Letter 69: I consider it a sacred duty to trust the divine oracles and follow them diligently, rather than to prefer one's own...

To Florentios. Concerning vainglory and restraint of the tongue. You do not do well to admire Athens, the Stoa, the Peripatetic school, and Attic pretension — things to which you once devoted yourself for the sake of learning their trifles — you who have despised earthly things and have been commanded to love nothing of this world. If then you have been raised with Christ, set your mind on things above, where he is. For those who see your humble garment and attribute philosophy to you in appearance alone will be scandalized when they discover that beneath the monastic habit you harbor an attachment to pagan learning that contradicts your profession. The true philosopher is not one who has mastered the arguments of Plato or the syllogisms of Aristotle, but one who has learned to know God through prayer and self-denial, and who has brought every thought into captivity to the obedience of Christ. Set aside therefore the wisdom of this world, which is foolishness in the sight of God, and embrace the wisdom that comes from above, which is first pure, then peaceable, gentle, and full of mercy and good fruits.

ΣΚΖ'. – ΦΛΩΡΕΝΤΙΩ. Περὶ κενοδοξίας, καὶ ἐγκρατείας γλώσσης. Οὐ καλῶς τὰς ᾿Αθήνας θαυμάζεις, καὶ Στοὰν, καὶ Περίπατον, καὶ ᾿Αττικὴν φαντασίαν, οἷς διὰ μάθησιν φλυαρίας πάλαι προσεκαρτέρεις, ὁ τὰ γήῖνα περι φρονήσας, καὶ μηδὲν ἀγαπᾶν τῶν ἐνταῦθα κεκελευ- σμένος. Εἰ συνηγέρθης οὖν τῷ Χριστῷ, τὰ ἄνω φρόνει, οὗ ἐστιν αὐτός. Οἱ γὰρ τὴν εὐτελῆ ἐσθῆτὰ σου ὁρῶντες, καὶ φιλοσοφίαν ἐν μόνῳ σχήματί [σοι] προσοῦσαν, περπερείαν (14) δὲ γνώμης, καὶ γλώσ σης ἀλαζονείαν, κατὰ τῆς θειοτάτης θρησκείας βλασφημοῦσι. ``` ΙΘ΄. – ΜΑΡΚΕΛΛΩ ΔΙΑΚΟΝΩ ΑΝΑΤΟΛΙΩ Οὐ πάντα ἐναντία δι᾽ ὧν ἐπαινεῖς με κατηγορεῖς τῆς ἀκακίας μου Διὰ τοῦ πλείστου σὲ τῆς ἀγαθωσύνης ἡ φιλαργυρία ΞΘ΄. – ΤΩ ΑΥΤΩ Εἰ ἐπαίδευε σε ἡ ἀλήθεια διὰ πολλῶν λόγων διαλαμβάνειν, ὥστε ἐκ τούτων πεπαιδεῦσθαι, πῶς λοιπὸν σαυτὸν ὁρᾷς περιττότερον γίνεσθαι μᾶλλον τοὺς πολλοὺς καὶ τῆς ἀληθείας καὶ δὴ τοῦ δικαίου τοῖς ἔγνωσι τούτων ὑπὲρ πάντα διαφέροντα, μᾶλλον δὲ τῆς ἀληθείας ἐκ τῶν ἀπηντημένων σε τούτοις παραλεῖψαι. ΟΓ'. – ΗΡΩΝΙ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟ. Εἷς μὲν τῶν ἑπτὰ θρυλλουμένων σοφῶν παρήνεσε· « Μηδὲν ἄγαν. » Πλάτων δὲ ὁ τῶν φιλοσόφων κορυ- φαῖος ἔφη · · Τῷ ὄντι τὸ ἄγαν τι ποιεῖν, μεγάλην φιλεῖ εἰς τουναντίον μεταβολὴν ἀνταποδιδόναι ἐν ὥραις, καὶ ἐν φυτοῖς, καὶ ἐν σώμασι, καὶ δὴ καὶ ἐν πολιτείαις οὐχ ἥκιστα. » Ποτέρῳ τοίνυν ἀκολουθῆσαι προήρη- σαι; Τῷ τῶν σοφῶν ἄκρῳ, ἢ τῷ τῶν φιλοσόφων σὺ πλέον; τοῖν γὰρ ἀμφοῖν δίκαιος ἂν εἴης πεισθῆναι. Ὁ μὲν γὰρ παρήνεσεν· ὁ δὲ καὶ τὴν αἰτίαν δι᾽ ἣν χρὴ πεισθῆναι τῇ παραινέσει ἐδήλωσεν, Π'. – ΑΡΠΟΚΡΑ ΣΟΦΙΣΤΗ. Ὁ μὲν ἐν τοῖς κομιδή ζητουμένοις ἔχων ἰσχυρὰν λύσιν· ἐπαγαγεῖν, εἰκότως οὐ δέδοικε χαλεπωτέραν ποιῶν τὴν ἀντίθεσιν. Ὁ δὲ μὴ ἔχων, τὴν δὲ δύναμιν τῶν λόγων ἐν τῇ ἀντιθέσει ἐπιδεικνύμενος, ἐν δὲ τῇ λύσει ἀσθενὴς φαινόμενος, λανθάνει λαμπροτέραν τὴν οἰκείαν ἐπιδεικνύμενος ἧτταν. Οὐ γὰρ ἐχρῆν οὕτω παρὰ τὴν ἀρχὴν ἀγωνίσασθαι τὸν μέλλοντα ἡττηθήσεσθαι· μᾶλλον δὲ, εἰ δεῖ τἀκριβὲς εἰπεῖν, προδότης τῆς ἀληθείας φωραθήσεται, δι' ὧν τὴν δύναμιν τῶν λόγων τὴν ἐν τῇ ἀντιθέσει, οὐκ ἐπ- εδείξατο ἐν τῇ λύσει. ΡΠϚ΄. – ΑΝΔΡΟΝΙΚΩ Τὴν ἀμετρίαν φεύγειν, ἀλλὰ τῇ σωφροσύνῃ συνέπεσθαι.