Letter 830

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of anger. Anger is a fire: useful when controlled, devastating when unleashed. The wise person uses it sparingly and always under the guidance of reason. The time to fight anger is before it ignites, not after. Build the walls of self-control while you are calm.

1πὶ Ππ , « Πιμεοαὶ [πὰ υϑφδίτα .» ΕἸ φμοῦ ποη [ σοη!Τατγίμηι πεῖς, « Λιισιάϊ! πὲ εἰδεηιοευ ναῖε υδείταπι , οἷο. Βοπᾶ ἐδ’ πηϑιϊοθ [ αἰ βιηπήθι!θ, καὶ θάλατταν περινοστούσης, οὐδὲν, ὦ θαυμάσιε, ἢ τογγϑη δὲ τη γὸ ρμοτγὶϑίγηῖθ, πη ργϑϑίδη εἶ ἄμεινον, οὐδ᾽ ἂν τοὺς Κροίσου τις θησαυροὺς αὐτῇ παραθάλλοι. Διὸ ὁ μὲν Παροιμιαστὴς ἔφη" ε« “ἮὌΟνομα καλὸν ὑπὲρ πλοῦτον πολύν “ ὑπὲρ ἀργύριον χαὶ χρυ- σίον, χάρις ἀγαθή. » Ὃ δὲ Χριστὸς παρεχελεύετο ε«Λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων. » Οὐχ ἵνα πρὸς φιλοτιμίαν ζῶμεν (ἄπαγε ! ταύτην γὰρ πανταχοῦ ἐχριζοῖ, χελεύων μήτε τὴν εὐχὴν, μήτε τὶν ἐλεημοσύνην δημοσιεύειν, ἀλλὰ καὶ θατέραν Μδιι ι. υἱι, . "" Μ ιν, . Μδιιἢ. νι, . Ν 6δ8ι : πος (γωϑὶ Π)θδδῦγοβ αυἷ5. Π Οἵ" ΠΔ σΟΙΠρΆΓΑΓΟ ΄πθ8ι.Δ ργοΐπ δ ἃ Ῥγονθγ ίογινν Δ ΟΙΟΥΘ ὁϊειι 68ι : ε Μαιΐιβ οϑὶ πόπιθιν θοθαπὶ αἀΪ- Υἱ ΠΣ πιυ : ΒΡῈ Γ δυγαπὶ οἱ ἀγροηῖιπ) φγαιῖα - ῃ8 "". » ΑΙ΄ιιθ ΟἸ ιν ϑίυβ [16πὶ ( Π. πιούδ δαιποποθαὶ : ε᾿σθοιῖ ἰχ νοδίγ οούμηι ΟΠ Πἰ .» θυα ᾳιΐίδι νόγθᾶ πο ἰδηθυμ!, υἱ Δηιθ ἴ0- πάη νἱΐμη ποδβίγαπι ἃς διὰ ΓΟίργδι ". ( Ῥγου. ΧΧΙΙ, . ΥΑΆΙΖΣ ΠΕΘΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕΕ. () "Ὡς τινᾶς οἵονται. Υἱάφιυ τοοῖθ γοργοιιθηάεγ ἀγοξ. ΝαΖ[:. Δ6 το ἢ τα! οηοπὶ Οὐ ἘΠῚ.ι5 Ὀεὶ νοςείυγ Λόγος. Βιττ. . ΙΒΙΌΟΒῚ ΡΕΓΟΘΙΟΤᾺ ΗΠδληο δεΐπι υθΐίψυ ἰυπάϊτυ8 Θνε , ἀυπὶ υμοῖ, υἱ Α χεῖρα λανθάνειν τὸ γενησόμενον .) ἵνα δὲ μηδενὶ παρ- " ρΓδοδιϊοΠ6Π), Π6Ο ΘἰΘοΠ ΟδΥηᾶπὶ ργονυϊ ξοηλυ8, ψοτι ὀρογαπῃ ἀθηη08, τ η6 αυϊὰ , φυοά [(Δοἰπὶ ποτῖ!, 416γὰ πιδῆυ8 Γαβοίβοαι), νοῦ υἱ ηθπηιΐιὶ ἰυδίδιῃ οἰ δηβίοη 8η88Π). ΡΟΓΓΙζΔΠλ8. Αἀ ἱπιης δηΐπ ποάυπι, ἰην ἰ5 οιἰϑηι , δΔοιοηυη) ὨΟ5ΓΔ- ΤΠ δρίοΟΓ ἱπιυδη!υπὶ οου ρογδιγ σοὶ, ἀἰᾳυθ ἀϊνίπο ροἱογίς ργααϊοδιϊοιιθι οοηγογιοὶ. Νδηὶ αὐοἀ Ὑϑγ ] ἰδιυὰ δἰ κηϊ Ποοίωγ,, ἰΐης οοηϑίαϊί, ψίάέϑηιϊ Οραγὰ ὑὙρϑίγὰ ὕοηλ, οἱ ρσἱοτγὶ σαι Ραιγαπὶ ΟΧΠΠῚ. --- ΖΟΘΙΜΟῸ ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. Θ᾽ ΘοΟΓρΡογοάπὶ ρυ]ο γι υΐπθηὶ βρθοίος, ἰἰΠυ ὁ0- εἰϊλ, ρΓδοάγν θυ ἤογαπὶ ογϑδίΐηο οἷδ ρυΐϊνο- τοι γί, δίᾳι6 ᾿ιουΐϊδγιυ πὶ ἰζηθ μοβίογα ἰμςα ἰπ ἔχωμεν διχαίαν σχανδάλου λαθήν. Οὕτω γὰρ καὶ ἀχόντων ἡμῶν τὸ τῶν πράξεων φῶς περιαστράψει τοὺς θεωμένους, καὶ εἰς τὴν θείαν δοξολογίαν τρέψει. Ὅτι γὰρ τοῦτο μηνύει, οὐχ ἐῤῥήθη, Ὅπως ἂν ὑμεῖς δοξασθῆτα, ἀλλ᾽, ε« Ἵνα ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα, χαὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. » ᾳυοά οι ἐϊείυιη , γο8 αἱοτΠοσἰεΐ : Βεἀ « υἱ γοϑίγ ἢ 40ἱ ἰπ οοἱ .» ῬΜΓ".---ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Εἰ χάλλος θεάσοιο σωματιχὸν, ἐννόει, ὅτι τὸ ἄνθος τοῦτο τὸ λαμπρὸν, αὔριον χόνις γίνεται, καὶ τὸ σή- μερον πῦρ, τῇ ἑξῆς εἰς τέφραν ἀποδήσεται. Πᾶν γὰρ οἰδαγθαν αἱ. Θυϊ αι! δηἰτη ( πὶ ΠΔ δἰ ιυγιπι , αὶ, ὃ τέλος ἔχει, χαὶ τοῦτο τάχιστον, χᾶν δοχῇ λαμπρὸν εἰ αὐϊύοθιῃ οοἰδγγ ἢ Π), φυδηίυϊηγὶβ δρίθῃἀΐάυιϊ οἱ Θσροίδηἀϊπὶ υἱ δαίυν, σοπἰδηριυὶ ἀδδαὶ, ἃς ρΓαδογιίιη, ουηὶ 5υρμ ]ς ἰὰαι ΄συοαυδ ρϑγίι. ΟΧΙΙΥ. --- ΡΑΠΓ ΒυΒΠΙΑΓΟΝΟ. Ἠδυά οχὶρυὶ πιοιδηι γ9 οϑῖ, οχίρυὶ ᾿ἰσοὶ γιἀολίυγ, ροοολίυϊ ροοσδί0 πιἰ εἶ πη6 οὐπηυΑῦα, γ6- τυ πηαχὶΐἱ φυσᾷ δί4υ8 φτανίβϑίμιὶ. δι δηΐ Υἱὰ, δἅ οριΐπνδι πλυ18 (ΘΓΘΙ8. ΣΝΩΠῚ δὶ νἱ φιοβυνίυμι, ᾳφυοὰ δὰ οχὶ ἰυπὶ ουγτγὶι, ἱπιογημ νοὶ, " υἱἱψυα δά νἱγίυϊοπι ἰπἰἰστἢ δυπιοὶ. Θυσημδά- τοούσ ὀμἶτν ἰμ . , ἰη8ι οἱ 4υ68 οομιΓΔ- γίυιη πιοίυπι ραγὶὶ (θἰθεΐ) ἰδ 4υΐἷ5 ἰπδιοείξ, που ψιδφυδ ἰῃ δάνογβμηι ργΓοσΟβδυγ8 ) : » ἄδιι το ᾿ν Υἱτῖ0 εἷδὶ φυΐβ Πἰ Π6ηὶ δὲ ἱ σοηδε υογίὶι, υἱγία τὶ Ἰοουνη πα η6 ἀφ ὶι. ΟΧΗΥ͂. --- ΡΕΊΤΒΟ ΟΟΝΒΕΟΤΟΆΙ. ΖΕ αυλ! διηϊο ἶα 66ι, υἱἷγ [ργβοίαγί Πη6. δὲς δι ἶπι αΐυγα σοι ράγαῖυ) , οἱ ᾿β6508 Δπ ὶ- οἰκίᾳ ἀοιεϊπηδπίυμ 4ο ροΓηΐοί πὶ αἴζογαι. Ουδηιοῦγθηι οᾶγὰ ἴὺυ αποηυ6 π6 δοάθηι ᾿οπλΐ6 οἱ Δηιΐ00 οἱ δάυ- ἰδίογα υἱδγ8, Νόψυς δηἰπὶ ἰΠ ἰὰ (ογοῖ, αυΐ ὡ'΄ᾳιιο ἦυγο δεν εἰ εἰαιη ἰΘουῃ σοι Γαχὶϊ. ΟΧΕΥΙ!. -- ἩΠΕΟΟΝΟ5ΤΟ ΡΒΕΘΒΥΤΕΠΟ. αυ ἀδ εἰᾶτο νίγο Τί ποῖ τυ , αϊολπη, τοὶ! ἰμ ργοπιρίυ βἰηϊ, υηυπ), δὰ αιοι οιὐμηΐδ (6η- ἄσνη!, ΓΟίΘΓΔΙ : ΠΘΙρῈ αυοὰ Οὐπὶ δἴησογο ν᾽γίυ διυΐίο Πδρτατγοῖ, δάνθγϑυβ 68π κ᾽ ογΐϑπ), φιᾶπι οὔἱἱ- εἶναι καὶ ἐπέραστον, εὐχαταφρόνητον εἶναι ὀφείλει, μάλισθ᾽ ὅταν χαὶ χόλασιν τίχτῃ. ῬΜΔ'. --- ΠΑΛΛΑΔΙΩ ΥὙΠΟΔΙΑΚΟΝΩ. Οὐχ ἔστι μιχρὸν τὸ μιχρὸν εἶναι δοχοῦν, τὸ μὴ προστιθέναι ἁμαρτίαν ἐφ᾽ ἁμαρτίᾳ, ἀλλὰ χαὶ μέγι- στον. Ὁδὸς γάρ ἐστιν ἐπὶ τὴν ἀρίστην φέρουσα με- ταθολήν