Letter 242

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Poseidonius the Presbyter Date: ~410 AD Context: Isidore on the transience of honor and power — arguing that what endures is not position but character. All honors are fleeting, and all positions of power are temporary. What endures is the character you build while you hold the position — the person you have become, for better or worse, by the time the position is taken from you. This is why those who use their positions primarily to accumulate honor and power are making a poor investment. They are trading something lasting for something temporary. The wise person uses his position to build virtue and to serve others, because those are the only investments that compound over time.

θεινι οἤένάθγε διιπιπια . ἱπιρτοθίίας. (ο ἰη[γ. ἐρῖεί. .) Βουπὶ ι:π|π| Βομογα ύνηι οδεη , οηνοΐ εἰιρ- Ρ᾽᾿εο ἀδηιηοαυθ δγανΐ . οσἰβιΠἢδ π|. ΝΟ δα!υϊάδην (ι}}}} [ὉΓΘ δχ βυρρ[[εἰΐ (ἰοἰογθι οσἰ ϑιΐπηο, αυδηίυ ογι ρυύοῦ ὁχ ρθεοϑίο, σοηίγα σον σι }, ΘΟΠΠ)Ϊ ῥΓΟΥΘΠηΐΪθ), οἱ ἅΓΙΠἃ ἶρ, αυΐθυ ἴυσογα μοῃογαιΐ, οοηῖγα ἰρϑιιη το ηί, οἱ ᾿ΠΟΠΟΓΘ (ΟΠ ΠΟΠΟΓΔΠΙΠ) υἰ ἀροργα θη ΐ, οπηθπ ἰὰ δύραογαι [υγογοιη. {|| ιϊάθ) ἰποοιραγα πὶ δι π|, . ΥΓῸ ἰηουταυ !θι}) οἰΐιων Ομ ἰπθὶ ἴα - Τὸ προσχροῦσαι τῷ τετιμηχότι Θεῷ, πάσης συμ’ φορᾶς χαὶ τιμωρίας ἡγεῖσθαι χρὴ ἀργαλεωτερῦν. Οὐ γὰρ τοσοῦτον ἔγωγς ναμίζω ἔσεσθαι τὸν ἀπὸ τῆς χολάσεως πόνον, ὅσον τὴν αἰσχύνην τὴν ἀπὸ τοῦ Τῷ δοξάσαντι προσχροῦσαι συμδησομένην " τὸ δὲ αὐτὰ τὰ ὅπλα, δι᾽ ὧν ἐτιμήϑησαν, κχατ' αὖτιι χινοῦντας ἁλῶναι, χαὶ τιμῇ κατὰ τοῦ τιμήσαντο χεχρημένους φωραθῆναι, πᾶσαν ὑπερθάλλει μανίαν. Τὸ μὲν γὰρ ἀνυπέρδλητον. ἄνοιαν, τὸ δὲ ἀνήχεστω ἘΕΡΙΘΤΟΙΑΆΙΜ . Υ. -- ἘΡΙΘΤ. ΟΡΙΧΧΥ͂Ι. μανίαν ἔχει. Χρὴ τοιγαροῦν τοὺς ἱερωμένους, ὥσπερ Α τογεην. Ὠοραὶ ἰιΔι βαογίς ( οἈ᾽ ν } }] τον μία ἀνάχτορα, παντὸς τυραννιχοῦ χαὶ αἰσχροῦ πάθους ἀῤδάτους ἑξαντοὺς διατηρεῖν. ΥΟΙ". --- ΜΔΡΩΝΙ. Οπληΐ ᾿γγαηπίο Γ(ὐξαυδ ρογιαγναι οχρογῖοδ (ΟηβΟΓνΆΓΟ. ΟΌΈΧΧΊΙ. --- ΜΑΠΟΝΙῚ. ἢ ιιρίίο γμόσεοαία εἰ [αηἴαηι, ἐαϊδεἰπια! οἤδημο ηιαίαπι [αοἰΐς Ζεἀαῤὶδ. Ἐχ τῶν πραγμάτων ὡς τὰ πολλὰ αἱ φήμαι φύον- ται" αἱ μὲν οὖν ἀληθεῖς οὐ ῥᾳδίως, τάχα δὲ οὐδ᾽ ὅλως σόέννυντα:. Αἱ δὲ ψευδεῖς, χαὶ παρὰ τῶν ἐχθρῶν φθόνου ἕνεχεν πραττόμεναι, ὡς τὰ ᾿ἀράχνεια ὑφἀά- σρματα, θᾶττον διαλύονται. Πέπαυσο τοίνυν τῶν ἀτό- πων πράξεων’ εἰ δὲ μὴ, μὴ ἀγανάχτει χατὰ τῆς φήμης, ὡς πανταχόσε χωμῳδούσης. Οὐδὲ γὰρ οἷόν τέ ῥίξης () χλάδους μὴ ἀναφύναι. | γΌΔ'. --- ΙΣΙΔΩΡΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. ἔδινα } ΡΘΓυ . ὁχ ᾿μ ποροί δ, χα’, δὶ ΥΓᾺ δχϑίϑιϊ,, ηοι ἰδοἰ , [Ογι αἰἰδιὴ ΠΟ ΟἰηἶδῸ οχϑιβυΐαν. Ελ| οοηϊγα ) ᾿ι [ ὑὐἱὲ ὁΔι μΟυῇοία, ᾿πβίαν ἰοἷ ΔΡδιιογυπὶ εἶὁ ἰπ δεῖϊ, . (υδιμοῦγοπη ἀδϑίμθ ἈὈι ἀᾷΓα, αἰϊοαυΐη [Ἀπ|δ πὶ δχ ϑι]πγδι!]οηδιηηυ ἰυἱ δΔοουθάᾶγα πο, υδεὶ υὑ ρΡαγοίγίηφαγίβ. Νοὺ δ ΐηὶ [ἰογὶ ροίθϑὶ γϑυϊεὶ- ὑυυ γανΐ ρῃΠυἱδηι. ΟΡΙΧΧΙΝ. --- ΙΒΙΠΟΒΆΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Ηοπιΐπϑηι ἰήϊηὴμιηι οἱ ἱπ) ατίοδιιπι αὐπιοπετὶ τα. Πιστεύω, ὅτι εἰ γνοίη παρὰ τῆς σῆς ὁσιότητος ὁ τῇ ἑαυτοῦ ἐπιτρέπων δυνάμει, ὅτι, σὺν Θεῷ φάναι, τῆς Ἐχχλησίας ἐχ τῆς ἄνωθεν βοηθείας ὠχνρωμέ- νης, χαὶ τῶν νόμων ἐῤῥωμένων, οὐδεὶς παρὰ τὸ δί- χαιῖὸν ἐχδιάσασθαάι τὸν πένητα ἐφ᾽ ὕδρει τῆς Ἐχ- χλησίας τῆς ὁρεγούσης τοῖς ἀδιχουμένοις τὴν χεῖρα δυνήσεται, ἀποστήσετα: τῆς κατὰ τοῦ πένητος ἀδι- κίας, μᾶλλον δὲ τῆς χαθ’ ἑαυτοῦ. Οὐ γὰρ τοσοῦτον ὁ πάσχων (τέως γὰρ οὕτως εἰρήσθω), ὅσον ὁ δρῶν ἀδιχεῖται, ΥὉΡ". -α ΔΘΑΝΆΣΙΟ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. Ογοάο, δἱ αυΐβ ἴὰ δὰ ὀοηϊπ ἰηςΦ βροί(οεϑιαι, ἃ ἴυδ πο οοσηοδβολὶ, ἄιἀ, οὐη θ Ἰοηιίδν, οὐη Εςοϊεδία σα]όβιῖ δυχ!ο ᾿πυπίδιυν, ᾿οζοβήια γϑθληὶ, ὨΠ μῈΡ οομίι } η| Ἐ οἰ δῖ ᾿δῇ [ το θη } ΡΓΘΊΘΥ [ δἱ [ ρϑυρογὶ νἱπὶ ἰμοΓΡΘ ΡοΟίον , δίς ὑπ Ὲ}} π᾿ γα σσηιΓα ρϑυροΓὸβ πηπρσὶθ Πὶ ΘΟΙΓΆ Δυι} , ΝΈΖαΘ διΐπι (}- ἴατ } ἀόοίρίς ἰηὐ γί απ, ὦ . ἀοοσυΐημιβ, φυμητυπ ἀυἱ [οἶ } ] πόροι: ΟΡΧΧΥ. -- ΑΤΗΑΝ ΑΒ: ῬΒΕΦΒΥΤΕΠΟ. Τ τι ροίλις υδτα; αι οΥγαι ομΐ [μεαια διμάἀοπάμπι. Πρώην μὲν ἑτέρων ἤχουον, νῦν δὲ ἔγνων δεινότατον ο ΝΟΥ ὁχ ἃ᾽ΐο αὐάῖνί, ηὐης οἰϊαπὶ ὡσφηόνΐ, οριΐ- ὄντα σε ῥητορεύειν" ὃς ἐπὶ πράξεσιν οὕτω παρανό- μοις καὶ πονηραῖς λόγων εὐπρέπειαν ἐχόντων οὐκ ἠπόρησας. ᾿Αλλ᾽ οὐχ ὁ τέχνῃ τἀληθοῦς κεριγενόμενος, ἐπαίνων ἄξιος, ἀλλ᾽ ὁ τὸ ἀληθὲς ἀτέχνως φράζων: ᾿Αφέμενος τοίνυν τῆς δεινότητος, ἔχου τῇ; ἀληθείας, χαὶ τὸν βίον τὸν σαυτοῦ πρὸς ταύτην βλέπων ῥύ- θμιζε. Εἰ γὰρ καὶ ἀνθρώπους παραλογίδασθαι δυνη- θείης, εἰ καὶ ὅτι μάλιστα δὲ παρ᾽ αὐτοῖς ἐφωράθης, ἀλλὰ τὸν ἀπαραλόγιστον οὐ φεναχίσεις χριτήν. γος". -- ΜΑΡΤΙΝΊΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΏΝΙ, ΕΥ̓ΣΤΑΘΙΏ. ἸΏ ( ἀἰσοηκΐ Δι ποδί, } ἀὁ γοῦυ. διίίθο Ἰορὶ σου τα γΠ δίηι Παρ γοῦ δ γνόγθα «οι ΟΠ ΘΙ ᾿ϊ σοιῃροβυσγίβ, πἰΠ} ὧὐ ἀδϑ, ἀογαγοῖΓ. δπήρπι. Θεά ποηϊὸ απ! νου Διο ἅτ βρβαγὰϊ ἅμ {{ ἀΐξηυβ, } αιή δάπὶ δ'ἠὰ ὕπο οἱ ἀΓ(ὁ αοἰοαυϊίατ. Ουδίμουγεη) ταϊ ἴσοι! φγάν δία, (ἃ ὁρ- ΓᾺΠῚ ΥὙδῊΪ τὶ, οαἸήυ δ γα ρί οἰ) ἰσΔη} ὡΟΙηροιο ν᾽ ϊὰ πη). Ε] δε) ἀἸοδἀ οἰγουπην νη ρόϊ Ποηιῖ- Π, Πιϑην ἀῦ {Π| ἀδργο!οηθυδ, απ ἰληιθη απ] ταιϊὸ πη ηάυδη [υφὶϊ, Ἰυϑίοοιῃ [] γ πυμααϊτ ΡοΒδἶϑ. ΟΌΌΧΧΥ͂Ι, --- ΜΑΆΤΙΝΙΑΝΟ, ΖΟΘΙΜΟ, ΜΑ͂- ΟΝ ΕΥ ΕὈὔΘΤΑΤΗΙΟ. Λα ϑοπαπι [γαθϑηὶ δος ἐυϊαῖ, Ὧἱ Εἰ διιργ. ορὶδι. , . Ἑνέτυχον ἁγίῳ ἀνδρὶ, ᾧ ἔργον ἐστὶ τὸ ὑπὲρ τῶν Ὁ Οεευγγὶ πυροῦ Υἱτὸ βάποιο, οὐὐπ οἵἠσίιπι εἶδ πταιόντων ἱχετεύειν τὸ Θεῖον (ἴστε δὲ ὃν λέγω), χαὶ εἶδον ὑπόθεσιν αὐτῷ δαχρύων ἀενάων τὸν ὑμέτερον γεγενῆσθαι βίον. Δἰσχυνόμενος γὰρ ἐπὶ τοῖς παρὰ πάντων περὶ ὑμῶν χωμῳδουμένοις, ἔλεγε τοῖς πα- ραγαλεῖν πειρωμένοις " « ἤἔλφετε, πιχρῶς χλαύσο- μαι, μὴ κατισχύετς παραχαλεῖν με. » Εἶτα ὡς ἀν- ἔνευσεν ὀλίγον ἐχ τῶν θρήνων, οὐκ οἶδ᾽ ὅ τι ἐννοήσας (οὐ γὰρ ἀσφαλὲς τῶν ἀδήλιον κατατολμᾷν), ὥσπερ ἔνθους γενόμενος, χαὶ εἰς οὐρανὸν ἀναθλέψας, ὡς αὐτὸν ὁρῶν τὸν πάντων Δεσπότην, ἐδόησεν " ε Δόξα ευν ρτὸ ἀεἰϊηυ θη ] ]εἰϊ ογάγὰ (ποειὶ συόιη ἀϊοπι), δὲ νἱἀθθᾶπὶ τηφι ογίάην {ΠΠ| ρατῤδιὺδ «- οὐ οὔ]δίδπὶ γϑϑγαπὶ ὁ νἱελῆ. Ῥυσδτο δίς |ὸ δυβυϑι ΌΡΟΓ [ αῦ ( γον ΐΒ δὸουβηίσγοϑ (οΙηΠ] ΠΠοΥϑηΐ, αιΐ δοηβοίαγὶ σσηδθαηίγ, δἰ ἃἷῖ : ε« δίηϊ[ πι Γ ἢ ΠΙῈΡ ἀδρ!ογδπι, ἡσαᾷθ βοϊατὶ Π ἀ,:}. » Ὠοΐπδ θὲ ποπηΐπ!! ἃ ᾿Δογγπηδη οἰ οδὶϊ, ποϑεῖο αυϊά οορ᾽η (ηοαῦα δι ἷπὶ ἱπεογίᾶ ἀξότοῦ! τπ|Π} ), γοῖααἱ Νιιχΐπο αἤδαίυ, ΟΟΠ ἢ - ᾳυὲ δδρί οἰθ, φυλδὶ οὐμμΐυ νἱάσγοὶ Ὠοιπίμαπ),, ) ΥΔΒΙΖ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ιπῖὸρ ῥίζης οἱ χλάδους Τοοία οοἀά. αῖ. οἱ ΑΙϊ. ἰπδογαη! : οὔσης. ΡΟΒΘΙΝ. ὁχοίδιμανὶι υδις ραιΐδηι} {ΠὲῚ ροίοσιβ Φηδ" ἈνΟΓΙΘΙ τῆλϊυ τη ἀορ] }] η υοβαι γι ὁ ἢ πο ( π- " Χ ΟὐδουΓὶ δίᾳυδ ἰπκίοτγ . οἰανὶ {ΠΠ . ΓΟ ἴδοι, ΠΟΠΟΙΓΟ ΟΟηῖΓ ἴ, αυἱΐ ποηυγδϑι! ἴρ, διιηὶ ΔὈυβὶ, δυάδηι!ιια ἢ διιϊδηιδ, βδογλη]ια σοην οἷ β Ῥγοβϑεϊηάυηϊ, ρεςοδεία νοΐ οἵδ ἐνερ. ν ΘΌΔΓΘ Ὠἶδὶ ἐἷς ρΓῸ ΟγΆΠ, οἱ μ":ῸὉ νϑχυιγὶα. ΘΙ} ([- οιἷἱβ οὶ ρδι}η| } ΙΟΉσϑη! ἢ} μγοου αιϊψαγ!!, , αυῶ, δυρρμίοχ ρῥγὸ νυ} }} {ποτὶ }} ἀοργοσδυίιυν Ὁ Θοηιϊι} Δδἰδιοι ἢ ΟΟσ᾽ Δ η ἰἰΔα τηϑίογυηι ἰδνοποῦὶ εἰ, ἃ Πα κα εἶ} αὐβιϊηαία. ΟΡΙΧΧΥΙΙ -- ΟΠΥΜΡΙΟ ΕΤ ΙΞΙΠΟΠΟ. . ΙΘΙΏΌΟΕΙ ΡΕΙΌΙΟΤῚ ἼΩΝ : ε«Τινῖ, Ποχ, αἰογῖα, σ᾽ογί εἰ} . Α σοι, βασιλεῦ, δόξα σοι. Πόσης μακροθυμίας πέλαγις παρὰ σοί! πόσης ἀνεξιχακίας θησαυρός ἱ Οἱ δὰ τὸ ὄνομα τὸ σὸν ἐξ ἀφανῶν χαὶ ἀτίμων λαμπροὶ χαὶ πεοίδλεπτοι γεγονότες, τῇ τιμῇ Χατὰ σοῦ τοῦ τεῖι- μηχότος χέχρηνται, χαὶ τολμῶσιν ἀτόλμητα, χαὶ ἐνυόρίζουσιν εἰς τὰ ἅγια, συγγνώμης ἁμαρτάνοντες μείζονα. ν Εἰ τοΐνυν χαὶ ὁ ὅπὲρ τῶν ἄλλων πρε- ,. σβεύων, διὰ τὰ ὑμέτερα πταίσματα τὴν θεΐαν ἐξετλάγη μαχροθυμίαν, τίς ὑπὲρ ὑμῶν ἱχετεύσει; τίς πρε- σδεύσει; τίς παραστήσεται: Ἑννοοῦντες οὖν, οἱ τῶν χαχῶν ἔστε, παύσασθε ἀσύγγνωστα πταίοντες. γΖ'. --- ΟΛΥΜΠΊΙΩ, ΙΣΙΔΩΡΩ.- ) μὶὲ υότὸ δαρίεηε. {Υἱἀε εμῖδι. .) Εἰγίμς αἰθὰ ἀοοίτῖνα ἡμπρεπάα. Π|α [γειὰ ἐεἰ ἱπείατ, Ἰιας [οἰΐοτυι, φύλλον μπάε αἀἱείππι. ϑδρίδηίοπὶ Θαυϊ πὶ ἠοῖ, } ρτοινρίιβ Σοφὸν ἔγωγε ἡγοῦμαι οὗ τὸν τὰς τῶν ποιητῶν ἰ ἰχυᾶ μδρῦοαιὶ ροθσίλγυπη Γώρϑοι , ὐϊβθιιϑυθ ογδίογυπ) οτγαιοησδ, δυὶ ΡΠ} ΠΟϑορὶιογα πὶ ἰγίςα, υἱ ἀχ ϑι:}}}., υἱ Π.Γ Θχοοίαί, Υἱ } ΘΟ ρΟ- δῖι ἀδχαὶ. ἤυπς ποῃ οχίο]! ἰνἶδο ρυΐο : ἰΔ΄θι δ οὶ πας ὁ} Π| ἀδιυγθαγὶ ργοοϊρ δι ἀλτγὶ Ρ οχἰ βίο. Πηργουΐϊ! δ") Οἰσαη ϊ }ν}} Δγγοζϑῃ ρΡοειιίδι Ιοηξε ξγαυϊογὰ ᾳυη} }, Πηαἰᾶ ραιγαῖ. Μιγαγὶβ ( υΐάθι) ἰά ἃ ργοηυηπιϊαγὶ ; ἰ(Π) ὐαῦο ΤιΙιυογυ δι), οὐ}} [ν νοῦ δυηῖ : « Πηρο- τὶ τα πιο δδιῖ: εοπὐποῖα αἱ} Π|Γ δι ἰμπ υδι γί οὐ] ΠΡογίαιθ εοπυηεῖα. Αἰς ρῥἰογυιμᾳυὸ αυὶ ἰμηη} }]ογὶς δυυηῖ ἰηραιίϊ, τη } } ΒΟΙΘΓΓΟΓῈ. ΓΘΙΏρι ὈΪ δὐμπιηἰδίγδηὶ. » [ἰδῆυ ' ης ἰπξοη! ἀδχιονγ } γδοορῖὶ (ἀδιμ! πι] δηΐμῃ θϑὶ ἢ) ΓΘΟΙθΘ ᾿ἰἀ οὈ] δι }}}..)}, ἤβαΐ πιΐπυ δὺ δχίογια (ἰδεὶρ! ἃ ἐοὰ (ἃ ἀΐχηα βεγπιοηθ οοηδβουὶπιυγ, αἱ πιογθ [υδγίηι ἀϊς- ||. ὐυδΓα υἱγδαυδ οὔναιθγίηιϊ, μγυάδηιϊα οἱ γοοῖὰ ἰηδί , πος κῖ, ΠΙΟΓ. ἀϊοσοιΐᾳυα [Δοι Ὡς, Ὀοηα Γο πα οὲ : νϑγὸ δίίδγσυπι ἀθϑὶ!, ΠΤ οἰΐρδη- ἄυμ . Τοϑίδιυγ [ἃ οἰἰδη) Ρ]Δ[ο, υ [ ἷπ ΟΓὀδ δδϑίἀια σοϑίδηάο εἰογίγβ. Αἰΐ δηϊπὶ : ε Αμἰπ υριΐ ἃ ᾿υνγοηίυία ἰπ δι} , ) πη } ὨΔΗΟἾ}}- ΡΓΘΟΘΡΊΟΓΘΩΙ, να πιὰ ὰ ΓΟ Ϊ, » ΠΑ ΖΙΔΠ η} } {|}) τηϑγαπιᾳυθ μ ργουϊ δίδπ) ὁχ [α͵ ἐπ να-᾿ ἰογαίδαυθ πδῖυγα σογγυμιὶὰ οἀυσαιίοια ἤαογὶ, παϊυ- ΓΔ) νΟΓΟῸ Ο } ] } ᾿πᾶσηογυηι " } τηἷ, οαυδῆη) ἰπίογάυτη οσβίδίογο. ()υΔη ΟὈ ΓΘ} δὶ ἰἱδιογί εὐ δι μηυθ, ρΓΙΠΟΟρΘ ρΡ]}}]ΠΟΒορίογυπὶ ἸΏΟΓΘ ΟΓΦΙΪΟΙΙ οἱ νἱα σοηδιοιυ π πὶ ΟἸηἶ εν ἀοοιτίιο Δι ΡΟΏ ΘΓ Υἱδὶ δι}, αυϊὰ, υ, ἀυκυγαϊὶ ὁδὶ Ἀββοῦὶ ἃ πιὸ (γυσίυμη [οὐἱ τηδα Προδβ- τυ ἢ Ετυοσίιη) δυΐθιη νἱγιυϊοι ἀϊοὶπιυβ ; [ φογὸ [γΓοιάδθαυς ὕη ἀϊοθηὰϊΐ (Δου Διο. ΕῸ- ἰδ φυΐάδι ογιδίυπι γδογὶ ἁΐδγιμι Δριιαία, δι: ὙθΓῸ υἱ αυφύίιυν, [γυοῖυς Θχϑίβι!!, ουι αγαιΐα || διἰπασοιλμίιγ, Εἰ ᾿ΐης ἴὈΓι [ ἀγα εῖβ φύλλον ἀπὸ τῷ β φυλάττειν ἃ οἰϑ(οἀϊδηἀ} ποιηθι δογιϊδίυγ. ΟΡΙΧΧΎΥΙΙ. -- ΕἸΘΕΜ. ῥαψῳδίας,- καὶ τὰς τῶν ῥητόρων δεινότητας, χαὶ τὰς τῶν σοφῶν τερθρείας, ὡς νομίζεις, ἐπὶ γλώττη; ἔχοντα, ἀλλὰ τὸν τὸ ἦθος ἐξασχήσαντα, καὶ τὸν τρό- πον ῥυθωίσαντα. Τὸν γὰρ τοιοῦτον οὐδ᾽ ὑπ᾽ ἐχείνων ἐχτραχηλίξεσθα: οἶμαι. Πονηρία γὰρ τὴν τοῦ λέγειν ἐμπειρίαν προπλαδοῦσα, πολλῷ ἀργαλεώτερα τῆς ἀμαθίας ἐργάζεται χαχά. Εὶ δὲ θαυμάζεις τὸ εἰρη- μένον, ἐγγυήσεται Θουχυδίδης λέγων « ᾿λμαθία μετὰ σωφροσύνης ὠφελιμώτερον, ἣ δεξιότης μετὶ ἀχολασίας. » Εἰ τοίνυν οὐδὲ τὴν εὐφυῖαν ἐχεῖνος ἀπ- εδέξατο (πρὸς χαχοῦ γὰρ γίνεται τοῖς μὴ χαλῶς αὖ- τὴν γεωργοῦσι), σχολῇ γε περὶ τῆς ἔξωθεν παιδεύ- σεως ἀποφανούμεθα ὡς ἀξίας λόγον, ὅταν ὁ τρύτος ἀχόλαστος εἴη. Εἰ μὲν οὖν ἄμφω συνέθαινε, φρόνησίς τε χαὶ παίδευσις, τουτέστι, τρόπος χαὶ λύγος, ν ἂν ἔχοι. Εἰ δὲ θάτερον λείπηται, ἄμεινον ἑλέσθαι τὸ χρεῖττον. Ὅτι δὲ ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ἐγγυήσειϊαι χαὶ Πλάτων, ὃν αὐτὸς καὶ μόνον ὀνομάζων ἐναθδρύνῃ; Φησὶ γάρ' ε« Φημλ τὰς ψυχὰς τὰς εὐφυεστάτας χα" χΐῇς παιδαγωγίας τυχούσας, διαφερόντως χαχὰς γ-" νεσθαι" » χαὶ () τὰ μεγάλα ἀδιχήματα, χαὶ τν ἄχρατον πονηρίαν ἐκ φαύλης, ἀλλ᾽ οὐχ ἐκ νεανιχῆς φύσεως, τροφῇ διολλυμένης γίγνεσθαι " ἀσθενῆ δ φύσιν μεγάλων οὔτε χαχῶν, οὔτε ἀγαθῶν αἰτίαν ποιὰ ἔσεσθαι. Εἰ τοίνυν χαὶ ὁ τῶν ἱστοριογράφων ἄχροζ, χαὶ ὁ τῶν φιλοσόφων χορυφαῖος τὸ ἦθος τοῦ λόγω, χαὶ τὸν τρόπον τῆς πολυμαθίας προχρίνοντες ὕφθη᾽ σαν, τί ἄτοπόν φημι, τὸν χαρπὸν λέγων ἀναγχαιότε- ρον τῶν φύλλων ἡγεῖσθαι; Καρπὸν μὲν γὰρ ὁρίζομαι εἶναι τὴν ἀρετὴν, φύλλα τὴν εὐγλωττίαν. Ποιεῖ μὲν οὖν τινα κόσμον τῷ δένδρῳ () τὰ φύλλα περισειδ' μενα, ἀλλ᾽ ὁ χαρπός ἔστιν ὃ ζητούμενος, δι᾽ ὃν χαὶ τὰ φύλλα γεγένηται. Καὶ ἴσως οὕτω χέχληται παρὰ τὸ φυλάττειν αὑτόν. ΥΌΗ’. -- Τῇ ΑΥ̓́ΤΩ. θε Ζοεϊπιὶ εἰ δοαἀαίίινι υἱιἰ. (Πι{Γ. ἐρῖσι, .) γεγίίας φμαμίϊ φεϑιϊπιανάα. Ῥὰ τὰ αυϊύδιν δὐμιγαγὶβ, υρΓ δὲ ( ᾿ Αὐτὸς μὲν λίαν ἐξεθαύμασας τὰ πρώην ἐπιστα" ΥΔΕΙΖΕ ΔΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑἅΙ͂.. () Καὶ ἐΐσην πιυΐδηιϊ ἴῃ ἥ. ῬΟΒΒΙΝ. () Ἵπιες δένδρῳ ἱ τὰ ἰπϑογυῃ! καὶ ἰΐάδπι οοάΐς. ἰρ. “ΠῚ ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΠΜ . Υ͂. -- ΕΡΙΒΤ. ΟΡ ΧΧΧ. λέντα ' χινδυνεύεις δὲ αὐτὰ ἀνατρέπειν τῷ γεγρα- Α ὁοηδεογίρεί, ρτορίυβ αἱ αἰ} φιδπὶ αἱ ΓΟροιδθ, φέναι, δι᾽ ἣν αἰτίαν Ζώτιμος, χαὶ Εὐστάθιος, χαὶ Μάρων μὴτε λόγῳ, μὴτε βίῳ διαπρέποντες, ἀλλ᾽ ἀπαιδευσίαν ἐσχάτην ἐν ἑχατέρῳ νοσοῦντες., χαὶ χωμῳδία χαὶ γέλως πᾶσι προχείμενοι, δοχοῦσιν εἰς ἱερωσύνην τελεῖν. ᾿Εγὼ δὲ ἁπλῆν χαὶ σαφῇ τὴν ἀπο- λογίαν ποιήσομαι. Εἰ μὲν γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν τὸν λόγον ἐποιησάμην, τὴν ἀρετὴν τῆς παιδεύσεως προχρίνων, εἰχότως ἄν με εἰς ἀνάγχην ἀπολογία: χατέστησας " εἰ δὲ προσώπων μὲν λόγος ἦν οὐδεὶς, αὐτὸ δὲ τὸ πρᾶγμα χαθ᾽ ἑαυτὸ ἐδασανίζετο" ὡς καὶ αὐτόν σε ἐκπλαγέντα, ὡς ἔφης, τὸ χάλλος χαὶ τὴν ἀλήθειαν τῶν γεγραμμένων, μείζους ἣ χατ᾽ ἐμὲ ἐπαίνους ὑφῆ- ναι. Τί δήποτε νῦν ἀνθρώπους ὅπως δήποτε βιοῦντας εἰς μέσον προὔύθηχας, ἐξελέγχειν τὰ πρώην γραφέντα ἐπιχειρῶν ; Οὐδὲ γὰρ εἰ μυρίων ἐχεῖνοι γέμουσι χαχῶν, χαὶ πάντας ἀπέχρυψαν, ὡς γέγρατας, ταῖς παρανομίαις, Ἦδη ὁ λόγος ὁ παρ᾽ ἡμῶν ὁ τῇ ἀληθείᾳ ὠχυρωμένος ἀνατραπήσεται. ᾿Αλλ᾽ ἐχεῖνοι μὲν ἤδη τοιοῦτοί εἶσι μετὰ τοῦ χωμῳδεῖσθαι, χαὶ δίχην ἀν- ύποιστον δώσουσιν" ἡ δὲ ἀλήθεια διαλάμψει μειζόνως, οὐ παρ᾽ ὀλίγων πονηρῶν ἐλεγχομένν, ἀλλὰ ταύτῃ μάλιστα λαμπροτέρα γινομένη, ὅτι τοὺ; μὴ δρῶντας αὐτῆς, δυσχλεεῖς ἀποφαίνουσα, τοὺς ἐραστὰς εὐχλεε- στάτους ἀπεργάζεται. ΥΌΘ΄. --- ΕΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΟ. αιϊόηδηι οὰυϑᾶν, ον Ζοβί πη , Εἰιδιδι} οἱ Μὰ- ΓΟῚ ποηυ ογαιΐοπθ, ἤραᾷυ νἱνοηὰϊΐ ἰηβεϊ ( σο- Ροσίιἱ 'ηι, οχίγοια ἰπδοί εἶα ἰπ υἱτοψι ρ- ΟλΠ, οὐ δογὶ γοργομβοηβίουΐ οὐηοχὶΐ, (πἢ}) ἰυ - υγῖο ἐχροβὶαἱ δὰ βδοογάοιϊυπὶ ἰθηϊογα ἰγγιρογίηῖ, Βαυϊείδιν διε ρ οἰ ( βίῃ θγο ἀσίδπβί οι δι ἰηδι}- ἰιϑιη. διαυϊδπιη οπίη) ( δαγιβιοῆδηιν ἰμ- βι{ι| νιγιυ ει αἰβοὶ μ! ργοοίοΓθηϑ, ᾿Γ ομίϊ δι τηποὶ ἀοίοιδίοιδιι δοιρυ } ; ] γὙΓῸ ρογβοηδ- γι πὶ δ}}ἃ ἀγαὶ γαιϊΐο, ποφοιΐ) νΟΓΟ ἰρδυι μῈ Ὁ δὸ ἀΠΠἸ φοηιοῦ ὀχδηνηαιναίν, οἱ ἰμ δι ΐτγαιυ, αυοά αἰουαθηῳ. ρυϊοι γί δῖ οἱ νοτ διθὰ δογίρίογυμι, ) Ογθ φυὴν ΠΟΥ ἰαυάθβ οὐῃίοχοῦδβ, αὐϊάπδι [Π} ἰ)ΟΠ}} “πο! Ποὐοοπη νἰνθη ἰη ᾿- ἢ ἀΐυμπ ρτοιυ ι}, γεάδυβιογο βοείρία ΠΌρΟΡ ἀβαγαδουϑ Νοπ Θηἷπη δὶ ἰηΠ . }}} ιιπὶ τγοίογιὶ πιδ}}, οἱ, υἱ δου ρϑὶβιὶ, οὐῃοίο. } γί " δυΐβ Οὐδευγδμηί, Ἶδπηὶ οΥΔΙΟ ΠΟὈ γεγίίαιθ ἢγαδία βδυυθγνεγιοίιγ. ογυπ) [ ροϑί γτοργμβθηβίομοπ), οἰΐδηβ ἰπίο ΘΓ ( πὴ Ιυδῖ ρΘηδη). ἰρἃ δ πὴ γοτγὶ ἃ πιϑδρὶβ οἰ υςαϑοοὶ, ΠΟ ἃ ρᾶι} ἱπρΓΟ γεργεθηβθα, δοὰ ᾿ος ἶρο εἰαγίογ μοι, φιιοά νῸ ᾿ιοδίθβ ἰμᾳίοῦοβ οβϑίθῃ ἢ διηδίογοβ οοἰοοτγὶ πη ΠΠἸοἷδι. ΟΡΙΧΧΙΣΧ, --- ΕΤΟΝΙΟ ΡΙΔΟΟΝΟ. Μιίιῖ πιδυθη Γ᾽ ποπιθν οἱ ποῖ παύεμί, πιμίΐ [αὐπαπκ παϑόμι, ἠμανι ποπ᾿ πιεγεπιιγ, ]πυϊάϊα δομῖ (τα ἰαϑυταπί. Πόσους οἴει τῶν ἀνθρώπων ἀνωνύμους καὶ ἀδίξους εἶναι πολλῷ σπουδαιοτέρους γεγενημένους τῶν ἀδο- ἢ μένων ; τῷ τοὺς μὲν ποιητῶν τυχεῖν χαὶ λογοποιῶν, τῶν πᾶν τὸ πραττόμενον μὴ πρὸς τὴν ἀλήθειαν χρι- νόντων, ἀλλὰ πρὸς ἣν εἶχον εὔνοιαν ὑπολαμθδανόντων, καὶ τὸ κατορθωθὲν οὐρανόμηχες ποιούντων " τοὺς δὲ μὴ ἐσχηχέναι τοὺς ὑμνήσαντας διὰ φθόνον, ὅπερ ταῖς λαμπραῖς πράξεσιν ἀχολουθεῖν εἴωθεν. Ἐνταῦθα μὲν οὖν εἰ χαὶ ἔδοξαν οἱ μὲν ἀναχεχηρύχθαι, οἱ δὲ σεσιωπῆσθαι, τοῦ χόσμου λοιπὸν εἰς τέλος ἐπειγομέ- γου, ἐχεῖσε τοὺς ὄντως λαμπροὺς χαὶ ἐνδόξους ὁψό- μεθα, τῆς θείας δίχης οὐχ ἀνεξομένης ἐχ τῆς τῶν ἀνθρώπων δόξης ἐνεγχεῖν τὴν Ψῆφον, ἀλλ᾽ ἐχ τῆς οἰκείας, τῆς εἰλικρινοῦς χαὶ ἀδιαπτώτου. Μὴ οὖν ὀλιγωρεῖ, εἰ οὐρανοπολίτης ὧν τὰς τῶν φθονούντων σοι γλώττας αἰχμῆς νεηχόνου ὀξυτέρας αἰσθάνῃ χατὰ σαυτοῦ φερομένας, ἀλλὰ διὰ τοῦτο μάλιστα λαμπρό- τερος ἔσεσθαι προσδόχησον. ΥΠ'. --- Τῷ ΛΥΤΩ. Θποιηϑη) μι[. ἰΟπ!ΐ ". β'ῃ [Δ ἰφυοίοβιυθ νίνοια ν᾽ γία [ πι ϑίυ ΟΕἰλγίΟΓι.,, ΄υδιη μἱ αὐυογι ἰδοδη "δῖ ποπι ἢ ΕΠ οἴη πδοι! αυΐ- ἀι}} δμηὶ ρουϊὰ ἀΠ Π)ίογί , ΓΟ . ΟΠΠ ΠΟΏ ΟΣ ΥΙῸ, δι βόησον δ Ἶα ἴῃ ρτο- γα θη , αἱ ηυϊἰηι!ὰ γος οί πὶ ἰη σοί ἰδυ- ἀΐθδυ οχ(ΐαγυν. } σοηῖγα οὐ ἱἰην ἀΐϑη (φυξ - Ἰυβιγία μ᾽] γιιπι] διΐραγα ἔδοια σοηϑαονΥ}}) πη ἰ σοι ει φυΐ ρτγορ κοι. ΠΠ| ἰχίιυν οἰβὶ νἱ ἀθδηῖηῦ πὶ απΐ δ ργαρςλτί, {Π| γνόγο β᾽]θηιϊο ῥγοιηΐ, ΙἸη Δ δι δι} δε ὁοιμαιο, {ΠΠ} γανογᾶ ΟἸΆΓΟΒ δἱ αἰογίοβοβ ν᾿ ἀδϑυυ, θὶ [υι{| ΠΟ υΠη δι γας ἢ [ΟΓΓΟ δΧχ ΠΟΙ ἢ πὶ, ] ὁχ ργοργὶϑ βίη - ΟΟΓΔ δἴ. οΥΓΟΓΪδ Θσρογία δα θηϊΐα. ὕδγνα ἱφιΥ ἰζιανα, [ (ΟἹ Θχϑβίβϑίθβ ἱβοοὶα εἰ] ἰηνὶ ἰδ ππὶ ᾿ἰβυ δοιίο ουϑρὶ δουιϊίογαβ Ὀγίάθιη ἴῃ ( Ϊ ηι, ἃ ΡΓ Πέδ μοι] υὐ ΟἰάγίοΓγοιη ( [ΌΓ (η - βυϊο. ΟΌΌΧΧΧ. -- ΕἸΡΕΝ, γι εἶδ δεμάΐπ μΥφοονὶὶ δρμ αἰΐειιν. ϑμθ ϑοπα ἄαι υἱτ. Ἴσθι, ὅτι τοῖς τῆς ἀρετῆς πόνοις ἐχ πρώτης μέχρι τελευτῆς ἐγχαρτερῆσαι οὐχ οἷόν τε, υἣ τῆς προσδο- χίας τῶν γερῶν χιρναμένης ρέμα τῷ ἱδρῶτ!, χαὶ χατὰ βραχὺ ἀλύπως τε χαὶ χούφως, καὶ τρόπον τινὰ μετ᾽ εὐφροσύνης παραπεμπούσης ἐπὶ τὸ τῶν ἀγώνων τέλος. Εἰ τοίνυν θεάσοιο ἄνθρωπον τοὺς πόνους τῆς ἀρετῆς, τὰς τῆς τρυφῆς τοῖς ἐχέφροσιν ἡδονὰς, φεύγοντα, ἴσθι ὅτι ἐλπὶς αὐτῷ χρηστὴ οὐχ ἀυθεῖ, ϑοῖιο [ἰαῦὶ πο) ρΡο υἱ συΐβ ') ὁσχογαϊο δι ἤπθηὶ Π} Δ ΟΓΕ ργῸ υἱγίυῖ δυβοδρίοβ ΟΟηβιΔ [ Γ ἰ- ἰαγαῖ, εϑὶ ργαπογυ) Δἀην}δ ὀχϑροοίδιίοηα διιἀονὶ ραυϊαιί, οἱ οἰἴο, ἱποἰθηιογαια ἃς ἰθιήϊ Ὁ, τπηοάὸ ΄υοάδπι οὑπὶ γί ρΓρ ΙΝ Ἶ δὰ σαΓίδηι]- ἢυηὶ ὀχίγοιηιη!. δ᾽ ἰἰΔυ Ἰιοπλ πη) ν᾽ ἀοΓβ γἱγίυ Ἰάυογθβ (ᾳια ργυάθηι ( ᾿οἰ γοϊ]υρίδίες ὀχϑίϑίυ})} [γί π|, ΠΟΥΘΓΪ. θυ μπὶ }}} ΒρΘιῺ ἤθη ΓΟ πηι]. ἸΟΟῚ Δ ΟὈἸΧΧΤΙ. --- ΕἸΘΕΜ. Ὁ ΙΘΙΡΟῚΙ ῬΕΙΌΙΟΥ [οὐ γὙΠΆ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. δε εοτγμρίὶς ἐανογτάοίπηι ᾳμοτμπιάασηι πιοτίθμε. ((οπῇ. ερίει. .) ΤΟΥΓΙΡ ἤσης, οἱ να] αυϊάδηι (οΥΓΙ Ν] . δὰ δσογιοιίυτι Ῥογιίηφογο. ΑἸιογαιη δηΐι Πογιπι οὶ- ὀέτγα δοίαί : ὑηχῖα νείογαδ οἱ δροβίοϊοβ ϑΠΟη Υἱνθῇ θη} ἔπ ν} } Ὁ, ποδί ἀἰ δι Φρρεῖὶ ἃ} ἰ υϊ ἩΠΟ ΡῈΓ ΦρΡΆΓΟΙΤΟΙΣ ΒΟ χη} Ἐἰ᾿Ὶ ΠΟ αἰ Εἰ αἢ Οὐ ):. ἐν δι, τ] π| δὶ σογύθηῖ ἰοβδιν, γοείθη Υἱ- υϑηίδϑ Θσραϊιηί ; Δοϊ δυθπ δηιδη) , οἱ ργορτὶᾶ ΠΘΡΙΘΟΙ , πλθ ἷἰ. οὔκγγα οἴριι οὐ], ι ἀμ! εἰ πονεῖ πα ἱβξθη δύ} ρ θδιαγὶ, ἔ- Ἰσθιη [τᾶς ποηιΐπο, πὶ ΟΔΡΕ } δ΄} ἌΠΙΟΓΘ. Β] γδγοὸ ποῦ δῶρίυς οτγὐϊηδίιγ, ργιθηὶ δοῦναι ργο- Ριοἰίυπι οροτιεὶ, πιξηλαυθδ ἰυφισηι! ᾿ἰἰυόγίωις, δηιὶ- Φοθερόν ἐστι, χαὶ λίαν φοδερὸν τὸ εἰς ἱερωσύνη» νυνὶ τελέσαι. Δυοῖν γὰρ αὑτῷ θάτερον δυμδήσεται᾽ ἣ χατὰ τοὺς ἀρχαίους καὶ ἀποστολιχοὺς χανόνας ζῶντα μισηθῆναι καὶ ἐπιδουλευθῆναι παρὰ τῶν τὴν γυνὶ ἐπιπολάσασαν ἐπιδλαύῃ χαὶ παράνομον συν- ἤθειαν ὡς νόμον θεῖον φυλαττόντων, χαὶ τοὺς ὀρθῶς βιοῦντας ἐξοστραχιζόντων " ἣ ὑποχαταχλίναντα ἑαυ- τὸν, χαὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀφειδῆσαι σωτηρίας, χαὶ ἄλλου; πολλοὺς σχανδαλίσαι, ὑπὲρ ὧν χαὶ δίχας σφοδροτά- τας δώσει. Μαχάριον μὲν οὖν τὸ μηδὲ ἁλῶναί ποτε τῷ τοιούτῳ ἔρωτι. Εἰ δὲ μὴ ἁλοὺς χειροτονηθείη, ἐχέσθω τοῦ προτέρϑυ σχοποῦ, χαὶ μετὰ παῤῥησίας υλ Δίᾳυα ΔροδίοίοΔ τοπουεὶ ἀθογειλ, πὰ δάςἜΓῸ- Β τὰ ἀρχαῖα χαὶ ἀποστολιχὰ πράγματα ἀνανεούτω, μὴ ἡππὶ ἥνπς ρτορὶπϑοιη, οἵμπίδηυς εἰ (ἤεσετγε οἱ ἴδεογα [!Ιεογὰ δἰ ορὶ πδηϊίθυβ, ἰη Ὑἱ Ὀοόραγοίαγ, Ῥιχϑίλὶ ουΐην ἰμ ἀρροιὶὶ δὲ γοϊϊοὶ, ηδηὶ ᾽ἀὰ ξθιιιι ἀαετγορΆγὶ σηλϊ θυ . ΟΡΌΧΧΧΙΙ. -- ΚΑΜΡΕΤΙΟ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. τοῖς νῦν προπίνουσι τὴν ἱερωσύνην, χαὶ πάντα χαὶ λέγειν χαὶ πράττειν ἐξεῖναι αὐτοῖς νομίζουσιν, εἰς τὰ πταίσματα συμπράττων. Κρεῖττον γὰρ τὸ ἐκι- δουλευθῆναι καὶ ἀποχειροτονηθῆναι, τοῦ μετὰ τοιού- τῶν ἀνδρῶν τετάχθαι." ΥΠ΄. -- ΔΑΜΠΕΤΙΩ ἘΠΙΣΚΌΠΩ. δε ἱπιρτοὐϊαις Ζοεῖπιὶϊ, εοεϊογμηιφμθ ᾿ ΡΥ ἰΐ ὁταπάμηι. (ΘΙ ΡΥ. εμῖε!. ἀδ, .) " Ὀέρίογαγο, ἤθη ἐοηνίεἰαγὶ ἀεῦοα Βαυςουΐυπι, (}}- ΓοΙΠΟηδ εἰ Ζοείτπι, ἱππρτγοῦοτυπι), υἱ δογὶ , π|- πιοῦ, ἃς π|Δ} {ἰ πριν εὐησοάοη!. Ουοὰ εἰ Ευ- δία ι ἶ οὶ Μάγοια ἰδέην ἰπϑίξίδιοβ γοδιὶ νἱμοὶ ποπύυπι ροιυσνυμὲ, ἀχοδἀδῃί(ι οἱ }} ἑπίᾳυΐ- (ας, δὶ νοίἃ . ρῦθοοβ νϑγίδηνγ, υἱ υἱγίρι Γοδὶ- Ῥ᾽βοθπάϊΐ πῃ νἱϑηιαὰθ γοάθυηαϊ [δου] ϊἀιθιν, γὙϑι} ΤΟ Δ ΟΝ ἶΠ ΓΟΕρΙΟΙοΒ , Ὠι Ἰαγχίδιυν, ἘοΓΙλ δηΐω), Εἰδὶ Γορυβηάγο τοὶ ἰΔηιἴδ ποαιθιηιὶ ἰθη- εἰοηαπιὶ οοΓ ΔΗ ἑ πἰ υυ, δαϊιθ || }}} οοηϑοίαιϊο ἰΔη{} ὁογυ πὰ ργοθαιοηΐ υυ Οθνοιίθι. ΟΡΙΧΧΧΙΝ. -- ΤΠΕΟΘΟΒΟ ΟΠΟΙΑΤΙΟΟ. Οὐ κωμῳδεῖν, ἀλλὰ χαταθρηνεῖν ὀφείλεις Εὐτέ- διόν τε καὶ Χαιρήμονα καὶ Ζώσιμον, τοὺς, ὡς γέγρα- φας, χορυφαιοτάτους τῶν κακῶν, καὶ μηδενὶ ὑπερῦο- λὴν χαταλείψαντας. Εἰ ὃὲΣ χαὶ Εὐστάθιος χαὶ Μάρων «οἷς ἴχνεσιν αὐτῶν ἀχολουθοῦντες, οὐδέπω μὲν ἀμιλληθῆναι δεδύνηνται, δῖιλοι δέ εἰσι χαὶ ὑπερῦα- λούμενοι" εἰς εὐχὴν τρεψοίμην, ὥστε κἀκείνοις χαὶ τούτοις μετάγνωσιν ὥσπερ ἐχ μηχανῆς τινος ἐπιφα- νῆναι. Τάχα πως εἰ χαὶ μὴ ἀναμαχέσασθαι δυνηθεῖεν τὰς τοσαύτας χαὶ τηλιχαύτας ἥττας, ἀλλὰ χἂν πᾶ- ραμυθία τις αὐτοῖς ἐν τοῖς δεινοῖς ἐχείνοις βασανι- στηρίοις τεχθείη. ΥΠΓ'. -- ΘΕΟΔΩΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΏ. ὕιτ υἱτὲς ἀεεἶπι, υοἰμπίαε ἰαμάαπάα. ((οη[εὐ εἰηὶ πὲ ορῖει. .) Μαχίπΐθ νἱηοὶ ἰδυάδι οηΐ δ πο ἱπάδοονγυηι ἰἰ, αυὶ ἀϊοοιιίο δάἀοοαιδγο ὀγδίίοποβ ποηυθϑμῖ, πρὸ δοαυσιη ὁϊφι δία ᾿ηἰογὶογίθιυδ (δου! λ εἰἴληι οὐπ » ἰδγο, Θυΐ πίη Ἰλυύατγα εοπίοηοΐι, Υἱοῖυϑ δυίοη) βι, Ῥιοροεὶιϊ υοϊυμίδι ἰαυὰς οοπαδοογοίυγ. ()ιᾶ ΓΟ Οὐχ αἰσχρὸν τῶν μεγίστων ἐγχωμίων ἡττᾶσθαι, οἷς ἐξισῶσαι τοὺς λόγους οὐχ οἷόν τε᾿ οὔτε μὴν δΐ» χαιον, τῆς ἀξίας ὑστεροῦσιν, ἤδη χαὶ τὸ κατὰ δύναμιν ἑλλείπειν. Ὃ γὰρ ἐπαινέσαι φ,ονειχήσας μὲν, ἡττη» θεὶς δὲ, τῇ τῆς προαιρέσεως δόξῃ χεχόσμηται᾽ δὶ γυδιίοἰιδ ᾿πίδηνίδη) }}}|ἐδγὸ δίδι βομιθπιΐα, Ὦ εὐχοῦν εἴγε σχαιότητος ἀδοξίαν ἀποῤῥίψασθαι βου- ἐθῃι θη οἱ ἴΠ ἰδυύδγα; φυοτῦπι ἰαυδ τη]Γ εὶ, αυδι ὙϑΓὈ ᾳυθϑδί ἀχργίπι!. Ῥγωβίδί δινΐπι ογαῖίο- δι νἱοῖσθ Ἑσοπει ἢ τοϊυμδιοη]υς ἰδυύατί. ΟΡΙΧΎΧΧΙΥ, -- ΕἸΌΕΝ. λόμεθα, πειρώμεθα κἀχείνους ἕπαινεῖν, οἷς ὑπὲῤ λόγους ὁ ἔπαινος. "Αμέινον γὰρ ἐν τοῖς λόγοις ἧττω- μένους τῇ τῆς προαιρέσεως; καλλωπίζεσθαι εὐγνω- μοσύνῃ. ΥΠΔ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Βεἰιϊρσοταπϊ δι ξοοἰθέαιμὶς θείς αἰδοτίηιθπ. (διρτ. ἐρίει. , δαάδιη δεὶ ἐπ .) ἔμοηξο ἰυτἴ. πο) "ΕΠ ᾳΘγάγ , φυλη) " }}} - οἰοιαίοην ἰηἶγα. ΠΠὰ Δ δα οὐαὶ ποβοιϊ ἜΧρΡΟΓΒ δίϊογι ᾿ ᾿ς ΝΘ γΓῸ ΒρΘ ΓῸ ἙσΟδ᾽! ἀμ) οὐ }} ἴῃ ἐνρειδιη Ρυμμλγα, (Διο δὶ νοῖ ρν } δέ} - Ροτίμϊ, οἱ ᾿μ) υβίδη) κτϑιΐδιη ρΓῸ ͵υι ΓερθῃοΓό. ΟΡΕΧΧΧΥ͂. --- ἸΒΟΗΥΆΙΟΝΙ. δρτειὶς πιιπθαηὶς εἰ σαὐἀμεῖς, οαἰεειῖθδιδ διμάσπάμηι; εἰ ἀδ {{| Ἐσεϊφείαεία : Πολλῷ ἀσφαλέστερον τὸ μὴ πολεμεῖσθαι τὉ συμμαχεῖσθαι. Τὸ μὲν γὰρ ἡσυχίαν ἔχει ἀπράγμονα, τὸ δὲ ἀναγχάζει συμπολεμεῖν πολλάχις τοῖς βοηθῆ» σασι, χαὶ εἰ ἀδίχως πολεμοῖεν, χαὶ χάριν ἄδιχον ἀνῖ": δικαίας ἐχτίνειν. . ὙΠΕ’. -- ΙΣΧΥΡΙΩΝΙ. « Ψαπίιάς υαπδιαίμικ, εἰ οὐιπία ΑΝ Πα . Υἱαογὶ ᾿φηόγαγα (θη υτὰ Υἱΐϑο πηοῦι] τ πῈ ἰπ ἱπ)- Εκοεϊα. , . ᾿ ἤΈοιχας ἀγνοεῖν τῆς βιωτ τιχῆς φαντασίας τὸν ζό" ἘΡΙΞΤΟΙΛΆΌΜ . Υ.-- ἘΡΙΘΤ, ΟΠ ΧΧΧΥΠΙ. Φ φον, χαὶ τῆς θείας φιλοσοφίας τὸ φῶς. Οὐχοῦν ἕνα Α ρἰπαηίο, " πο Ιυπηδὴ ἀΐνί μαι Ὁ} ΠΟΟρ ἰα. αι σοι τῶν ἑκατέρου πράγματος πεῖραν εἰληφότων χρὴ μάρτυρα ἀξιόπιστον παραγαγεῖν" ἡμῖν γὰρ ἴσως οὐ πεισθήσῃ. Τίνα οὖν ἡγῇ ἀξιόχρεων ; Βούλει τὸν Σολομῶνα εἰς μέσον ἀγάγωμεν ; Οὗτος γὰρ ἡνίκα μὲν τῷ τῶν βιωτιχῶν πραγμάτων ἔρωτι κεχράτητε, μέγιστά τε αὐτὰ ἡγεῖτο, χαὶ θαύματος χρείττονα, χαὶ πᾶσαν περὶ αὐτὰ τὴν φροντίδα ἔστρεφε" λαμπρὰς μὲν οἰχοδομούμενος οἰκίας, χρυσίον δὲ συνάγων " χαὶ μουσικοὺς μὲν χοροὺς συγχροτῶν, τραπεζοποιῶν δὲ γένη καὶ μαγείρων χτώμενος " χαὶ τὴν ἀπὸ τῆς ἐσθῆτος τρυφὴν, καὶ τὴν ἀπὸ τῶν παραδείσων τέρψιν, χαὶ τὴν ἀπὸ τῶν λαμπρῶν σωμάτων ἡδονὴν δαψιλῶς ἑαυτῷ παρασχευάζων, χαὶ πᾶσαν, ὡς εἰπεῖν, λεωφόρον ψυχαγωγίας χαὶ τέρψεως ἀνατέμνων, Ἐπειδὴ δὲ μιχρὸν ἐχεῖθεν ὥσπερ ἀπὸ μανίας ἀνήνεγχΞε, χαὶ καθάπερ ἐχ λαθυρίνθου τινὸς ζοφεροῦ πρὸς τὸ ὑπέρλαμπρον τῆς ὑπερχοσμίου φιλοσοφίας ἀναδλέψαι ἠδυνήθη φῶς, τὸ τηνιχαῦτα τὴν ὑψηλὴν ὀχείνην χαὶ τῶν οὐρανῶν ἀξίαν ἔῤῥηξε φωνὴν “ ε« Ματαιότης ματαιη- τήτων, τὰ πάντα ματαιότῃς. λ Εἰ τοίνυν ὁ μηδ᾽ ἐν χρόνοις γεγενημένος -πολλὴν ἀπαιτοῦσι φιλοσοφίας ἀχρίδειαν, ἠδυνήθη συνιδεῖν τὸ τῶν πραγμάτων ἀνόητον, χαὶ πολλὴν αὐτῶν χαταγνῶναι ματαιότητα " ποίαν ἕξομεν συγγνώμην οἱ πρὸς ὑψηλοτέραν χελευ- σθέντες ἀναθῆναι φιλοσοφίας χορυφὴν, χαὶ μηδὲ τὴν αὐτὴν ἐχείνῳ δυνάμενοι ῥῆξαι φωνὴν, ἀλλ᾽ οὕτω περιεχόμενοι τῶν σχ:ῶν χαὶ τῶν ὀνείρων, ὡς καὶ σωτηρίας ὑπερ!δεῖν ΥΠΟ'. --- ΔΑΜΠΕΤΙΩ, ΣΤΡΛΤΗΉΓΙΩ, ΚΆΑΣΙΟ. ἰδ ηα ἰδὲ υἱγίηι ταὶ δχαρογ ποῖ οἂρίο, ἰΘδίοηι οἰπεΐ Θχοορίΐοηβ πιαϊογθπη δύδυολι, ποἰνΐ Ογδίδγα [ὉΓῖ γάσιι. θ)ι}} ἰσίτ, δηαυο, ἤάδηι δρυκ ( γορογίαι Ῥ]δοθίης δ] οι οι θι 'π τ οὐαὶ Ῥιοίογδῃ Ηἶΐς Γοχ, δᾶγυιη ΓΟΓᾺ, αὐ διὶ νυἱῖ δυιὶ υδι.πι ΠΟΟαβδαγί, ΔΙΉΟΓΟ σμίυ, πᾶ ΧΙ . ΘΔ ἀυςσοθαὶ, οἱ δὐπιϊγαιΐίοηο πιο)ογοθ, οπιρδη δά Γ. ΟυγλπΠ) οΟρὶ Δ: ]ΟηΘ οοὐμνοῦιῖί : ηγοσηᾶ ΠΟΏΡῈ διηρμίλαις ἱποοίοιι ρα αι, δίηυς ἐοιηυ διψιϑίαθ, δυγ}) . ἀπ , πλι ἐοῃ- ΡΟΝ Θη ΟἸἸΟΓΟΘ, ΠΙΘΏ: ΓΠΟΙΌΓΙη., δ σο- Τὰ ναγίἃ ροϑβϑί ΦΟΠΟΓΑ : γοβϑιϊ ποηιογπ) δὰ . γα αἰφηονι ἰυχιη, ΠΟΓΙΟΓΙ ἢ) οἰΐλ ἢ Δη)θἷ- ἰΔίδη), οἱ ρΙη{π|| ΘοΓρογίθυ νοϊυριλια πὶ ΟρΡΙρΆΓΘ Β ἰατ δ᾽ υἱ ἀρράγϑηβ, Ομ δίθο νἷδηι, αυοι δἰιη, δάδρογίθη ΟὈΙΘΟΙΔΠ. δηΐηλϊ ἃ (. υν] νόγοὸ ἰη. ρδυ ] ϑρΡ, νοϊ αἢ ἀπιθι Γροθϑϑίί, γαίυιϊ! οχ οὐβοῦγο ἰαυγγίηιμο οἷὰ γἰ } :- ΡΘγ . ΘΟ} ΠΟΘ Ορ νΐα Ἰπὴ μοί. ἀδρίσονο, ἴῃ πα δ δθὸ } πὴ ἢ} δ ΟΟ͵ ἀϊσηδιη ογιρὶι νοσοθιῃ : ε γ- ηἰ νϑηϊιαίυπι, οἱ οὐ πὶ νϑηΐϊί. » δὶ ἰἰάηιο αὶ . βϑουϊο ΠΔ| ΠΟ βῖ, ΄ιοι τ μἴππ} ραγίδοιαΣ γἱ βἰυθάϊα αχίριε, ροίἢ τόγαπὶ σοηθρίοονα φῆὺθ ὐ᾽πιο ἐπ δπ᾽Δι), ἰῃροιιοη) ἰρϑαγι τ οὐσηοϑθοοζα ΥΔηἰ Δι ΊῺ : ΠΕ} , νὐπἶλ}) ΠΟΙ Π- , (μἰΐ ] δυθιλν ογο πιδϑὶ ΘΟηβοθη τ Π- τορι ]ο}} γϑεισθῖη, ὨΩ} ΠΔη ἰρ}) δι νον μοδδίι)ι, οἱ ἀπ} η νη ἀπαΐᾳ Μἰ σᾶριὶ ..», "ἢ δα υἋ.} ἱρδὶ μΘο ἢ . ὃ ΟΡΌΧΧΧΥΙ. -- ΚΑΜΡΕΤΙΟ ΤΙΊΆΤΕΟΘΙΟ, ΕΤ ΟΛΡΙΟ. δὲ φωοάαπι ηιιεπι {{{ πα δοτί δὶς ἀὐσιδαγα ἰδ ιΥαλί.͵ Αρα μὴ χρόνῳ φανὲν, τὸ γρᾶμμα γραφῇ παρα- δοῦναι τῷ πόθῳ χεχμηχότες ἐσχέψασθε - Πείθομαι μέν" οὐ μὴν ἐρήμην ἁλώσετα', τῇ σιγῇ τὴν κατηγο- ρίαν καθ᾽ ἑαυτοῦ βεδαιῶσαν - ἀλλὰ χαὶ ῥᾷον καὶ θᾶττον ἀπολογήσεται, ὅτι σωματικὴ ἀῤῥωστία τὴν σιγὴν ἐγέννησεν. γὙΠΖ΄. -- ΝΕΙΛΩ. Αἡ βογριϊοη δηλ ) ἰδ πη ρα ϑιϊν ΔρραΓοηι) δοδι" δλιίοι! ἰγαιίίογε εἰοδὶονἷο νἱειὶ οΟρ᾽} Ογοιὶο οι} : πος {{{ι}}) ἀοργο μοι ἀθίυγ σοη ΓᾺ δοοιδα( }}}}) γι δ, } (ἈοἰΠ. αἰΐι! οἱ οἱΠπ ἀοίδηδοιυγ, ιιο σοΥΓρΟΥ {ἰγ πλ}Δ. ϑ᾽οπεΐα ἢ) Ρ-- νογογίι. ' , ΟὈΙΧΧΧΥΙΙ. ---- ΝΙΚΟ. ΟΡΡΙΟ αὐοομιῖς α ματοπίε δεπεβεῖδ, ἰἰϑονὶς υἱσόηι γοροπαάομίαπι πιοιοί. Ἐν κὰ Ὅυτι ὁ δεῖνα () ὀρφανῷ σοι γεγενημένῳ, ἀντὶ πατρὸς γέγονεν, οἶσθα. Ἐπεὶ τοίνυν ἐχεῖνος μὲν ἐξ ἀνθρώπων ᾧχετο" οἱ δὲ τούτου υἱεῖς δέονται τοῦ χεῖρα ὀρέξοντος, χαὶ τὴν ὀρφανίαν παραμυθησομέ- νου" εὖ ποιεῖς, εἰ καὶ αὐτὸς ἀντὶ πατρὸς αὐτοῖς γένοιο, τὴν πατρῴαν εὐεργεσίαν εἰς τοὺς υἱοὺς χα- τατιθέμενος.