Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 49 From: Isidore of Pelusium, monk
To: An inquirer
Date: ~410 AD
Context: Isidore distinguishes Philip the deacon from Philip the apostle.
The Philip who baptized the Ethiopian eunuch and instructed Simon the sorcerer was not the Apostle Philip, but one of the seven deacons chosen alongside Stephen [Acts 6:5]. This is an important distinction.
And on a related matter: all those ordained to the service of the Lord and enrolled in the ministry of the Church ought to resolve one another's disputes and answer one another's questions from their own learning, rather than seeking outside advocates for their own positions. But since they look only at their salaries and judge that church holiest which pays them most — making their belly their god [Philippians 3:19] — the divine teaching is blasphemed on their account.
“Ὅτι οὐχ ὁ ἀπόστοιϊος Φίλιππος, ἃἁ.᾽ εἷς τῶγ γ τῶν μετὰ Στεφάγου ἐκχ.εγέγτων ἐστὶν, ὁ καὶ τὸν εὐνοῦχον βαπτίσας, καὶ τὸν Σίμωνα κατ- ηχήσας. καὶ ὅτι χρὴ τοὺς ἱερατιχοὺς ἄνδρας ὕειν τὰς ἐρωτηθείσας ἐρωτήσεις καὶ ἀμφι- δο.λίας. Ἔδει μὲν ἅπαντας τοὺς Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν ἱερωμένους, χαὶ Ἐχχλησίας ὑπηρεσίᾳ ἐντεταγμένους τὰς ἀλλήλων λύειν ἔρεις τε χαὶ μανιώδεις ἀμφι- δολίας, ἀλλὰ μὴ αὐτοὺς ἑτέρωθεν ἐρανίζεσθαι τὰς ἑαυτῶν συνηγορίας. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ πρὸς μόνα βλέπουσι τὰ ὀψώνια, χἀχείνην χρίνουσιν ἁγιωτέραν τὴν Ἐχ- χλησίαν, παρ᾽ ἧς δαψιλέστερα δέχονται, Θεὸν τὴν χοιλίαν ἡγούμενοι " δι᾽ οὗς χαὶ τὸ θεῖον βλασφημεῖται καὶ σεδάσμιον ὄνομα " τῶν δὲ χρειττόνων ἀμελοῦσι, καὶ οὐδὲ λόγον τὸν τυχόντα ποιοῦνταε,, ἴσθι, θαυμά- σιε, ὡς τὸ εἰρημένον παρὰ τοῦ ἐναρέτου Ἰέρωνος, ἀληθές ἐστι, καὶ ἐχ τῆς θείας ἔχει Γραφῆς [τὴν ἀπό- δειξιν" ] οὐ γὰρ ὁ ἀπόστολος Φίλιππος, ὁ ἐν τοἷς δεχαδύο χαταλεγόμενος, ἀλλ᾽ ὁ εἰς τοὺς ἑπτὰ () τῶν μετὰ τοῦ ἀριστέως χαὶ ἀρχιστρατήγου τῶν ΝΑΒΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΩ͂.. () Ῥτο μονάδι οοἱ!.᾿ Αἰι. τεεῖα ἰορὶὶ τριάδι. Υοχ δῖοι) Θεοὺ ᾳιξ πὰ ὈΘΓΠΡ ΥΟΓΞ. }. δὶ ἃ . δι. . ἰδ ἀυύσφυὲ οὐ, αι. νον . μόμα}!. μὲὺ σοφῶς ἰομἷϊ τὸ φῶς. ΡΟΒΙΝ. () ῥνὸ ἀλλ᾽ ὁ εἰς τοὺς ἑπτὰ τηο! πλῦδηϊ εοὐά. γὰι. οἱ ΑΙι.. ἀλλ᾽ ὁ εἷς ὧν τῶν ἑπτά. ἴρο. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ {{.. -- ἘΡΙΘΤ, ΟΡ]. χαλλινίκων μαρτύρων Στεφάνου ἐπιλεγεὶς πρὸς τὴν Α ]οηΐ εὐμῇγημδτὶ. Νααυθδ᾽ δηΐ ΡΠ ρρι ἀρο- τῶν χηρῶν οἰκονομίαν, οὗτός ἐστιν ὁ χαὶ τὸν εὐνοῦ- χον βαπτίσας, χαὶ τὸν Σίμωνα χατηχήσας. δίοἰ , ] ἰπίογ ἀποιοὶπι Γοοδη δα ει, ΥὙΘΓΙ ΠῚ . Οχ δβορίδινν ἰ{||, αι οὐπὶ δίγθημ!ο Υἱγίι ρΓ- δἰδηϊ, εἰ ραϊαναγίογυπι τηϑγιγγ ἀυς ίορίδπο δὰ υἱθυάγυ αὐγὰ) φοΓο (δ! Δ} } δυ ], ἰ{Π| ἐδῖ, φυΐ οἱ ουπυσῃυπι Βαρίϊϑι)ὁ ἀοιαΥ , οἱ ϑ]ΟΠη) ΥΜΗ͂!. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Περὶ αὐτοῦ. Ἐπειδῇ χαὶ μαρτυρίαν ζητεῖς τοῦ ράγματος Ἰραφιχὴν, ἄχουε τοῦ παναρίστου Λουχᾶ ἐν ταῖς Πράξεσι γεγραφότος" ᾿Αναιρεθέντος Στεφάνου ἐγό- νετο διυγμὸς μέγας ἐπὶ τῆς Ἐχχλησίας τῆς ἐν Ἴε- ρυσολύμοις, πάντες δὲ διεσπάρησαν κατὰ τῆς χώρας τῶν Ἰουδαίων χαὶ Σαμαρείας, πλὴν τῶν ἀποστόλων, ὡς δῆλον εἶναι ὅτι ὁ ἀπόστολος Φίλιππος σὺν τοῖς ἄλλοις ἀποστόλοις, ἐπὶ Ἱεροσολύμων χατέυεινε. ΥΜΘ'΄. --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Πεῤὶ αὐτοῦ. Εἰ φιλομαθῶς ἐζήτεις τὰς Γραφὰς, εὕρισχες χαὶ ἑτέρας ἐκεῖθεν μαρτυῤίάς, διασαφούσας σοι τὸ χι- νδύμενον. Τῶν ἀποστόλων ἐν Ἱεροσολύμοις μόνων περιλειφθέντων, χαὶ πάντων τῶν λοιπῶν μαθητῶν, ἄλλου ἀλλαχόσε διασπαρέντος, ἐν τοῖς διασπαρεῖσιν [ἢν] καὶ οὗτος ὁ Φίλιππος, ὅς χαὶ τὸν Σίμωνα χατ- ηχήσας ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ τὸν εὐνοῦχον χατὰ θεῖον χρησμὸν βαπτίσας, ἁῤπαγεὶς ὑπὸ πνεύματος Κυρίου, εἰς “Αζωτον μὲν εὑρέθη, πρὸς δὲ Καισάρειαν ὥρμηδε τὴν αὐτὸν ἐνεγχοῦσαν. Τῆς γὰρ ἐπὶ Στεφάνῳ λύπης αειραθεὶς, καὶ ἴσως δείδας μὴ τῶν ὁμοίων μετάσχῃ, ἐπαλινόστησεν οἴκαδε. ΥΝ', --- ΤῺ ΑΥ̓ΤΩ. Περὶ αὐτοῦ. Ἐπειδὴ κολλῶν ἀποδείξεων ἐρᾷς, ἰδοὺ καὶ ἑτέρα. Φίλιππος μὲν ἐδάπτισε τοὺς ἐν Σαμαρείᾳ μαθητεν- θέντας. Πέτρος δὲ χαὶ Ἰωάννης οἱ ἀπόστολοι, χατα- ὀάντες ἀπὸ ᾿Ιεροσολύμων πρὸς αὐτοὺς, τὴν τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου παρέσχοντο χάριν. Ἐΐ δὲ ὁ βαπτίσας εἷς τῶν ἀποστόλων ἐτύγχανεν, εἶχε τὴν αὐθεντίαν τῆς τοῦ Πνεύματος δόσεως. Βαπτίζει δὲ μόνον ὡς μαθητὴς, τελειοῦσι δὲ τὴν χάριν οἱ ἀπό- στολοι, οἷς ἡ τῆς τοιαύτης δόσεως αὐθεντία ἐδέδοτο. ΑἸινϊδεἴι μα ἀα . ΟΌΧΙΗΥΙΙΗ. -- ΕἸΡΕΜ. ἢε φοάειι. Θιυοπΐαπι ᾿νυΐθδε τοὶ ἰδβιϊηιοιΐυπι ϑοτίριι ΓΑ ρου υτ ἃ πιὸ μοδευϊδ, ϑιμὶΐ αὐυἱὰ μεϑδδίδη τηι [ ἰηῃ Αοἰΐδ δου ρβογὶι : Ἰηϊογίοοίο διορίνδηο [εἰ οδὶ ροίδδουιϊο πηᾶρπᾶ ἰη Ἐοοίδϑίδ ὁγὰϊ ἨΪΘγυβο γηνἷ, οι ΟἸΠ ἀΐϑρογδὶ δι ρῈγ γοφίθῃθϑ δυύιεδ οἱ ϑδιηννδγί::ὀ Ὀγῶιογ ϑροβίοϊοβ. Εχ }}»: υϑγυ ΐθ οομϑῖδι, ΡῈ ΠΙρρυπὶ δροδίσίσιαπ ἢ πτὺθ { - Β τοεοϊγηνίίαηα οὐπὶ οδιοτίβ Δροβίο ἰβ ΓΙ Δἢ . ΟΟΧΙΙ͂Χ. --- ΕἸΡΕΜ. δὲ εθαέπι. δὲ ϑογρίυγαδ διυάϊοβο ρογβοῦυίαγογίϑ, δἰ αυο- ἰοδιἰπιοηΐα ἱΠΠ|Σ ἱηνθηΐγοθ, αυΐθυβ {Ππ. ἰδὲ εἐχρίδηδγοίιγ, ἀδ οορηίγογογβί δχοϊίδία δῖ. Νδῆν εὐ} ΔΡΟΒΙΟΪΪ ] ῃ ὕγ ΠῚ ΘΓΟΒΟΙγ ἰδ ηἃ γρηιδ Ξοηϊῖ, σερι γί ΟΠ αϊβοῖρυ}} αἰΐυ πῃ δἰ πὶ Ἰοοσυπὶ ἀἰδρογοὶ [υ͵βϑοιί, ἰηίον ἀΐβρογβο. ἢΐς οιΐδπὶ Ῥ᾿ ρρυδ ἔγαὶ, ] δὲ δ'ννοιδηι Οἰ γἰβιΐ ἢ ]οἱ ργοοριῖθ ἴῃ ϑυιπαγί ἰμἰΌΓΙΉΑΥ, ΘΠ ΟἿ ἦυσῖα οἀἰνίηυσι ογδουϊη θδριίζαιο, ἃ θοιίηὶ ϑρί τα ΔΌΓορία ἱπ ΑΖΟΙ αιΐίδηι ἱπνδηυδ ϑὶ, ροβὲ διὶ- ἴοτη Οξβαγθδι, αι ΠΓὈ Θπ Θχιυ]ογαὶ, ΘΟΠῖι- ( |᾿τ. Νδπι οὐπὶ ο" ϑιορι)διὶ οὐδ θπὶ πιγογα λβδοιυ [υἰ, δὰ [ὈΓ[, Π Θδδάσπι ἱμεῖ μογραϊγδηιία ηὶ, γε Γογοίυγ, ἰἀεΐγοο ἀοηλυη γοσορίὶ!. ΟΌΪ,. ---ΕἸΡΕΝ. ὃε εοοάοπι. Ουδηιοαυΐάθδη) ρ]υγθ ργοθδι ον) θ δλροίΐβ, δῇ αἷς ἰθγὰ φυοηυο : ἢ ρρη , υὶ ΟΠ γἰϑιΐληα ἀοοίγί να ἐν) ϑαπιδγία πη θυ] (αδγαμ!, υδριΐϑι}} διἃ {ἰχ γαῖ, Ῥειγιβ δυίθηιὶ οἱ δοδπη Ὡροβίο!!, ἃ ἢ] ἰδγοβοί γη ἷθ ἀδδβεθπύθηι, ϑρίγιακΣ δα νοιὶ φγϑιΐδην ἐρῖθ Ρογιίόχογιηῖ, ἡυοἐ ] , ἃ )} ὈΔΡΙΪΒΉ}) ΔοδΘρ- Γδηΐ, Χ Δροδβιοϊογυπι οἰ δ ΠΟΠΊΘΓΟ [εΐβὶ, ϑρίτιιιι ἀοηΔηαϊ ροι(οδίαί απ) ργοίροίο ἰδ θυ . Αἱ γογο Βαριϊζαῦδι “πυΐδχαὶ οἱ ἀϊδοίρυϊιι, Αροϑίο!! δυίοπῦ ρτγδιϊδπι ἀχρίουδηι δ ρογεἰουαη!, υἱ αυΐ [ν}] πιυπογί (τ θη ΐ ρΡοϊθβίϑι ἐπὶ Ὡ[ - ειογίιδιοπι ἀϊνίπο "εποῆοϊο δοοερίβθηί. ΥΝΔΑ΄. - ΔΕΟΝΤΙΩ ΕἘΠΙΣΚΟΠΩ. τ Περὶ ἀγδρείας. Οὐ χρὴ, θαυμάσιε, ἀεὶ τοῖς ἀνέμοις ὑπείχειν, ἀλλ᾽ ἔστιν ὅτε χαὶ ἀντίπρωρον ταῖς χαταιγίσιν ἀνθίστα- σθαι, χαὶ τὰς ἐμδολὰς τῶν πνευμάτων ἐχχρούεσθαι, μήποτε μεγαλυνόμεναι αἱ λαίλαπες, χαὶ τῶν οἱάχων ἡμᾶς ἐχτινάξωσι, χαὶ μερισμὸν τοῦ σχάφους ἐργά- σωνται πολυσχέδαστον, ᾿Ανθίστασο τοίνυν τῷ νῦν ταράσσοντι χλύδωνι, εἰ χαὶ τῇ καχοτέχνῳ πραότητι, ὡς πρὸς λιμένα τὴν ἑαυτοῦ προχαλεῖται καχόνοιαν, δ. λει, χι, , ΟΠ]. -- ΒΕΟΝΤΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. δὲ [ονεϊμάϊπε. γδηι} πδυ ἃ Βθηροῦ σσάθγα ορογίεϊ, νἱνρ ἀχἰπιὶδ ΨΟΡΙΠΊ ΠΟΙ] ΠιδπῚ, οἰΐλπ) Οὐ ͵θοῖα ἷἰῃ σοπιγλγίυ πη Ργον ἤυςσίθυ οἱ ρτοςο}}} Ομ] οἰαγὶ, . υρηϊογυπὶ ἐπιρθίι πὶ ρΓΟρυΪδᾶγα, πῷ ) ἰοαη! ἐγθΐπος ἱπρΓλ- γαβοθη , {{|ΠῚ ἃ βΌθ ΘΓ }}}} ἐδ) οἶαηι, (πὶ ΠΑΨῚΝ ἴῃ τη] ραγίοϑ [γαησλη!. ( ΠΟΌΓΟΠῚ ρτλ- } πππς ἰΘιηροδι) Οὐ δίϑί (ιἰδιηὶ γαιογδιουὶα Θί )}}. σι! θι. δἰ να! ἰθηΐδῖ δ ρογνογθλπι . ΙΒ ΠΟᾺΙ ῬΡΕΓΌΘΙΟΤΕ δπι) θηἰθητἰπ| Ἰαηαυλπι δὰ ροτίυπι) αμδπιάλπι), Α μῆποτε ὡς ἐγχρατὴς τῆς νηὸς καὶ τοῦ φόρτου σον :}}, Π, πᾶῦθ δίᾳι ομθγα ( μοί δῖι:, πη ἱπιρογίιποϑυπὶ {Π{{π|, χ ψ|, ἰἴδ φαὶ σαρίὶ [πϑτίηι, πϑδυίγαρία δυθειυη άπ , οὐϊοίαι. ΟΌΠ|. ---ΕἸΡΕΝ. ἴπ {μα ἀἰείμηι αὖ Επδοϊα, « ΕΐαΙ ραχ ἱπ ἀδεῦμδ. » « } ἰη ἀΐαίνιβ πηοΐβ, » ἀΐοοναί οἰ αγ βϑ᾽ πὴ Ἐζοο ἶΔ , ποη φυοιὶ Πορίϊυυβ δειογαὶ, ἃ ργο- ολιίοπο αὐοϊβϑίατοι; υϑγ πὶ δὴ ι η) Βυρρ πὶ “( δου διἰδίναγοῖ, ᾿οδβιϊυυδ δυίοη ΓλΠΟη εἰδάδηι ηυθογογοὶ : ΡῈ ἰρ πἰπιΐγυια το ργΟΙδΓΘ [οἰ οἴ [ Ὁ χοϑιι ΠΠυ ἀφείαγδηβ, φιοά ουπὶ Ἀπιολ πη Ρᾶσοπι δάδριυβ ὁῖ, Δ)] δ οχίγο πὶ υὑα ]- μαγὸ βδιρρί οἰ θυ νυϑγυϊδ ροβιυϊαθαι, ὕπ εἰἶδπὶ γένηται, καὶ εἰς δύσορμον ἐξωϑήσῃ σς, ἀφ' ἧς ναυά- γίον οἱ ἁλόντες ὑφίστανται. ΥΝΒ'. -- ΤΏ ΑΥ̓ΤΟ. Εἰς τὸ τοῦ ᾿Εζεχίου εἰρημένον" «ε« Γεγέσθω δὴ εἰρήγη ἐν" ταῖς ἡμέραις. ν Γενέσθω εἰρήνη ἐν ταῖς ἡμέραις μου, ὁ θεοφιλέ- στατος ἔλεγεν Ἐζεχίας, οὐχ ἐνδιδοὺς τοῖς πολέμοις, οὐκ ἀφεστὼς τῆς πρεσδείας, ἀλλὰ [τὴν] μὲν θεῷ προσῆγεν ἱχέτιν, τοῖς δὲ ἐχεῖθεν τὴν ἧτταν ἐζήτει, αὐτοῖς δηλῶν τοῖς χατορθώμασιν, ὡς φίλην χτησά- μενος τὴν εἰρήνην, μέχρι παντὸς ἔχειν αὐτὴν ἣντι- δόλει, “Ὅθεν ἀγγέλου χειρὶ τὴν νέχην εἰργάσατο, εἰς βέλη μὲν οὐ χωρῶν, οὐδὲ εἰσχύρσεις () ποιῶν, εἰς διι οὶ! πιδηυ νἱοίογ πὶ οοπδθουῖ , ΠΟ ργ- Β δεήσεις δὲ χαὶ λιτὰς τὰς πρὸς Θεὸν ἀγρυπνῶν. Ἰίυπ οἱ ιοἰα ργοἢοϊβοθηβ, πόὺυδ μδης .
◆
Modern English Latin / Greek Original
The Philip who baptized the Ethiopian eunuch and instructed Simon the sorcerer was not the Apostle Philip, but one of the seven deacons chosen alongside Stephen [Acts 6:5] . This is an important distinction.
And on a related matter: all those ordained to the service of the Lord and enrolled in the ministry of the Church ought to resolve one another's disputes and answer one another's questions from their own learning, rather than seeking outside advocates for their own positions. But since they look only at their salaries and judge that church holiest which pays them most — making their belly their god [Philippians 3:19] — the divine teaching is blasphemed on their account.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.