Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 41 From: Isidore of Pelusium, monk
To: An inquirer
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains why Paul blinded the sorcerer Elymas (Acts 13).
What the Apostle did to the sorcerer does not contradict the divine law that commands us to love our enemies — far from it. Since the sorcerer was twisting the paths of the gospel and turning the proconsul away from the faith — the proconsul through whom an entire nation could easily have been won to salvation — Paul disciplined the blasphemer from his own experience, inflicting blindness as a lesson. This was the very same remedy that had guided Paul himself to discipleship. For Paul had learned to cure unbelief with the same medicine by which he himself had been healed: the blindness that came from the law's opposition. Sometimes the sharpest mercy looks like punishment.
Περὶ τοῦ μάγου ὃν ὁ Παῦκιος τῇ οἰκείᾳ ἀποφάσει ἐτύφιλωσε. Οὐχ ἔστιν ἐναντίον τῷ θείῳ νόμῳ, ἐμφρονέστατε, τῷ ἀγαπᾶν τοὺς ἐχθροὺς παραγγέλλοντι, τὸ παρὰ τοῦ ῬΑποστόλου εἰς τὸν μάγον γενόμενον. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ τὰς ὁδοὺς διέστρεφε τοῦ κηρύγματος, χαὶ ἐὸν ἀνθ- ύπατον ἀφίστα τῆς πίστεως, δι᾽ οὗ ἄπαν τὸ ξθνος χειῤωθϑῆναι ἣν πρὸς σωτηρίαν ῥάδιον" ἐχ τὴς καθ᾽ ἑαυτὸν οἰχονομίας σωφρονίξει ὁ Παῦλος τὸν βλάσφη- μον, τύφλωσιν ἐπαγαγὼν πρὸς νουθεσίαν, τὴν καὶ αὐτὸν χειρχγωγήδασαν πρὸς μαθητείαν. Ἐδιδάχθη γὰρ ἐχείνῳ θεραπεύειν τῷ φαρμάχῳ τὴν ἀπιστίαν, ᾧπερ αὑτὸς ἰάθη, τὴν ἐκ τοῦ νόμου ἀντιλογίαν. Τὸ Σ, ἄχρι καιροῦ, ὅριον τῇ γνώμῃ διδοὺς ἐν ἑαυτῇ ἔχειν τοῦ φωτὸς τὴν ἀπόληψιν, τὸν τρόπον μεταδάλλουσαν. πρὸς τὸ βέλτιον. ἝΝΕ, -- ΔΥΣΙΜΑΧΏ. Τι' αὐτίτεεται τὸς ε« Αγνισον αὐτοὺς σήμερον ΧἈαὶ αὔριον, καὶ πλυνάτωσαν τὰ ἱμάτια αὐτῶπ, ἔστωσαν ἕτοιμοι εἰς τὴν ἡμέραν.» « Πλυνάτωσαν τὰ ἱμάτια σήμερον χαὶ αὔριον, καὶ, ἔστωσαν ἕτοιμοι εἰς τὴν ἡμέραν τὴν τρίτην, » λέγει ἡ Γραφὴ, τοῦτο δηλοῦσα " Οἱ ἐν ταῖς δύο Διαθήχαις χαὶ ταῖς αὑτῶν διανοίαις τὴν χαθαρότητα τῆς πολιτείας χτησάμενοι, χαὶ τῆς πίστεως τὴν ἁγνείαν εὑράμενοι, εἰς τὴν τριήμερον τοῦ Κυρίου χειραγωγοῦνται ἀνά-. στασιν" ἣ καὶ βασιλεία οὐρανῶν ὀνομάζεται. Σήμερον γὰρ, τὴν τοῦ νόμου λέγει χατάστασιν " αὔριον δὲ, τὴν εὐαγγελιχὴν σημαίνει ἀλήθειαν, ὡς ὑπὸ τοῦ γόμου μηνυθεῖσαν, χαὶ μετ᾽ ἐχεῖνον φανεῖσαν. ἸΝζ.. -- ΣΕΛΕΥΚΩ, Περὶ τῆς ἀργήσεως Πέζρου. Τρὶς τὸν Κύριον ἀρνησάμενος τῶν ἀποστόλων. ὁ ἔξαρχος, τὴν τῶν ἀνθρώπων πάντων ἁμαρτίαν ὑπ- ἐδειξε, τρὶς ἀθετησάντων τὸν Κτίσαντα, ἐν τῇ δόσει τῆς πρώτης ἐντολῆς, ἐν τῇ θέσει τοῦ νόμου τοῦ γρᾳ- ἀτοῦ, ἐν τῇ σαρχώσει τοῦ Λόγου χαὶ Θεοῦ ἡμῶν" ἣν πριπλῇ πάλιν μεταγνώσει ἰάσατο, ἀνάλογον τῷ τραύ- ματι πορισάμενος χαὶ τὸ φάρμαχον, καὶ δείξας ὡς πάντων τῶν, χαχῶν θεραπεία, ἧ τοῦ Κυρίον, γέγωυς παρουσία. ΤΝΖ'. -- ΤΆ ΑΥ̓ΤΩ. Περὶ τοῦ αὐτοῦ. Τὸ τχρὶν ἀλέχτορα φωνῆσαι, πρὶν. τὴν ἡμέραν ἐπι- φᾶναι τῆς ἀναστάσεως. Αἱ γὰρ τούτων τῶν ὀρνί- θων () ῴᾧδαὶ, ἐγγιζούσης μὲν ἕξω, ἔτι δὲ σχιᾶς ὑπ- ἀρχούσης, γίνονται. Πλησιαζούσης τοίνυν τῆς ζωο- φόρου ἀνατολῆς, ἡ τοῦ ὀρνέου φωνὴ χατήγορος τῆς ἁρνήσεως γέγονε, δηλοῦσα, χαὶ τῆς νυχτὸς τῆς ἀρᾶς τὴν κατάλυσιν, χαὶ τοῦ φωτὸς τῆς ζωῆς τὴν ὑπίφαμσιν. ἝΝΗ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Περὶ τοῦ αὐτοῦ. Ὅτε: τριπλῇ. γέγονε () τῶν. ἀνθρώπων ἡ, ἀθέτη- σις, καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἐδήλου, τρὶς λέγων πρὸς τὴν συχῇν ἐληλυθέναι, χαὶ καρπὸν. ἐν αὐτῇ μὴ εὑ- ρηχένα!" ἧς πᾶσαν τὴν. χάκωσιν ἐν ἑαυτῷ ἐθεράπευσε, μηχέτρ χαρπὼν αἴσειν. ἀποφηνάμενος τὴν παρά- δασιν. ΤΝΘ΄. -- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. ἱερὶ τοῦ αὐτοῦ.. Ἢ πρώτη ἀβέτησις, τῆς ἐντολῆς ἐστιν. ἡ παρά- θχσις, ἀπὸ τοῦ ξύλου τοῦ ἐν, μέσῳ τοῦ παραδείσον () προσταττούσης μὴ γεύσασθαι. Ἧ ἐν. τῷ νόμῳ δευτέρα δυσσέδεια, ἡ πρὸς τὸν μόσχον 'Ἑδραίων διάθεσις. Ἢ δὲ τρίτη ἀσέθδεια, ἡ ἐν τῇ χάριτι τυ- ἘΕΡΙΘΤΟΙΛΕΑΙΜ ΠὈΟᾷΝΜΙὮ -- ΕΡΙ͂ΘΤ, ΓΟ ΙΧ. Α Β: ΟΕΘΟΗ͂ --- ΕΥ̓ΘΜΑΟΘΗΟ. ρθκπνι ὁ διπεὶε ἡ μὰ : ε Ρατίβοα ἱ{{Π . Ποαΐδ δἰ οναδ, οἱ ἰανεηὰ νεξ(πποηία δια, οἱ δὲπὲ ματαϊὲ ὑε ἀδέπε, ν ε ΑΡήυδηιϊ νοδι} οὐΐα, οἱ οΓαβι ἀ, οἱ δἰηϊ ράγδι! ἴῃ) αἶδπὶ ἰθγιΐα!η, » ἂαἷὶ ϑογιρίαγα, θι- γυπι νογθογυπι ἔθος δϑὶ βοι(θηιϊία : Ουἱ ἰπ ἀυούι ΤαβιϑΙη θη , ΘΟΓΙΠΙ η , Υἱἱ ρυτγ᾽ίδῖθι διερι!, δς βιοὶ β᾽ ποαῦ δῖθπη ὁοηδθοιὶ δι}, δα ιτἰ- ἀυδληϑηι δοιν πὶ γοϑυγγοοιίομαπὶ γοὶυϊ δ ἀποὺ} - (στ : ᾳαυῷ οἰἰδηλ σοὐἰογιπὶ γοζῶυμ Δρροίίδίυτ. ΡὲΓ ποάϊθγηυπι ἀΐδιη, ἰορἷθ βίδιι ἱπιο! αὶϊ. ῬῸΓ οΓ- δι υπὶ, ΟΥ̓Δ ΟΙσ πὶ νου πὶ δ χη ῆθδαί, αἱ αυϑ. ἃ ἰορ ἰηασίοδία , ἃς ροβϑί ΘΠὶ Δρρδγιογῖῖ, ἙΟΟΙΥ͂Ι. --- ΒΕ ΕΌῸΟ. ὃς περαιϊοπε Ρειτὶ. Αροϑίοϊοτυπι ργίποθρε, ἰΓ Δ͵υγαῖο Ποπιίηο, πηΓ- ἴα οἴη ΐυ πὶ ροσοδίαπ) ἰΔοῖ ἱπάϊοανί!, ι ΟΓθᾶ- ᾿ογοηὶ [ ΓΟ θοογυηῖ : ὨἰΠΪἶΓ ΠῚ Οὐ ὈΥΪυ ΠΊ ῃΓδ"- σορίυην ἀδίυπι βϊ, οὐπὶ δοῦρα ἰθὸσ ἰηϑί ὶ, ἃς ἐδηΐφιο εὐπὶ αγθυπι δὲ βου ποδίογ δ η - (θη ἱμνάυϊ!. Ουδηὶ αὐυΐάδπι Δο]υγαιίοπαπι {τὶρ οἱ Γυγδυπὶ ρΟ θη ἰ βαμανὶῖ, ρὼγ υἱοϊίοοι δι ὁη- δβοηίμαυπ)μ. νὰ] δ γὶ πειηθυθ πΔΟ, - ἰεηὐόην, θοιιΐηὶ δανοηίυπι ργρβοῃιϊΐδη) οἴηηΐυς ταλλὶδ τωθαϊοὶναιη δἰ ἐιη}. ΟΟΟΘΙΥΙΙ. --- ΕἸΘΕΜ. ἢ ουάεηι. ΠΙυΔ ρει υϑαυδπι μΆΠΠ ἀδηίοι, ἰπὶ ϑῖ, αιαοΐ Ῥτδαυδι ΓΟΒΌΓΓΘΟΙΙΟΠἾ ἀἶ ἰΠυςαδολι. ΘΑ͂, ἢτ- ᾿υδιη } δηΐ πὶ, ἀν οδηίυβ,, ΔΡργορίπαιδη!α ἡμὶ- ἄδην Δ: ΓΟΓ, ὙΟΓΌΠῚ ὕῃ} Ὁ Γ Δα οχϑἰϑιθηϊὸ, οτἱθ)- [γ. Αυοεΐγοα, αὐτὶ ΟΥ ἢ ᾿ΠΠ|, ηυὶ Υἱΐϑη) διίυ!ι, Ἀρ-- Ρτυρίηφυδγοί, ἀΥΐουϊ γοχ } Γαιῖο } δοσυδβενὶ! : πἶπς νἱάοοαῖ, οἱ πιδἰ οἰ ΐοίαι") δίφυα ἀχβδογϑιύδηι ποσίοιῃ ἀδρυΐδαπὶ , οἱ Υἱὲ πιὸ] χοῦ Γὶ ο- ἰοηἀη. ΠΟΘΙ . --- ΕἸΘΕΜΝ. δε οοάοπι. Θυοά ἰιρπηΐποδ ἰΓ ἰθαυπὶ. γος ΓΙ ηἰ, 'μ { Ὠοιρίημα ἰηϊολῦδιῖ, Ομ} (ΥιΪῸ δὰ {ἰςι] οᾶπὶ Ομ} ἀΐοογοὶ, πδὺ ἴγυσίαμν. ἰῇ ᾿μΥ θη . Ου)υ. φιϊάδαν νὐιυπ) οπιηθ ἴῃ. } ομταν], οὐ ἰγληφαγοϑϑίοηθπι πυϊυπἢ ͵Δη} ροβίμϑο ἔγμοίιπ. }}»- {μγ πη} ργΟπιι ΠΕ} ΑΥ !. ΓσΟΟΘΠΙΧΣ. --- ΕἸΡΕΜ. ὃ δοάθηλι. Ρεΐηγα ΓΘ) Ε], τνδηάδιΐ [ΠΠ} νί , οαγθθδιαγ, μ. ρείπιΐ ραββιιο. ᾿ἰρηὶ {Π|π, φυοα ἴῃ το μΑτϑυ πὶ τορίοπθ δἰ πὶ ογαῖ, γι οι} εἰδι- δίαγοηί, ϑρουπιίία ἴῃ ἰοβα ἱπιρίοίᾳ, ὁδὶ ἢ υγθοτγιι Ἔγρα υἱϊυϊαη ἰἴΐδοιιι ΔηπἶΖῈ ργοραοπϑῖο. Τοτγιία ΥΑΒΙΖ ΤΕΘΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ, () Οοά. ΑΙι., ὀρνέων, ΡΟΒΙΝ. ) Ροϑβῖ γέγονε ςο. Αἰι. }: ἧ. ΤΡ. ) το τοῦ παραδείσον οοἰ. ΑἸι. μὰ) τῷ παρα- δείσῳ. αΓ. . ἀ ροϑῖ μόσγον. οὐ. αι. ΟΥ εἱ ΑἸι. δύ άμμι ἐστίν. [ν. . ΙΒΡΟᾺῈῚ ΡΕΙΌΘΙΟΤΕ πηρ ( ξιλιΐᾳ ἰοπιροτα οοη δ᾽ , ὐπὸ ἰἰάδπι ΟΠ τ- Α γχάνει παραίτησις" «ε Οὐχ ἔχομεν βασιλέα, εἰπόντων, δἰ γαγυΐβ γορυσίατυπὶ : « Νοιὶ θη ΓΟΖΘΙΏ εἶπ Οσβαγοπιὶ, » ἃς θοιηϊηινπὶ φίοτίαα θη οραγυηῖ, (ΓΟΙΧ. --- ΤΗΒΟΝΙ. πη ἐμά, «φρο ξιιπὶ ραηὶδ υἱ. » Ῥλῃΐβ θοιηΐπυβ Δρρείίαιυ δϑί, ἱρβϑῆιδὶ δὶ υἱ ῃοὺ ΠΟΠΙΘΩ ᾿ΠΠΡΟΠΘΙΙΒ : δὶ δδῦβυμ ου}, } ργίι) ἃ ἰγοηϊα Οἴδπετί, βρδοῖοβ, υἷὰ υ} οἰθυ Οπμθυ χ- διϊεἰι : δ' δυίδην δϑάΐίυπι οἱ ἀγοδπη, αυΐὰ Πυπιϑ} οοηδρογϑίοηϊβ (ογπιθηιυπιη σορυ]ανὶι ἃς ρογρυγβανΊ!, αἴψυς αἀἰν᾽ εἰ συ ἰσπ νε]υϊ ὀχοοχίῖ, " "θη υηἃ οι ραῦβοηδ, δί|ᾳυθ διογδηάδ Πγροϑί! ἴλοιυϑ εϑι. ΘΟΟΟΙΙ. --- ΕὔΘΤΑΤΗΙΟ. δε ἱποίιιυϊε. Ορϑδβοιΐα οομίθηηπα, υι υς ρα υΐο ροϑβὶ ἢ} Ϊη}}} ἴω- ἴυγὰ 'μῖ, ς ἀϊυςυγηϊογθιῃ 'ρ Δ ΠΟΘ { η]} Πα δδπι. δια ίάοι ΒυροΥ.. Εἰ δὲ δα ρί! υ αυΐί δι πηογυοϑ ρᾶτγίυμι : ᾽ὼ {αἰ γο ἀυϊο Ὡνοὸ Ρ- μδπὶ οοθγβυηῖ. ΠσΟΟΙΧΙΙ. --- ΚΕΟΝΙΖ. ὃ γαι(τὶαγοῆ “αοοὺ ὑεποιϊειίίοπο βἰϊὶς ἀαία. Βοιμοαϊοιίο ραιγίαγοὶῳ ", φιλί, οὐυπὶ ἢ ΦΟΒΘρ]ὶ μυεδ ργεδαγοίιυγ, ᾿ρἰ ἱπρογιϊνιι, ἤθη ἰη { ἀυ:- ἰλχαὶ ὀχρίοἰὰ Οϑὲ : γΘγυ}}} δἰ) ΠΙΔ]ΟΓΌΠῚ ΓΘΓῸΠῚ γρυβ Θχϑιίει, Μαιυυ δπΐθ ΟΔποθ Διο }}{ -- ΓΠπὶ ὁγυοοηὶ δὐυμθγαυαὶ : δίφυδ ἰμἰόγίογβ δύ ϑυσιϊο αὶ πόνο! ρορι πὶ δυυίη ἀΐοαυδι, ρΓ νυ υβπιοαὶ [}}- απ ᾿θἀο ποὴ δὐΐα γος θ οἰδηιδη : ἀυὐπὶ ΟΥχ ἰπ θαποαϊΐοι πθ) ΔρρΑγουῖ, ἰμΓὉ ΓΟ ρΡΟρυ δυρθῦ]- (Γ, οἱ αυὶ ἐν} } ], Ἔχ ΑΙ Δ . (ΟΟΙΧΙΙ. --Ε ΙΕ ΝΟ. ἡν ἱμιμά αϊοίμει αὐ Εἰϊεαϑοιῆ ;Σ « τ ἀπᾶάθ ηιϊιὶ μος. » ΝΙΒΙ Πα οοιυτθοι Πἰυ ἃ νϑαἰο!ἶτ ΕΠΒαθοιὶ),ε πὰ " δ}, αἱ γϑηΐαι Μότγ θοιμ! πρὶ δά τη ὃ » ΝΆτη } Βαρι. ΕΠ οἰ] ΟΠ ΘΙῊ ) ροδυσγδῖ, ἃ. ργθθΟι- δοΓΘ πὶ, ρυυϑ:} Οχ {ἰΓῸ δχίγαί, ρΙῸρ])θίδπι }}- βθογαγαῖ, πγϑίδγι ι} ἀΘο Γι Οἤθι ἰμἴυ. ἱροὶ μνγρῦυϊ.. Θυοι πὶ δυΐδεη ἰΘπ ρΟΥΪΒ. ἰδίυγ! , ἀπ δύθιυς ᾽ν ᾿βᾶίθγῃο υὑἱόγοὸ δυμῖ, ποα πἰηΐ ἀ- Ρ εἰδε υἱ Ἰοηυΐ ροῤδίο!, ἰάἀεἶτοο [δοριίδις, ΠδιοιρίοτΘη) ργθαϊοαγο πιδίυΓιηιϊ!, οὐδ οΥζϑηι Πηδῖ ΘΟΠΠ)- ἀλνὶϊ. ΟΟΟΘΟΙΟΧΙΥ, --- ΡΟΜΑΘΙΟ. φμοπιοῦο εἰϊ ἐπιοἰ Πσεηάμηι: « Γαμάαίο δε ἴθ η ἱμϑα. » ὴε πιμείσα, συῤμε δοτὶρίμτα πιϑηιπὶι. «δυάδι! οὐπ πῃ Γγιρᾶηὺ οἱ ΟΠΟΓΟ, οἱ οὔγξᾶμιο εἰ (λο}). ΧΕΥΤ. εἰ μὴ Καίσαρα,» χαὶ τὸν Κύριον τῆς δόξης ἀπαρνου- μένων.
◆
Modern English Latin / Greek Original
What the Apostle did to the sorcerer does not contradict the divine law that commands us to love our enemies — far from it. Since the sorcerer was twisting the paths of the gospel and turning the proconsul away from the faith — the proconsul through whom an entire nation could easily have been won to salvation — Paul disciplined the blasphemer from his own experience, inflicting blindness as a lesson. This was the very same remedy that had guided Paul himself to discipleship. For Paul had learned to cure unbelief with the same medicine by which he himself had been healed: the blindness that came from the law's opposition. Sometimes the sharpest mercy looks like punishment.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.