Letter 245

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Ophelius the Grammarian Date: ~410 AD Context: Isidore on the benefit of patient endurance of injuries — arguing that it benefits the soul more than any revenge could benefit the pride. Patience in bearing injuries benefits the soul more than any revenge could benefit the pride. This is not sentiment — it is a description of what actually happens. The person who endures injury without retaliation has exercised a real virtue and grown in it. The person who retaliates has gotten satisfaction — briefly — and has also confirmed that he can be governed by those who wish to provoke him. The one who can be provoked at will is not free. The one who chooses whether to respond is.

Ραιϊδηιΐα ἰη]υγίαγυπιι ἰΟ᾽αγαηῖ Δη]Π γὰ Ργοίίαβι : φυλπὶ δ] υἱἱΐδην φιΐ! θη! οἰουδιη, ἀἱΠ|- οἰ! πν ᾿ϑιποῖν, πο ἢ}, φιυά ὈΓΘβθθιη [Π}}} αἰ ΠΠευ ιδῖαπν, διμο δι τ Δτη βου π), οἰϑὶ [- οἰΠ υοηάαια οὐὔναηϊαι. ἱοῖβοὶ δηλ ᾿π}γπῈ Οἱ ἔτγανα οἱ ᾿ἰΔΠΟΥΙΟσ}Π, Δ πϑ τ: } .} }} τηοιἶθι. ΡἢΠΟϑορ ἢ ἀτὶ ἰηι θδηδηυς νίνογο ἰο ρΡΓΩ δ Ὀ} . . ὈΧΥΤΙ. --- ΟΡΗ͂ΕΙ ΟΚΑΜΜΆΑΤΙΌΟ. Α δρθειϊασι ὶς ἀφἰιοτίαπαάο πιοπαί Ποηιΐπος, μἱ ορῖδι. , . Εἰ ἐν μὲν τῇ σχηνῇ γελῶσιν οἱ φιλοθεάμονες ἁπαλώτερον τοῦ δέοντος, ἐν δὲ τῷ ἱπποδρόμῳ θυ- μοῦνται πλέον ἣ προσῆχεν᾽" ἐχεῖ μὲν ὑπὸ τῶν αἰσχρῶν δραμάτων ἐχθηλυνόμενοι, ἐνταῦθα δὲ ταῖς τῶν ᾿ ἁυ λ- λαις πρὸς μανίαν ἐχθαχχευόμενοι ( μιχροῦ γὰρ τὰ τῶν χενταύρων μιμοῦνται)" πότε ἐν τῇ προσηχούσῃ καταστάσει ὀφθήσονται; ἣ πότε τὰ ἀνδράσι πρέ- ποντα πράξειαν; Οὐχοῦν χρὴ εἴτε πειθοῖ, εἴτε ἀνάγχῃ εἴργειν τοὺς τοιούτους ἀπὸ τῆς τοιαύτης ἀχοσμίας. ΦΙΗ΄. --- ΛΑΜΠΕΤΙΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. ] φιυΐίδιη ἴῃ βοοπα βροοίδηεϊ ρογϑίι ἀϊοϑὶ, πη} Ππ||. ΠῈ ρᾷΓ | τ ἀθδηΐ, ἱπ οἰγεθηϑὶθυβ ΥΘΓῸ [ η- μ᾽ ΐυ. υδη) οροτγίοι ἱπαϊφποπίυγ : ᾿ΠΠῸ υϊἰδπ) }Ὁ- Ρἴτπ δραοίλοιίο οπογυδιί, ἢΪ νΓῸ οϑγί δι ηἾ θι} ἀ- πιοηιλιὶ (οαπίδιγοβ οεΐπὶ ργοροπιοάυπι ἱπιϊλλη{γ) αηδυάο οΘογπθηΠΓ ἰη δίδιι ἀδοδηιὶ γα] υἱγὶθ ὁἰ } ΄Πυδηιίο [δοοτίηι ἡοπης ἰρίίαν οροτγιοί, δἰνα ρὺγ- βιΔβίοηα, δἶνθ πϑοδϑϑιίαί ὁ Ἀγοοῦὶ ἴ[ ἃ ΓΟ ἴδηι ἷ- (ἰἰδοογὰ | ὈΧΥ͂ΙΠΠ. --- ΚΑΜΡΕΤΙΟ ΒΙΑΘΟΝΟ. (οπειαπίϊᾳ εἰ ξεπεοτῖία στγαυΐϊίας δἰπθ αἰξίεγα εἰ τὶσίάς πιοτοείίαιε ἰαμάαπάᾳ. Ὅταν τις, ὦ σοφίας αὐτοφυὲς ἄγαλμα, ἄνευ μὲν προπετείας παρέχηται τὸ ἀνδρεῖον, ἄνευ δὲ ὕόδρεως τὸ βλοσυρόν - χαὶ τὸ μὲν ἐμδριθὲς χαθαρεῦον στυγνό- τῆτος, τὸ δὲ σῶφρον οὐχ ἀπάνθρωπον, ἀλλ᾽ ἀῤῥήτῳ ὕυηι ιυΐθ, οΟ δαρίθηιἰ φοπυΐπα ἰπλᾶβο, δη ᾿ηχυα ροιυϊηπλῖα [Ογιθην οϑίθηϊοι, οἱ γίβογοιη αῦϑαιια σοι ςο , δ᾽ φγαν αίδιη ΠΟΙ ἐδιἃ σΔΓΘΙ ΠῚΊ,. ἸΘΙΠΡΟΓΔἢ ὙΟΓῸ ἤθη ἰ Π]Δ})Π), ἰποχρἢ - χεχραμένον φαιδρότητι" τότε χαθαρὰς τῶν χαχιῶν Ὦ "}} πιϊϑίαπι Πα γίατ|, τὰ πὸ φυΐ ρυγᾶϑ οἱ || ΟπληΪ τῶν παραπεπηγυιῶν ταῖς ἀρεταῖς, αὑτὰς τὰς ἀρετὰς ὀπιδειχνύμενος, ἀοίδιμος ἔσται χαὶ εὐχλεής. Φ]Θ΄. -- ΣΤΡΑΤΗΓΙΩ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Υἱογῃ οοηἤηΐο Υἱγίυ χα αι, σαἰαῦτί οτὶι οἱ εἰογίοδιιϑ. ὈΧΙΧ. --- ΘΤΆΆΤΕΟΘΙΟ ΜΟΝΑ(ΠΙΟ. ]ηιρτοϑοτῆπι [γα Ποπιϊπὶ εαρὶοηἱ ἀσρτεϊιοηάοτα [αοἰϊε ὁδί. Εἰ χαὶ εἰσί τινες δεινοὶ μὲν ἀπατῶντες λαθεῖν, δεινοὶ δὲ φωραθέντες παραλογίσασθαι" ἀλλ᾽ ὁ θεο- φιλὴς χρείττων τούτων εὑρίσχεται. Σοφὸς μὲν ὧν συνιδεῖν τὴν ἀπάτην, σοφώτερος δὲ διελέγξαι τὴν ἐν τοῖς λόγοις χρυπτομένην δεινότητα. Εἰϑὶ φυϊάδπι ἰμ πβιγ}} βίης ἴῃ . οΘοσα [||Πη-- εἶθ, δοῦϑϑ διϊϑπὶ οὐ" δ'ηι ἀορτγοοηδὶ ἰῃ ΘΧΟΕΙ- δ }|, ) ματι ᾿Ν. ΟΠ Θχϑ σα! :ρΓΙΟΓ. δγιιάδηβ συϊδαπὶ [Π|Δοΐδπὶ οοφηοδοδηθο, ργ γογο ἧι ΤΑΙ ι., δαριϊομίθηβι οοου ιἰ ἀ-- Πουιον . ΥΑΒΙΑ ΓΠΕΟΤΙΌΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤἍΣ. () ΕἸ ἃπ| συμφέρ. πιλη! ἰη μὴ οοὐά. γαῖ. οἱ Αι. γεογθ. ὅ ργὸ πυοέσθαι ΑἸ. διρσοῦ! ὰ ἸΓσί. Δ] Ίπ| ἰσοιο οι προσῆσθαι. ΠΌΒΙΝ. ὈΧΥΧ. -- ΕἸΡΕΜ. . ΙΠῸΠῚ ΡΕΒΟΌΒΙΟΥἍ ΦΚ΄. -- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Νον Πἰησια απ. εἰ πιδῆς οτεοίεμαα. Ὀϊβεοπίδ δἢ ΠΟ οἃ ΠΙ, } }} ἀἰ σον δοῦὶ- μηΟηἷΔ } Π}Π}} δνδάδι, νοὶ ἰδγάΐυβ ἰοᾳυδηθο ΒΆΡ Δ᾽ πι, οἱ , υ] δηΐπιο πη Γ ᾿- πιΐ) ουδήδιϊ, πὸ ϊτεᾶχαὶ ᾿ἰησυϑη) ΘΥριγσδηάο, δε τ ηϊο ἢ ηΟ πὸ Θχογ πα Π ρἰοΓγί!π) δ υΪ ρατγληί. ΟὈΧΧΙ. -- ΑΙΟΥΡΙΟ ΡΠΕΒΒΎΥΤΕΔΟ. Οὐ ταῦτα χρὴ μανθάνειν μόνον, δι' ὧν ὃ μὲν ὀξὺς ἄχρος εἰπεῖν, ὁ ὃὲΣ βραδὺς ἀμείνων πως χαθίσταται, ἀλλὰ χαὶ τὰ δι᾽ ὧν αἱ ψυχαὶ βελτιοῦνται " ἵνα μὴ μόνον τῷ τὴν γλῶτταν ἐχχεχαθάρθαι, ἀλλὰ χαὶ τῷ τὴν γνώμην χεχοσμῆσθαι εὐδοκιμῶσιν ΦΚΑ'. --- ΑλΦΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Ρυιιδῖτα γμετεμαάοτγὶ φεϊυαξάαν. (Πη[. ὁρίδι. , , , , .) ΒἸἰσηππὶ δὲ ο]ραῖη ΘΟΓ πὶ } ὕδη τ Πη}}} ΒΟ! βιγιογηῖ, (γαῃϑίογγο ἰῃ , αυἱ ραγβυδϑιίθ γα ) Βοϊυογι!, ἢ ΡΟ} ππ} υλη νμ θυ Γ Ρογοι Γι , }: ΠΟΙ ) ρο Οὐ} , {{}}} Ῥογδ ΘΟ ΓΔΙΌΓ. ὈΧΧΙΙ. -- ΕἸΘΕΔΙ. “Ἄτοπον τὰς αἰτίας τῶν οὐ πεισθέντων τοῖς χαλοῖς ἐπὶ τοὺς μὴ πεπειχότας μεταφέρειν" καὶ μάλιστα ὅταν φαίνωνται διὰ πάντων τῶν ἐνδεχομένων ἐλθόν- τες, δι᾽ ὧν ἡ πειθὼ δημιουργεῖται. ΦΚΙ, --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. βε φίονδα: ευπίεηιριν, μα [πθ]οη αἀδεεημοετῖς. (Οοπ[. ορὶδι. ὃθ.) ΝΠ [λυ ΐ σἰογηυς πνδιεῖρὶο ] οι} , υἱ σου Γὰ ΗΠ} : σοπίοιρίογα σγαμαϊυ. [Π| ηΠ}}}} οι πηλρι πη) ἢ) )}.,) ΠΙΆ ΠΟΡΟΓΟ ΟΧοΡηοίυΓ, Ἔχ τ δρόσο Εἰλυογ ἢ] ἀἐῦσγα ΟρίηδίυΓ. ΠΟ νθγῸ υπἰροίς ἀοιμθϑιΐὶςο ΠΔυ ΓΙ ἢ [ΟΠί γοηοῦδῃ - ( , Π ὀχίθγπο ἱπύ ζει ογπαπΊθηῖο. Ουδῃ- ΘυγαπΊ τἢ Π}}}} Π ι} τ }, ος μ}}}} οχϑίβεὶ! φἱογίοϑὶις. ὌΥΧΧΗΙ. -- ΔΙΕΧΛΝΡΌΒΠΟ ΡΒΕΘΒΥΤΕΠΟ. Οὐδὲν τοῦ δόξης ἐρῶντος ταπεινότερον, οὐδὲ τοῦ χαταφρονοῦντος ὑψηλότερον. Ὃ μὲν γὰρ οἴχοθεν μηδὲν ἔχων μέγα, ἐφ᾽ ᾧ ἐγχαλλωπισθείη, διὰ τῆς ἔξωθεν φαντασίας λαμπρότερος οἴεται δεῖν εἶναι. Ὁ δὲ ὥσπερ ἐξ οἰχείας πηγῆς σεμνυνόμενος , οὐδὲν τῆς ἔξωθεν δεῖται προσθήχης. Διὸ χαὶ τοῦ μὲν οὐδὲν ἀθλιώτερον, τοῦ δὲ οὐδὲν εὐχλεέστερον γένοιτ᾽ ἄν. ΦΚΓ', --- ΑΛΕΞΑΝΔΡΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. γίγας ἰαμάαιιν οἱ αἰφει. ((σοπί. ἀκ, δ, εἰ δὅ.) Θιυιδηῖο Ργοβ.Δ.} οδὶ δἀνηΐγαγὶ .π| γαρυίαγα, ἰληί πηἰ αἰδίαγο νυ θην, αυὶ Υἱγίαη} ΠΟ Υἱγμιθιη ορί πη , } φυὶ νἱγίυ!πὶ (υἱἀσιῃ ργα- ἀΐοδηϊ, ηθι) Δηιμίδοιυη } ἰλπηθη. [ΠΠ} δ Γ- γυρίυη! ἰυὐϊοία!η., ται ομοηαυθ γλοὶ ΔΓ διι ᾿)ὶ ἀδπιοηδίγδη! ἰυδϊοῖο. ΠΙ νοῖῸ ἰρϑαιη Ἰδυΐϊδηάο, οἰδὶ ΠοῸ} σχογοθδηὶ, ὕδη ἰδῃ]θη ἐὰ νυἱγίη! δ (}}- θγιημη Οχίβι Δ ΓΟ. ὈΧΧΙΥ. --- ΜΔΒΟΝΙ. Ὅσῳ τοῦ διαπτύειν τὸ θαυμάζειν χρεῖττόν ἔστι, τοσοῦτόν μοι διαλλάττειν δοχοῦσιν οἱ μηδ᾽ ἀρετὴν τὴν ἀρετὴν εἶναι νομίζοντες, τῶν ἀρετὴν μὲν εἶναι αὐτὴν φασχόντων, μὴ ἀσπαζομένων δέ. Οἱ μὲν γὰρ χρίσεως διεφθαρμένης, χαὶ τοῦ μὴ ὑγιαίνειν τὸν λογισμὸν, καθ᾽ ἑαυτῶν ψῆφον ἐχφέρουσιν. Οἱ δὲ τῷ ἐπαινεῖν αὐτὴν, χἂν μὴ πράττοιεν, δεικνύουσι μεγί- στὴν περὶ αὐτὴν ἔχοντες δόξαν.