Letter 485

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Isidoros the Deacon Date: ~410 AD Context: Isidore reminds a deacon bearing his own name that the office of deacon is not subordinate in importance — the service it renders is the church's most visible face to those in need. You share my name, Isidoros, and I take that as a reason to write to you with particular care. The office of deacon is not a lower rung on a ladder to something else. It is its own calling, with its own dignity and its own demands. The deacon who understands his office knows that service is not demeaning but royal. Christ himself said that the greatest is the servant of all. The deacon who is most fully what a deacon ought to be is the one who sees clearly what he is doing and for whom — and who does not feel diminished by it. The temptation for a deacon, as for anyone in a role that is not the highest role, is to be impatient for promotion rather than committed to excellence in what has been given. Resist this, Isidoros. Be completely what you are now. Everything else will follow from that.

Τὸ νιχᾶν ἀπὸ τοῦ χαχῶς ποιεῖν, σατανιχῶν ἔστι ΥΑΕΙἉΑ͂ ΠΕΘΟΤΙΟΝΙΘ ΕἸ ΝΟΤΕ. () ᾿Αϑού.ἴητον.... εἰκότως. Ηττε (δογοθῖ ἴῃ οἄϊι. Ῥανπ. οἱ διιρθ ταν ὁχ σοί [δα ναείοο, 0η- [ἐγ . ). ., οἵ ἐρι οἱ ». 1ν. νιν. Ἂῳ» ΠῸς ροτγιοῖ ΠΠῸἰ νοὶ : ΝΟ ΘΙ ΕἼ π ἢ, Β6ι1 σλη ΠΠΓΊΥΓΘΩ [ἢ . ἢ 4Π01 ἢο ΘΆΓΟΙΡ ἐη [ . σα δ5ὲ . ΟΝ αι . ἢ σά ΓΟΙῸ (υἷι. Υἱ8, (ἰὐ)ᾶς. χν, οὐϑβ. . Ἀττι. () δῖ Αρο!]ουμἧ δριαὰ διοθίδιιηὶ δοῦπι. , Οὐ τὸ πένεσθαι χατὰ φύσιν αἰσχρὸν, ἀλλὰ τὸ δι᾽ αἰτίαν αἰσχρὰν πένεσθαι, ὄνειδος. δι δι ἀρ δι )- σα Σ ἰν . , αὐ μᾶυροῦιαΐον ργθοαι!, ἰἰἰυά συλ γυΐ δίγγ Σ. β()μὶ δαί μν δι, μίεπο ἰαμάαι ἡ6) μπΐα υθη!γά. ἴο. () Ρι ον πάις βοπ δ ν ὀχρῇσιι Ατσιορἢδ- " συμ ἃ αὐὰπι ᾿ίμίμι ἀπϑογρϑὶῖ. . ΕΡΙΞΤΌΠΛΕΟΝ . . -- ΕΡΙ5Τ. ΕΟΧΧΙῚ. (-διῶν. Διά τοι τοῦτο ἐν τοῖς ἐχείνῳ τελουμένοις Α ὈΓΟΙ8 ἴῃ ΘΙγηιρίεἰκ [ἢ σον ην , ἡπ: ) ἰμδ᾽ι5 Ὁ μπιχοῖς ἀγῶσιν, οὕτω στεφανοῦνται οἱ ἄγωνι- ζόμενοι. ᾿Α)λ᾽ ἐν τῷ σταδίῳ τοῦ Χριστοῦ ἐναντίος ἐστὸν ὁ τῶν στεφάνων νόμος. Τὸν πληττόμενον γὰρ, οὐ τὸν πλήττοντα στερανοῦσῆλι νενομοθέτηται" ὡς μὴ τῇ νίχῃ μόνον, ἀ)λὰ χαὶ τῷ τρόπῳ τῆς νίχη: τὸ θαῦμα γίνεσθα,. μεῖζον. "Ὅταν γὰο τὰ παρὰ ἀνθρώποις ὄντα νίχης, ταῦτα ἥττης ποιητιχὰ ἀπο- φανθῆ, τότε θεία δύναμις, τότε οὐράνιον στάδιον, τότε ἀγγελιχὸν θέατρον εἰκότως εἶναι πιστεύεται. ΡΟ’. --- ΕΥ̓ΣΤΑΘΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΓΡΩ. Λαμπρᾶς εὐφημίας παρὰ πάντων ἰσοι δι- χαίως:] ἐγειρομένντς, ἀγρυπνεῖν ἂν εἴης δίχαιος, ὅπως ξαύτην τοῖς μεϊξέπειτα πραϊτομένοις ἱδρύ- σειας. ῬΡΟΛ΄. -- ἍΔΡΤΙΝΙΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΕΥ̓ΣΈΛΘΙΩ. Εἰ μὲν ἣν τις (ὦ τί καλέσας ὑμᾶς τῆς ὑμετέρας ἀναλγησίας χαθάψομα: ) ὁ τὸ μέλλον ἐγγυησόμενος, χαὶ χαταστήσων δῆλον, ὡς οὐδεὶς ὑμῶν ἕσται ὁ τοιαῦ- τα ἔτι τολμήσων δοᾶσαι, οἷα ἐδράσατε, ἀσμένως ἂν τὴν ἡσνχίαν ἤγαγον, χαὶ τοῖς παρελθοῦσιν ἐχαρι- σάμην τὸ λαθεῖν, Ἐπειδὴ δὲ οὐδείς ἐστιν ἀξιόχρεως ἐγγυητὴς, ἀναγκαία μοι ἔδοξεν εἶναι ἡ διὰ τῶνδε τῶν γραμμάτων παραίνεσις. Ἂν μὲν γὰρ εὕρη ὑμᾶς τὴν αὐτὴν νοσοῦντας νόσον, ἴσιυς ἐργάσεται τὸ αὐτῆς " ἂν δὲ ἀνενεγχόντας ἀπὸ τῆ: μανίας, ὅπερ εὔχομαι: γέγονεν. Ἐπεὶ καὶ τοῖς ἀρίστοις ἱατροῖς, τοῖς ἐπ᾽ ἀλλοτρίαις σνμφοραῖ; ἰδίας χαρπουμένοις λύπας () (πολλοὶ γὰῤ αὐτῶν χέρδους ἕνεχεν μόνον τὴν τέχνην μὲέταχειρίζονται) εὐχῆς ἔργον ἐστὶ μετ τὸ χαταυχευᾶσαι τὰ βοηθήματα, μηδὲ εἰς χρείαν αὑτῶν τὸν κάμνοντα [ἐλθεῖν7" καὶ αὐτὸς εὔχομα!: μὲν μηδενὶ ὑμῶν ταύτης χρείαν γενέσθαι τῆς παραινέ- σεως. Εἰ δ᾽ ἄρα γένοιτο, [ μὴ γένοιτο! [ ὁ δεύτε- ρος ὑμᾶς οὐ διιππεύσει πλοῦς. Τί τοίνυν ἀναγχαῖον ὡήθην παραινέσαι, φράσω. κεῖν, ὅπερ σαφῶς εἶπεῖν οὐ βηύλομαι, ὅτι εἰς τὸν τῆς κακέας λαδύρινθον οὐχ οἱδ᾽ ὅπως ξᾳπεπτωχότες, οὗ μόνο. τοὺς θείους, ἀλλὰ χαὶ αὑτοὺς τοὺς τῆς φύσεως, ὥς φάσιν, ἐνετρέψατς νόμους " οἱ γὰρ παροινοῦντες χατὰ τῆς ἐννόμου ξύστως (), δι- χαίως καὶ κατ᾽ ἀλλήλων λυττῶσιν. Οὐ γὰρ χωλύεται ῥᾳδίως ἐπιθυμία, τὸν τοῦ θείου φόδου χαλινὸν οὐχ ἔχουσα, ἀλλ᾽ ὥσπερ χαλινῷ μὴ πειθόμενος ἵππος, ἣ καθάπερ, κυριώτερον εἰπεῖν, λοιμὸς, πᾶταν ἣλι- χίαν ἐπινέμεται, χαὶ πᾶν γένος, χαὶ πᾶσαν ἀξίαν λυμαίνεται. Σεμνοπρεπῶν μὲν οὖν ἀνδρῶν ἀχοὴν ἐνοχλεῖν οὗ καλόν ’" τοῖς δὲ ἀδεῶ; δρῶσιν, ἃ ὃρᾷν οὐ θέμις, ἐπιτιμᾷν χρησιμώτατον " ἀναυδρίας γὰρ ἂν εἴη πολλής μέλλοντά τι χαχὸν ἐχριζοῦν, μηδὲ φωνὴν ῥῆξαι ἐπιχειρεῖν, ὡς τῆς σιγῆς αὐτομάτου ἰασομέ- ΜΛΡΩΝΙ, ᾿Αναγχάζξομαι γὰρ εἷ-. μοιόγο. σοἰουγαμίγ, δ'ς σογομϑι ΕΟΙΠΘΘ4 ΠΕ ἀυοεγιϑῖ, Αἱ ἴῃ Ομ γίβδι! ρα! ϑίγα σοῃ Γαγὶὰ . ΓΟ ΔΡΙἢ ἰαχ . δ᾽ δηΐῃ ἰ6β6. δ8ηο Θοὶ, 4ιῖ μαγομ τσ, ον. ρμόγο! οογοηὰ Ομ αι ποι οὐ νἱειογίϑινν ἀπ χα, δι οἰἴαη οἷ» νἱ εἰ ΟΥ δ ΝΟ ) το γα !ην Θχϑίϑίαι, Ναμν οὐ οὐ αι ϑρι ΠΟΙ νἱοϊονίαι. δομοἰ ἰδ, ᾿ς αἰόγΓῥ φοηϑίει, αἱ φυϊδρυίϑην αὐροιοίηγ, ἀν ἀδιηιη αἰνὰ Υἱγιι , ἢ σα ἐδ δἰ , ἴ0. ἈΠ ΒΈΙΟΛΝΙΙ . γαμν . ΟΓΘ ΝΠ Γ. ΟἸΧΥΧ, - ΕὔΤΆΤΙΠΟ ΡΠΈΒΒΥΤΕΒΟ, αὐ ᾿που]ρητ ἰδλὺ8. οπἐι8. ] δχοΐίαιυγ, νἱφι αν ΠῚ ΘΒῚν ἢ ᾿ῃΒ6 . Γυοίὸ λοι ἤτ5. ἂ6 δι. . ΟΙΧΥΧΙ. ΜΛΏΟΝΙ, -- ΜΔΕΤΙΝΙΑΝΟ, ΖΟΞΙΝΟ, ΕὔΘΤΆΤΙΠΟ. δ᾽ «αὐ ϑρίϑην ( πὸ γῸ . . ΠΟ ΠΡΟΣ αι γθϑί γι ΒιῈ ΡΟ ΓΘ ΠΡ ΘΓ ἐ ἐ σην ) 4Π] πν 5ρ0ι- ΒΟΓΘΙ μι υοΓοῖ, ἃς. ρμδγερίσιιιν Γἀσογοῖ ποι δι γΘΒΊΓΙ Οτὸ, ρΟ51 . ] π . ΠασίΠ.. « ι0 Ρογμό Γι , ἈΠ Ιογαὶ,, ΠῚ . τ ἰβϑοιῃ αι ΐόθοο - ΓΘ, ρΓΩΙ ΓΙ . , υὐ ἢ Οὔ ΒΟιΓΟ ἰησυσηῖο ἰοθγοη!, σομοδιίίδγαη). πο