰΐεμα μεζεαία υδγθοιινία ρογειτίφεπαα, πὸ αἰϊος ρεναπιατνδ 'ρε ἰϊπγιανι σοπίαιμῖπος. (γι ὼς ορῖει. } ; εἰ ἐμ [τὰ .) Εὔφημον μὲν ἔχειν χρὴ χαὶ σεμνὴν τὴν γλῶτ- ταν" ἐπειδὴ δὲ τοὺς εἰς αὐτὸν τῆς χαχίας τὸν πυθ- μένα νεναναγηχότας ἀνιμᾶσθαι χρὴ, ἀτοπώτατον δὲ δοκεῖ τὸν ἄλλους ἀναστῆσαι βουλόμενον, αὑτὸν καταπίπτειν. Ὡς ἂν οἷός τε τυγχάνει, δίχα:ος ἂν εἴη περιστέλλειν τὴν τῶν πραγμάτων αἱσχρότητα τῇ τῶν λέξεων σεμνότητι " ἵνα μὴ ἐπιστύψαι ἐχεί- νους βουλόμενος τὴν ἑαυτοῦ γλῶτταν χκαταῤῥυπαίνοι" μηδὲ ἀπαλλάξαι μολυσμοῦ ἐθέλων, αὐτὸς μολύνοιτο. ΕἸ δὲ φαίης ὅτι οὐ δυνατόν ἐστι χαὶ σεμνὸν εἰ- πεῖν (), χαὶ καθάψασθαι τοῦ ἀχούοντος᾽ φαίην, ὅτι ὁ τοῦ μετρίου ἐλέγχου χαταφρονῶν, οὗτος χαὶ τοῦ ἀμέτρου καὶ γυμνοῦ πλέον ὀλιγωρήσειεν. Εἰ γὰρ ἡ πραότης τοῦ λέγοντος, χαὶ ἡ τῆς λέξεως σεμνότης οὐχ ὠφελεῖ, σχολῇ γε γυμνὴ τῶν πεπραγμένων αὐτῷ ἡ προφορὰ ὠφελήσει. ΥΝΔ'. -- ΑΓΑΘΟΔΑΙΜΟΝΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΏ. ββοδπι ἀδοοὶ φγδυοηαιθ δ] γα ἴῃ ΒΟΓΙΏΟΠΘ ᾿ἰρυδη!, αι θοαυίπιὶ ορογίοι ργοίαηο οαθπῸ υἱεἰογυν ] μτγοιμρία ὀχίγαθγα. Αἰ νδυγάσιν νΘΓῸ νἰάδίυν οτίρογα οοῃδυίθι ἰρϑυυι ἰαυ. ὕ!τ { Β δάαθπηι, υορλι } Πἰογὶ ροϊθϑὶ,, ΒΟ ΟΠ πὶ στανὶ- ἴλ τόγυπι ἰοσογα {πγρὶτυὐΐπθηϊ, Π ἀυπὶ } [πάὸϊ "ΠΟΤ ΘΓο, } 'ρ ἱπαυΐϊ αὶ Πηβυδηθ, ΠΟ ΒοΟΓι( νΟ]ἢ ΔΙογίας ΟΠΠΓὸ, 'ρ ἰηφυϊποίαν. ΑἹ ἱ ἀἸχογβ [ἰδ τὶ βοῇ ρ υἱ δυ ὁ π| ἀΐοαίὶ, οἱ Δυάΐ!ο- γι ᾿π|}}᾿σαϊαγ, γαϑροηίθο : Ουἱ πιοάογαίδηι Γοϑρυΐι γοργϑῃθηδίοῃοηι, ᾿ς οἱ ἱπιηού ϊοαπι πυἀδηαυδ Π“- ἰοηδῖ, ] ομἶπι ἀἰσαη τι} Ἰηφοη ἢ, γ ΓῦοΓαΠΙ- φγανΐιδ ἢ}}}}} ρτγοιϊθϑι, η πυάδ υϊἀπὶ) ἃ ΓΕ ΘηπἾι} ὈγΟί{{|Γ. ΟΌΠΜΙΥ. --- ΔΟΔΤΙΟΠΈΜΟΝΙ ΟΒΑΜΜΑΤΙΟΟ. θεὲ Μπβτίάαιο γεη ὁ) διὰ σομ γα υεόπα αἰοαϊρίιαγηιασο. ((οη[. ορῖδι. .) Πολλάχις ὃ ἐπινοεῖ τις εἰς ἀσφάλειαν ἑαυτοῦ, τοῦτο εὑρίσχεται χαλεπωτάτων αἴτιον συμφορῶν. Καὶ ν ἵνα τὰ ἄλλα παοῶ, ἕν, δι᾽ οὗ πάντα μηνύσω, λέξω. Μιθριδάτης, ὥς φασιν, ὁ Παρθυέων καὶ ἄλλων πολ- λῶν ἐθνῶν βασιλεύσας, ἐπὶ μέγα δυνάμεως προελ- θὼν, χαὶ πλούτῳ τομῶν χαὶ συμμαχίᾳ, χαὶ εἰς αὐτὸν ἐλάσας τῆς ἀνθρωπίνης εὐημερίας τὸν ὄρον, φοδηθεὶς μὴ δηλητηρίῳ ἀναιρεθείη, ἀλεξιφάρμαχον ἑαυτῷ κχατεσχεύασεν. Μεταδαλούσης οὖν αὐτῷ τῆς εὐημερίας, εἰς τοσαύτην Ἦλθεν ἀνάγχην, ὡς εἰς φαρμαχοποσίαν τραπῆναι. Ὥς δὲ οὐδὲν ἧἦνυεν (ἔτυχε γὰρ, ὡς ἔφην, πρόπομα πρὸς πᾶν φάρμαχον ἀνδροφόνον ἀλεξιφάρμχχον προπιὼν, ὥστε μὴ τὰ διλητήρια αὐτὸν βλάψαι), οὗ προχατειληφυΐῖα ἡ δύναμις, τὸν ἐχ τοῦ δηλητηρίου ἰὸν οὐχ εἴασΞς χρα- τῆσαι. Τί οὖν τούντευθεν ; Τινὰ τῶν δορυφόρων ἐχυτοῦ καὶ σχηπτούχων ἐφελχυσάμενηος, χελεύει πατάξαι () καιρίαν εἰς τὸ στέρνον τῷ ἀχινάχῃ. Ὃς δὲ πατάξας ἀνεῖλεν οὕτως οὐδὲν ἐχεῖνον ὠφέ- θυ διἱ δδιῦγδι δι} } ὁχοορί(Ανί!, ἴἰιχς |)Ρ Ολ}}} ΠΙΑΣ Ἢ) ΔΓΙΠ}} ΠΟΙ ρΟΓί οαἰδπ δίυπι. ᾿Π|ι οΕίογα οπ πὶ, τν᾿} . ΓΠῈ ᾿δης ἀδεἰαταηιίίδηὶ δἤδγδηι: ΜΕ Πιγ , ΠΡΓΔΗΙ, Ῥδγιβογυπὶ ἰΠΠ φοηιυπιαυδ ῥ᾽ υγ ηάγυμ γοχ, ἰηφοηιὶ. τόνου ροϊοηι, οΟρὶυυ Δ{ΠπΠ Π , Δ {Ππ}{{ΠἸΟΓῸ ΤῺ βθο᾽ ἴα, ἐ: Οἰαῖυβ ἰΔηάδιῃ ᾿αμ πὸ γΓΟΘρΟΓΪ ἃ- (, ἙΘΟρὶϊ ΥΟΓΟΓΙ " γθηρηο (Ο]]αγοῖιγ. Ρ]ΠΙΔΡπΊ ἰτΔ οἱ δηι οἷο ᾿ηαπἶγὸ δηΐπιαην ἐπι χὶῖ Θυ ΠΊ. γεγίθηίς ἰίδαυὸ γοῦυπὶ βοουηπάδτυπ) ργοβρογι δῖ, ν᾽ οἰβϑὶ πὶ δἀδοίι! ΠΟΟΟ. , νη η Πιαυβίο, γα δηΐγα ουρογοῖ, Θπο εαπ ποθὴ ρτοσαδύοζγοι, (Ὀυαθαι δηΐηι, ὑἱ αἰσηῖ, οχ π|} οἱ νσίο ροσυϊυπὶ δάνγδυβ ποχὶβ οὐηΐα ἰοχίοα γοιηθ πηι, πὸ αὐἱὲ Δοοη ΠΟΟΘΓΘΙ) νἱβ {ΠΠ} ργων Π ὙΘΙΝΘΙΝ ΒΌ } ΘΓΑΓΘ ) δἰνῖ . Οἱ ὄνϑηΐ ᾽ τορᾶϑ [ρἰ- ( ΠΟΓρΡΟΓΙ ουδιού θυ } } ) δουϊυπι φοἰπδοθι) ἴῃ ρεοίυ |}}} δάϊΐρογε ἃς [γῖγθ. ΡἈεῖ- οὐ ὰο ἰἴλαᾳιθ πιθΐϊο ἀοπι αι ϑυδίι}}., δ. ΥΛΠΠῈ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () [νυ εἰδέναι περὶ ἕχαστον γίγνεται ]. για, θὺ ει Αἰι. βδοίννι ἰοφυμι, εἰδέναι περιγίνεται. Ραι]ο ΒΟ μτο ἐχεῖ τεῖνον υ) ΥΓ}ὺ δογί αι ἔχτεινον. ΡΟ. .) Ὅτι οὐ δυνατόν ἐστι καὶ σεμνὸν δἰπεῖν. ΘΊΠ ᾿:ρο ἰμ ΟἸ γΥϑυδιοιπὶ ν ΘΓ] Π}}}}. , ἐν Ερἰϑῖ. δ ᾿ϊοπιλι., φυὶ οἱ ἰδ άδιν εἰἰσϑογὶῖ, ] Δ|Ο ΓΙ ΗῚ γοργοϊοηίσγα νοϊμι Παρσὶτ, σοσὶ ποροϑϑανο [Ὁ }- ἴδιο ἢΠοτυπὶ ἀσηαϑγὸ, δἱ ] }} οουο ρ- Οἰληἰ}} ᾿ΓΟΡΟΠΟΓΟ, Ζυΐα ρά Γι} ΔΘ {{| ργυ Π Οἰ . Ι σα Τὰ {Πππ| δὲ Γι Γαὶ ἰδεῖν ἘΧΘΘΠ αὐ } ἃο σηπεδόγος ῃηϑηυ υἱεὺϑ ἀμοῖ, ΠΟΙ! ΥΘΓΘΙΌΓ .} } } }}} ἱπη]}} Γ. δἰ]η ἴῃ [{]- «ΘΝ Ὶ }}} |. ΠΩ ΟΓΘ, δὶς ἰῃ Ερίοιοίαπι ῬΔ}}} κεἰ (ον }} διρρα ἐθροίθηϑ, οἱ π Ερΐδι. δι] ΤΊ} }}- "ΘΟ Ή (υι ἴῃ ῬοΓΒΙ ἢ σα ΙΓ πὶ Ουὐϑογναυν (}}.} ποθι αἰξιϊσυθηαη, ὑἱγυπὶ (ΠσΔμ Γ᾽ υϑηπ οι; ΒΙ ὁχ ἰθπΠ] Αἤδοιυ, } οὐ γδη} νο . Αιιοι δι} [ἶῸ σ᾽ ἀογ βργὰ αἰχὶ!, βουλόμενος τὴν ἑαυτοῦ γλῶτταν χαταῤῥυπαΐνοι, γοματίος ρυ- " ἐμ [Ὁ ορῖσι. , φιδν ἕὐπ . σομπ - Οὐϊ. ΘΟΠΟΤΊῚ. () Πατάξα! ᾿Ποτη δυροηΐϊ ) παρατάξαι. ΓΌΒΛΙΝ, Ο γι . [ΟΒῚΙ ΡΕΒΓΠΘΙΟΤᾺ ᾿ . Ν|} {|| φυοὰ κοπιεἀϊο φιεαίεγαί, ργοίυϊι. ΑΌ Π"οβιϊ" Α λησεν ἡ δύξασα αὐτῷ ἀσφάλεια. Παρ’ ἐχθρῶν γὰρ θῃΐπι γυοηθρ ἀαίατι ἰγὶ νογί , ἰἀόοαυθ Γ- τοῦτο πείσεσθαι προσδοχήσας, καὶ διὰ τοῦτο τῷ Βιδἷο, , , Ομ πὶ ΠΙΟΓΙ (ΕΓΒ }, πβοτὶ ἀλεξιφαρμάχῳ χρησάμενος, οὐδὰ βουλόμενος ἀπο- ΦῸ ποῃ ροίιϊ, ἀοηθς π Υυἱβξθγᾶ ίξγγαπι σοῃδότοίυτ. θανεῖν ἢλυνήθη: ξωτὴδν τὸ ξίφος χατὰ τοῦ στέρνου ΝΙΒΙ! ἰἴραυα ( ἐχοοφιαμάμπι, } Υἱγδγθ πη διηλάθη. Χρὴ οὖν μηδὲν τοιοῦτον ἐννοεῖν, ἀλλὰ ζῆν λυι. ργαθβι}}}}}ι| , Ποδίγδμ Οἰπη ἃ ἀϊνίυις ϑυ} ἁπλότητι μᾶλλον προσχείμενον, χαὶ τῇ θείᾳ προνοίχ, Ῥεγιν ἰδ ρῥγον ἀδπιίῶ. ἐπιτρέποντα τὰ χαθ᾽ ἑαυτόν. ΟΥΠΝΥ͂. -- ΑΜΡΕΙῸ ΟΟΜΙ͂ΤΙ. ΥΝΕ΄. -- ΑΜΗΕΛΙ ΚΟΜΉΗΤΙ. Ομεὲ ματυἷϊ τϑοίε, ὅπ ἱπερεταί (). (νι. ορίει. .) Αἰ γϑεῖα . ἐπ ρογαηάιπι,, ἢ}}}}} δῆυδ νϑ]οῖ, υἱ Οὐδὲν οὕτω ποιεῖ νομίμως ἄρχειν, ὡς τὸ νομίμως Δ᾽ τογὶ Ἰοσί εἰπο ρϑγιι . Ουΐ οηΐπὶ γερο οὐδάϊν, Ὦρχθαι. Ὁ γὰρ ἀγαθὸς ἐν ὑπηχόοις, ἀγαθὸς ἕσται Ϊ. ἱπιρεγαπάρ Ἔχςο δὶ. Ἐς υθγὸ αἱ ῥγοοϊγοβ χαὶ ἐν ἡγεμόσιν. Οἱ δ᾽ ἐν τῷ ἰδιαχτεύειν χαὶ πρω- δηὶ (ΔΕἸ]π, υἱ υτ Γαίρυθιςαθ ῥγίμεῖρεβ ὰῈ τοστατεῖν πβόχειροι, χαὶ πρὸς «ὃ ἄρχεσθαι ἀνεπν ευρίυμί. τέδειοι, οὗτοι χαὶ εἰς ἀρχὴν ἀνεπιτηδειότατοι. ο΄ ΟΡΜΥ͂Ι. -α ΡΕΒΌΒΙΟΆ. ΡΚΕΒΙ. Β ΥΝ('. --- ΔΗΜΩ ΠΗΛΟΥ͂ΣΙΩ. τα ἰἀϊε διῦε ἐμ ἐεορὶ αὐνειμη πωπίϊαι, ΓΑθθιιογ αὖυὲ γοδὶ ἱωρογα Ιοφαι!ϊοηοῖα δοορρὶ! : ᾿Ασμένως ἐδέξατο τὴν πρεσθείαν ὃ τὴν ἀρχὶν οἰδιη διΐτν γϑηίδηθαμι ἱποί δι, αἱ νοῦ ] - ὑμῶν λαχών. Καὶ πάλαι γὰρ ὡρμημένος ἥχειν, χαὶ Βοκοπὶ ΓΟ τε ρυ] οας οδίαῃάογοι, ΠΟδΙΓ.Π) τὰ καθ᾽ ὑμᾶς ἐν ἀμείνονι ὄγξι χαταστῆσαι, τὴν ἦμε- ἐχκρθείαν! βδηξεηίϊϑιν : ᾳὺ ϑοορθρίδ βρομίθ Ροιίυ τέραν ἀνέμενε γνώμην " ἧς λαβόμενος, ὡς αὐτόχλη- " πὴ ὀνοοαιι ᾿ἀροοίεί. τὸς μᾶλλον ἣ ὡς χε χλημένος ἀφίξεται. ΟΡΠΥ͂Ι. - ΤἈΕΟΡΟΘΙΟ ΡΒΕΘΒΎΥΤΕΒΟ. ΥΝΖ'. --- ΘΕΟΔΟΣΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ, Αδςείεπ, υεἰμιὶ Οἰμπιρὶ εἶδ ἀφοετι αἰ μγιηα σοπιπιεπάαί. θυΐ Βλ τὰ ρίοιαι! [Π|γῶ κοὐ ἀϊι, ἀθυπάς ἀοπι Ὁ τῇ σῇ θεοσεδείᾳ προσφέρων τουτὶ τὸ γράμμα, ΕΟ ΡΒΙ , υἱ ἃ τηλαίδιτο ὀχογοϊμιυ οἱ υἶγὸ εχρὲ-ὀὨ αὐτάρχως οἴχαδε χαὶ χαθ᾽ ἑαυτὸν ὡς παρὰ πα:- τἱεηιἰδηληιι πὺη ὀχίβηδπι ἢ) νἱυ{ ρ᾿]δδοῖΓὰ δ:}}] δοτρίδου ἀσχηθεὶς, καὶ ῥώμην χαὶ τέχνην ἐν τοῖς Εὐϊῃράγαυΐι, . ἴῃ δεν! ΘΟ ομ}, μγϑεοηΐὶο τῆς ἀρετῆς ἀγῶσιν οὐ μιχρὰν συλλεξάμενος, ὡὥρμῆ- ΟΙγιμρίοογυπι } }ςἷ)., δι δι λιπὶ Θχθγοίδιυγυϑ ( σεν ἐπὶ τὴν ἔρημον, τοῖς κηρύγμασιν ἑαυτὸν ὑπο- ΟἸγπιρίςδ. Ουδηνοῦγοπν } οβίθη δ ρβᾶγὰβ ἐὐγίῳ- θέσῳν τοῖς Ὀλυμπιχοῖς, καὶ τὰ περὶ Ψυχῆς Ὀλύμπια " ἰ., ΒΟΓΥΔΒ.,, Π ἰΠ| σίγα ἀγωνισόμενος. Δεέκνυς “οίνυν αὐτῷ δι᾿ ὧν πράττεις (Θ᾿ ἰΔπιθῃ Ρυΐθυδ Ὁ) εγγοί δΟρΟ, ΠῚ ΠΠΠ τς «οὺς τῶν παλαισμάτων νόμους " ἵνα μῆτε ἐξαγώνιος δίΔη δΈρΟΓΘΙΙΓ, ] δρεοίδιυβ μΓ}} σΟγοηάμ ἃ- γενόμενος διαμάρτοι τοῦ σχοποῦ, μήτε εἰς τοὺς «Ἰδινδιϊφμοπιαιιο πθΓθδίυΓ. ἀγῶνας χαταστὰς ἠττηθείη " ἀλλ᾽ εὐδύχιμος ἀπηφαν, θεὶς, στεφάνων χαὶ ἀναῤῥήσεων ἀξιωθείς. ΟΟΚΥ͂ΙΠΙ. --- ΑΒΟΚΕΡΙΟ ΒΟΡΗΙΊΤ . ΥΝΠ', --- ΑΣΚΛΗΠΙΩ ΣΟΦΙΣΤΗ. Πατρούγαπὶ τὶἰιρίοτέπι, εμὶ͵ ἰμάμδ αρεκὶει ἀμ σοπιηα αῖμτ, σοημπθπάαί. Ἡδγροογδβ ογαιΐοι δ ἁγιϊ ας, } Ἰη [ὩΟΓΌΙῊ 'Δρποχρᾶς, ὁ τρόπων μᾶλλον ἢ λόγων παιδευ- Βοιιοδίογυηι ἰη. Διο] οϑοοηιθυ [Ὀγηιϑῖοῦ., ἀγρὰ τὴς, ὁ τῇ θείᾳ θρησχείᾳ διαφερόντως ἀναχείμενος βϑογδηὶ Γαι ἰφίοπθ οχίμηΐθ εϑι αὝδοίαβ, οὐἰψθθ (ᾧ ὄνομα μὲν ἣν σοφιστὴς, ὁ δὲ βίος ἐχ φιλοσοφίας δορδίδιςς αυϊάθι) γεϊοκίβαμε ποίβαῃ ἀδία, Υἷια ἀκχιδδήλου), ὁ μὴ πλῆθος νέων περιιὼν χαὶ θηρεύων, ἸλΠ Υορθ δϑὶ μ}}ΠΟορ!ἶοα. Ηΐς ἰυνοηυπι πὸ ἀλλ᾽ οὺς ἑώρα δειχνύντας ἄρετης σύμθολα ἐγχατά- Δι» σορίμιι ἃ. Ὑθηδιϊοη }, ρμοϊΐ Ὁ λέγων τῷ χυρῷ " ὁ μὴ ἀφ᾽ ὧν μισθοὺς λήψοιτο τοῦ- δ ο᾽οβοθι αικογὶ! δυϑ!ογοϑ, Υἱγῖυ . ργοῦογα τοὺς ἀγαπῶν, ἀλλ᾽ οὖς ἦδε: σπουδαίους ἐσομένους, υἱύθι εἶσινα, δοβηυθ ἰῃ οὐίνη ἰορῖι ἢ ἀ πύπ τι τούτων ἐπιμελούμενος, τὸν βίον χατέστρενϑ. Ἐπεὶ μιογοοάρθιῃ ἰηύθ. σαρίαϊ, ἰ δάμηναί, νοῦ τοίνυν παιδευτοῦ χρήζει ἡ πόλις, μένυσόν τινᾶ, χαὶ δίι [ΟΓ διϊπιδάνογι!!, δογυυν οὐγϑιη - ἀλύουσα οὐχ ἂν διαμάρτοι. εἰρίθη, Υἱ δ πιογόβῆαυθ ροι( :πι}} [Ογιμναὶ. (ἰμῃ ἰείιυν υναρίπιγο, ὑγῦ νεδίτὰ ἱιθίροαι, δἰξι ον ἃ δροϊρίρῃ . ΠΟῺ. ΔΟΘΓΓΩΒΙΙ. ΥΑΒΙΒ ΒΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂. () ΡΙΝ]οΒορινογυπν μ᾽ οἱμῃ ἃς τοὶ! βίοϑογαπὶ -ὀ γα, δε εϑὲ ῥτίμις ἱπηρετίαπι [εττε αἱάϊεοτίε. Εὶ Ῥία!α τ απῦ ΔΓ : ΝΟΠ γόσίς ἱπιμέγαγα (μὲ μαγόγα ἤοὼπ Ἰἰὺ. γε δὲ ἱερίϑια : Ὃ μὴ δουλεύσας, οὐδ᾽ ἂν ὅς εἰάϊεοτῖ!. δὶς ἀοιπ. ΑἸ πνϑοι. ἂι ῬΑΒΙΌΓΘΙΝ, ἐχ Ατί- τῆς γένοιτο ἄξιος ἐπαίνου. ᾿βοογλίοβ ἰῃ ΟΥΙΓΗΒΟ δἰοίο [. Ῥοϊἰοῶμ : οὐχ ἔστιν εὖ ἄρξ: ιν ἐὰν ΜΔΝΙεοοίε ; Ἕν ἄρχεσθαι μάθωσι, πολλῷ μᾶλλον ἄρ- μὴ ἀρχθέντα, Ποφέγε πέδεῖ!. φμῖ ρατοτα πϑεοῖι. ἘΠ ]- χειν δυνήσονται. ὕδὶ γοσὶ αἰ ϊοετίμι, αεἰϊε εἰἰα!α τς οϑίοι δι}. δρίδι. . Θοϊοηὶα αυοάπο ἰο]- αἰἱὲδ ροίσγιεν! μη μογαγε. ΘΟΒΟΤΤ. λλιυγὶϑ δὶ : ἽἍρχε, πρῶτον μαθὼν ἄρχεσθαι. {μιμ- ΥΝΘ'. --- ἸΣΙΔΏΡΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΜ . γ.--- ΕΡΙΒΈ. ΟὈΠΧΙ. ΟΣ. --- ΙΒΙΌΘΒΟ ΕΡΙΒΟΟΘΡΟ. "αὐοτανιὶ εἰ [αεἰθηιὶ γμαμῖμπι ἱπ ὲ εεἰ, ειι [τὶ αἰιαἑμηι. Υἱτιαπὶ ἰαμδ. (. ερῖει!. διῦ εἰ .͵ Ὃ μὲν ἀρετὴν ἀσχῶν, δίχαιος ἂν εἴη χαὶ τὴν θείαν εἰς βοήθειαν ἐπιχαλεῖσθαι ῥοπήν" ὁ ὃὲ μηδ- ὅλως φροντίζων ἀρετῆς, οὐδ᾽ ἂν χαλοίη, ἐπήχοον ἕξει τὸ Θεῖον. Τῷ γὰρ πάντα τὰ παρ᾽ ἑαυτοῦ πλη- ροῦντι εὐμενῶς ἐπινεύει. Ἵνα δὲ καὶ διὰ παρα- δειγμάτων βαδίσας ὁ λόγος σαφέστερον τοῦτο ποιή- σῃ, παρεὶς τὸ φάναι. Ε! ἡ πόρνη βούλεται μὲν σω- θῆναι, οὐ βούλεται δὲ σωφρονῆσαι, πῶς σωθήσε- ται; Ἐχεῖνο φράσω. "Ἔστω τις γράμματα μὲν ἐπι- θυμῶν μαθεῖν, εἰς διδασχάλου δὲ μὴ φοιτῶν " εἶτα τῷ γραμματιστῇ ἀγοράξοντι ἐντυχὼν λέξοι" ἸΙοἱτσόν με μαθεῖν γράμματα ἄρ᾽ οὐχ ἡγῇ ἐχεῖ- γον λαμπρῶς ἀποχρίνεσθαι λέγοντα’ Ἐμόρόντητε, χαὶ πῶς ἂν δύναιο μαθεῖν, μήτε εἰς διδασχάλου φοιτῶν, μῆτε γραφίδα καὶ δέλτον χεχτημένος, μήτε “πονεῖν βουλόμενος ; Τῇ μὲν γὰρ ἐπιθυμίᾳ τῇ σῇ εἰ : ὁ πόνος συναφθείη χαὶ ἡ ἐμὴ σπουδὴ, ἔσται τι τιἀέον. Εἰ δὲ λέγοις μὲν ἐπιθυμεῖν, μηδὲ ποιοῖς ὧν οὐ ἐπιθυμοῦντες ποιοῦσι, πῶς μαθεῖν δυνήσῃ; Τοιοῦτοί εἰσι χαὶ οἱ ἀρετῆς λέγοντες μὲν ἐπιθυμεῖν, τὴν δὲ εἰς αὐτὴν φέρουσαν ὁδὺν ἀποδιδράσχοντες,
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Paulidus
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the discipline of silence — arguing that learning to be still is the necessary precondition for everything else in the spiritual life.
Whoever thinks there is no art to silence is foolish. Silence is the hardest discipline precisely because it requires doing nothing — and doing nothing deliberately requires more effort than doing something. The person who can genuinely be still knows something about himself that the constantly active person does not know.
More practically: the person who speaks without thinking says things he regrets. The person who has learned to be silent before speaking finds that much of what he would have said was not worth saying — and that what he does say carries more weight for the silence that preceded it.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.