Letter 491

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Paul Date: ~410 AD Context: Isidore on leadership by example — the leader who commands but does not exemplify has only command, not authority. Command without example is only half of leadership, Paul — and the less important half. The leader who requires of others what he does not himself practice will eventually be exposed, and when he is, the command structure will not protect him. His authority will have been revealed as merely positional — based on the office he holds, not on anything he is. The leader whose example speaks before he does, on the other hand, has an authority that does not depend on his position. It would persist even if the position were taken away. Because it rests on what he actually is, not merely on what he has been given. Lead with your life, Paul. Give people something to follow, not merely an instruction to obey.

Ἐχεῖνος, ὡς ἔγωγε οἶμαι, διχαιότατός ἐστι τῶν ἀμφισδητουμένων χριτὴς, ὁ μὴ τὰ μέγιστα ἀξιώ- ματα ἐχπλῃττόμενος, ἀλλὰ τοῖς ἀσθενεστέροις τὸ ἐνδέον ἐξ εὐνυμίας χορηγῶν, καὶ νέμων ἐν ταῖς. τι- μαῖς ἐχάστῳ τὸ πρὸς ἀξίαν, ἐν ταῖς διαγνώσεσι φυλάττει τὸ ἔσον ἅπασι, τῷ διχαίῳ πανταχοῦ μέτρῳ Ὁ χρώμενος. ΣΗ͂, -- ΕΡΜΟΓΕΝΕῚ ΕΠΙΣΚΟΙΙΩ. Περὶ τοῦ προστετα ἐτόνς ἑΚαὶ ἀπὸ τ ΤΡ ΤΣ ᾿ Ὄ Εἰ μὲν ἔχοιεν ἡμῖν τῆς ἱερωσύνης ἁγιστείαν ἐστεμμένοι χρησμὸν ἀναγινώσχειν, ὡς οὗ χρὴ πο- νεῖν αὐτοὺς χαὶ τὰς ἀρετὰς ἀσχεῖν, ἀλλὰ λόγῳ διδάσχειν μόνῳ, φρονείτωσαν ὡς φρονοῦσιν. Εἰ γὰρ πανταχοῦ οἱ χρησμοὶ ἀναχηρύττουσι μὲν τοὺς λόγῳ μόνον παιδεύειν ἐπιχειροῦντας" τί παρέντες τὰ διὰ τῶν θείων θεσμῶν διηγορευμένα τῇ ἱερωσύνῃ μόνῃ ὥτπερ τυραννίδι ἐναδρύνονται; Τὰ μὲν γὰο θεῖα ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΜΝ ..]. -- ἘΡΙΘΤ. (ΟΧ. θεσπίσματα, τοὺς τὴν ἱερωσύνην λαχόντας μάλιστα Α ἰδειη [ γεῦυ5, 4υφ ἀν ἶθ Ἰερφὶθυ5 Ῥγ ΒΟΓΙΡΙ αι πάντων ἐν πόνοις χαὶ ἀσχήσεσιν εἶναι παραχελεύε- ται" ἵν᾽ οἱ ἀρχόμενοι, οὖς ἐπιτάττειν ἔξεστι, τού - τοὺς πονοῦντας θεώμενοι, εἰς ἀνδραγαθίας ὑπ᾽ αἱἷ- σχύνης παροξύνωνται. Οὐ τοσοῦτον γὰρ ὁ λόγος, ὅσον ὁ τρόπος τῶν διδασχόντων, παραθήγειν πέφυχεν. Οὲ δ᾽ ὥσπερ τὸ λέγειν μόνον ἐμπιστευθέντες, τοῦ πράτ- τεῖν ἀπέχονται" οὖς χαὶ στηλιτεύων ὁ μὲν θεῖος ᾿Απόστολος ἔφή" « Ὁ χηρύττων μὴ χλέπτειν, χλέ- πτεις.» Ἢ δὲ θεία ψῆφος ἐν τῷ Ἰεζεχιὴλ, τοῦθ᾽ ὅπερ μαθεῖν ἐξήτησας, παρεχελεύσατο τοῖς τὴν τιμωρίαν μέλλουσιν ἐπιφέρειν τῇ Ἱερουσαλὴμ ἀγγέλοις, ε« ᾿Απὸ τῶν ἁγίων μου ἄρξασθε. ν»"Ὁπερ καὶ ὁ χορυφαῖος τῶν ἀποστόλων μετέφρασεν εἰπών" ε Καιρὸς τοῦ ἄρξα- σθαι τὸ χρῖμα ἀπὸ τοῦ οἴχου τοῦ Θεοῦ. » Εἰ δὲ πρῶτον ἀφ᾽ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ Θεοῦ Εὐαγγελίῳ ; Δίχαιον γὰρ τοὺς τιμῇ χαὶ τῇ ἀξίᾳ ὑπερέχοντας, τούτους, εἰ ἁμάρτοιεν, χαὶ ἐν ταῖς τιμωρίαις πλεονεχτεῖν (). δ , δϑεθγύοιίο δοῖο, ἰπαυδπὶ ἰγγδημίάθ, κἰουίδη- ιν ᾽ τιον ἀϊνίπα , ροι(,δ5ἰ"νεπὶ ] - οογόοι ἡλοιΐ βυμῖ, ἰῃ ἰαυογίθυβ το μ᾽ οδὶφ Θχογο δι! οηΐθυ9 νϑγβαγὶ ᾿ : 4αυθ πἰπιίγυηι ἰΐ ᾳυΐ δυθβυηὶ, ουη δὺς, 4υϊθυ5 ἢ ρα γᾶγθ ᾿ἰἰςδι, ἰδ ογὰηί8 Ρογεροχογίηι, ργδ ρυσογα δὰ [ογι υΐ6 πὶ διγθπυΐαυθ δηΐηι! οποία! ργονοσθηιαν, Νοαυδ οαΐηι ἀοσοηίοπι ΟΓΔΙΪΟ ῥοῦ Δ ΠΠ05 δο ΘΓ δβοϊοῖ, εἱ νὰ οἱ ΙὨΏΟΓ8. Αἱ ἰδιΪ, ΠΟῚ ἃς 58ὲ ἰρδβὶ8 ἰοαυθδη- ἀϊ ἀυπιᾶχοῖ ΘΟΙΏΙ (υ͵., - ἰ(ἰοη6 δὐϑιϊηθηϊ. ᾿υο8 διΐαπι) ὑγοϊη δ ἰπ ἃς Ῥγοβαϊηάδηβ ἰνίμβ ΑρΟϑι01ι8. [ νεΓ υ.8ι18 : « Ουὶ ργι ΠΟμ [υγδιάση), [ πΓὰγ8 ἾΝ. » Αἰᾳυς ἰἴθι υἱνίηα ϑοηιϊό εἶα ἀρὰ ΕΖΘΟΙ ἰδ ἰά Β οινΐπὶ δδί φιοὰ, υἱ εἰδὴ δχρονογοιν", Ῥροβίυ 8ῃ- , δου δ ΟΊ δυρρ! οἷο ἁἰδοιυγὶ ΕἐΓΔη], μος ἱπηρόΓανὶῖ, ε Α 58η01 πιοὶβ ἰηεσίὶρίιθ. ν θυοι᾽ αυΐϊάδιη οἰἴδπ) Δροϑί Οογυ δηιθϑβηδηι8 ἢ ΥΟΓ0 ἰγιηδίυ! . « Τάπιραθ δεῖ ὃὑἱ ἱπείρίαι. ᾿υὐϊεΐπη ἀοπιὸ . ») : δυϊδίῃ ρυί πη) ἃ ποθὶβ, 4υὶ5 ἢ ὀόγυπὶ πο ογοάυπι Ενδησοιίο Ὠεὶ Οουδδηίδηθυιι δηΐπὶ , αἱ αυΐ ἰοιοῦὰ ἃς ἀϊπηϊίλιο δαρογίοτες διηῖ, ἱ φυοᾳυθ, ] ρϑοῦθηῖ, φγαυϊογ δεἰὰπ βυρρ οἰΐ8 πιυ] . ΣΘ΄. - Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Πρὸς ἱερεῖς. Ὅταν νόθος τῆς χαΐ τις ἱερωσύνης ἀνάξιος εἰς τὴ» ἀρχὴν εἰφσδιάσηται, τότε δὴ ὁ τῆς ἀρχῆς χόσμος εἰς ἀχοσμίαν μεθίσταται. Τῷ γὰρ ἄρχοντι ἐξομοιοῦσθαι πέφυχε χαὶ τὸ ἀρχόμενον (). Ὃ δὴ χαὶ ἐπὶ Εὐδσε- (ΓΟΙΧΣ. -- ΕἸΡΕΜΝ, Αα εαἀεεγάοίές. Ουπὶ δάυϊογίηυβ 4υδρ᾽8Πὶ βδοαγύοιΐο ἱβάϊχομα ἐπηρογίυπι υϑυγραι,, ἰαἢ ὙΟΓῸ ἱπρογὶΐ ογηδί8 ἴπ᾿ ἱποοπάϊυμη ᾳυσηγάδπι δἰ ἱπογηδίυμ βίϑί9π) π ΓΑ. δἰ αυΐάθπὶ ἰἰὰ πδίγὰ ςοιηρλγδίθπ) 68ϊ, υἱ εἦτπε, Φίου, ὡς γέγραφας, συνέδη. Τοσοῦτος γὰρ χαὶ τοῖς (, ρΓγΓαδί, δὲ τη πΐηαπι ἐΐ, αἱ ρᾶγθηὶϊ, Π - ὑπ᾽ αὑτὸν ἱερεῦσι, χαὶ τοῖς ὑπηκόοις ἐξήφθη χαχίας ἔρως, ὡς τοὺς ἀλλαχόθεν ἥχοντας, δαχρύων ὑπόθεσιν ἀεινάων ἔχειν, τὴν τῶν τοσούτων χαχῶν θέαν. βλ. Ουοὰ αυϊίοια οὐἶαπὶ ἰμ Ευ δου ΐο, φυδηιδάηιο- (απ βογί ρβ βιῖ, γϑηὶ, Τδηιυ5 δηΐ οἱ βδοογάυ- αἰθ08, 4αυΐ ἱρ5 . ΠΡΟΡΙΟ , οἱ γο ηαἰ5 δυθυα εἰς ἰΑἰΐ ὍΠΟΥ ἐχαγοῖῖ, ὑἱ 4υἱ ἁἰ᾿υν νϑιΐαπῖ, ρογοηθθιι ἰδογγιδγυπὰ ᾿πδίουίλιῃ πᾶυθδηὶ ἰδὲ (δ ΟΓυΙπ4ι9 μιαίογν Ἐρθοίδουϊυηι. ΣΙ’. -- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. ἤλπληστος εἶ φιλῶν, ὡς ἔοιχε, τούτους, οἷς [ἡ] τῆς ἀρετῆς ἐναστράπτει φαιδρότης. ᾿Αχορέστως γοῦν, ὥς γε πυνθάνομαι, ψάλλεις ἐχεῖνο τὸ τοῦ Μελῳδοῦ ἄσμα" « Ἐμοὶ δὲ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φιλοί σου, ὁ Θεός. ν» Τοσοῦτος γὰρ περίεστί σοι ὁ πρὸς