Letter 83
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An inquirer
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains Paul's words about the foolishness of pagan philosophers.
"Professing to be wise, they became fools" [Romans 1:22] — this was said, my wise friend, because among the philosophers there was great swelling of self-regard divorced from truth, while in the Scriptures there is truth purified of all bombast. In those days it took courage and great insight to cut through every persuasive argument of pagan philosophy and embrace the teaching of the fishermen instead. Today the faith has been established and the pagan schools are empty — yet some still prefer the defeated wisdom. They love the appearance of learning more than learning itself.
Πῶς εἴρηται τό" « Φάσκοντες εἶναι σοφοὶ, ἐμωράγνγθησαγν. » Τό, « Φάσχοντες εἶναι σοφοὶ, ἐμωράνθησαν, » χαὶ διὰ τοῦτο, ὦ σοφὲ, εἴρηται, ἐπειδὴ παρ᾽ αὑτοῖς μὲν ὄγχος ἦν πολὺς ἀληθείας χηρεύων, παρὰ δὲ ταῖς Γραφαῖς ἀλήθεια κόμπου χαθαρεύουσα. Τότε μὲν οὖν ἀνδρείας ἔδει χαὶ συνέσεως πολλῆς, πᾶσαν πιθανό- τητα χεχομψευμένην, καὶ ἐντρεχῶς τὸ ψεῦδος ὡς ἀληθὲς παριστῶσαν ἀπογυμνούσης. Νῦν δὲ χαὶ αὐ- τοῖς τοῖς ἀγροίχοις ἡ πλάνη αὐτῶν εὐφώρατος γέ- γόνεν. ΣΙΔ΄. --- ΑἈΠΟΛΛΩΝΙ͂Ω. Περὶ ἐλεημοσύνης. ΕἸδοιηοβ ηδηι ἃ ργΟῦτΟ οἱ οοπίυ!ηο]ϊὰ ριγπὶ δι- αὶ Τὴν ἐλεημοσύνην χρῇ χαθαρὰν ὕδρεως χαὶ ὀνεί- ἦυ ἱπιπηυπαπ)᾽ Οροτίοι. Νδη) φιὶ εἰ [ας δί- ἑυησυηῖ, [ἀρ γδηι υπσυφηῖϊο οσὐοηυμη δι ιν ΐδοθηὶ, δἴφι ᾿ ἈφΟἰρί δι Π}}} ρογουκυηῖ. θυ δπίη οὐ! ῬγοΟῦ ΓΟ μογγζυμίιγ, οιἰδιηφὶ πιᾶχὶ πὰ δἰη!, δοοϊρίδη- πνἰηΐπια ᾿υσι ( δυηὶ : (Δπιιδὶ δἰΐοᾳυΐ περαδϑὶ- ἰδἰῈ σομδιγίεἰΐ σομη ἰΔεἶϊα ἰοΓδοὶ. Ουὐπ) ἃυῖα πὶ οἰἶδι) μογοχίψυλ ὁυμ!, δἰφυδ οὐπὶ σοηλι πιο ρΓ- υνδηίρ, ἱπιίοίογαν ἀϑὴ ιδπιάδηι οροπείυη) δηΐπ) . ιϑπιροβίδίοηι ρατγίθη!. Νὰ} ἐδ υ] Ποη τηο ηἷ- ἈΝ Ἰασο τ, ] οἰἾπη) ράυραγθβ οοηνίοἑ οἱ ηὰ- Ἰόΐοι}ϊ Ἰησαδϑυμί, " δηιοηοπὶ αὐυϊάθη) ἴδοογα ΕἾΤ ῖ. Θηλπθιι αυΐμμα [γὴι} οἱ ογυάο! αι δι πη ) ΘΣΟΟββογυηῖ. ἘῸ δπΐπι υΐ , ἰδπηυλὴ . ρου, Δρρμοίαηϊ, ροοουμδηϊ, ἀυηι "ς , φυογυπὶ ροηυγία ἰδθογδηί, βδυρρούϊίδη!, [οἱ ΡΓΙΒΙόγοὰ οομ } δα)!εΐυηι. Θυοείγει ᾿ναυρογὶ- θυ ἰδ Ρ οἱ ρῥίδοῖα ΓοΒροπάθγο ορογίοὶ, μγὸ Υἱγδυ ργώυθγο, αἴᾳυθ οἰθοιηοϑγηπη), ἰδ αυδη) ἰμ- βοιπδμ αυδιη δι) οἱ μου] πὶ Υἱγαὶπθη), ΟΟΟυ ΆΓΟ, ἃ πη υἱηηΐ}}} } ὈΓγΓΟραΙΓΟ. ()υοά ] φυΐβ υπιἰ Ὲ}} . ᾿ΙΟΠ}}}}} σα] μαι} ο]διΐυν δογαί, ἤθη μαθδαί, ρϑοϑῖο δὸ ἰδηΐ δι) ἱρϑὶ γοδροπάδαδι, Κη λρυά νἴγιιπ) φγϑιϊοβυ!. ΟΟΧΥ͂. --- ΕΥ̓ΟΡΤΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Τὰ αυϊάσαι, νυ]ρὶ [ΟΓι δϑινίθπιϊλπ) βοαυθη, Ετανίυῦ } ρο εἰχ[διὶ, ] Υἱγαίἱ νἱπὶ διιι- , φυλ υΐ δπὶ δὲ βίυργιῃ ἱπάυχὶί. Εχο γϑγθ ἐρδϑιν γοὶ ηδίυγδπι διίθηθῃβ, δὶς δχἰϑ( ( δἰδὶ δους εἶναι. Οἱ γὰρ ἐχείνῃ ταῦτα μιγνύντες, εὐώδει μύρῳ δυσώδη χιρνῶσι βόρδορον, χαὶ τὰς τῶν λαμ- Θανόντων πλήττουσι ψυχάς. Τὰ γὰρ μετ᾽ ὀνείδους παρεχόμενα, χᾶν᾿ μέγιστα ἧ, οὐχ ἤδιστα τοῖ; λαμ- θάνουσι, χἄν διὰ τὴν ἀνάγχην σιγῇ στέργωσι τὰς ὕδρεις. “Ὅταν δὲ χαὶ ἐλάχιστα ἧ, χαὶ μεθ᾽ ὕδρεως παρέχηται, ἀφόρητόν τινα χειμῶνα ταῖς ψυχαῖς τῶν πενομένων τίχτει. Περὶ γὰρ τῶν μήτε παρεχόντων, ἀλχὰ χαὶ λοιδορούντοιν, οὐδὲ μεμνῆσθαι χρή" πᾶσαν γὰρ ὑπερδεδίχασι θηριωδείας ἀγριότητα. Τοὺς γὰρ πρὸς αὑτοὺς, ὡς πρὸς λιμένα, χαταίροντας χατα- δύουσι, μῆτε τὴν ἀναγχαίαν πληροῦντες χρείαν, ἀλλὰ χαὶ ὕόρεις προστιθέντες. Χρὴ τοιγαροῦν πράως ἀποχρίνασθαι τοῖς δεομένοις, χαὶ χατὰ δύναμιν Ο παρέχειν, χρύπτειν τε ἐλεημοσύνην, ὥσπερ ἐλευθέ- ρᾶν τινὰ χαὶ εὐγενῆ χαὶ σώφρονα παρθένον, χαὶ μὴ πᾶσιν αὐτὴν ἐχπομπεύειν. Εἰ δὲ μὴ ἔχοι τις δι᾽ ὧν παραμυθήσεται τὸν ἱχέτην, ἀποχρινάσθω αὐτῷ εἰ- ρηνιχὰ ἐν πραῦτητι. Ἰδοὺ γὰρ λόγος ὑπὲρ δόμα ἀγαθὸν (), καὶ ἀμφότερα παρὰ ἀνδρὶ χεχαριτω- μένῳ. Θηΐπ), ΜῈ ΟΙΟΓ ΓΠ π| ἀουη), δὲ υἱΓυ ΣΙΕ'. --- ΕΥ̓ΠΤΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΏ. Αὐτὸς μὲν τῇ τῶν πολλῶν διανοίᾳ ἴσως ἑπόμενος χαλεπώτερον ἔφης τὸν βιασάμενον παρθένον τοῦ πείσαντος. Ἐγὼ δ᾽ αὐτῇ τοῦ πράγματος προσέχων τῇ φύσει, ἡγοῦμαι" εἰ γὰρ χαὶ παράδοξον εἶναι δόξει ὀπΐπὸ πονυιῃ οἱ ἰῃβο θης Υἱἀουΐίυγ αυοά ἐΐοια- θ τὸ λεχθησόμενον, ἀλλ᾽ ὅμως ἀληθὲς ὃν λελέξεται᾽ ὅτι Γι δι, ἰΔηι), υ͵α γογυμ ὶ, ἰ« ἀΐδάπ))}, δι } δου οἷ ὈΪδη } θδιὶ ΠΠΠΟχὶῖ, Πρ ἰοδἰογθὰ ἤρῃ.. , . ὁ πείσας τοῦ βιασαμένου ἐναγέστερος τυγχάνει (). Ἐνταῦθα γὰρ ἡ πειθὼ τῆς βίας ἀργαλεωτέρα ἐστὶ, ΥΑΒΙΖΣ ΠΕΟΤΙΟΝῈΝ ΕΤ ΝΟΤΑ. () ᾿Ιδοὺ ,όγος ὑπὲρ δόμα ἀγαθόν. ἴιι Β. Ε. ϑὶ ἡδὺ γάρ. ἰμοοι ἀχκῖαι ᾿! Ῥάμπδγειο δι} ϑδρίθι ΥΓ}}., (. ΧΡ}, Υ. , οἱ αυϊάδι ἰμ!ογγοραίίο- εἷκ χυτὰ ργοίδιυς : Οὐχ ἰδοὺ λόγος ὑπὲρ δόμα ἀγα- θὺν, χαὶ ἀμφότερα παρὰ ἀνθρώπων, ποι!, υἱ ἁνυὲ ἰδἰ ογιη, ἀνδρὶ χεχαριτωμένῳ. (Ονν βοδΙοι ΠΟ.}}. οὗ, ει οτί }. ΧΗ], οι} αἰϊδὶ, ᾿Ιδοὺ λόγος ὑπὲρ δόμα ἀγαθός. Εὶ Ιάἀδπ: ἢ}. }, ὲὲ ξαεσεταοίΐο, Ὑπὲρ δόματα ἀγαθόν. ηιδαιαι αἰ γ αυᾶη ἰδοὺ Ι- εἰιυγ, υἱδὶ ἰη ἰδ ἀοΓ. . Βανδγ., υὐΐ ἡδὺ, φυοὺῦ ἰδπιθὴ ([ὉΤΓι ΠΟῚ ῬγΟΥδ ἐοηϊοιηποηάδη, δἰἷῖ, φυδηλνῖ οἱ [μαι ἰπίαΓρΓΟ νϑίι γα ϊεϊο γι ἰδού " Νόοηπε, ἐεοο, υέγϑιιηι δι ρεΥ ἀαίμηι θοπιπι. ΠΊΤΤ. () βοουιη ἢυπο ἐΠΠϑιταὶ Ἰὲχ ϑοίοηΐβ αυδι β]υ- ἴλγοί (ἀὶ} ἴῃ } ; ἢ} ρίδπο δὶ βϑοιί θα ἰδίοσγιι!., τὸ πεισθῆναι παρὰ τὸ βέλτιστον οὐδὲν ἡγεῖτο τοῦ βιασθῆναι διαφέρειν. Πος εοἰυη ἀϊετυμὶ υοἀ "ηΐπυ ἀἰςὶα ΡΙυϊδιο υδ:) ᾿ϑἰάογι. Ολβλῦ- ΒΟΝ., ὀρὶδί. αα Ἀἰιοτείι εἰ μηι. ἘΡΙΘΈΟΙΑΒΟΌΜΝ {.]. -- ἘΡΙΩ͂Τ, ΟΟΧΥΤ᾿ ὑδ τῷ τὴν μὲν χολάσεως, τὴν ὃΣ συγγνώμης ἀπολαύειν. Α ἃς βοοἰεγαιίογοπι . Ηἰς δηΐαὶ Ρογβυδδὶο νἱ ἃϊ- Ὁ μὲν γὰρ τὸ σῶμα ὑδρίσας, τὴν γνώμην χαθαρὰν διετήρησεν" ὁ δὲ τὴν ψυχὴν προδιαφθείρας, οὕτως ἐπὶ τὴν τοῦ σώματος ὕδριν ἐχώρησς" χαὶ ὁ μὲν ἀνεύ- θυνον, ὁ δὲ ὑπεύθυνον τῇ δίχῃ πεποίηχε. Τῆς μὲν γὰρ ἡ ὕθρις μέχρι τοῦ σώματος ἔστη τῆς δὲ χαὶ εἰς ψυχὴν ἀνέδραμε. Καὶ ἡ μὲν βιασθεῖσα ἀπολογίαν, ἢ δὲ πεισθεῖσα ἀπαραίτητον ἔχει τὴν δίχην. Ἡ μὲν γὰρ χαὶ δίκας εἰσπράξασθαι δύναται τὸν ὑδριστὴν, «ἢ δὲ τῷ διεφθάρθαι τῇ γνώμῃ ἀναπολόγητος οὖσα συνδιαφθείρεται χαὶ τῇ τιμωρίᾳ. Ἡ μὲν γὰρ μέμ- Ψεως ἕξω, ἡ δὲ εἴσω καθίσταται. Κἀχείνῃ μὲν ἐλεεῖ- παι, αὕτη δὲ μισεῖται διχαίως. Τῆς μὲν γὰρ ἣ ὕόρις, τοῦ μὲν σώματος ἥψατο, τῆς δὲ γνώμης οὐχ ὕψατο τῆς δὲ χαὶ τὸ σῶμα χαὶ τὴν ψυχὴν () μεμίανται. Εἰ δὲ λογισμοὺς οἴει ταῦτα εἶναι ἀνθρωπίνους, τὸν νόμον τοῦτον ἐχ τῶν οὐρανῶν ἀναγνωσόμεθα. Τί οὖν φησιν; ε« Ἐάν τις βιάσηται παρθένον ἐν ἐρήμῳ, τὸν μὲν ἀποχτείνατε, τὴν δὲ περιποιήσασθε ἐθόησε γὰρ ἡ νεᾶνις, χαὶ οὐχ ἦν ὁ βοηθῶν.» Τῇ δ᾽ ἐν πόλει τοῦτο παθούσῃ, χαὶ μὴ βοησάσῃ, ἀπαραίτητος ἡ τιμωρία. Καὶ μάλα εἰχότως. Ἔν μὲν γὰρ ἐρημίᾳ ὁ βοηθήσων οὐχ ἦν᾽ χαὶ διὰ τοῦτο ἡ παροινηθεῖσα συγ- γνώμης ἀξία εἶναι χέχριται. Ἡ δ᾽ ἐν πόλει τοῦτο παθοῦσα, χαὶ τῇ σιγῇ συγχαταθεμένη, χαὶ μὴ βοή- σαᾶσα, μηδὲ καλέσασα τοὺς ἀναστεῖλαι τὴν βίαν δυ- ναμένους, θανάτῳ εἰχότως καταχέχριται. Οὐχοῦν παντὶ σθένει χρὴ τὴν γνώμην χαθαρὰν διατηρεῖν χαὶ ἀμόλυντον, μηδεμιᾷ ὁρμῇ, μηδὲ συγχαταθέσει τοιαύτῃ μεμιασμένην, ἵνα χἂν, ὃ μὴ γένοιτο, γένοιτό τι τοιοῦτον, ἀχέραιον ἔχωσι τὴν ἀπολογίαν παρὰ τῷ ἀδεχάστῳ χριτῇ, τῷ χαὶ τὰς χαρδίας ἐμδατεύοντι, καὶ μαρτύρων μὴ δεομένῳ. ορϑῖῃ ἰιηρίογαν!, πιογία δυὰ ΕἷοΥ δδϑὶ : ᾳιοὰ [Π|Δ ρἰοειδίυγ, ᾿ς ναηΐδπὶ ὁοηξθ- υδίυγ. Νάῃι {Π| Υἱοίαιο όγρογα, πιϑηίοπὶ ρυΓδπι ᾿ηιοβγϑιῃ βογγανίί. Ηἰς δυΐίθπι ουγγυρία ργίυβ δηΐπιᾶ, ἰἰα ἀδιπυπὶ δὰ ἰηΐεγοηύάδην οογρογὶ οομΐι- Ἰη] πὶ οομίυ!, Αἰφὰ αιυϊάθιθ ἃ ογίπηΐ- Π ἱπηηυηθπὶ, ᾿ς δυϊθπ) ρθη Οὐποχίδπ) Θᾶπι τούάϊάϊι. Εἰοηϊη {ΠΠ|Π| οοηίυ οἶα πομ υἱκγᾷ οοτ- Ῥυβ ρῥγοξγεββὰ δϑβὶ : ἰυ}. ἀυ!οῖη, δι δμίπιϑην τ-᾿ δβοδηνιι. Αἰ! δὰ αυΐάσπι, αυ Υἱπὶ Ῥῦρθ , Θχουβαιίοηθπ) ; Δηὶ αυῷ δίυργυπὶ ιὶ ρογβυδάδγὶ ρ οὐ, ροηϑη ἢ} ἃ ἀδργδοιιίοιδ δνογιθ ὐδπὶ Παθαὶ. δι ΐι ρΠ δἰἰΔπ) ἃὉ , ἃ ΟΠ ϑϊ, ὀσρδϑίογα ροϊοϑὶ : ἤθο νγο, ποι ὈΓΐυδ πΠιη| ΘοΟΓΓυρίδ δἰῖ, ὀχουδβδίίοπα οὐπὶ ὀδΓθϑὶ, Β εἰἰδιη ρυπίϊαν. ΠΠ| δηΐ τη Γεργα βδιβίοπα νδοδὶ : μ δυϊθπὶ ἢ" ΓΕρΓΘ] ἢ δἰΌη . Αἰυ αυΐφοιι οἀϊο, ᾿άδο δυιϊδπὶ τ βαγη(ὶοηΐ οριΐπ) υΓ. . Νδηὶ ὀομ πιο οοΥρυ αφυΐϊίθιη ἀ(εἰ παῖ}, πηθι}} Δ} }: τἰηἶη διἰϊηκὶ! : υ͵ἱ δυίοπὶ οἱ Θογρυβ ἱ Δηϊ Π|ὼ οοπίδηηϊηαῖα διηϊ. Ουοὰ δὶ Γαι δ ἰΠ|Π ἢ θδς ΕΧ᾿Θ , ἰλπ ἰΕ}) (}} γε ΔἸ πλι. Ουϊύπδηι ἰκξίτυν αἷι ἢ « : ιἷ. νἱγξίηθηι ἰῃ ]}.- ἀΐπο σομμργαϑβϑῦῖί, ἡ" δχίγθηο βυρρί!οἷο ΔΙΠΟΙΙΘ, ἴρβδιι δυΐθηι βοσύδίθ, Οἰδηναν θηΐη) Διο] οβεθηίυ δ, ι πὸ δγαῖ, αυἱ διιοουγγογοὶ δ,» ΕἸ δυιοπὶ υ ἦν ἀγα ο ρόγρθβϑα [υογ}ϊ, η εἰδινιογοπὶ ., οὐϊ- ἀογίι, οογιβδῃα ρον οοηϑιϊ τ , [ἰυ ο})}» εἰο ἦθγα. Ναιὴ ἴῃ ἀόβογιο ἰοο ποη Θγδὶ υὶ Ορθιὶ (εγγοὶ : ἃς. ργορίογθδ, ι σοπιι)} ΠΠοᾺ ῖ, γον ΐα ἀϊση πολ . (}ε δΔυίΐδπι ἰη οἰνΐ- ἴ ἰος ρογίυ ἢ, δὲ ογσὶ ἰδοὶ ἃ Δηῖῖ, πθὸ ΘΧοΪδίηαν!, πὸ ΘΟΓυπ), υἱ γἱπὶ ΠΟΙ ΓΘ ροιϊογαπὶ, ἰη]υγία πιυ] . θυ οὐαὶ ἰἰᾷ βίωι, οαμΐθυ υἱγὶ " οϑί ἱρδίβ δηΐ.- το ἰπ|, υἱ ρυγαι τηδρυίθιη, δίαυθθ οἱἵππὶ πηδοιΐα οἱ βρυγοϊτα ΠΙὈΓα, ἂ ὐυ}} ἢ] υδηιοιΐ ἱπηροῖυ δὺ δηϑι [δὐδίλπη οἱ σοηβριιΓγολίαπ) δεγϑθηὶ : υὧἱ ] (ᾳυοά οι δυδγίαί ) ἢυ͵υδπιοάΐ υϊ αιαιη - εἰογ, ἱποο θη ἀρυὰ ἱποογγυρίαπ υἀΐοθιη, αυὶ ἰηϊη υο οογάΐ βοθϑϑὺ ροηδίγδὶ, ΠΘῸ ἰοδιΐδι ἰηαΐκοι, Θχοιϑαίίοηθι ΙΔ θΘΔηΙ. ΣΙζ". --- ΔΙΟΝΥ͂ΣΙΩ. Εἰς τό" « Οὐ γάρ ἐστιν ἐξουσία, εἰ μὴ ἀπὸ Θεοῦ.» Ἐπειδὴ γέγραφας, τί ἐστιν, « Οὐ γάρ ἐστιν ἐξου- σία σἱ αὴ ὑπὸ Θεοῦ, » χαὶ ἔρης " Τί οὖν ; Πᾶ: ἄρχων ὑπὸ Θεοῦ χεχειροτόνηται; Φήσαιμι, ὅτι δοχεῖς μοι (χαΐ μοι μηδὲν ὀργισθῇς " οὐδὲν γὰρ φλύαρον ἐρῶ) ἣ μὴ ἀνεγνωχέναι τὰς ἀποστολιχὰς ῥήσεις, ἣ μὴ νε- νοηχέναι. Ὁ γὰρ Παῦλος οὐχ εἶπεν, Οὐ γάρ ἐστιν ἄρχων εἰ μὴ ὑπὸ Θεοῦ " ἀλλὰ περὶ τοῦ πράγματος αὑτοῦ διαλέγεται, λέγων «ε Οὐ γάρ ἐστιν ἐξουσία, εἰ μὴ ὑπὸ Θεοῦ. » Τὸ γὰρ εἶναι ἀρχὰς ἐν ἀνθρώποις, χαὶ τοὺς μὲν ἄρχειν, τοὺς δ᾽ ἄρχεσθαι, χαὶ μὴ ἁπλῶς, μηδ᾽ ἀνέδην ἄπαντα φέρεσθαι, ὥσπερ χυμάτων τῇδε χάχεϊΐϊσε τῶν δήμων, περιαγομένων, τῆς τοῦ Θεοῦ ΔΜ θουϊ. χχι!, -. υ)]. , . δ υἱθυ : ἝΟΟΧΥ͂Ι. --- ΡΙΟΝΥΘΙΟ. π ᾿ἰἰΔ : « Νοη επὶπι ὁδὶ γο(έξίας, πἰδὶ α ὅ . ν Ουοηΐδπηὶ χ Π ρΓ ᾿ἰ{Γ [ , αυ]ά- πϑτὰ ἡΠυὰ σϑ]ι, ε ΝΌη δηΐπὶ ροίεβί ηἰϑὶ Ὁ ), » ἃς εἰχίβι! : Ουὰ ἰρίταν Ὁ ΟἸπηπίδηθ, χυΐ ᾿π- ραγίαιν φατγὶ!, ἃ Π ἰῃϑι{π|} ι ἢ ἢος ἀϊχοτγίηι, ἰΘ ἷΠ υἱ τὶ ( νο τῇ πᾶ πη ΐ ϑυσοθη : Π|Π}}] δηΐτῃ [ςυἱἱ] ἀΪπ|}, Δὰϊ Φροβίο γΟΟΘ ΠΝ ἢ ΠΠ ἰοφίϑϑθ, δὺυϊ οογῖθ ποὺ δηϊπιδάνεγιϊ ὡίχυθ ἰμ{]- ἰεχἰ. Νϑαιθ δηΐπὶ ἀϊχὶτ Ρϑι !υ, Νοὴ ὁδί ργϑί- οἰυ ηἰδὶ ἃ , νόγυιῃ γα ἰρϑὰ ἀἰββουιὶ, νϑῦ- « Νυῃ δηΐπ δὶ ροί(οδι ηἰϑδὶ ἃ θ. » Νδιῃ αυοι ἱπίογ οι η Ππηρογία οἱ τηλξὶϑί γαῖα βίηϊ, δίφυθ ἱμιροτγαιῖ, }} ραγθδηῖ : δὸ ΠΟΙ] [ἐς ἤρηι ΧΙ, . ΥΑΒΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Ῥγο τὴν ψυχήν Δι}) οὐδ. Ὑαι. εἰ ΑἸϊ. φδονίθανι, τῇ ψυχῇ. ΒΟΙΝ. . ΙΒΙΌΟΒΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤΕ ἸΠΟΓΆΡΓΙΟ δὲ θο ᾿πιροία οπιηΐὰ [ἀγδηίην, ρορι Α σοφίας ἔργον εἶναί φησιν. Ἐπειδὴ γὰρ πὸ ὁμότιμον υἱάο!!οοι. Πυοσίυνπν ἰπδιν ἢπ δί ἰΠυς - ληι, ἢ ἃ ἀϊνῖπα βαρίθπιΐδ ργοῇοεἰδοὶ αἰϊ. θυ- πἶαπὶ δηἶ πη ] ἀϊφηϊίαῖο ρᾶγα δῖ, θδυπὶ Ρἰ- ΓΙΠΙΠ ΘχοΐΔΓ βοίδηὶ, ἰάἀοῖΓο ρορυΐδΓα ἱπιρογίυπι τηΐΐπη! ρΟΡΠ οἰ, τεφηῦπι.. Αὐ ροκὶ {Π|ὰ πιὰ ἱπηρογία εἴἴεοϊ!. Ουξηδίῃ ἰδηάσπι, ἰη- ᾳυΐδ᾽ Ῥγίδοι! ἃς βυθάϊεϊ, υἱγὶ δἱ υχοῦὶβϑ, ρδιγὶβ οἱ ἢΠ]}, δϑηΐβ οἵ ἰυνοηΐβ, Πγὶ δἱ βογνΐ, πηαρίβϑιγὶ οἱ ἀϊ- βαίρυ!!. θυ η ἴκ ὕγυι}. διΐδηι διΐπιδηιθυβΊ θη ροῦ- ΒρΡίοοαΓΘ [Ισθαῖ. Αἰ δος δρ Θοπργοῦϑηϊῖ, ΓρΕ ρου ο ϑαθδυπῖ, εἴ χῦυθβ, οἱ ἰϊναθβιγίυ πὶ ρμ- οάυπὶ γοᾷοα. Ουοὰ ' πιᾶγθ ἀυοαυς οοῃβίάογαβ, π ἰά φυϊάειῃ δι )π ἐἰδοὶρ ἜΧροῦς (η- γψογοίαρ. ΜυΠΆ οπΐπι ἢ ρἰβοΐπν σόπαγα βυὺ υἱἦυ Ὀ᾽εἷ ρεἰποίρδιι δς σοὶ ἱπηρογίο νη ἢ ΠΠ|γὶ )}- ιυτ, ὕ}π οἰἶδπι Ἰοη ρογε ΓΙ παι ἰοη διιϑοϊρίυμ. δφυΐ οι δὶ ιιθ τη}ι͵ Π|ἃ ΓΕΒ ]ι| ρτίη- εἰραιυ, σΟηΓιβοηΐἶδ} δ. ρογιυγθδιομΐβ Οδυδᾶ. Θυο οἰἴϑπι , πὸ ἴῃ ΘοΓρΟΓα ιϊάπι, ιοά πηπη] οδι, ραγὶ ἀϊσηίιδίθ οἶα δ'ηϊ, γ ΡΌΠιὶ ὁχ πη ΘΙ ΓΪ «ἴα μγρϑίπί, [ βυϊδβίηι. Θυοοίγοα Γδπὶ ἰρΠ), μοιοϑιαΐθδηι, ᾿ἰπ|, Ὦος ἰπ ροΓΐ απ οἱ Γοβηιη) ἃ θ [ὈΓπιϑίυ πὶ δίι ἰηδιϊυἱυπι ργοἢιδηάιιπὶ δῖ, π οΥγηδίυ ἰῃ ἰδίυπ) ἱποτηδίυ) ἀσδθηοτοί. Ουοά δὶ υ} ἱπηρί! βδουῦιοψυβ ἱπ Πυἀ ἰγγαρθυ γἰϊ, αυδαυδαῦδιη Π|οςἱ ἤυσης ὁγοδίαπι ἃς οἷδε πολλάχις πόλεμον ἀναῤῥιπίζειν, οὐχ ἀφῆχε δη- μοχρατίαν εἶναι, ἀλλὰ βασιλείαν. Εἶτα μετὰ ταύτην πολλὰς ἐποίησε τὰς ἀρχάς. Ποίας φησίν ; “Ἄρχοντος χαὶ ἀρχομένου, ἀνδρὸς χαὶ γυναιχὸς, πατρὸς χαὶ παιδὸς, πρεσθύτου χαὶ νέον, δεσπότου χαὶ δούλου, διδασχάλου καὶ φοιτητοῦ. Κάν τοῖς ἀλόγοις δὲ ζώοις τὸ παραπλήσιον ἴδοι τις ἄν. Καὶ τοῦτ᾽ ἐγγυῶνται αἱ μέλισσαι ὑπὸ βασιλεῖ ταττόμεναι,, χαὶ αἱ γέρανοι, χαὶ αἱ ἀγέλαι τῶν ἀγρίων προδάτων. Εἰ δὲ καὶ τὴν θάλατταν σχοποίης, οὐδ᾽ αὐτὴ ταύτης ἔρημος εὑρε- θήσεται τῆς εὐταξίας" πολλὰ γὰρ χάχεϊΐ τῶν γενῶν ὑφ᾽ ἑνὶ τάττεται τῶν ἰχθύων χαὶ στρατηγεῖται. Δεὸ χαὶ μαχρὰς ἀποδημίας στέλλεται. Καὶ γὰρ πανταχοῦ ἡ ἀναρχία ἀργαλεώτατον, χαὶ συγχύσεως καὶ ἀχο- σμίας αἴτιον. Διὸ χαὶ τῷ σώματι ἑνὶ ὄντι οὐ πάντα ὁμότιμα, ἀλλὰ τὰ μὲν ἄρχει τῶν μελῶν, τὰ δὲ ἄρχε- ται. Αὐτὸ δὴ οὖν τὸ πρᾶγμα, τὴν ἐξουσίαν φημὶ, τουτέστι τὴν ἀρχὴν, χαὶ τὴν βασιλείαν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τετυπῶσθαι λέγειν θέμις, ἵνα μὴ ὁ χόσμος εἰς ἀχο- σμίαν ἐμπέσῃ. Εἰ δέ τις ἀλιτήριος παρανόμως εἰς ταύτην εἰσεχώμασεν, οὐ δήπου τοῦτον παρὰ Θεοῦ χεχειροτονῇῆσθαί φαμεν ἀλλὰ συγχεχωρῆσθαι, ἣ πρὸς τὸ πᾶσαν τὴν [οἰχείαν] πονηρίαν ὥσπερ ὁ Φα- ραὼ ἐξεμέσαι, καὶ οὕτως δίκην δοῦναι τὴν ἐσχάτην, ἣ πρὸς τὸ σωφρονίσαι τοὺς ὠμότητος δεομένους, ὥσ- περ ὃ Βαδυλώνιος τοὺς Ἰουδαίους. ἐοδἰφηδίυπι εἰεΐπιυ, .. Λ, γόγυπὶ ραγιηΐββυη) : αὐοὸ ηἰπΐγυπι ἂὺῦ ῬμάΓδοιΐβ ἴῃ πιθοῦ} Ργου δίθ ΟΠ ΘΠ πὶ Θνοηιδῖὶ, δίᾳυθ [Δ ΘΧΙΓΟΠΊΟ δυρρ[!ε] Θχογιοίθί, δαί , υϊ ετυιϊ- ἤίδίθ οριιδ δαῦδπι, δὰ μιϑἰΐογοπὶ πιοηΐθηὶ γούοοοί, αυοιηδἀπηοάυπι Γὰχ ΒΑΡῪ Οηἶ διι. ΓΟΧΥΙ͂. ..- ἸΒΑΙΖ. ὃς Ῥεουϊαοηίϊα. Υὶ Νυιηΐῃ}β υἱκνὶχ ( ὁ ᾳυθσηδπη) [ ποιμΐ ἀΐθηα δρροίθιν ἢ) πιογίδ! πὶ Γ ἰμδροοίδί, ιὶ - Ἰογαιὶ δἰ ᾳυὶ δπ! ἰυηϊ, ρυηΐθ)δ. ΝΟ Ο Γ ᾿υ ΠΔ δίδιυ δυηῖ, υἱ ΠΟΙΩῸ ΟΓΟὶ ἃς πιοάογοίυγ. ἢος ἰφίιυγ οαἱη οορη τυ) οἱ δχρίοταίιπι ᾿ ., "δ )υδιἴδπὶ [φὸ, αἱ ρηδπηὶ φυοααδ [Ὁρ]. ΘΟΟΧΥΠΠ. -- ΒΕΒΜΟΟΕΝΙ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Ουοπΐαπη δογί ρ}, πιὸ, υἱ μὰ ., οπηηὶ Γδίΐο! μβᾶβοοῦα, δίι: ἃ [συλ π|θᾶ ἰῃ (" δυΓ ι- εἰγίνδπι σΟΠΘιοΓΔΙΪοη ἀἰφηδηι ἀοείναγο, ᾿Πυΐ γϑογθ, υοά ] αιΐὰ οοπιηοάϊΐ . ογυάϊ} ἃ ΠΙ βόγυἱλυγ, ος αἰνίπα δ ΘΟ σγαιϊ ὁ ΣΙΖ΄. --- ΗΣΑΙ͂Α. Περὶ Προνοίας. Δίχη, ὦ τί σε καλέσας ἀξίως προσείπω ; τὰ θνητῶν πράγματα ἑἐποπτεύει, τιμωρὸς τῶν ἄδιχα πρατ- τόντων. Καὶ οὐχ ἔστιν ἀνεπιτρόπευτα τὰ τῇδε. Τοῦτο οὖν γνοὺς, φεῦγε τὸ ἀδιχεῖν, ἵνα καὶ τὴν τιμωρίαν διαφύγοις. ΣΙΗ͂'. -- - ΕΡΜΟΓΕΝΕΙ ΕΠΙΣΚΟΠΏ. Ἐπειδὴ γέγραφας, ὡς εὖ ποιῶ πάντα τρόπον ἑστιῶν σΞ (), καὶ ἀπὸ τῆς ἐμαυτοῦ γλώττης ἐπὶ τὰς σὰς ἀχοὰς, [διὰ] διδασχαλίαν () ἀξιαφήγητον μετοχε- «τεύων ἀντεπιστέλλω, ὅτι εἴ τι ἐπιστέλλεται παρ᾽ ἡμῶν δεξιὸν, τοῦτο τῆς ἄνωθεν εἶναι νόμιζε χάριτος, τί διἰπιδὸ ἀθυεβ, ιᾷ τυά οἰΐδιῃ οἱ ἱπιρεγίίοβ Ὁ τῆς καὶ ἰδιώτας σοφιζούσης. διιρίοηι οἰδεῖ. Γ(ΟΣΙΧ. -- ΠΕΆΜΙΝΟ ΟΟΜΙΤΙ. Αα ρτἰπμοεὶρεξ. Νιης οἴη δι] ἐπηροῦῖ } ἀὐ οί , ΠΙΆΪΟΓΟΠὶ Εἰ] ποπηηΐ δον διθῃ δἴφυὸ δι ιηϊγαιίοηθπὶ σΟΠ)ρᾶ- ΤΑΌΪβ, ] , ἃ υΐ ᾿ηυγῖ ἤδοι , τ ΥΑΒΙἉΣ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ((ἡ Ὡς εὖ ποιῶ, πάντα τρόπον ἑστιῶν σε. δοιΐι [υτίκ [,ΠῸ|, πι γεοίς [ἀφεγὸ, ἀππι οπεπὶ γιΐοη» ( μαάδιο. ἵλιττ. () Διὰ διδασκαλίαν. ΒΜΠ}ι, μετ ἀοεἰτίπαηι, ἃ - ὀΐεο Βιινω!. γΓοσιίυϑ αυοδὶ διὰ ιου οἶδ ἢ νΟΓΒΙΟΠ ᾽ΣΙΘ΄. --- ΕΡΜΙΝΩ ΚΟΜΗΤΙ. Πρὸς ἄρχοντας. Νυνὶ μᾶλλον ὅτε ἀρχῆς ἐπέδτς, ἀοίδιμος ἂν γένοιο χαὶ ζηλωτὸς, εἰ τοὺς ἀδιχήσαντας μὴ ἀμύνῃ, ἀλλὰ [χαὶ}] νῦν μάλιστα πάντων τῶν λυπηρῶν λήθην ΝΟΤἝΕ. οπὶτιὶ ἀοοι,, ] οσυΐη δηΐπὶ πἰ δ ᾿ς ον! σιιοά ἰη ὉΠ Γ ἀδγ γΘῸΓ ΡῈ Ρ ἀοοίγίπϑη). [τ ἀοείγ ἃ ᾿ρ εἰαγίναιυγ ΡΟ ΔΓΡΒ ἰῃ δηΐπυη). Νοίδη δ [εἷς ἐπι Ρἰοία οἱ τηοάἀσϑιΐα ᾿!ἀογὶ, οὐμηΐα δοσδρίω κείο- ΓΟΙ υς " βαρ ἐπί Γηυ βογὶμϑίῖ. [. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜΝ {..]. -- ἘΡΙ͂ΘΤ. ΟΟΧΧΙΙ. ποιήσῃ, ὅτε μάλιστα τὸ δύνασθαί σε αὐτοὺς τιμωρῆ- Α υἱοϊδολγῖα : ἃς. ἤθη πιδδίπ!θ ΟΠΙΠῸΣ πιοἰδϑιΐλ ο}}}}- σαι παρέσχεν ἣ τῆς ἀρχῆς ἐξουσία. ΣΚ΄. --- ΗΡΑΚΛΕΙ͂ΔΗ ΕΠΙΣΚΟΠΏ. Ὁ τῇ πείρᾳ τὴν φήμην ὑπερδαίνων, χαὶ χρείττων ἀχοῆς εἰς θέαν ἐρχόμενος, οὗτος εἰχότως χαὶ ἐγχω- μίων κρείττων ἐστὶν, ἐλέγχων τοὺς λόγους, ὡς τῆς ἑαυτοῦ ἀξίας χαταδεεστέρους. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ εἰ χαὶ ἡττῶνται οἱ λόγοι, χρὴ τὴν γνώμην νιχᾷν [τολμᾶν], χρὴ χαὶ τὰ προσόντα ἐγχώμια τοῖς φιλαρέτοις λέγειν “ες χαὶ γράφειν. Τρία γὰρ ἐχ τούτον συμδαίνει χαλά" τό πε γνησίως ἔχειν πρὸς τὴν ἀρετὴν οὐδεὶς γὰρ φαῦλος τοὺς σπουδαίους ἐπαινεῖν ὑπομένει" τό τε φθόνον χαθαροὺς εἶναι, μὴ χρύπτοντας τῶν ὑπὲρ ἡμᾶς τὰ πλεονεχτήματα" τό τε πονηροὺς ἣ χαταισχύ- νεσθαι, ἣ σωφρονίζεσθαι, ὧν ἑχάτερον αὐτοῖς λυσι- τελεῖ, πιθηιος ἱ ΟΟΟΟ Δη : ἀδηΐφυο ἱπργοῦϊ δυὶ Ουοτυ υἱρυπι ἱρῖ υ}} ί. ΣΚΑ΄. --- ΛΑΜΠΕΤΙᾺ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Μὴ ἀγανάκτει, ὦ μισοπονηρίας περίδλεπτον θρέμμα, εἰ Εὐσέδιος ὁ ἀσεδείας, ὡς γέγραφας, ἀνά- πλεως, ἄσπονδον ἔχων χαὶ ἀχήρυχτον πρὸς τοὺς ἀρετῇ συζῶντας πόλεμον, πρὸς τοὺς χαχίαν ἀσπα- ζομένους σπένδεται" μηδ᾽ ὅτι ἣ πολεμςοῖ τοὺς ἔχον- τας, εἰ μὴ λάδῃ χρήματα, ἣ ἵνα μὴ πολεμήσῃ λαμ- ὀάνει, ὅσα πολεμῶν ληίσασθαι ἠδύνατο, ἀλλὰ τὴν βείαν ἀνάμενε ψῆφον. ΣΚΡ', --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Ἐπειδὴ πλείονα ἡ θεία πρόνοια ποιεῖται τὴν φειδὼ «τῶν ἁμαρτανόντων, ἣ ὅσον ἐχείνους ὁρᾷ ἑαντῶν ἀφειδοῦντας, διὰ τοῦτο βασιλιχῷ χαὶ φιλανθρώπῳ μακροθυμίας χρωμένη χηρύγματι βοᾷ’ ε Μετα- νοεῖτε, ἤγγιχεν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. » Εἰ δ᾽ οἱ ἁμαρτάνοντες παρ᾽ οὐδὲν θέμενοι τὴν παραίνεσιν, τῆς μαχροθυμίας, ὡς ἀμελείας χαταψηφίσονται, ἴσως μὲν χαὶ νῦν, πάντως δ᾽ ὅτε ὁ χαιρὸς ἐπιστῇ τῆς δί- χης, οὐχ ἔτι φείσεται τῶν ἑαυτοὺς φειδοῦς μὴ ἀξιω- σάντων, ἀλλὰ δίχας σφοδροτάτας εἰσπράξεται τοὺς τῆς μαχροθυμίας χαταφρονήσαντας. Διὸ καὶ τοῦτ᾽ ἐῤῥήθη, ὅπερ ἠθέλησας μαθεῖν " ε Ἐσιώπησα, μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι, χαὶ ἀνέξομαι; Καὶ ἐχστήσω χαὶ ξηρανῶ ἅμα. » Δίχαιον γὰρ τοὺς τῇ τοσαύτῃ μαχρο- θυμίᾳ μὴ ὠφεληθέντας, ἀλλ᾽ ἐφόδιον αὐτὴν μειζόνων ἁμαρτημάτων πεποιημένους, ταῖς τῆς δίχης ἐναλῶ- ναι τιμωρίαις. Ρυάοτο βυδυπάδιίυν, Υἱοπὶ πιᾶπάδβ, οὐηλ πηαχίπιθ ἰρ υἱεἰβεθηἀΐ ροί- διϑίθηὶ ἰπ ρου ᾿οοηκία εἰδὲ ργροθυΐ!. ΟΟΥΧΧ. -.--- ΠΕΒΆΘΙΠΙΌΙ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. Θυὶ ἐχρογίπιθη!ο ἔδημδη) βυροΓγαῖ, ουὐιδηυς ρ- οἴυ οἱ ρερβθηιϊία Γυϊποῦοηι δηιθοο Δ, εἷς ἀσήμι τηογῖο ἰδυάθ οἰἶδπὶ υἱοῖς, ΒΟΓΠΊΟΠ ΘΟΔΓΡΊ , υὑἱ ἀϊφηΐϊίδι δυᾶ ἱπίογίογεβ. γοῦυπὶ αυοηΐαπι, οἰϑί ΒΟΓΠΊΟΠΘΒ Υἱπουηίγ, θη ηὶ ἰδίηθη νΥἱοιογίαπι δἀάϊ -- Ὀἰβεὶ ορογίεί, δυδοηύυπι οὶ ἃς [δοϊδιάυιη, αἱ ἰαυ- ( , ργΟἷ οἱ υἱγίαϊα ργῳάϊ εἶθ νἱ γἷϑ ἰββυηὶ, ΘΧΡΟΠΔΏΙΙΒ, ἃς ᾿πγ πηδπάσηυδ. Τνίρίοχ δηΐπι ᾿νΐπο οοπηπιοάμ πὶ ΟΥΓΡ, ΠΘΙρ υἱ δὲ δίποογο δηϊιηὶ ἤδθοίυ υἱγιυΐθαι σοιρ ϑοίδπηιγ (Ππ|Ὸὸ δηΐπὶ ἱπιρτο- θυ Υἱξυ ῬγΟῦο Ἰδυάδγα βυϑιΐ οἴ), οἱ ἂῦ ἰηνί ἀΐα Ρυνγὶ δίᾳυο ἱπιπηυηβ δ'πι, υἱροίθ ΘΟΥυΠ,, ι]- θυβ δυρογαηνυν, Υἱγιυΐυπι ργαγορδιϊνϑβ πιἰεΐπια ρΓό- δὺυϊ δὰ οὔδοίυπ)Β Γονοοθηγ. ΟΟΧΧΙ. -- ΠΑΜΡΕΤΊΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. ΝΟ δος ποιμΐῃθ ἱπαϊρηογὶβ (ο σοηβρίους ἱπηργοθο- τυπὶ Οὐϊ[ Δ]Ἰυπιη ), φυοά Εὐυδαῦδίαδ, ἱπιρίοἰδιὶς, υἱ βογίρβίβιΐ, ρίθηυβ, ἰιππηδη δίαυθ ἱπηρίϑοδ] οιηὶ . ηαυἱ γδοία εἰ ὁχ υἱγίυϊθ υἱνυηῖ, ] Πυπὶ ΓΘΠΒ, αι} ᾿,ἷ. φιΐ υἱεἱθ) Δππρ δοιΠη{Π|, δηνίοἰ εἶα. Γυ ἐμἰδ : πος αυοὰ δι Παδοπιϊθυβ, ὶ ροουπῖδα ποη δοεἰρίαι, Βο απ ἰηἴογι, δυΐ, π ἰδεδὶ, ἰδηῖ δοοίρὶὶ, φυδηίδ, ] Ὀ Ια ἱπίυ} , ἀϊτῖροτα ( Ροιυΐδθοῖ. Ὑαγιπι ἀὐνίηδπι βοηίθη απ οχϑροοίᾶ. ΔΒ ΟΟΧΧΙΙ, --- ΕἸΠΕ. Θυδηθοφιίάοι ἀΐνίηα ργουϊάθη!ἷα, } Ππιϑρίβ |{} ΒΓΟΙ , υἱ ροοοδηί, ῃ- δρίεἰΐ, πιδφὶϑ ἰρβογυπὶ βαϊυι οοηβυϊ, ἰἀεΐγοο ΓΟΒίο οἱ ᾿υπη ἰΘηἰ(δι} ργβοοηΐο υἱθη, ΟἰΔιΝὰὶ : « Ρωηἰιοιἰδπὶ δχίῖθ, δρργορίπαυδνὶ γτορηυπὶ οΟ- Ιογυπὶ Γ. » Ἡ)υοά δὶ ἰΐ, φυΐ ραοοδηί, δὐπιοηϊϊοηοιη [π Ομ ΘΙΠΠΘη Δ ΡΓῸ ἷ Π}}] ρυΐλπιο, ἰδη}- ἰπ ἤδης, δὲ ἱπουγίαιη, ἀδιπηδγιμί, ἰοτί ηυἷ- ἀδη ἴῃ ᾶς ᾳυοᾳι νἱῖᾶ, Ῥγογβυβϑ δυίθιη εὐτ Υἱηιὶ - ὁἐδηἀοταπι) δοϑίθρυηι ἰθη!ρυ δάνοπογὶ(., ΠΟ Ἶδηι ϊ ρᾶγοοῖ, υὶ δ᾽] ᾿ρϑ} ράγοαγθ γϑουβάγιπῖ, ΘΓ} ΔΟΟΙ δ ἰΐ, ἃ υ}}»}} ἱρῖι ἰδηϊ σοη.}}}- Ρίὰ ι, ραᾳπᾶβ οχίροι, Εοαφιιο ϑρθοίαι ἐΠ ὅεῖ- Ρίυτα, ιοά Χ π| ἱπ}} χο γα Οὐρὶ } : « Τδουΐ, ἢ οἰΐδηὶ Ρ ἰΔοΘΌο, ι::η ΕΠΠΟΥΘ "Ὸ δίᾳφυδ ΟΣ βίο ἰπ|}}} δ, ν ΖΕ ιν ῖ δηΐη ηυἱ π}ΠπΔ δΧ ἰΔηῖ ἰδηΐίαια μ}}Π|Π| ΔΟΟΘΡΘΓΊΠΙ, ψόγοι Δ ἃ φΓΑνίοΓΕΠΊ δοϑίθγυμ οοοδδίοποιη ἰγάχογυηί, αἰνίπϑΒὸ [υδι} Θυρρ! δίψυδ (ΟΓΙ ΘΠ φοπβίγίοιοβ ἰοηστεὶ. ΣΚΙ", --- ΑΛΥΠΙῸ ἘΠΙΣΚΟΠΏ. ΕἸ τὰς τιμωρίας μεγίστας εἶναι τῷ πλήθει τῶν συνειδότων εἰχότως Χρίνομεν (αἱ γὰρ λανθάνουσαι χουφότεραί πως εἶναι πεφύχασιν), ὁποίαν εἰχὸς εἶναι τὴν χόλασιν, ὅταν παρόντων τῶν οὐρανίων δήμων, χαὶ πάτης τῆς ἀνθρωπότητος ὁρισθείη ; ΔΙ.((.. ι, δ᾽ [. χει, ΟΟΧΧΙΙ. -- ΔΕΎΡΙΟ ΕΡΙΒΟΘΡΟ. δὶ φΓΑΥ Π| δὰ ριβ πιογί( λυ ςἃ- Π}, ΔΓ ΠῈ πη} σοηϑεῖ δυπὶ (ηπὶ οσΟι [ - υἱογοθ φιοάδπηπιοίο }}}}, ι) πὶ ἢΠΠ ΟΓῚ - εἰδίυη) ΥὙΘΓΙ . Π}} , ΟὈΠῚ ρΓΏΒΘΠΙ} ( - ἰοδιϊυυ ρορυ} δίψυς ἴῃ οπιμιπι οπηΐυπ) Οὐυ οἱ ὅδρθοιυ οοπϑιἰυείοτ ἢ (ΟΧΧΙΥ͂. -- ΙΘΘΚῸ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. ὃε ἰμυϊάϊα. Οἰπὶ ἴῃ π}}} αἰΐα γὸ [΄ηα, δὶβμ ὑὈουὶ βρδοί πη Ππαθρυῖο (Υἱρ } σσριθε ) ἰδ ἢἷ ὲ ἰην, ἰδῶ, γΕΓῸ ΠῚ ΦΟΟΓΌ οἱ ἰγυουΐοηϊα : {πὸ ΥΓῸ ἰῃ νἱγιυῖα, ἢ υοπὶ ΠδΔιΓΠ| ρΓΌρΓΙ βου ἃ οδι, σοι ϑοϊδιὶο- "ΠΔΊ ΡΓΟΥΓΒῸΒ ΟἸΏΠΙ ΓΟΒΡαΪ,. ΑΘ: αυϊάσπι ἰην ἷα ἤλετατα, πιο οϑεϊ αυΐάθι ΟΣρΟΥΓβ [ογίαϑϑα [ὑδγὶ!, ἃὶ πη ῥγοἰγιηη δἱ Ἰυση]!θηῖυηι) (πΠπ ἰἰὰ θτγογρ, υἱ πιοῦίτο ᾿ροὶ ἰηνι ἀδϑῖυγ, νοὶ π πὶ υηαιδπηι Πς διηΐοἷ. πη ἷ οοηϊί ). Οροτίοι δυίαπὶ τισι, οὐἱ ἐν] ἀδῖαν, ἰηνί τοδη ρα δί . ργυάθηιὶ ἈΠΙΠΟ ρΘΡίαογγα. ΟΟΧΧΥ, --- ΕἸΌΕΜ. δε εἰιατίίαι ἐτφα ἴδέμηι. Ἐχο ᾿ἴ, αυΐθ οαγυη ΓΘΓΌΠῚ), Δά υἱγίυ δὐϊρὶδοσηέϑιῃ ἤογὶ ἰθῦθηι, η}}}}} ἀδαϑὲ (πὰ ] φυὶρρό, ἰδ πηοίδὶ νἱγιυ δι τραχί πη ὈΟηϊπ), υἱ ΓαγοΓὰ Θεοὶ, ἰΔ|}Δη, ἰρϑίιϑ ἰάπ ἢδιιὰ ΠηΔϑΠᾶπι ΟΠΓΆΙ ποργιη), ἰιος ἀΐοο, ἱρ, δὶ πιοὰο υἱγίυ πη βιιδγυπὶ Πι εἶὰ πᾶν ἶ πὸ ηἰϊϑηῖυγ, Ὑδρυπηὶ φυῶ Γδοία οἱ εὐπῇ ἰδ ψογυαὶ, ( ἀἰνίπδηι ορόϊῃ γοίογδηϊ, δὲ { ἴ ΠΌΓΟ ἢ) ΒΟἴ. ργΟΠίψαιϊιγος , οἱ φἀ νἱγιιεἶς μθη}) ρογυθηίιγοβ. Νδιὴ αἰδὶ ἰά φυοὰ Βυμηῦ ΓΟὕΟΓΘ ργοβϑι Δ} }}} οδῖ, ῥγρὼδὶ υἱ - γΟΓΒΆΓΪΟ Πιϑρίδιηῃ διρογοὶ : ἰδπθη οἱ ἀν᾽ μη Πυπίθη δΔυχ!!ο , Θ᾽ νἱοιϊογίϑιι δο ςαὶ ἱρεὶ ς, ΙΘΙΌΟΕΒΙ ΡΕΞΠΌΘΙΟΤᾺ ΣΚΔ'. --- ΙΣΙΔΟΡΩ ἘΠΙΣΜΔΟΠΏ. ᾿ Περὶ φθόνου. Οὐδὲ ἐπ᾽ ἄλλῳ μὲν οὐδενὶ, [ὦ] ὁμώνυμε, τῶν ὄν των ἣ δοχούντων χαλῶν, πραῦς ὁ φθόνος, ἀλλ᾽ ἄγριος χαὶ ἀργαλέος " ἐπὶ δ᾽ ἀρετῇ, ἧτις χυρίως τὴν τοῦ χαλοῦ χεχλήρωται φύσιν, χαὶ πάμπαν ἀπαραμύθῃη- τος. Τὸ μὲν οὖν μὴ φθονεῖσθαι, ἄλυπον μὲν ἴσως, οὐ μὴν εὐχλεές. Φθόνου γὰρ ἂν ἀξίως πράττειν (), μήτ᾽ ἐμοί ποτς μὴῆτε φίλοις ἐμοῖς συμδαίη. Χρὴ δὲ φθονούμενον, σώφρονι λογισμῶ τὰς τοῦ φθόνου χα- χοηθείας φέρειν. ΣΚΕ,. -- - Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Περὶ τῆς εἰς Θεὸν ἀγάπης. Ἐγώ φημι τοῖς οἷς οὐδὲν ἐλλείπεται τῶν ὀφειλόν- των πρὸς ἀρετὴν πραχθῆναι " πολλοὶ γὰρ μέγιστον ἀγαθὸν, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστιν, ὁριζόμενοι τὴν ἀρετὴν, οὐ πάνυ φροντίζουσιν αὐτῆς . τούτους, εἰ μὴ τῇ οἰχείᾳ δυνάμει θαῤῥοΐῖεν, ἀλλ᾽ ἀναφέροιεν πρὸς τὴν θείαν ῥοπὴν τὰ χατορθούμενα, χαὶ τῶν παθῶν περι- ἔσεσθαι, χαὶ εἰς τέλος πάντως ἥξειν ἀρετῆς. Εἰ γὰρ χαὶ τὸ χρατεῖν δίδωσι τῶν ἀντιπάλων τὸ ἀνθρωπίνης ῥώμης κρεῖττον, ὡς μηδὲν ἐμποδὼν εἶναι τῇ τοῦ ἀθλητοῦ προθυμίᾳ, ἀλλ᾽ οὖν γε ᾧ τὸ θεῖον ἐπιχουρεῖ, ἀναφέροντι δῆλον ὅτι πρὸς αὐτὸ τὴν νίχην, τούτῳ οὐδὲν χρεΐῖττον, εἰ ἐμποδὼν εἴη πρὸς τὴν νίχην. ϑοοθρίδηι [ἀγαπιΐ, ἰμ|ς σΟηΓ δὲ δἰ δὶ ἰαυώεπι δ ϑογίθαι, πιΐηΐπιθ τηἰγαπάυπι οδῖ, δὶ φυσηιίηυς νἱοϊονίϑθ ϑοϊρἰβοδίυν, ἱπηροι πιομίυπι) ἀΠεγαι. Γ(ΟΧΧΥ͂Ι, --- ΕἸΌΕΜ, ΒροΥ ΟΡ ἀΐσοτα υοΐο, αφυοά ρογϑρίου ΐβ νοῦ ΐ [- ὶ πο|. τη} , φιὶλδὺ ἱἰπϑ᾽ δ πεῖυυς οὐπ. ἰὐπ|ο} } φἰοίιυν (οἷ ἰυ. ), , ἃ ᾳυΐθυς. δι) τ] ( ᾿ΠΟΟΒ}γ, Βυπηπ) ἰαυύθηι }- ΓΟ ργοῦηθ Βυης ΠΔὈΘΓΕΙ. ΟΟΧΧΤΗ. --- ΕἸΡΕΜ. Θυύϑαυΐϊθ ρῥτοῦίια ρᾶγιΐςθρ δοῖ, παΐς νυἱγίαϊο πὶ ἢοπογθ αἤαοί, φγαιθϑἰ πη οΓἷι. Ουδιηδὐπιοάυτῃ διε Π δἱ ᾿δρίβίδιονῦ ι}}ρ}} τἸηᾶχὶπ| [ }}} ρ- ") ση , Ὠου(αυδηυϑιη ἱρδαῈ δὰ ρογρθίγλης- πηι ἤορίυπὶ ρᾶΓΔΕ Θχ᾿βΠ|} : “ πὶ πιούο οἰπὶ αχὶιΐ Οἱ οἰη σι ἀγα Υυἱγιυ ΡΓφιηἷα δυάΐθης, νοϊυρίαια αἰδοίτογ, δι] οπηη Ὑἱγιι- ΣΚΩῴ'. -- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Συντόμως φράσαι βούλομαι, ὃ φράσαι σαφῶς οὔ βούλομαι. Εἰ κακὸς Ἦν ὁ παρὰ τῶν ἐπιδουλευόντων παροινούμενος " οἶσθα δ᾽ ὃν λέγω " τοὺς νῦν λέγοντας χαχῶς εἶχεν ἂν ἄχρους. ΣΚΖ'. --- Τῇ ΑΥ̓́ΤΩ. Πᾶς ὅτῳ μέτεστι χαλοχαγαθίας, ἀσμενίσει τῆς ἀρετῆς τιμωμένης. Ὥσπερ γὰρ εἴ τι; νομοθέτης με- γίστας χολάσεις τῶν παρανομιῶν τάττοι, οὐχ ἂν αὖ- τός Ὑς παρασχευάζεσθαι παρανομεῖν νομισθείη" οὕτως ὅταν τις ὑπερφυεῖς τὰς τῆς ἀρετῦς ἀμοιδὰς ἀχούων ἡσθείη, πρὸς πᾶσαν ἀρετὴν ἕτοιμος εἶναι δόξει" χαὶ ἀγαθῶν μὲν πάντων ἔμπλεως, χαχοῦ δὲ εἰς σθ} ῬΓΟρθιβυ . ραγδίυβ δχὶβιϊπιδίιν : Ὁ οὐδενός, Καὶ θαυμάζεσθαι γὰρ καὶ φιλεῖσθαι τὴν ὑυοπΐ φυΐάαπι οπιπὶ . γοίογι , μ}} Π} τη ἰπίδοιιι. Νὰ συθρὸ πηίγυμι δίᾳαθ δρβυγάθαι , φυοὶ ψγοδί υἱγῖ υἱγιυιθπὶ Δ πη ΓΘΠΙΌΓ, ΔΙΠΟΥΘ ΘΟΙΠΡΙ ΟΊ ΗΠ. ΟΟΧΧΥΠΙΙ.-- ΑΒΡΟΘΠ Δ ΘΟΠΟΙΓΘΤΊΟΟ. δὲ υα(ἱεὶπαπαὶϊ ατίο. Θυοὰ οἰ νῖπαι ΔΓ ἀρυΐ φοη ἡ φάΓι πὶ ρ] ΘΠ ἃ δγαιϊ, λίαχυσ ἱπόδϑϑυ Θαμηΐυπιὶ ογα σου γαθδίν, ἱπ ἀρετὴν παρὰ τῶν σπουδαίων οὐχ ἀπειχός. Δίηιε ΣΚΗ͂΄. --- ΑΡΠΟΚΡΑ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΏ. Περὶ μαγτιχῆς. “Οτὶ ἡ μαντιχὴ ὕθλος ἣν παρ᾽ Ἕλλησι, καὶ μάτην ἐθρυλλεῖτο, δέδεικται μέν μοι ἐν τῷ Πρὸς Ἕ.ηνας ΥΔΆΙΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕΞΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Φθόνου γὰρ ἂν ἀξίως πράττειν. Μλ ’Ὲ- αἶφηα, πες πιϊΐ πὲς απεϊοὶθ πιεῖβ μεγκαηι σοπίϊησαί. εἰἰοηΐβ πη ρου} ἈΠ πὶ (Ομ }}} δαὶ ἔμ ΠΟ ΓρΓ- ἰϑι. Β. . πὰ τὰ " ἰ}ι| ἀναξίως. [ ]. οοτγιΐσ- κειιάλ νεγϑυ : Νανα {{{ά ἀφέτε, φμα ἱπυλάϊα ποπ φπὶ Εὐτίλ ργο ἀναξίως ἰεβεηά. ἀνάξια. Αἰἰἱ ] δνρ!}- οδί. Ῥγουθροὶ : ἱπυίάϊα εογρὶε αὐ Βαϑελίεηε. ἵπνττ. οὐδ ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ [. ]. -α ΕΡΙΘΤ, ΟΟΧΧΙΧ. δῦ λόγῳ. Ἐπειδὴ δ᾽ Ὅμηρον ὡς σοφώτατον μάρτυρα Α ἰἴδγο Ααἀυέτειις σεπείες ἃ τη ἀδπηοπϑιγδίυ πι }. ()}} - προδάλλῃ,, τὸν αὑτὸν ἀντιπροδαλοῦμαι. Σεμνὴ γὰρ χαὶ ἡ παρὰ τῶν ἐχθρῶν μαρτυρία (). “Ὅταν γὰρ ποιῇ τὸν “Ἔλενον μάντιν ὄντα, ᾿Αλεξάνδρῳ τ᾽ ἀδελφῷ παραχελευόμενον, τῆς μὲν μάχης ἀποπτῆναι,, εὔξα- σθαι δὲ τῇ ᾿Αθηνᾷ μετὰ τῶν γυναιχῶν ἐν ἄστει γενό- μενον" εἶτα τὰς μὲν εὐχομένας, τὴν δὲ ᾿ἀνανεύουσαν " αὖθις δὲ τὸν μὲν μάντιν παραχελευόμενον εἰς μάχην προχαλεῖσθαι τὸν ἄριστον τῶν Ἑλλήνων, τὸν δὲ πει- θόμενον, χαὶ προχαλούμενον, ἡττώμενον δὲ χαὶ τιτρω- σχόμενον, χαὶ διαλυθῆναι δεόμενον, ἄρ᾽ οὐ δῆλός ἔστι χαὶ τοῖς χομιδῇ νηπίοις, τὴν μαντιχὴν οἷον ἐπὶ χόῤῥης ῥαπίζων, ἣ χαὶ χαταγελῶν τῆς ἀδελτηρίας αὐτῆς χαὶ ἀλαζονείας, ὡς θρασυνομένης μὲν ἐν τῷ προχγορεύειν χαὶ ἐλπίδας χρηστὰς ὑποτίθεσθαι, ἐν δὲ ηἰλπὶ δυΐίεπ) Ηοπιοῦυ υἱ διρίοηι πυπὶ ἰἀδίὁ μι Ργοιϊυςοΐδθ, ου πηάδηι Υἱ οΪ πὶ δνδγβι πη ἰ ργοάιοσληι. ὕγανα δεΐπὶ δίᾳηα ἀποίονί δι. ρίδημ πὶ ἢ{Ππ| διίδηι ἰοιἰπηουΐυπὶ , υοιΐδ Ἰιοδὶ δυπΐιγ. Νδιη οὐ Ποίδηϊ, ηαἱ γδιϊοϊ δ ἀἱ ἀγίδιη ῃγοἤιίοθηῖυγ, ἱπάυοεϊ!, ΑἸοχδηάύνγυπι [γϑιγαπὶ πηοπθηίθι, τ ρυζηα ανοϊρῖ, ργοίδοίι : π΄ υγϑιη Μίηογν πηᾶ οὐπὶ Ἰυ] ρου} νοῖϑ [δεϊαὶ, ροβίθα δλ αυϊδιη ρΓα- ἐϑηΐθβ, ᾿ρΠ)| δ Π| ΘΟΓΙΙΠῚ ὈΓΘΟ. ΔΑρΡΘΟΓηΔΗ (ΘΠ), ἃς (ἰοἰῃ γδῖθιν δ ΠΟΓΙΠί πὶ υἱ (ΟΓΟΟΓΙΠΊ ρΓ- δβἰδη ἰβδ πιυ πὶ δ δίηρυϊαγθ σογίδηθη ργουοςοὶ, ουΐ ΟΕ ΠῚ ἰρ πΠιογοπὶ ψοβϑίβϑαί, ργονοοδϑβαῖ, υἱοίι δἷι, νυϊηυϑαυδ δοοορογὶί, δίᾳιιθ }ι, φιυνὶλ ρυξηδπι ἀἰγηογοὶ, ορυβ μαδυογίῖ, δῆμοπ ναὶ ρυδγὶβ ἰρἷ τοῖς πέρασιν ἐλεγχομένης χαὶ διαμαρτανούσης “παντί Β διἰπποάυπι ρογϑρίουμ! , δα αἰν᾽ πδιίοπὶ τους φοὺ δῆλόν ἐστιν. Εἰ δὲ πολλαχοῦ μάντεις φάσχει, ᾿φίδραῃ ἰη πιαίδην ἱπηρίπβεγα, δυὶ δἰΐδιη ἱρείυβ ῖ- ᾿ἀιπὶ δίΠσυθ διγοσϑδηιδηὶ ἰγγίιογο, υἱ αυδὲ ἰῃ ᾿ χαὶ θυοσχόπους, χαὶ ὀνειροπόλους, θαυμαστὸν οὐδέν, ἡ Ἢ γὰρ ποιητιχὴ, ἔστιν ὅπου τὸ μυθῶδες ἐπιποθοῦσα, ὕλην ἔχει τὸ Ψεῦδος ὺφ᾽ ἡδονῆς () ἀχρίτου θρασυ- νομένη ἐξυδρίξει χαὶ ὑλομανεῖ τὸ μυθῶδες καὶ θεα- Ῥγωαϊοθηάο ηυΐϊάδαι), ἃς ἰξῖΆ ρ Οδἰοηιϑη , ( π|- γίιδίθ δίχυβ ἰηϑοϊθηι οἴεγαίυγ, οοοίογιη ἴῃ θπ ὧ ἤω".. ΟΟΔΓΘΊΔΙΙΓ : ΔΙ νγῸ Δρεγγαῖ, ἰὰ δθγι ουΐνῖ Αἢ σν. , τριχὸν ἐπιδεικνυμένη. Τοσοῦτον γὰρ αὑτῇ οὐ μέλει τῆς ἀλνυθείας, ὡς χαὶ τοὺς παῖδας ᾿Αλῶνος εἰσ- ἄγουσαν ματαιοπονοῦντας μᾶλλον ἣ μεγαλουργοῦν- τας, φάναι" Εἴθ ρῥΓο πιδίογία ἢ )}., δ΄ ργα; υοϊιρῖδίθ ργθροβίογα ᾿υΪς ΟΣρΟΓΙΘ } {π|| , Ουοά ] σομρ] υγίθυ ἰοοΐβ ναι πὶ Οἱ γι ϑρ᾽ουπ), ΘΟ ΠῚ, αι} δοπηηΐᾷ ἰ ! ΘΓΡΓΘ- ἰδηϊυγ, πο ἶοιννδπὶ ἴδ}, Δι πη γιπὶ υἱ ἰθγὶ ἰυοι. Ῥοαβῖβ διξιη ἤφιμθπία ἱμπιδγθιμη δχροίθιβ, πιθηάδ- ᾿ηο οϑοθηβς ροι ληιοῦ ἰδείαι αἱ Ἰυχυγίαὶ, ἰαυυίϊοδυπι {Πδαϊγίουπι Πϑγγαιοη δ ζη Οβιοηϊδη. Αἰθὸ δηΐπὶ νοῦ Δί θ ἢ) ἈΪΒΙ ουτγαὶ, υἱ οἰἰλπ) ΠΕ αἰοπΐδ ἢ] ἰπδηΐ μοιϊΐα ᾿ΔΓ . ογυοσίδηί, υδίη ἰπξθηβ ἀϊϊᾳυοαὰ (Δοἰηθδ ρΡογροίγδπιοβ ἰηθυοδη, ἢΐ γΟΓῸ υἱδίυγ : "Ὄσσαν ἐπ᾽ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν. ἊΝ ἐπὶ! Ὅσσ Πήκλιον εἰνοσίφυλλον, ἵγ᾽ οὐρανὸς ἅμύδατος εἴη. Εἶτα πιστεύουσα αὐτοὺς χρατήσειν εἰ ἡδήσειαν, γνώμην ἀποφαίνεται ἀπαίδευτον καὶ ἀφιλόσοφον, φράζουσα, Καί γύ κεν ἐξετέλεσσαν, εἰ ἤδης μέτρον ἵχογντο. Οὔ φημι γὰρ τρία ὄρη, ἀλλ᾽ οὐδ᾽ εἰ πᾶσα ἣ γῇ πλα- σθείη χαὶ μετεωρισθείη τρόπον χίονος, ἐφάψεται τῆς οὐρανίου ἁψίδος " χαὶ μάλιστα χατὰ τοὺς λέγοντας, τὸν γῆν χέντρον εἶναι τηῦ οὐρανοῦ. Κέντρον γὰρ πε- ριφερείας οὐχ ἄν ποτε ἄψοιτο.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An inquirer
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains Paul's words about the foolishness of pagan philosophers.
"Professing to be wise, they became fools" [Romans 1:22] — this was said, my wise friend, because among the philosophers there was great swelling of self-regard divorced from truth, while in the Scriptures there is truth purified of all bombast. In those days it took courage and great insight to cut through every persuasive argument of pagan philosophy and embrace the teaching of the fishermen instead. Today the faith has been established and the pagan schools are empty — yet some still prefer the defeated wisdom. They love the appearance of learning more than learning itself.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.